فهرست
پپ، میتونی لیو را مهار کنی؟
پپ، میتونی لیو را مهار کنی؟

پپ، میتونی لیو را مهار کنی؟

آی‌اسپورت – حتی در این دنیای پر هیاهو و پر تحرک فوتبال امروز لحظاتی ساکت و آرام برای برخی بازیکنانِ منچستر سیتی پیدا می‌شود که "کشف" لیونل مسی را به یاد بیاورند. پابلو زابالتا قطعا یکی از این بازیکنان است، چه امشب بازی کند و چه نه.

خیلی از عوامل مختلف باشگاه منچستر سیتی، از بازیکنان گرفته تا مربی و مدیر، شاهد رشد مسی بوده‌اند، شاهد شروعش و بعد نابود کردن حریفانش. برای همین حسِ آن‌ها نسبت به مسی، در آستانه‌یِ بازی امشب در چمپیونز لیگ مخلوطی از علاقه و درک و احترام است.

هفته‌یِ پیش فرصتی یک ساعته داشتم که برای پادکستم با زابالتا گپی بزنم. او در این گفت و گو از لحظه‌ای که متوجه شد کشورش یک نابغه پیدا کرده حرف زد. تابستانِ 2005 بود و آرژانتین خودش را برای شرکت در جام جهانیِ زیر 20 سال آماده می‌کرد، تورنمنتی که آلبیسلسته دو سال پیش در نیمه نهایی‌اش تلخ‌ترین شکست را مقابل قدیمی‌ترین رقیبش، برزیل (با دنی آلوس و فرناندینیو) تجربه کرده بود.

هدفِ آرژانتین فتح این جام به هر قیمتی بود. در این راه "زابا" در یک چهارم نهایی دروازه‌یِ اسپانیا، تیمی که داوید سیلوا را داشت باز کرد و به نیمه نهایی رسید. در بازیِ دیگر این مرحله برزیل هم با گلِ رافینیا، فول‌بکی که سال‌ها بعد شاگردِ پپ گواردیولا در بایرن مونیخ شد، آلمان را شکست داد تا یک بار دیگر در نیمه نهایی مقابل آرژانتین قرار بگیرد.

قبل از این بازی زابالتا که کاپیتان تیمش بود به هم‌تیمی‌هایش گفت: «من واقعا نمیتونم تحمل کنم که دو دوره‌یِ پشت سر هم در این مرحله به برزیل ببازیم.» تفاوت این بازی با دوره‌یِ پیش البته مسی بود، پسری که وقتی به تیم دعوت شد 16 ساله بود و هیچکس در آرژانتین و حتی هیچکدام از بازیکنان تیم نمی‌شناختندش. این ریسکی شخصی از سوی مربیِ آلبیسلسته، فرانسیسکو فرارو بود.

«پانچو بهمون گفت میخوایم به این پسره که در آکادمی بارسلونا بزرگ شده بازی بدیم، چون گویا خیلی خوبه. برای ما این اتفاق هیجان انگیزی بود چون هیچکدوم مسی را نمی‌شناختیم. هیچکس مسی را نمی‌شناخت. ما همه از سن کم از آکادمی‌هایِ آرژانتین همدیگر را می‌شناختیم اما مسی را نه. اولین باری که مسی را دیدیم اون پسری خیلی ریز و لاغر بود که اصلا حرف نمی‌زد. اما وقتی شروع کرد به حرف زدن در زمین... انگار دیروز بود. دیدن بازیِ مسی برای اولین بار از اون لحظاتی‌ست که تاثیری عمیقی روی آدم میذاره.»

مسی در این تورنمنت که فقط چند ماه قبل از آن پیشنهاد بازی برای تیم ملی اسپانیا را رد کرده بود، به عنوان آقای گل و بهترین بازیکن جام انتخاب شد. او مقابل برزیل در نیمه نهایی گلی زد که برای یک بازیکن تازه 17 ساله غیرممکن بود، گلی در دقیقه‌یِ 93 که شادی غیر قابل وصفی به اردویِ آلبیسلسته آورد.

بعد از بازی دیگو مارادونا، که این هفته 56 سالگی‌اش را جشن گرفت زنگ زد به هتلِ آرژانتین و به مسیِ کوچک گفت باید مسئولیت بردنِ فینال را هم خودش به عهده بگیرد. چشم! مسی خیلی زود در فینال دو بار دروازه‌یِ نیجریه را باز کرد و 26 سال بعد از اینکه نسل مارادونا این جام را فتح کرده بود، آن را بالای سر برد. ستاره‌یِ آرژانتین بعد از کسبِ این افتخار گفت امیدوار است حالا در بارسلونا بیشتر بهش بازی برسد.

این روزها خیلی قبل از مولتی میلیارد شدنِ مسی و زابالتا و سرخیو آگوئرو بود و جیب‌شان چندان پر نبود. زابا به یاد می‌آورد: «توی این تورنمنت‌ها حداقل یک ماه از کشور و خانواده‌ات دوری و مسئله‌یِ اصلی ما در هتل وایفایش بود. ما هیچکدوم لپ‌تاپ نداشتیم و برای اینکه به اینترنت وصل بشیم و خبری از خونه بگیریم باید یک کارت 10 یورویی میگرفتیم، اونم فقط برای یک ساعت. 10 یورو برای ما که باید به پزو تبدیلش میکردیم پول زیادی بود. برای همین چهار پنج نفری با هم یک کارت میگرفتیم و نفری 10 دقیقه به هر کدوممون وقت میرسید.»

این شرایط اما خیلی زود تغییر کرد. چیکی بگرستاین، مدیرِ فوتبال وقتِ بارسلونا، بعد از پایان این تابستان قراردادی جدید به مسی پیشنهاد داد. مسی اولین قرارداد حرفه‌ایش را یک سال پیش با بارسا امضا کرده بود، اما باشگاه برای اینکه پدیده‌شان را که کم کم داشت شناخته می‌شد حفظ کند این بار قراردادی سه ساله با حقوقی بیشتر و با بند رهایی‌ای معادل 150 میلیون یورو پیشنهاد کرد، قراردادی که ماه آگوست امضا شد.

بگرستاین اما به این قرارداد جدید هم راضی نشد و قبل از جام جهانی 2006 قراردادِ دیگری با مسی بست و حقوق او را تا نزدیکِ یک میلیون یورو در سال بالا برد، قراردادی که بند رهایی‌اش همان 150 میلیون بود اما مدتش به 9 سال رسیده بود. این عملی بود که باعث شد اعتمادِ لیو و خورخه مسی به باشگاه و آینده‌شان چه از نظر مالی و چه از نظر فوتبالی کامل شود، عملی مشترک از سوی بگرستیان، فران سوریانو، مدیر حال حاضر سیتی و رودولفو بورل، مربیِ سابق جوانان بارسا که امشب روی نیمکت سیتی خواهد نشست.

وقتی جام جهانیِ شروع شد، یک دهه‌یِ پیش، گواردیولا که به عنوان کارشناس فوتبال با روزنامه‌یِ "ال پاییس" همکاری می‌کرد جزو اولین نفراتی بود که از ظهور و آینده‌یِ درخشان مسی نوشت. بعد از پیروزیِ نزدیک آرژانتین با نتیجه‌یِ 1-2 مقابل ساحل عاج، تیمی که یایا توره را داشت، گواردیولا از کم استفاده کردنِ خوسه پکرمن از مسی انتقاد کرد: «انگار آرژانتینی‌ها منجی و مسیحایِ خودشان را در قامت خوان رومن ریکلمه پیدا کرده‌اند، انگار اوست که باید تیم را یک تنه به سوی پیروزی ببرد... می‌گویم انگار برای اینکه آرژانتین بدون مسی این بازی را برد، بازیکنی که دیر یا زود زمانش فرا خواهد رسید.»

آرژانتین در بازی بعد با 6 گل صربستان را شکست داد. گواردیولا بعد از این بازی هم نوشت: «در 15 دقیقه‌یِ پایانی مسی به زمین رفت و برای اولین بار جام جهانی را تجربه کرد. اما این آخرین تجربه‌یِ او نخواهد بود. من حاضرم سر این موضوع با هر کسی که مخالف است شرط ببندم.» گواردیولا در ادامه‌یِ مطلبش بازیِ مسی را تحلیل کرد: «این کاریست که بدن و ذهنش بهش دستور می‌دهند. وقتی او به زمین می‌رود انگار می‌گوید "خیلی خوب من اومدم!"، انگار هیچ چیزی نمی‌تواند مانعش شود. او اوجِ اصالت است. جلوی پایش درخت بیندازید، دیوار بکشید، اما باز هم موفق به مهارش نخواهید شد. ما در حال حاضر شاهد شکل گرفتن یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال هستیم.»

چقدر حق با او بود. اما امشب چی پپ؟ تیمت می‌تواند مسی را مهار کند؟

۷    
آی اسپورت
2016-11-01 12:05:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر