فهرست

یادداشت: حسرت بعد از شکست شیلی/ این آغاز ِ پایان است!

بازی با «شیلی» آغازی ست برای پایان عصر ِ دیسیپلین در فوتبال ایران. دورانی که چهار سال پیش از کرانه آب‌های گرم خلیج‌فارس شروع شد٬ ابوظبی. ایران بعد از جام‌ملت‌های۲۰۱۱ بدون سرمربی به مصاف روسیه رفت و کی‌روش که به دعوت فدراسیون از جایگاه تماشا می‌کرد. یادداشت‌های جسته گریخته‌یی که برمی‌داشت از نزدیک‌شدن او به نیمکت ایران خبر می‌داد. هرچند وقایع آن‌روزهای ایران امضای قرارداد را به تاخیر انداخت٬ ولی سرانجام بهار۹۰ بود که «کی‌روش» شد؛ سرمربی تیم‌ملی ایران. تا امروز٬ بهار ۹۴ و تا سه‌شنبه شب٬ جایی در قلب سرزمین‌های شمالی٬ میان آب‌های سرد بالتیک که تیتراژ پایان برای تیمی ست که هنوز حرف‌های ناگفته زیادی داشت..

ولی شاید معجون «وین» و «استکهلم» بهترین گزینه برای خداحافظی با تیمی ست که برای «فوتبال بدنه»‌ی ایران وصله ناجور بود؛ پایتختِ نُت‌های روان٬ رقص والس و عشق‌های نافرجام و تراژیک. اینگرید برگمن٬ کازابلانکا٬ و یا نه؛ ژاندارک بر صلیب. جایی در فاصله ۳۵۷۴ کیلومتریِ تهران٬ جایی که وزیر و کفاش و مازیار و خادم ... بگذریم٬ همان ژاندارک بر صلیب..

رامتین جباری
     
آی اسپورت
2015-03-27 10:50:14
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر