فهرست
داستان بلیت‌های جام‌جهانی؛ داستان كاغذی
داستان بلیت‌های جام‌جهانی؛ داستان كاغذی

داستان بلیت‌های جام‌جهانی؛ داستان كاغذی

آي‌اسپورت- كمتر كاغذي را مي‌توان پيدا كرد كه اين‌قدر ارزش داشته باشد. فيفا اعلام كرده قيمت بليت‌هاي جام‌جهاني 2018 روسيه بين 94 تا 1000يورو خواهد بود. بليت‌هايي كه وقتي تاريخچه‌شان را بررسي كنيد، سادگي بعضي‌هايشان شگفت‌زده‌تان مي‌كند. داستان بليت‌هاي جام‌جهاني هم مانند برگزاري اين تورنمنت است. هر قدر ورزشگاه‌ها و مراسم افتتاحيه‌ي اين تورنمنت با گذشت زمان حرفه‌اي‌تر و شكيل‌تر شد، بليت‌هاي جام جهاني هم سروشكلي حرفه‌اي‌تر پيدا كردند.

1930 / افتتاحيه 4هزارنفره!

اولين دوره‌ي جام‌جهاني در سال 1930، در سه‌ورزشگاه كوچك مونته‌ويدئوي اروگوئه برگزار مي‌شد. بازي افتتاحيه در حالي با مسابقه فرانسه – مكزيك انجام شد كه حدود 4هزارنفر اولين مسابقه تاريخ جام‌‌جهاني را تماشا كردند و تقريبا بيشتر صندلي‌‌هاي ورزشگاه خالي بودند. بليت‌هاي ساده و دورنگ جام، با دونوع استقبال مواجه شده بودند؛ مسابقاتي كه اروپايي‌ها برگزار مي‌كردند (فرانسه، روماني،‌ يوگسلاوي و بلژيك) و چندان استقبالي از آنها انجام نمي‌شد و مسابقات تيم‌هاي آمريكاي جنوبي كه به خاطر رقابت تاريخي بين آنها لبريز از تماشاگر مي‌شد. ركورد عجيب استقبال تماشاگران در نيمه‌نهايي جام‌جهاني بين اروگوئه و يوگسلاوي اتفاق افتاد؛ 79868نفر به ورزشگاه 60هزارنفري سنتاريو آمدند و اروگوئه را به ديدار فينال فرستادند.

1934/ فوتبال با طعم پاستا

بلیت‌های اولین دوره جام‌جهانی بسیار ساده بود و تنها از دورنگ در آن استفاده شده بود، اما ایتالیایی‌ها در سال 1934 از دوجنبه اعتبار بیشتری به جام‌جهانی دادند؛ اول اینکه دومین دوره در ورزشگاه‌هایی تجهیز شده و نو – المپیکوی رم و سن‌سیرو آن روزها تازه‌تاسیس بود- برگزار می‌شد. دوم اینکه بلیت‌های جام هم از آن طرح دورنگ ساده بیرون آمده بود و در فونت، رنگ‌بندی و تایپوگرافی طرح‌های جدیدی زده شد. نام  شهر جنوا به عنوان محل افتتاحیه بازی اول جام هم به صورت 3D چاپ شد. موسولینی می‌خواست ایتالیای مدرن و جدیدی که پایه‌هایش را ریخته بود، حتی در بلیت‌های جام‌جهانی هم خودنمایی کند.

1938 / بلیت رنگی

برای اولین بار فرانسوی‌ها در جام 1938 موفق شدند بلیت‌های رنگی را به نام خودشان ثبت کنند و پرچم کشور فرانسه که روی بلیت‌های جام حکاکی شده بود، با سه‌رنگ آبی، قرمز و سفید چاپ شد. هرچند رنگ قرمز روی بلیت، بیشتر از قرمز روی پرچم فرانسه، به نارنجی هلندی‌ها شباهت داشت. در گوشه سمت راست بلیت هم خط سبز افقی‌ای انداخته بودند تا به این صورت از چاپ بلیت‌های تقلبی جلوگیری شود. در سال 1938 چاپ بلیت رنگی و استفاده از رنگ روی کاغذهای چاپی کاری اورجینال بود و قاچاقچی‌ها نمی‌توانستند از تنوع رنگی برای چاپ بلیت‌ها بهره بگیرند.

1950/ بازگشت به عقب؟!

به خاطر تبعات جنگ‌جهانی دوم، دنیا انگار از حرکت ایستاده بود. مهمترین تورنمنت فوتبالی دنیا 12سال متوقف مانده بود و حالا داشت در برزیل پیگیری می‌شد، اما آسیب‌های جنگ،‌ رکود اقتصادی دنیا و کشورهای جنگ‌زده میزبانی را به برزیلی‌ها سپرد. هر چند بعد از بلیت‌های رنگی 1938 فرانسه و فونت‌های جذاب روی بلیت‌های جام 1934 انگار همه‌چیز دکمه بازگشت به عقب خورده بود. حداقل بلیت‌ها این را می‌گفتند؛ بلیت‌هایی ساده، بدون رنگ و دورنگ مانند 20سال پیش. هرچند این سادگی بلیت‌ها به برگزاری مسابقه فینال در ورزشگاه ماراکانا که مانند یک ماموت غول‌پیکر طراحی شده بود و 200هزار تماشاگر را در خود جای می‌د‌اد، می‌‌ارزید.

1958/ مینی‌مال سوئدی

در جام‌جهانی 1954 اتفاق خاصی برای بلیت‌ها نیفتاد. در حقیقت آلمانی که موفق شده بود دو المپیک تابستانی و زمستانی را پیش از آغاز جنگ‌جهانی دوم برگزار کند، با میزبانی از جام 1958داشت سعی می‌کرد زندگی را دوباره به شهرهای مخروبه آلمان بازگرداند و همه ادوات برگزاری این تورنمنت بی‌تغییر نسبت به دوره‌های قبل و حتی بدوی‌تر بود. اما طراحی بلیت‌های جام‌جهانی 1958 سوئد برای اولین‌بار به یک شرکت انیمیشن‌سازی سپرده شد و نتیجه‌اش شد متفاوت‌ترین بلیت‌های جام‌جهانی. بلیت‌هایی که روی مقوا چاپ شده بودند و بلیت‌های هر مسابقه با تم‌رنگی‌ای که شبیه دیواری آجری در پس‌زمینه بلیت مشخص بود، رنگ‌وشکل متفاوتی پیدا کرده بود.

1962 / امضای پله

بزرگ‌ترین ایده‌ای را که تا آن روز روی بلیت‌های جام جهانی می‌شد اجرا کرد، شیلیایی‌ها پیاده کردند. برزیل تیم دوست‌داشتنی آن روزها بود؛ تیمی که با ستاره‌هایی مثل پله و گارینشا دو دوره متوالی قهرمان جهان شده بود و پله محبوب‌ترین انسان روی زمین بود. برای همین هم شیلیایی‌ها روی بلیت‌های فینال جام‌جهانی امضای پله را هم چاپ کردند تا یکی از خاطره‌انگیزترین بلیت‌های جام‌جهانی متعلق به آن دوره باشد.  

1974 / مزیت جایگاه‌دار بودن

دوجام 1966 و 1970 هم تفاوت چندانی با دوره‌های قبل نداشت جز حک شدن نشان جام ژول ‌ریمه روی بلیت‌های جام 1970. انگار همه از قبل می‌دانستند که برزیلی‌ها آن را برای همیشه خواهند برد و برای همین روی بلیت‌ها هم تصویر ژول ریمه چاپ شد. اما جام‌جهانی 1974 آلمان،‌شکل‌وشمایل تازه‌ای از فوتبال رونمایی شد. توتال فوتبال آلمانی‌ها و هلندی‌ها دنیا را شگفت‌زده کرد و بلیت‌های جام هم تماشاگران را. تا آن روزمانند بلیت‌های ورزشگاه‌های ایران،‌هر کس بلیت داشت – بسته به زود آمدن و جا پیدا کردن- در هر جای ورزشگاه می‌توانست بنشیند، ‌اما نظم و دیسیپلین ژرمن‌ها، از سال 1974 بلیت‌ها را دارای راهنمای سکوها کرد تا هر کسی مثلا بلیت‌ها جایگاه ویژه را داشت،‌ سرجایش بنشیند و پشت‌دروازه‌ای‌ها هم به بخت بدشان لعنت بفرستند.

1990 / خط بریل وارد می‌شود

از سال 1974 تا زمان برگزاری جام‌جهانی 1990ایتالیا،‌16سال فرصت بود تا بلیت‌های جام‌جهانی صاحب شماره جایگاه،‌ شماره سکو و شماره صندلی شوند. ورزشگاه‌های چندده‌هزارنفری صاحب نظم و انضباط شده بودند و هر کس دققیقا می‌دانست باید روی کدام صندلی بنشیند. این نظم البته همیشه در آمریکای‌جنوبی می‌تواند به چالش کشیده شود. در جام‌جهانی 1986 مکزیک، تعداد زیادی از بلیت‌های قاچاق و تقلبی در بازار سیاه فروخته شدند که ازدحام عجیبی در دیدارهای نیمه‌نهایی و فینال رقابت‌ها درست کرد. برای همین در جام‌جهانی 90 ایتالیا، فیفا از شیوه جدیدی برای کد گذاری بلیت‌ها استفاده کرد؛ و سوراخ‌های زیادی روی قسمت پایینی بلیت حک می‌شد که شبیه به سوراخ‌های خط بریل بود. به یمن این ایده پردازی، متقلبان دستشان در پوست گردو ماند و ایتالیایی‌ها از بلیت‌های تقلبی قسر در رفتند.

1998/ بدون برند

درجام‌جهانی آمریکا بلیت‌ها به مثابه بیلبورد اتوبان‌ها پر از برندهای تبلیغاتی  و حتی برای اولین بار آرم فیفا شده بودند. اما فرانسوی‌ها در جام‌جهانی 98 مارک هیچ برندی را در بلیت‌های این جام استفاده نکردند تا برای اولین بار از سال 1970 جای برندها روی بلیت‌های جام‌جهانی خالی باشد. بلیت‌های این تورنمت برخلاف قبلی‌ها با یک چاپگر ساده ماتریکس چاپ شده بودند و هیچ ویژگی امنیتی‌ای روی خودشان نمی‌دیدند و خدا می‌داند چندنفر گول بلیت‌های تقلبی این جام را خوردند و برای تماشای مسابقات ایران از بازارسیاه بلیت‌های تقلبی تهیه کردند.

2006 / 8درصدی‌ها

وقتی تیم ملی ایران به جام جهانی 98 فرانسه صعود کرد، هنوز از تورهای برگزارکننده جام‌جهانی خبری نبود. اما 8سال بعد تورهای زیادی وجود داشتند که با هزینه‌ای 10میلوین تومانی شما را به تماشای سه‌مسابقه ایران در آلمان می‌بردند. فیفا سهمی 8درصدی از بلیت‌ها را برای تماشاگران ایرانی در نظر گرفته بود و با وجودی که قیمت بلیت‌ها بین 45 تا 100یورو بود، اما در حساب‌وکتابی عجیب، تورهای طرف قرارداد با فدراسیون چندبرابر این مبلغ را از ایرانی‌ها گرفتند و هواداران تیم ملی ایران، گران‌ترین بلیت‌های مرحله گروهی مسابقات جام‌جهانی 2006 را خریدند و از این لحاظ رکورددار شدند.

۲    
آی اسپورت
2018-02-06 11:50:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر