فهرست
یادداشت: ریشه یابی یک بحران؛ "بای بای" اروپا
یادداشت: ریشه یابی یک بحران؛ "بای بای" اروپا

یادداشت: ریشه یابی یک بحران؛ "بای بای" اروپا

آی اسپورت – انگلیسی ها استاد این هستند که مشکلاتشان را زیر فرش پنهان کنند و برای همین برگزاری رقابتهای این هفته لیگ برتر به آنها کمک کرد تا خیلی زود  ماجرای حذف همه نماینده های انگلیسی حاضر در رقابتهای اروپایی فراموش شود. ولی این اتفاق حقیقتی غیرقابل انکار است و هنوز کسی نمی داند چرا برای اولین بار بعد از 22 سال هیچ یک از نماینده های فوتبال جزیره نتوانسته اند به مرحله یک چهارم نهایی رقابتهای اروپایی صعود کنند.تیری آنری ستاره سابق آرسنال که سالهای باشکوه فوتبالش را در جزیره سپری کرده به سادگی گفته که اتفاقی در فوتبال انگلیس رخ داده است. یک فرانسوی معروف دیگر، میشل پلاتینی رئیس یوفا برای اینکه انگلیسی را از خواب بیدار کند با طعنه به آنها گفته بود که آنها در زمستان شیر هستند و در بهار بره می شوند...فن خال هلندی هم تشخیص داده که عامل اصلی این شکست ها بازی های فشرده در کریسمس بوده و باید مثل لیگ های دیگر  درانگلیس هم تعطیلات زمستانی وجود داشته باشد.

فن خال که بعد از مدتها مجبور بود روز کریسمس را در هتل بگذراند تا روز بعد از آن در لیگ برتر با یونایتد بازی کند، به موضوع مهمی اشاره کرد؛ تقویم باشگاهی انگلیس کشنده و مرگبار است. این یکی از داغ ترین مباحث چند سال اخیر فوتبال جزیره بوده و شاید وقت آن رسیده که انگلیسی ها به طور جدی آن را مدنظر قرار دهند. برای اینکه اگر یک فصل دیگر در رقابتهای اروپایی نتایج ضعیفی بگیرند، ممکن است سهمیه یک تیم در لیگ قهرمانان را از دست بدهند. در رنکینگ یوفا، انگلیس در مکان سوم قرار گرفته. ایتالیا به لطف یووه، ناپولی و فیورنتینا در رتبه چهارم ایستاده و سبقتی که تابستان 2014 تقریبا محال و غیرممکن به نظر می رسید، حالا دیگر یک رویا نیست. یک فلش بک در این جا ضروری است. فصل 1992-1993 یک فصل مهم برای فوتبال انگلیس بود. در آن سال انگلیس چهار تیم در اروپا داشت. فوتبال این کشور در فصل 1990-1991 بعد از محرومیت پنج ساله به دلیل فاجعه هیسل و کاهش تعداد تیمهای باشگاهی جزیره در رقابتهای اروپایی، دوباره در رقابتهای اروپایی پذیرفته شد.

موفقیت منچستریونایتد در جام جامداران فصل 1990-1991 انگلیسی ها را دوباره به اوج بازگردانده و سهمیه آنها از 3 تیم به 4 تیم افزایش پیدا کرده بود. فصل 1992-1993 لیدز در جام باشگاههای اروپا شرکت کرده و در یک هشتم نهایی توسط رنجرز حذف شد. در جام جامداران هم لیورپول در یک هشتم نهایی به دست اسپارتاک متوقف شد. در جام یوفا هم منچستریونایتد در دور اول درضربات پنالتی مقابل تورپدو موسکو حذف شده و شفیلد ونزدی در یک شانزدهم نهایی توسط کایزرسلاوترین از گردونه رقابتها کنار رفت. شرایط بد تیمها همگام با شرایط بد اقتصادی بریتانیای کبیر بود که خروج آنها از سیستم پولی اروپا را به همراه داشت و بانک مرکزی انگلیس بدترین روزهایش را سپری می کرد و حتی ملکه الیزابت در سخنرانی آخر سالش گفت که سال 1992 را با خوشی به یاد نمی آورد و آن سال را فاجعه نامید. اما درست در همان سال فاجعه بار لیگ برتر انگلیس شکل گرفت. 27 مه 1992 تیمهای دسته اولی باشگاهی فوتبال این کشور در مخالفت با فدراسیون فوتبال این کشور بر سر اختلاف در مورد حق پخش تلویزیونی رقابتها دست به شورش زدند. بازسازی معاصر ورزشگاهها که بعد از فاجعه هیلزبورو سال 1989 ضروری به نظر می رسید، به فوتبال جزیره اجازه داد تا راه بیزینس فوتبال را در پیش گیرد و به ثروتمندترین لیگ فوتبال جهان تبدیل شود.

یک تغییر اساسی که البته درآن حفظ سنت های همیشگی و قدیمی شرط اول بود: بازی در روزهای بعد از کریسمس، روز سال نو میلادی، جام اتحادیه و بازی تکراری در جام حذفی. خدای پول لیگ برتر را تا پای امضای قراردادهای تلویزیونی نجومی هم پیش برد. 1/7 میلیارد یورو در سه فصل 2016 تا 2019 مبلغ قرارداد با شبکه های تلویزیونی پخش کننده این رقابتهاست. قانون حاکم در این رقابتها مشخص است: بازی های متعدد برای جابجایی پول های کلان. بازیکنان فوتبال جزیره در تاپ تن فهرست بازیکنانی که بیشترین دقیقه بازی در اروپا را دارند، حضوری گسترده دارند. جوردن هندرسون کاپیتان آینده لیورپول در 44 مسابقه 3839 دقیقه بازی کرده و استرلینگ با 3703 دقیقه در 43 بازی مکانهای اول و دوم را به خود اختصاص داده اند. نفر چهارم هم استرکل با 3671 دقیقه در 41 مسابقه است که البته حالا به دلیل محرومیت اخیر درپی خطای بد روی داوید دخئا سه جلسه استراحت می کند. در بین ده نفر نخست نام های تری با 3660 دقیقه در 40 مسابقه، آزار با 3624 دقیقه در 43 بازی و ایوانوویچ با 3615 دقیقه در 40 بازی به چشم می خورند. کار فشرده و مخالفت لیگ با تعطیلی زمستانی به طور حتم یکی از دلایل خستگی عجیب و حال و روز تیمهای انگلیسی در فصل بهار است.

و همچنین های پی در پی بازیکنان که در آرسنال و لیورپول یک امر عادی است. شورله بازیکن سابق چلسی که در ولفسبورگ حضور دارد می گوید:\" من قبل از انتقال به ولفسبورگ در ژانویه فقط دو هفته تمرین کردم. یا واقعا خیلی کم تمرین کردم.\" دبروین هم تیمی او هم می گوید:\" وقتی از چلسی آمده بودم، مشکلات زیادی داشتم. با فشردگی بازی های انگلیس نمی توان دیگر به تمرین عادت داشت\"

اگرچه تاریخ ممکن است چنین فرضیه ای را تکذیب کند. با توجه به اینکه منچستریونایتد، چلسی و لیورپول 4 عنوان قهرمانی چمپیونزلیگ از سال 1999 تا امروز کسب کرده اند. درحالیکه از سال 2000 تا 2014 هم انگلیسی ها دو عنوان قهرمانی لیگ اروپا با لیورپول و چلسی بدست آورده اند. پس شاید دلایل دیگری هم برای این افت محسوس مطرح باشند. ستاره های بزرگ فوتبال دنیا در لیگ های دیگر به سر می برند: مسی، رونالدو، سوارس، بیل، نیمار، نویر، ایبراهیموویچ، ریبری، روبن، پوگبا و توس کشورهای دیگر را انتخاب کرده اند. در انگلیس هم فوق ستاره هایی نظیر آزار، دیه گو کاستا، توره، آگوئرو، رونی، دی ماریا، فن پرسی و استرلینگ هستند ولی هیچ کدام آنها در ردیف ستاره هایی که در بالا نام آنها آمده نیستند. قرار گرفتن در بین بهترین بازیکنان فوتبال جهان کار راحتی نیست. کافی است فهرست نامزدهای دریافت توپ طلای سالهای قبل را مرور کنیم. تقویم فشرده، مصدومیت ها و غیبت بهترین بازیکنان دنیا در جزیره کلید اصلی این مشکل است.

به همه این ها فاکتور بدشانسی را هم باید افزود.سیتی برای دومین سال پیاپی به بارسا خورد و آرسنال در یک روز عجیب در لندن به موناکو باخت. ضمن اینکه انگلیسی ها لیگ اروپا را بی اهمیت می دانند و برایش ارزشی قائل نیستند. نتیجه نهایی این می شود: بای بای اروپا.

استفانو بولدرینی

 

     
آی اسپورت
2015-03-25 19:22:22
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر