فهرست
گزارش ویژه: جادوی جادوگر خواب!
گزارش ویژه: جادوی جادوگر خواب!

گزارش ویژه: جادوی جادوگر خواب!

آی‌اسپورت- جف بایکوت ستاره سابق کریکت انگلیس در اوج موفقیت و زمانی که در تیم یورکشایر بازی می‌کرد، در آستانه کسب هزارمین امتیازش نتوانست راحت بخوابد. او سعی کرد تلویزیون ببیند، وقتی به تختخواب رفت، حس می‌کرد اتاق هتل بیش از حد گرم است. یک ساعت مانده به سحر، بایکوت متصدی شیفت شب هتل را صدا کرد تا طرز کار کردن دستگاه تهویه هوا را به او نشان دهد. کمی مانده به صبح در هنگام صبح او همچنان نخوابیده بود اما احساس آرامش کرد و ساعت 10 دقیقه مانده به 6 به سراغ «گِرِگ چپل» رفت و او را با ماشینش به محل مسابقه رساند و همان‌جا هم تاریخ‌سازی کرد. آیا قدرت و استحکام جف بایکوت بود که او را به موفقیت رساند یا ساعت بدنش طوری تنظیم شده بود که درست زمانی که نیاز بود به آمادگی کامل می‌رسید؟

هشت ساعت خواب؟

«نیک لیتلهیل» متخصص امور مربوط به ساعت بدن است. برای نزدیک به دو دهه او به ورزشکاران آموزش می‌داد که چطور بخوابند. او هرگز باور سنتی 8 ساعت خواب متوالی را قبول نداشت و معتقد بود این مدل خوابیدن، ریتمی غیرطبیعی در بدن ایجاد می‌کند که معنی‌‌اش این است که مثلاً یک کارمند دفتری با این مدل خوابیدن، بین ساعات یک تا 3 بعد از ظهر به حداقل کارایی خود می‌رسد. ساعت 3 بعد از ظهر به ویژه در روزی مثل شنبه، برای یک ورزشگاه حرفه‌ای ساعت مهمی است.

رونالدو، مشتری سرشناس

مشهورترین مشتری او کریستیانو رونالدو است. لیتلهیل در این مورد گفته: «هر کسی که با رونالدو کار کرده باشد، می‌داند که اگر شما گوشه‌ای از اتاق مشغول صحبت با کسی باشی او حتماً به سراغ شما می‌‌آید و سؤال می‌کند که در چه مورد حرف می‌زنید.» لیتلهیل زمانی به عنوان مدیر بازرگانی شرکت اسلامبرلند در زمینه مبلمان و دکوراسیون فعالیت می‌کرد و بعد فعالیت خود را به عنوان مشاور خواب شروع کرد. او حرف‌هایش را این‌طور ادامه داد: «وقتی کارلو آنچلوتی مربی رئال‌مادرید شد من به این تیم دعوت شدم. کنار زمین ایستاده بودم و با مسئولان مادرید حرف می‌زدم که رونالدو رسید. او تمام طول روز تمرین کرده بود و انتظار می‌رفت که بلافاصله بعد از تمرین به رختکن برود و دوش بگیرد اما پیش ما آمد و پرسید در چه مورد حرف می‌زنید. به کاری که من انجام می‌دادم علاقه‌مند شد چون به عنوان یک ورزشکار همیشه به خودش می‌رسید و برای خودش سرمایه‌گذاری می‌کرد. از کار کردن با او فهمیدم که رونالدو علاقه‌ای به رژیم‌های غذایی و بدنی رایج ندارد و علاقه‌مند نیست که از کسی تقلید کند. تنها دغدغه‌‌اش این بود که‌: «آیا این روش در مورد او جواب می‌دهد یا نه.»

گوشی خاموش

لیتلهیل نمی‌خواست ما را به خانه مجلل و مدرن رونالدو در مادرید ببرد تا در مورد خواب او حرف بزند اما مثل همه مشتریانش به کریس گفته که تمرکزش روی 5 وعده خواب 90 دقیقه‌ای باشد. یک ساعت و نیم قبل از رفتن به تختخواب رونالدو گوشی‌‌اش را خاموش می‌کند، تلویزیون یا هیچ صفحه نمایشی را هم تماشا نمی‌کند.

لیتلهیل به مشتریانش توصیه می‌کند که به حالت جنینی در رختخوابی که پارچه‌های آن تمیز است بخوابند و اصلاً هم به تشک‌های مجلل و بزرگی که کل بدن را در برمی‌گیرند، اعتقادی ندارد: «همه آنچه احتیاج دارید تشکی با فوم به ضخامت 10 سانتیمتر است. تا حالا فکر کرده‌‌اید چرا وقتی به پیک‌نیک می‌روید و روی یک تشک باریک و کوچک می‌خوابید موقع بیدار شدن احساس سرحال بودن می‌کنید؟ من سال‌ها با تیم دوچرخه‌سواری «تیم اسکای» کار کردم و در هر مسابقه توردوفرانس یا تور ایتالیا و اسپانیا به هتل‌ها می‌رفتیم تا مطمئن شویم که دوچرخه‌سوارها هر شب روی چنین تشک‌هایی بخوابند.»

راز قهرمانی

اسم چنین تشک‌هایی را «کیت خواب» گذاشته‌اند. بردلی ویگینز با خوابیدن روی چنین تشک‌هایی (البته با درست خوابیدن) فاتح تور دو فرانس شد. در رقابت‌های المپیک لندن، کریس هوی (دوچرخه‌سوار انگلیسی) در هتلی پنج ستاره اقامت داشت اما تخت خواب اتاق او بدون استفاده ماند چون هوی با کیت خواب روی زمین می‌خوابید.

آنری و فرگوسن

میزان تأثیرگذاری لیتلهیل بستگی به این داشت که بتواند چهره‌های کلیدی و سرشناس را تا چه حد متقاعد کند. مثلاً وقتی باشگاه آرسنال از او درخواست کرد که به محل تمرین این تیم برود و در مورد خواب حرف بزند، صحبت‌های او به مسخره گرفته شد تا اینکه تیری آنری دخالت کرد و فضا را عوض کرد. خودش در این مورد می‌گوید: «خوش‌شانس بودم که یکی از اولین افرادی که برایش در مورد خواب نوشتم، الکس فرگوسن بود. اواخر دهه 1990 بود و منچستریونایتد مشکلات زیادی بابت کمردرد گری پالیستر داشت تا حدی که به فکر عمل جراحی ستون فقرات او افتاده بودند. ما به این نتیجه رسیدیم که تشک او بخشی از مشکلش بوده گرچه این قضیه به درمان کامل کمر او منجر نشد اما کمک زیادی به بهبود او کرد. هر مربی دیگری غیر از فرگوسن بود نامه من را احتمالاً مستقیماً به سطل زباله می‌انداخت. زمانی که او از یونایتد رفت من هم دیگر با این تیم کار نکردم. کار به جایی رسیده که حالا بیشتر با باشگاه‌ها صحبت می‌کنم تا با بازیکنان. مسئولان لیگ راگبی از من دعوت کردند تا با بازیکنان 16 باشگاه صحبت کنم. آنها استرس داشتند و به همین دلیل به مکمل‌ها، کافئین و حتی الکل معتاد شده بودند در حالی که چیزی که واقعاً نیاز داشتند تا بتوانند با استرس مبارزه کنند، یادگیری چگونه خوابیدن بود.»

 

۷ ۱  
آی اسپورت
2017-09-14 20:21:00
نظر دهید
۱ نظر
ویلی
جمعه ۲۴ شهریور ۱۳۹۶، ۰۶:۴۶
چه عجب یه مقاله به روز و مفید ولی معلوم نیست چرا نصفه کاره تموم شد!!
۸
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر