فهرست
هادسون-اودوی و ذهنیت جدید انگلیسی
هادسون-اودوی و ذهنیت جدید انگلیسی

هادسون-اودوی و ذهنیت جدید انگلیسی

آی‌اسپورت – یکی از اصلی‌ترین اصول روانشناسی ورزشی کنترل است. یکی از مهمترین زیرشاخه‌های این کنترل باور به توانایی خود برای رسیدن به اهداف کوچک و بزرگ است. این کنترل معمولا در دو سطح مطرح می‌شود: میکرو (من توانایی گل کردن این توپ را دارم) و ماکرو (من توانایی تبدیل شدن به بازیکنی درجه یک را دارم). مشکلی که فوتبال مدرن با بازیکنان جوانش دارد برخورد متضاد در این دو جنبه است. باشگاه‌های بزرگ مدام به بازیکنان آکادمی‌شان می‌گویند منتظر فرصت‌شان برای تیم اول بمانند (ماکرو)، و وقتی این فرصت پدید می‌آید از آن‌ها انتظار دارند سریع خودشان را نشان دهند (میکرو).

بازیکنان نسل جدید فوتبال انگلیس اما راهی جدید برای تن ندادن به این رویکرد باشگاه‌هایشان پیدا کرده‌اند. یک سال پیش جیدون سانچو فقط 16 دقیقه در بالاترین سطح فوتبال اروپا بازی کرده بود. حالا اما سانچوی 17 ساله کنترل سرنوشتش در دست خودش گرفته، با رد کردن پیشنهاد منچستر سیتی و پیوستن به بوروسیا دورتموند.

در تئوری شاید تصمیم سانچو چندان هم سخت و پیچیده به نظر نرسد. خواسته او بازی برای تیم ملی انگلیس، حضور در چمپیونز لیگ و پیشرفت سریعش بود. دورتموند باشگاهی بود که شهرت به بازی دادن به بازیکنان جوان داشت. پس جواب این معادله مشخص بود. اما فراموش نکنیم سانچو پیشنهاد حقوق هفته‌ای 30 هزار پوندی را از سوی سیتی رد کرد، درآمدی که می‌توانست خیالش را از بابت وضعیت مالی‌اش راحت کند. در ضمن ترک وطن در هیچ سنی ساده نیست، چه برسد به 17 سالگی.

اما نتیجه تصمیم سانچو او را ظرف یک نیم فصل بدل به یکی از درخشان‌ترین استعدادهای فوتبال اروپا کرد، تا حدی که باشگاه دورتموند با فروش کریستین پولیسیک، که قبل از سانچو قرار بود ستاره اول آن‌ها شود، خیلی راحت موافقت کرد. سانچو این فصل 1800 دقیقه در بوندسلیگا بازی کرده، یعنی تقریبا 1000 دقیقه بیشتر از زمانی که روبن لوفتس-چیک کلا برای تیم اول چلسی به زمین رفته، بازیکنی که چهار سال بزرگ‌تر از سانچو است.

حالا کالوم هادسون-اودوی در آستانه پیش گرفتن راهی مشابه با سانچو است. هادسون-اودوی که این فصل فقط 69 دقیقه برای چلسی در لیگ بازی کرده مورد توجه بایرن مونیخ قرار گرفته. مونیخی‌ها تا امروز دو پیشنهاد برای خرید این استعداد جوان به چلسی داده‌اند و تا سطح 30 میلیون پوند هم بالا رفته‌اند. چلسی هنوز با این ترنسفر موافقت نکرده، اما با توجه به خرید پولیسیک از دورتموند به احتمال زیاد این توافق به زودی انجام خواهد شد.

البته اگر هادسون-اودوی در چلسی باقی بماند می‌توان تصور کرد که دیر یا زود جایی در تیم اول پیدا کند، به خصوص با توجه به این نکته که ویلیان و پدرو هر دو بالای 30 سال دارند و قراردادشان سال 2020 با چلسی به پایان می‌رسد. اگر سانچو هم در سیتی باقی می‌ماند شاید روزی بالاخره در ترکیب اصلی این تیم جایی پیدا می‌کرد. اما هادسون-اودوی، مثل سانچو، تصمیم گرفته سرنوشت فوتبالش را در کنترل خودش بگیرد.

بازی نرسیدن به استعدادهای جوان باشگاه‌های بزرگ انگلیسی را لزوما نمی‌توانیم تقصیر مربیان و مدیرانشان بدانیم. همانطور که مائوریتزیو ساری درباره هادسون-اودوی گفت: «من باید ببرم. من کاملا درک می‌کنم که هواداران چلسی دوست دارند بازی بازیکنان آکادمی‌شان را در تیم اصلی ببینند، اما وظیفه اصلی من بردن است و مطمئنم هواداران چلسی هم این انتظار را ازم دارند».

سانچو برای اثبات خودش در تیمی که لیروی سانه، رحیم استرلینگ، برناردو سیلوا و ریاض مارز را دارد شاید خیلی بیشتر از این‌ها باید منتظر می‌ماند. در این دوران حتی وقتی بازیکنان آکادمی به یک باره وارد تیم اول می‌شوند و سریع خودشان را به ستاره تیم تبدیل می‌کنند، معمولا عاملی از شانس و شرایطی ویژه در کار است.

برای مثال مارکوس رشفورد را در نظر بگیرید، بازیکنی که حالا نماد منچستر یونایتد و تمام ارزش‌ها و باورهای ریشه‌دار تاریخ باشگاه شده. اگر در فوریه 2016 یونایتد با موجی از مصدومین مواجه نبود و حداقل یکی از آنتونی مارسیال یا ویل کین قادر به بازی بودند، هرگز لویی ون گال به مهاجمی 16 ساله در یوروپا لیگ بازی نمی‌داد. تفکری غیر از این بسیار خوش‌بینانه است.

یکی از دلایل موفقیت انگلیس در رده‌های سنی پایین‌تر در سال‌های اخیر همین تغییر ذهنیت فوتبالیست‌های جوانش بوده، بازیکنانی که دیگر منتظر تصمیم‌گیری باشگاه‌هایشان نمی‌شینند و سرنوشت‌شان را در کنترل خودشان می‌گیرند. حرف این نسل جدید این است: اگر باشگاه من قدرم را نمی‌داند، باشگاهی دیگر پیدا می‌کنم که قدرم را بداند.

۵    
آی اسپورت
2019-01-08 10:42:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر