فهرست
از چالهان اغلوی آنها تا مسعود ما
از چالهان اغلوی آنها تا مسعود ما

از چالهان اغلوی آنها تا مسعود ما

آی‌اسپورت- اواخر بازی ترکیه و آلبانی که گل برتری ترکیه به ثمر رسید هاکان چالهان اغلو کاپیتان تیم ملی ترکیه بازیکنانش را به صف کرد تا با یک سلام نظامی یکی از زشت‌ترین‌ قاب‌های دنیای فوتبال را رقم بزنند. سلام نظامی به سربازانی که به مناطق کردنشین سوریه حمله کرده‌اند. چند روز قبل از خلق این قاب اما یک کاپیتان دیگر، چندصد کیلومتر آن‌سو‌تر و در کشور همسایه ترکیه بازیکنان تیم ملی کشورش را دانه دانه جمع کرد و به استقبال زنانی برد که بعد از سال‌ها بالاخره فرصت حضور در ورزشگاه را پیدا کرده بودند؛ تلاشی برای دیده شدن کسانی که عده‌ای به هر دلیل نمی‌خواستند آنها دیده شوند. این کاپیتان کسی نبود جز مسعود شجاعی که در همه این سال‌ها در دل هواداران فوتبال ایرانی جا خوش کرده است.

بازیکن پا به سن گذاشته‌ای که مدت‌هاست آن آمادگی دوران اوجش را ندارد اما حتی این افت فنی هم همچنان محبوب و دوست داشتنی است. کسی که بعد از سال‌ها به بازوبند کاپیتانی تیم ملی اعتبار واقعی‌اش را باز گردانده است. شاید انتظار بیهوده‌ای باشد که از یک فوتبالیست یا ورزشکار بخواهیم یک کنشگر اجتماعی هم باشد. داشتن کاریزما و تأثیرگذاری در میدان شاید مهم‌ترین ویژگی یک کاپیتان باید باشد اما اگر از بخت مساعد کاپیتان شما کمی سرش را از مسائل فوتبالی هم بالاتر آورد و اطرافش را دید و در جای درست ماجرا هم ایستاد که خوشا به حال شما و تیم‌تان. این درست وضعیت تیم ملی فوتبال و کاپیتان آن است. تیم ملی ایران چند سالی است که یک کاپیتان شش دانگ را در اختیار دارد که چه درون زمین و چه بیرون زمین علاقه‌مندان به فوتبال را سربلند می‌کند. در چهل سال اخیر تیم ملی کشورمان غیر از سه صعود به جام جهانی به موفقیت درخوری دست پیدا نکرده است. در واقع در آسیا که هیچ گاه جام قهرمانی قاره را بالای سر نبرده و در جام جهانی هم همچنان در مرحله گروهی باقی مانده است. با این حال نگاهی به وضعیت تیم ملی در این چهار دهه نشان می‌دهد این روزهای تیم ملی در کنار روزهای درخشان دهه هفتاد یکی از بهترین دوران‌های تیم ملی فوتبال کشورمان است. یکی از دلایل چنین احساس رضایتی از تیم ملی علاوه بر رو شدن نسل درخشان و جوانی از ملی‌پوشان، همین رفتارهای پخته بازیکنانی نظیر شجاعی در تیم ملی است.

کسی که بیش از هر چیزی احساس تیم بودن را در بازیکنان و تماشاچیان برمی‌انگیزد. وقتی در پایان بازی ایران و کامبوج سراغ تک‌تک بازیکنان می‌رود و آنها را گرد هم جمع می‌کند تا آن قاب درخشان را در گوشه شرقی ورزشگاه بیافریند به تک‌تک ما زنان و مردان حاضر در ورزشگاه و تماشاچیان تلویزیونی می‌فهماند که این تیم ملی تک‌تک ایرانی‌هاست.

۲۲ ۳  
آی اسپورت
2019-10-15 15:24:00
نظر دهید

۳ نظر
کنت دزاکولا
سه شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۸، ۱۸:۰۱
بابا این عروس تعریفیتون که گوزو از اب در اومد!!!!!!کسی که به خاطره یه مشت دلار زیر حرفاش میزنه لایق این همه حمایت الکی نیست,چرا میخاین به زور کسی رو اسطوره کنین,کسی رو که به یه روز نمیکشه و استوریه حمایتیش از کردها رو به خاطره پول پاک میکنه,اسطوره کسی میتونه باشه که با زور و تهدید هم نتونن مچ بند سبزشو بین دو نیمه در بیارن,کسی اسطوره هست که کاپیتانی در تیم ملی و بازی در تیم ملی رو به خاطره حمایت از مظلوم از دست بده نه این مسعود ریقو که سر حرفشم نمیمونه.خاک تو سر تو نویسنده ی عقده ای که اندازه ی قورباغه هم نمیفهمی.
۸
پ ک ک وحشی
سه شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۸، ۱۸:۴۳
از دانه دانه نوشتنت معلومه تو هم بز کوهی هستی و از تروریست های بی شرف پ ک ک حمایت میکنی
...
سه شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۸، ۱۹:۳۰
مسعود شما! تو غائله جدید چه موضعی گرفته غیر از سکوت؟ چون میدونه حرف بزنه از قرارداد چندهزاردلاری خبری نیست. الان واکنش نشون داد مردونگیه وگرنه پهلوان اینستاگرامی بودن اسونه
۵
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر