فهرست
با غلبه ساری بر امری؛ ایتالیا به اسپانیا رسید
با غلبه ساری بر امری؛ ایتالیا به اسپانیا رسید

با غلبه ساری بر امری؛ ایتالیا به اسپانیا رسید

آی اسپورت - چهارشنبه شب و در فینال لیگ اروپای 19-2018 چلسی با نتیجه 4-1 آرسنال را شکست داد تا مائوریتسیو ساری سرمربی 60 ساله آبی ها اولین جام معتبر دوران حرفه ای خود را کسب کند. این در حالی است که روی نیمکت آرسنال، اونای امری حضور داشت که با 3 قهرمانی در سال های 2014، 2015 و 2016 مشترکا در کنار جیووانی تراپاتونی پرافتخارترین مربی تاریخ لیگ اروپا یا جام یوفای سابق محسوب می‌شد و فرصت آن را داشت تا با یک قهرمانی دیگر، از چهره اسطوره ای فوتبال ایتالیا گذر کند اما یک ایتالیایی دیگر این اجازه را به او نداد.

اما پیروزی ساری بر امری یک دستاورد دیگر هم داشت. تا پیش از فینال چهارشنبه شب، سرمربیان اسپانیایی با 10 عنوان قهرمانی پرافتخارترین مربیان لیگ اروپا محسوب می‌شدند و سرمربیان ایتالیایی با 9 قهرمانی در رده دوم قرار داشتند. اکنون و با قهرمانی ساری، که نخستین سرمربی ایتالیایی فاتح این جام بعد از 20 سال محسوب می‌شد، تعداد قهرمانی های سرمربیان ایتالیایی نیز دو رقمی شد تا دوران یکه تازه ماتادورها به پایان برسد.

بعد از قهرمانی دو انگلیسی (بیل نیکولسون، باب پیسلی)، یک اسکاتلندی (بیل شنکلی)، یک هلندی (ویل کورور) و یک آلمانی (هانس وایزوایلر) در 5 دوره نخست، در سال 1977 بالاخره نوبت به یک ایتالیایی رسید تا قهرمانی در جام یوفا را تجربه کند. جیووانی تراپاتونی با قهرمانی به همراه یوونتوس در فصل 77-1976، به نخستین ایتالیایی تبدیل شد که این جام را بالای سر می‌برد.

بعد از این دوره و تا اواخر دهه 80 میلادی خبری از مربیان ایتالیایی نبود و در سال های میانی این دهه، نوبت به رئال مادرید بود که در سال های دوری از قهرمانی در جام باشگاه های اروپا، به جام یوفا آمده و به همراه لوئیس مولونی، دو قهرمانی متوالی را در سال های 1985 و 1986 جشن گیرد. به این ترتیب نام اسپانیا نیز به کشورهای انگلیس، اسکاتلند، هلند، آلمان، ایتالیا و سوئد اضافه شد که مربی فاتح جام یوفا داشته اند.

فصل 89-1988 سرآغاز سلطه 10 ساله مربیان ایتالیایی بر جام یوفا بود. در پایان این فصل ناپولی دیگو مارادونا با هدایت اوتاویو بیانکی قهرمان جام یوفا شد و بیانکی نیز خود بعد از تراپاتونی، دومین سرمربی ایتالیایی برنده این جام لقب گرفت.

بعد از این فصل، در 10 فصل بعدی 7 بار مربیان ایتالیایی موفق به فتح جام یوفا شدند و در این سال ها تنها لویی فن‌خال (آژاکس، 1992)، فرانتس بکن باوئر (بایرن مونیخ، 1996) و هوب استیونس (شالکه، 1997) مربیان هلندی و آلمانی بودند که توانستند عرض اندام کنند. در این دوران جیووانی تراپاتونی با دو قهرمانی دیگر به همراه اینترمیلان (1991) و یوونتوس (1993) هت‌تریک خود در جام یوفا را کامل کرد.

آغاز هزاره سوم، آغاز افول مربیان ایتالیایی در جام یوفا بود. در این دوران مربیان اسپانیایی کم کم به عرصه آمدند و بعد از فاتح تریم (ترکیه، گالاتاسرای، 2000)، ژرار هولیه (فرانسه، لیورپول، 2001)، برت فن‌مارویک (هلند، فاینورد، 2002) و ژوزه مورینیو (پرتغال، پورتو، 2004) نوبت به رافائل بنتیس رسید تا در سال 2004 به همراه والنسیا قهرمان جام یوفا شود و اسپانیا را بعد از 18 سال صاحب یک مربی برنده جام یوفا کند.

بعد از یک سال وقفه و قهرمانی اولین و آخرین مربی روس (والری گازائف، زسکا مسکو) در سال 2005 این بار نوبت به خوانده راموس رسید که با دو قهرمانی متوالی با سویا در سال های 2006 و 2007، به چهارمین سرمربی تاریخ مسابقات تبدیل شود که بیش از یک بار به قهرمانی رسیده است.

با تغییرنام و فرمت مسابقات در سال 2009 و شکل گیری "لیگ اروپا" دوران سلطه سرمربیان اسپانیایی آغاز شد. کیکه سانچز فلورس به همراه اتلتیکومادرید در اولین فصل از برگزاری لیگ اروپا قهرمان شد و رافائل بنیتس با چلسی در سال 2013، به دومین سرمربی تاریخ جام (بعد از ایل‌تراپ) تبدیل شد که توانسته با دو تیم مختلف قهرمانی در جام یوفا/لیگ اروپا را تجربه کند.

در سه سال بعدی نیز نوبت به سویای اونای امری رسید تا هت‌تریک قهرمانی را تکمیل کند. در مجموع و بعد از برگزاری 10 فصل از لیگ اروپا، سرمربیان اسپانیایی قهرمانی در 5 دوره را بین خود تقسیم کرده اند و 5 قهرمانی دیگر بین مربیان آرژانتینی (سیمئونه، 2 قهرمانی)، پرتغالی (ویاش بواش و مورینیو) و ایتالیایی (ساری) دست به دست شده است.

بعد از سرمربیان ایتالیایی و اسپانیایی که هر یک 10 بار قهرمان شده اند، سرمربیان هلندی با 6 قهرمانی در رده سوم پرافتخارترین های جام یوفا/لیگ اروپا قرار گرفته اند و آلمان با 5 مربی قهرمان، در رده چهارم حضور دارد. در ادامه نگاهی به قهرمانی های مربیان اسپانیایی و ایتالیایی در ادوار مختلف این مسابقات خواهیم داشت.

ایتالیا:

جیووانی تراپاتونی (یوونتوس، 1977)؛ اوتاویو بیانکی (ناپولی، 1989)؛ دینو زوف (یوونتوس، 1990)؛ جیووانی تراپاتونی (اینترمیلان، 1991)؛ جیووانی تراپاتونی (یوونتوس، 1993)؛ جیامپیرو مارینی (اینترمیلان، 1994)؛ نویو اسکالا (پارما، 1995)؛ لوئیجی سیمونی (اینترمیلان، 1998)؛ آلبرتو مالسانی (پارما، 1999)؛ مائوریتسیو ساری (چلسی، 2019)

اسپانیا:

لوئیس مولونی (رئال مادرید، 1985 و 1986)؛ رافائل بنیتس (والنسیا، 2004)؛ خوانده راموس (سویا، 2005 و 2006)؛ کیکه سانچز فلورس (اتلتیکومادرید، 2010)؛ رافائل بنیتس (چلسی، 2013)؛ اونای امری (سویا، 2014، 2015 و 2016)

۱ ۱  
آی اسپورت
2019-05-30 22:46:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
Hosein
پنجشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۸، ۲۳:۴۴
ایتالیا سرزمین عشق
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر