فهرست
فرمول یک در ژاپن؛ شروع با وحشی‌ترین پیست
فرمول یک در ژاپن؛ شروع با وحشی‌ترین پیست

فرمول یک در ژاپن؛ شروع با وحشی‌ترین پیست

آی اسپورت - امروز از حدود ساعت ۹ صبح پیست سوزوکا در ژاپن میزبان سریع‌ترین ماشین‌های مسابقه‌ای جهان است. فصل فرمول یک به ایستگاه ژاپن رسیده و مسابقات در اوج حساسیت است. مسابقه ژاپن همیشه یکی از سخت‌ترین و چالش‌برانگیزترین مسابقات فصل است. پیست سوزوکا یک پیست اصطلاحا وحشی با پیچ‌های سخت است و بسیاری از هواداران افراطی فرمول یک ملاک‌شان برای یک راننده فوق‌العاده این است که در این پیست موفق باشد. با ما همراه باشید تا اگر می‌خواهید این مسابقه مهیج را تماشا کنید، اطلاعات لازم و کافی را داشته باشید.

تاریخچه پیست وحشتناک و روز بارانی

سوزوکا یکی از پیست‌های قدیمی و جذاب فرمول یک است که به صورت سنتی میزبان یکی از جایزه‌بزرگ‌های آخر فصل است. مالک این پیست کمپانی هونداست. مهندسی این پیست بسیار پیچیده است و همواره یکی از چالش‌های بزرگ رانندگان است. بخصوص که این مسابقه همیشه اواخر فصل برگزار می‌شود و در ژاپن در این موقع از سال باران می‌بارد و این پیست وحشتناک با آسفالت بارانی تبدیل به غیرقابل ‌پیش‍‌‌بینی‌ترین زمین ممکن می‌شود. سوزوکا از سال ۲۰۱۰ همیشه میزبان گرند پری ژاپن بوده؛ اما پیش‌تر مسابقات بین دو پیست فوجی و سوزوکا به صورت یک فصل در میان برگزار می‌شد. اما سال ۲۰۱۱ شرکت تویوتا اعلام کرد به دلیل مشکلات اقتصاد جهانی و بحران اقتصادی، توانایی میزبانی از این مسابقات را ندارد و در بیانیه‌ای اعلام کرد ادامه برگزاری مسابقات این شرکت را به مرز «نابودی» می‌کشاند. سوزوکا اولین‌بار در سال ۱۹۶۳ میزبان فرمول یک شد. این پیست در شهر یوکوهاما، چهارمین شهر بزرگ ژاپن برگزار می‌شود که تا حدود یک قرن پیش از برگزاری اولین دوره مسابقات فرمول یک، یک روستای ماهیگیری ساده بود. از دلایل شهرت این پیست دشمنی آلن پروست و آیرتون سنا، دو نفر از برترین رانندگان فرمول یک تاریخ است. در صفحه ویکی‌پدیای این مسابقه نوشته شده: «مسابقه ۱۹۸۸ قهرمان جهان را از بین سنا و پروست مشخص می‌کرد. سنا بخت بیشتری برای قهرمانی داشت؛ زیرا در آن زمان، یازده نتیجه برتر هر راننده در رقابت قهرمانی محاسبه می‌شد و سنا که تا آن زمان یک مسابقه کمتر از پروست به پایان رسانده‌ بود، فرصت بیشتری برای کسب امتیاز داشت. در آن فصل، مک‌لارن موتور قدرتمند هوندا را داشت و در ۱۴ مسابقه پیشین، تنها یک مسابقه را واگذار کرده‌ بود. سنا آغاز خوبی نداشت و تا رتبه چهاردهم نزول کرد؛ در حالی که پروست رهبر مسابقه بود. سپس باران آغاز شد و سنا که متخصص شرایط مرطوب بود، تاخت‌وتاز خود را آغاز کرد. او یک‌به‌یک از خودروها سبقت گرفت و پشت سر پروست رسید. جعبه دنده پروست خراب شد و سنا از او نیز گذشت. سنا پیروز شد و پروست در رتبه دوم ایستاد. مجموع امتیاز پروست بیشتر از سنا بود؛ ولی پیروزی‌های سنا بیشتر بود و طبق قانون امتیازدهی آن زمان، رتبه دوم پروست هیچ امتیازی به او اضافه نمی‌کرد. در نهایت، سنا قهرمان فصل ۱۹۸۸ شد. در ۱۹۸۹ در آغاز مسابقه، پروست شروع بهتری داشت و در پیچ اول، از سنا جلو افتاد. اگر سنا اول و پروست دوم می‌شد، پروست به قهرمانی دست می‌یافت؛ ولی پروست تمایلی به شکست خوردن در برابر سنا نداشت. پروست از سنا فاصله گرفت؛ ولی چون یک دور زودتر از سنا لاستیک‌هایش را عوض کرده ‌بود، محافظه‌کارانه‌تر می‌راند. سنا سریع‌ترین دورها را ثبت می‌کرد و در نهایت به پروست رسید. در دور ۴۷، سنا تلاش کرد در پیچی از پروست سبقت بگیرد؛ ولی پروست راه او را بست و دو خودرو به یکدیگر برخورد کردند. دو خودرو به یکدیگر قفل شده بودند. مارشال‌ها دو خودرو را از هم جدا کردند و خود…

 چهار چهره فرمول یک

برنی الکستون مهم‌ترین شخصیت فرمول ۱ دنیا به حساب می‌آید. او در واقع کسی است که مسابقات فرمول ۱ دنیا را سامان داده و به پیشرفت رسانده است. پیرمرد ۸۸ ساله در مصاحبه‌ای که چند سال پیش با روزنامه مارکا داشته در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه بهترین راننده تاریخ فرمول ۱ کیست به ۴ راننده اشاره می‌کند؛ الکستون می‌گوید انتخاب بین «فانجیو»، «سنا» و «شوماخر» واقعا سخت است. اما من بین اینها آلن پروست را انتخاب می‌کنم، چرا که او تنها بود. او حتی بین هم‌تیمی‌هایش هم رقیب داشت. اما شوماخر و سنا همیشه از جانب هم‌تیمی‌های‌شان حمایت می‌شدند. ما هم بر اساس نظر الکستون می‌خواهیم نگاهی کوتاه داشته باشیم به چهار راننده‌ای که در تاریخ نام‌شان بیشتر از بقیه درخشیده.

خوان مانوئل فانجیو

برنده ۵ عنوان قهرمانی در دهه ۵۰ میلادی. کسی که تا سال‌ها رکورد‌دار قهرمانی در فرمول۱ جهان بود و تنها شوماخر افسانه‌ای توانست رکورد او را جابه‌جا کند. راننده آرژانتینی اولین سوپراستار دنیای فرمول۱ به حساب می‌آید. فانجیو رکورددار بسیاری از مواد فرمول۱ به حساب می‌آید. منجمله بیشترین درصد پیروزی و بیشترین درصد شروع از جایگاه نخست. یکی از جالب‌ترین اتفاقات زندگی فانجیو مربوط به زمانی می‌شود که او در سال ۵۷ برای شرکت در گرندپری کوبا راهی این کشور شد اما فیدل کاسترو و سایر انقلابیون کوبا او را می‌ربایند تا بتوانند جنبش انقلابی‌شان را جهانی کنند . کوبا آن زمان تحت دیکتاتوری باتیستا قرار داشت. فانجیو بعد از مسابقات آزاد شد. او انقلابیون را دوست نامید و از جنبش آنان حمایت کرد .

آیرتون سنا

راننده‌ای که مردم برزیل او را عمیقا می‌ستودند. سنا توانست در مجموع ۱۰ سال فعالیت خود در فرمول ۱، ۳ عنوان قهرمانی را به دست آورد. در سال‌های ۱۹۸۹، ۹۰ و ۹۱٫ او تمام قهرمانی‌هایش را در رقابت با پروست به دست آورد؛ پروستی که ابتدا هم تیمی او در مک‌لارن بود و عده‌ای می‌گویند به خاطر سنا مجبور به ترک تیم شد. در سال ۲۰۰۹، ۲۱۷ نفر از رانندگان فرمول۱ جهان در یک نظرسنجی سنا را بهترین راننده تاریخ دانستند. سنا در سن ۳۴ سالگی در اثر تصادف در پیست شهر ایمولا ایتالیا درگذشت. مردم برزیل یکی از باشکوه‌ترین تشییع جنازه‌های تاریخ را برای او برگزار کردند. تمام مردم شهر سائوپائولو در خیابان حاضر بودند و عبور ماشین سیاهی که تابوت سنا را حمل می‌کرد را با چشمان گریان نگاه می‌کردند.

آلن پروست

قهرمان ۴ دوره فرمول ۱ قهرمانی جهان. راننده فرانسوی که در سن ۲۴ سالگی و در سال ۱۹۸۰ به عضویت تیم مک‌لارن در آمد، یک سال بعد به تیم رنو پیوست و دو سال در این تیم رانندگی کرد. سپس به تیم مک‌لارن برگشت و در دومین سال حضور مجددش در این تیم اولین قهرمانی خود را کسب کرد. پروست این عنوان را سال بعد نیز تکرار کرد. قهرمانی دیگر او در سال ۱۹۸۹ به دست آمد. سپس راهی تیم فراری شد و در نهایت در سال ۱۹۹۲ راهی تیم ویلیامز شد و توانست در سال ۱۹۹۳ چهارمین عنوان قهرمانی خود را جشن بگیرد. پروست در مجموع با ۲ تیم موفق شد جام قهرمانی را بالای سر ببرد. او یکی از جذاب‌ترین رقابت‌های تاریخ را با آیلتون سنا، راننده برزیلی داشت؛ رقابتی که در نهایت با یک تراژدی به اتمام رسید.

مایکل شوماخر

موفق‌ترین راننده فرمول۱ از لحاظ آماری است. راننده آلمانی ۹۱ بار به عنوان نفر اول از خط پایانی مسابقات فرمول ۱ عبور کرد. شوماخر همچنین موفق شد ۷ بار مقام قهرمانی را جشن بگیرد و رکورد فانجیو را بشکند. آن هم طی تنها ۱۰ سال. تیم فراری قطعا بهترین سال‌های ورزشی‌اش را با شوماخر گذرانده و بعد از خداحافظی شوماخر هیچگاه نتوانسته موفقیت‌های سابق را تکرار کند. شوماخر یک سال پس از بازنشستگی‌اش در سال ۲۰۱۳ بر اثر سقوط هنگام اسکی بر فراز کوه‌های آلپ به کما رفت و پس از ۴ سال به طور معجزه‌آسایی حیات دوباره یافت.

فرهنگستان فوتبال

۳    
آی اسپورت
2018-10-07 16:57:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر