فهرست
مرسی ماندی: در این دربی به هم زخم می‌زنند!
مرسی ماندی: در این دربی به هم زخم می‌زنند!

مرسی ماندی: در این دربی به هم زخم می‌زنند!

آی‌اسپورت – مردم به این بازی "دربیِ دوستانه" می‌گویند. این تعریف فقط از آدم‌هایی بر می‌آید که هرگز در دربیِ مرسی ساید بازی نکرده‌اند، چون وقتی لیورپول و اورتون مقابلِ هم قرار می‌گیرند هیچ رحم و مروتی وجود ندارد.

کرگ جانستونِ استرالیایی که در دهه‌یِ 80 هفت سالی را در آنفیلد سپری کرد در این باره می‌گوید: «این بازی با بازی‌هایِ دیگه فرق داره. تو این بازی بازیکن‌ها دنبالِ این هستن که به هم زخم بزنن. تکل‌ها خیلی خشن‌تر میشه، درگیری‌ها وحشیانه‌تر میشه. این بازی از بقیه‌یِ بازی‌ها دیگه خصمانه‌تره.»

مرسی ساید متفاوت است. اینجا هواداریِ دو تیمِ منطقه بر اساسِ تفاوتِ منطقه‌یِ جغرافیایی، طبقه‌یِ اجتماعی و تفاوتِ دیدگاهِ سیاسی و مذهبی نیست. اینجا وفاداریِ باشگاهی خانواده‌ها را دو پاره می‌کند. برایِ همین وقتی امشب اورتون و لیورپول در گودیسون پارک مقابلِ هم قرار می‌گیرند و 227اُمین دربیِ مرسی ساید را برگزار می‌کنند، تماشاگرانشان از تک تکِ بازیکنانِ تلاشی تا پایِ جان می‌خواهند. این تماشاگران از خشونتِ بازیکنانشان در این بازی لذت می‌برند.

دورانی که جانستون نقشِ خودش را در دربیِ مرسی ساید بازی می‌کرد هنوز پیش از شروعِ عصرِ مدرنِ فوتبال بود، با این حال چیزی تغییر نکرده است. دربیِ مرسی ساید بیشترین کارت قرمز در تاریخِ لیگ برتر، بیش از هر جدالِ دیگری، داشته: 14 اخراجی برایِ اورتون، 7 اخراجی برایِ لیورپول. 21 کارتِ قرمز در مجموع.

جنونِ دربی لیورپولی‌ها و غیرِ لیورپولی‌ها را به یک اندازه تحت تاثیر خودش قرار می‌دهد. استیون جرارد، بچه‌یِ نافِ لیورپول، دو بار در این جدال اخراج شده، درست به اندازه‌یِ فیل نویل، که رگ و ریشه‌یِ منچستری‌اش باید از او غریبه‌ای تمام عیار در مرسی ساید می‌ساخت، بازیکنی که در 10 سال و 263 بازی برایِ یونایتد هرگز اخراج نشده بود.

فشار و اضطرابِ تماشاگران هم تاثیرِ زیادی رویِ بازیکنان دارد. جانستون از این فشار می‌گوید: «قبل از بازی حالت بده، چون میدونی کلِ حال و هوای شهر بسته به این بازی داره. اگه یک اشتباه کنی نصف استادیوم بهت میخندن و نصف دیگه از دستت خشمگین میشن. اگه یک لحظه توپ را بیش از حد نگه داری یک تکلِ سنگین اومده رو پات. واقعا هیچ تجربه‌ای شبیهِ این بازی نیست.»

دربیِ مرسی ساید جنبه‌یِ دیگری هم دارد. بازیکنانِ دو تیم معمولا در جهانِ کوچکِ این منطقه با هم در ارتباط هستند. این جنگجوهایی که در زمین می‌بینیم خارج از آن دوست و رفیقند. اما برایِ 90 دقیقه تمامِ این رفاقت‌ها کنار می‌رود. باختن به رقیبی که شاید دیگر نبینی‌اش به اندازه‌یِ کافی تلخ است. باختنِ به رقیبی که ممکن است هر روز ببینی‌اش غیر قابلِ تحمل است.

آخرین بازیکنی که اختیار عملش را در جنونِ دربی از دست داد رامیرو فونس موری در ماهِ آوریل بود که با تکلِ خشنش رویِ پای دیووک اوریگی با کارتِ قرمز مواجه شد. منتظر تکل‌هایِ دیگری از این دست در بازیِ امشب باشید.

هر دو تیم در مقطعی حیاتی از فصل پا به این بازی می‌گذارند. لیورپول برای عقب نماندن از کورسِ قهرمانی نیاز به سه امتیازِ دربی دارد تا فاصله‌یِ 9 امتیازی‌اش با چلسی در صدرِ جدول را کاهش بدهد. اورتون در سویِ دیگر برایِ احیایِ خودش و سر و سامان بخشیدن به فصلی که بسیار ناامیدکننده پیش رفت هم به چیزی غیر از پیروزی فکر نمی‌کند.

ورودِ رونالد کومن به گودیسون پارک و سرمایه‌گذاری‌هایِ مالکِ جدید، فرهاد مشیری، سطحِ انتظارات در گودیسون پارک را بالا برد و کفِ خواسته‌یِ اورتونی‌ها را به کسبِ سهمیه‌یِ یوروپا لیگ رساند. اما اتفاقاتی که افتاد چیزی نبود که آن‌ها می‌خواستند.

اورتون در پنجره‌یِ ترنسفرهایِ تابستانی موفق نشد اهدافِ اصلی‌اش را به دست بیاورد و با اینکه در ژانویه انتظار تقویتِ اسکواد می‌رود، با خریدِ بازیکنانی مثلِ مورگان اشنایدرلین، اما تاکتیک‌هایِ کومن همچنان زیر سوال است و بازیکنان جواب درست به آن‌ها نداده‌اند.

بدترین شبِ این فصل در شکستِ 0-5 مقابلِ چلسی در ماهِ نوامبر پدید آمد، جایی که اورتونی‌ها به سخره گرفته شدند. پیروزیِ سه‌شنبه شب مقابلِ آرسنال اما تا حدِ زیادی حال و هوایِ آن‌ها را بهتر کرده، جایی که شاگردانِ کومن پس از عقب افتادن به بازی بازگشتند و قدرتِ بدنیِ خودشان را به توپچی‌ها تحمیل کردند.

در پهنه‌یِ مرسی ساید، مردمی که تقریبا تمام سال زندگی‌ای ساده و بی سر و صدا دارند، به یک باره، چند روز قبل و چند روز بعد از دربیِ هارمونی‌شان به هم می‌خورد. زنانِ لیورپولی به همسرانِ اورتونیِ خودشان نگاهی تحقیرآمیز می‌اندازند، خواهرانِ قرمزپوش برایِ شادیِ خودشان آروزیِ زجر کشیدنِ برادرانِ آبی‌پوششان را دارند و رفقایِ صمیمی به دشمنانی قسم خورده بدل می‌شوند.

داستانی که بعد از دربیِ سالِ 2009 رخ داد به خوبی چکیده‌ای از این رقابت را به تصویر می‌کشد. دو رفیقِ قدیمی که از هفت سالگی همدیگر را می‌شناختند ریشه‌هایِ فرهنگی مشترکی داشتند قرار گذاشته بودند بعد از بازی با هم غذا بخورند و نتیجه را، هر چه که بود، فراموش کنند.

اما جدالی خشن و جنجالی که با پیروزیِ 0-2 لیورپول به پایان رسید باعث شد تا این قرار لغو شود و دو رفیقِ قدیمی مدتی حتی با هم حرف هم نزنند. این دو رفیق البته هیچکدام بچه‌یِ نافِ لیورل نبودند، بلکه در باسک به دنیا آمده بودند: ژابی آلونسو و میکل آرتتا. اگرچه رابطه‌یِ آلونسو و آرتتا دوباره به شکل قدیمش بازگشت، اما جنونِ دربیِ مرسی ساید به هر حال تاثیر خودش را رویشان گذاشت.

با تمامِ این جنجال‌ها، خصومت و دو دستگی‌ای که دربی پدید می‌آورد عمرِ چندانی ندارد. خانواده‌ها و رفقا خیلی زود به روابطِ گرمِ سابقشان باز می‌گردند و بازیکنان خیلی زود وقایعِ رخ داده در زمین را فراموش می‌کنند و زندگی در مرسی ساید روندِ نرمالش را پیش می‌گیرد. البته فقط تا دربیِ بعد...

مطلب مرتبط
پیش‌بازی اورتون-لیورپول؛ مرسی‌سایدِ حساس

پیش‌بازی اورتون-لیورپول؛ مرسی‌سایدِ حساس

آی اسپورت
2016-12-19 10:46:00

مطلب مرتبط
پنل کارشناس اسکای پیش از مرسی‌ماندی: نوید یک دربی‌ پرگل

پنل کارشناس اسکای پیش از مرسی‌ماندی: نوید یک دربی‌ پرگل

در آستانه‌یِ دربیِ مرسی ساید در گودیسون پارک، فیل تامپسون، مت لو تیسیه، چارلی نیکولاس و پل مرسون، چهار کارشناسِ فوتبالِ اسکای اسپورتس، از جوانبِ مختلف این جدال حساس را بررسی و سرنوشتِ آن را پیش‌بینی می‌کنند
آی اسپورت
2016-12-19 12:41:00

۶ ۱  
آی اسپورت
2016-12-19 10:57:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
برزو
دوشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۵، ۱۱:۵۲
خداييش خارجي ها يادداشت مينويسن ايراني ها هم.
مقايسه كنيد مث فوتبالمونه
بعني اختلاف سطح نويسندگان ايراني و خارجي مث اختلاف سطح فوتبالرايران و اروپاست.
عالي بود اين يادداشت. آرش حقيقي متن ها رو ترجمه ميكنه؟
۳
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر