فهرست
برش‌هایی از زندگی مهماندوست/ جانباز پرچم، پسرجنگ
برش‌هایی از زندگی مهماندوست/ جانباز پرچم، پسرجنگ

برش‌هایی از زندگی مهماندوست/ جانباز پرچم، پسرجنگ

آی اسپورت- هنوز تکواندو نه برای ایرانی ها اینقدر مهم بود نه برای ورزش جهان . سال 1992 بود که قرار شد تکواندو برای اولین بار در مسابقات حاضر شود. حضور افتخاری تکواندو در المپیک بارسلونا البته به جدول مدال ها کاری نداشت. اما همان موقع بود که کشورهای مدعی در تکواندو خودنمایی کردند. کشورهایی مثل میزبان که برای قهرمانی در مسابقات حتی غیر رسمی هم برنامه داشتند. کره جنوبی بود، کانادا و آمریکا. این وسط نام ایران هم بود با دو ورزشکار که هر دوهم به مدال رسیدند. یکی فریبرز عسکری بود که مدال نقره گرفت و آن یکی رضامهماندوست. اولی در وزن 64 تا 70 و دومی در 70 تا 76 . اولین مدال آوران ایران در مسابقات المپیک.

 

مربی تکواندوی ایران در کنار دخترمعلول و دو قلوها و همسرش

 

***

تکواندو بود و یک ساعی؛ دروغ چرا کاروان ایران بود و یک تکواندو. به سال های 2004 و 2008 دو مدال طلای ساعی خیلی چیزها را در ورزش ایران تغییر داد. اولی که چندین رتبه کاروان را بالا کشید و دومی یک تنه جلوی آبروریزی کامل را گرفت. همان روزهایی که او طلا را روی دست می گرفت سال های خوشی مردم و تکواندو بود. رشته ای که از محله ها به باشگاه ها رسیده بود و در دل مردم جا بازکرده بود. تیم ملی ایران آن روزها سرمربی اش ذوالقدر بود و مربی اش رضامهماندوست. طلاهای اسطوره تکواندوی ایران البته مربی نمی خواست اما تیم تکواندو ایران یک اسطوره داشت یک سرمربی و یک مربی.

عکس یادگاری مهماندوست با شاگردانش در المپیک و 3 مدالی که برای آذربایجان آوردند

 

***

تکواندوی بدون ساعی، وزنه برداری بدون رضازاده بود. روی جدول مدال با هر عینکی که نگاه کنید رضازاده وزنه بود ساعی وزنه تر. از همان پایان 2008 در تکواندو به فکر افتادند که جای ساعی را پر کنند. سال به سال تیم ملی تکواندو با بازیکنان جایگزین در مسابقات مختلف شرکت می‌کرد و مدال هم می گرفت. ایران یک قهرمانی جهان آورد، یک قهرمانی آسیا، یک قهرمانی بازی های آسیایی. ساعی نبود اما کرمی بود چند تکواندو کار جوان هم بودند. بودند اما اسطوره نبودند. یک مربی بود که از سکوی المپیک به نیمکت مربیگری رسیده و حالا سرمربی شده بود. همه به تکواندو و مقام هایش امید داشتند قبل از المپیک لندن همه چیز به نظر خوب بود و ایران آماده می شد که یک بار دیگر قسمتی از سرنوشت جدول را به تکواندو ببندد و بالا بیاید. سرمربی اما استعفا کرد و استعفا هم قبول شد.

***

2012 سال خوب المپیک بود، اینقدر خوب که یکی از بهترین نتیجه های کاروان ایران به دست آمد. مدال های رنگارنگ یکی یکی روی گردن کشتی گیران می رفت و همه بنا را تشویق می کردند. این وسط هیچ کس نفهمید که چطور یک طلای ثابت کاروان ایران دیگر وجود ندارد. باقری معتمد که دنبال طلا بود و چندماه قبل از المپیک با مهماندوست تمرین می کرد بدون سرمربی اش دوم شد. اما کاروان اینقدر عالی بود که کسی ضعف های تکواندو را نبیند. نه ضعف های تکواندو را دیدند و نه غیبت مهماندوست کسی را اذیت کرد. سرمربی تیم ملی که به خاطر مشکلات مالی و معلولیت فرزندانش استعفا داده بود نه کسی شرایط مالی اش را درست کرد و نه توانست المپیک را ببنید. اوبود و هزینه های میلیونی بیماری فرزندانش و کاروانی که با مدال های طلا استقبال می شد و سکه سکه طلا پای موفقیت اش می ریختند.

بهترین مربی سال 2016جهان 

 

***

در فرودگاه ها همیشه مشکل دارد وقتی که از گیت رد می شود و آهن پاره های یادگاری از جنگ صدای بوق دستگاه را درمی آورد.دوستی می گفت سرباز بوده از همان سربازی هم ترکش دارد و هم شیمیایی. پسرپرچم ایران، جانباز روزهای جنگ در روزهای بی توجهی ورزش و شادی ها یک پیشنهاد از تایوان به دستش رسید. یک سال بعد از المپیک به تایوان رفت و تکواندویشان را زیر و رو کرد. نه اینکه نخواهد برای تیم ملی مربیگری کند که کسی او را نخواست. بعد از تایوان و انقلاب تکواندو اش نوبت آذربایجان بود. پیشنهاد دوباره روی میزقرار گرفت برای جانبازی که حالا یکی از فرزندان معلولش را از دست داده بود و خب باز هم پیشنهادی از کشورش نداشت. مهماندوست سرمربی آذربایجان شد در المپیک 2016 یک مدال طلا ودو برنز برایشان آورد و با تکواندو کار ایرانی که نفر اول وزن خودش نبود و به آذربایجان رفته بود، نماینده ایران را شکست داد.

علیف بالاترین مقام دولتی آذربایجان را به خاطر تنها طلای کاروان این تیم ، به مهماندوست هدیه می دهد

 

تیم المپیک او سه مدال بانوان و آقایان به دست اورده بود و در پایان درخشش تیم آذربایجان به عنوان سرمربی برترسال 2016 انتخاب شد. سالی که در ایران به او لقب مزدور داده بودند . آن طرف اما روایت تیم ملی تکواندوی ایران خواندنی است که 4 سال ناکامی را پشت سرمی گذراند و همین امروز هم که پس از دو ناکامی المپیکی و جهانی سرمربیان تکواندوی ایران استعفا کرده اند باز گزینه سرمربیگری فدراسیون رضامهماندوست نیست. روابط تیره و تار او و مدیرو دبیر فدراسیون حالا به ملغمه ای تبدیل شده که در آن ایران ضربه می خورد و تکواندویش. رضا مهماندوست که قهرمان است، مدیران فدراسیون هم پابرجا.

عصر ایران

۱۹ ۳  
آی اسپورت
2016-12-14 15:20:00
نظر دهید
۳ نظر
JeFF
چهارشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۵، ۱۵:۳۴
افسوس
۹
رحمان
چهارشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۵، ۱۷:۰۱
پولادگر جانماز آبکشی بیش نیست.
ذولقدر هم آدمی متوهم و تاریخ مصرف گذشته
تنها راه نجات تکواند دور ریختن زباله های حاضر در فدراسیون است تا جا برای ایرانی های عاشق کشور باز شود، نه آنهایی که کشور را برای خودشان می خواهند.
محسن
چهارشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۵، ۱۹:۱۷
برای طرفین این مشاجره از جنگ یادگاریهایی باقی مانده:یکی با ترکش دائمی در بدن و صورت معمولا اراسته و لقب مزدور.طرف مقابل هم از جنگ یادگارهایی دارد،ریش وپشم و سهمخواهی از جنگی که در ان حاضر نبوده!!!!!!
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر