فهرست
از شانس صحبت کنیم یا از فوتبال؟
از شانس صحبت کنیم یا از فوتبال؟

از شانس صحبت کنیم یا از فوتبال؟

آی‌اسپورت- حالا هیجان فروکشیده. ما صدرنشین گروه مرگ مسابقات هستیم. بازی تیم خودمان را دیده‌ایم. بازی تیم‌های حریف را هم دیده‌ایم و می‌توانیم درک درستی از وضعیت موجود داشته باشیم. تحلیل‌ها از این به بعد چیزی فراتر از حدس و گمان خواهد بود. ما تقریبا می‌دانیم که خودمان چه استراتژی‌ای برای مسابقات اتخاذ کرده‌ایم و رقبای ما چه طور می‌خواهند در زمین بازی حاضر شوند. طبیعتا در چنین شرایطی بازار اظهارنظرها و تحلیل‌ها هم بسیار داغ است.

اظهار نظر حق همه است

دنیای امروز، دنیای متکثری است. هر آدمی در مورد هر چیزی نظری دارد و با توجه به تغییر ساختار رسانه‌ها می‌تواند نظر خودش را در صفحه شخصی‌اش یا به صورت کامنت زیر اظهارنظرهای دیگران درج کند. اصلا شاید یکی از چیزهایی که بررسی دنیای رسانه‌ها را جذاب می‌کند همین چیزهاست. چون در این حالت فرصت گفتگو بیشتر است و مؤلف و مخاطب می‌توانند در مورد یک مسأله با هم چلنج داشته باشند. دیگر مثل سابق نیست که مخاطب نشسته باشد پای تلویزیون یا روزنامه و مجبور باشد هر چیزی که می‌بیند و می‌خواند را بدون پاسخ و اظهار نظر رها کند. این شیوه مزایا و معایب خودش را دارد. از جمله معایبش که بارها گفته شده ورود آدم‌ها به حوزه‌های غیر تخصصی و اعلام وجود و حضور در هر زمینه‌ای است.

دیروز محمود صادقی نماینده مجلس در توئیتی که مشخص بود مخاطبانش چه کسانی هستند، ضمن تبریک موفقیت تیم ملی گفته بود که بیاییم از برد ایران مقابل مراکش درس بگیریم و بفهمیم که هر کاری را باید به متخصص‌اش واگذار کرد. منظور صادقی از متخصص کارلوس کی‌روش است و آن‌هایی که دعوتشان می‌کند به درس گرفتن، نمایندگان و مسئولینی هستند که بدون اطلاع از یک موضوع تخصصی صرفا می‌خواهند با آن مخالفت کنند. یادمان نرفته که عده‌ای از همین نمایندگان محترم به لیست کی‌روش برای جام جهانی واکنش نشان دادند و می‌خواستند دعوت نشدن چند بازیکن را در مجلس پیگیری کنند.

چند سوال اساسی

ایران مراکش را برده و ما صدرنشین گروه مرگ هستیم. بازی ایران مراکش را می‌توان چندجور بررسی کرد. واکنش‌های صرفا احساسی که مال همان ساعات اولیه برد و نهایتا روز بعدش است و اتفاقا خوب هم هستند. واکنش‌های تحلیلی و جزءنگر که می‌خواهد تمام ابعاد فنی بازی را بررسی کند. واکنش‌های بدبینانه و تخریبی با نگاه کلی و یکجانبه به بازی که معمولا با جملاتی مثل شانسی بردیم، حق ما برد نبود، فوتبال کی‌روش ضدفوتبال است و امثالهم شروع می‌شود. جملاتی که می‌خواهند نشان بدهند تحلیلی هستند اما در واقع دقیقا مثل واکنش‌های احساسی بعد از بازی هستند. با این تفاوت که آن‌جا ادعای مؤلف مشخص است و در حالت سوم ادعای نویسنده با آن‌چه درونش می‌گذرد متفاوت.

می‌خواهیم کمی در مورد دوستانی که با انتقاد به کی‌روش و زیر سوال بردن برد تاریخی ایران می‌خواهند جریان مخالف‌خوان به راه بیاندازند صحبت کنیم. ضمن احترام به دغدغه این دوستان که می‌خواهند نشان بدهند با دیگران متفاوتند و ما این را می‌فهمیم، باید چند سوال اساسی را مطرح کنیم و در پی یافتن پاسخ‌هایش باشیم. سوال‌هایی که نسبت ما را با فوتبال مشخص می‌کنند و نشان می‌دهند ما قرار است چه رویکردی در مورد بازی‌های تیم ملی کشورمان داشته باشیم.

۱ ـ شانسی بردن یک بازی فوتبال چگونه است؟ یعنی دقیقا چه مؤلفه‌هایی دارد. وقتی می‌گوییم یک تیم شانسی برده دقیقا از چه چیزی حرف می‌زنیم؟ مثلا وقتی مالکیت توپ حریف زیاد است این جمله را می‌گوییم یا وقتی چندبار توپ به تیرک دروازه‌اش خورده و گل نشده می‌گوییم شانس آورده؟ آیا گل به خودی زدن حریف نشانه شانس است؟

۲ ـ تعریف ما از ضد فوتبال چیست؟ دفاع و تلاش برای استفاده از ضدحمله می‌شود ضد فوتبال؟ بر این اساس یعنی غیر از تیم‌های قدرتمند دنیا چه در عرصه باشگاهی چه در عرصه ملی همه تیم‌ها ضد فوتبال بازی می‌کنند و باید سرزنش بشوند؟

۳ ـ حقمان برد نبود یعنی چی؟ چه کسی تعیین می‌کند کدام تیم حق برنده شدن دارد؟ یعنی دادگاهی، مجمعی، جایی هست که مشخص می‌کند کدام تیم حق برنده شدن دارد و کدام تیم ندارد؟ آیا تعداد موقعیت‌ها نشان‌دهنده استحقاق یک تیم برای خارج شدن از زمین به عنوان برنده است؟

کمی در مورد بازی حرف بزنیم

تیم کی‌روش در یک بازی سراسر درگیرانه موفق شد مراکش را شکست دهد. این تنها گزاره‌ای است که فکر می‌کنم همه در موردش توافق داریم. اینکه ما جنگنده ظاهر شدیم و بازی را هم بردیم. کی‌روش تمام تلاش‌اش را کرده بود که هیچ‌چیزی را در بازی به شانس واگذار نکند. گرچه امکان ندارد فوتبال را بدون تصادفات تصور کنیم، اما وظیفه مربی کاهش ریسک تصادفات است. چینش بازیکنان توسط کی‌روش و استفاده از شجاعی در خط هافبک دفاعی در کنار امید ابراهیمی نشان از پایین آوردن ریسک بازی برای ایران است. ما می‌خواستیم گل نخوریم. به همین وضوح. می‌خواستیم گل اول را نخوریم. برخی از دوستان می‌گویند تیم کی‌روش اگر گل اول را بخورد نابود می‌شود و کی‌روش همه تلاشش را می‌کند که فقط گل اول را نخورد. خب مگر چه اشکالی دارد؟ بقیه مربیان تلاش می‌کنند که گل اول را بخورند؟ اینکه مربی با آنالیز دقیق روحی روانی و بدنی تیمش می‌داند که نباید اجازه دهد به هر قیمتی گل اول دریافت شود چیز بدی است؟

کی‌روش در پست هافبک دفاعی از دو بازیکنی استفاده می‌کند که توانایی بازی‌سازی هم داشته باشند و بتوانند بعد از توپ‌گیری آن را به خوبی به خط جلوتر انتقال دهند. دقیقا در خط جلوتر از بازیکنی استفاده می‌کند که علاوه بر خصوصیات تهاجمی بتواند در بازی تخریبی هم شرکت کند. یعنی وحید امیری. ضمن اینکه مربی تا حدود زیادی از انصاری‌فر و جهانبخش هم همین انتظار را داشته. شاید نه به اندازه وحید. می‌توان گفت کی‌روش برای برنده شدن در حساس‌ترین بازی جام برای تیم ملی، به بیشتر بازیکنانش دو وظیفه سپرده بوده. دو وظیفه کامل با همه ملزوماتش. وظیفه‌هایی که در بازی مشخص بود مو به مو دارند اجرا می‌شوند. نه کم و نه زیاد. در اواسط بازی هنگامی که تیم حالت تهاجمی داشت و قرار بود ضربه کاشته‌ای روی دروازه مراکش ارسال شود، تصویر بسته کی‌روش را دیدیم که مشخصا کریم را صدا زد و چند‌بار با تأکید گفت: بمان، بمان! یعنی از وسط زمین جلوتر نرو. مهاجم اول تیم المپیاکوس قطعا دلش می‌خواست روی ضربه کاشته جلو برود و شانس گلزنی خودش را امتحان کند، اما تاکتیک‌های سرمربی چیز دیگری است. نتیجه تمام این تاکتیک‌ها این بود که مراکش هیچ فرصت صد در صدی نتوانست روی دروازه ما بوجود بیاورد. در حالی که ما حداقل یک‌بار این کار را کردیم. مراکش توپ را داشت اما نمی‌دانست باید با آن چکار کند.

ما گل زدیم. دقیقه نود و پنج. گل به خودی بود ولی گل برای تیم ما ثبت شد. در فوتبال آنقدر مثال هست از تیم‌هایی که مالکیت توپ کمتر داشتند و برنده شدند. آنقدر مثال هست از تیم‌هایی که با گل به خودی برنده شدند. انقدر مثال هست از تیم‌هایی که نود دقیقه حمله نمی‌کنند اما نتیجه را می‌برند. مسأله سر این است که چون تیم‌های زیادی در جهان هستند که از لحاظ قدرت فنی در سطح بهترین‌های جهان نیستند، اما نمی‌خواهند هم با انتحار دست به خودکشی بزنند، سیستم بازی درگیرانه و تلاش برای استفاده از تک موقعیت‌ها بسیار استفاده می‌شود. نتیجه کار زیاد روی انواع و اقسام حالات این سیستم، فرموله شده آن است. فرموله شدن یعنی کاهش ریسک تصادفات و از بین بردن فاکتور شانس تا حد مطلوب. نمونه‌های فوق‌العاده زیاد از جواب دادن این سیستم به این معنی است که اگر یک مربی می‌خواهد از این فرمول بهره ببرد، می‌تواند تقریبا مطمئن باشد که بالاخره همان یک یا دو موقعیت گل نصیب تیمش می‌شود. این شانس نیست. این تکرار خیلی زیاد یک روش با حالت‌های متفاوت است. نمی‌توان هم به این روش ضدفوتبال گفت. چون بازی در جریان است. توپ می‌چرخد. اما ما نمی‌خواهیم به حریف موقعیت گل بدهیم.

در نهایت باید به این نکته اشاره شود که در اکثر بازی‌های دنیا، در همه سطوح، نمی‌توان با قطعیت گفت کدام تیم برنده می‌شود. این یعنی مسأله‌ای به اسم حق و ناحق نداریم. (جز در مواری که اتفاقات غیر فوتبالی مثل اشتباه عمدی داور تأثیرگذار شود). در فوتبال امروز دنیا که اختلاف تیم‌ها خیلی کم شده و بازی‌ها معمولا با اختلاف یک یا دو گل به اتمام می‌رسند، این تلاش بیشتر، آمادگی روحی و ذهنی بیشتر و باور بیشتر است که می‌تواند به برنده شدن یک تیم کمک کند. سه فاکتوری که در تیم کی‌روش موج می‌زند. لااقل در بازی اول.

 

فرهنگستان فوتبال

۲۷ ۱۷  
آی اسپورت
2018-06-18 01:42:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱۷ نظر
سفید
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۰۲:۴۱
در این فضای غبارالود صحبت کردن از تیم ملی مشکل است، اگر از بازی تیم طرفداری کنی میگن مواجب بگیر کی روشه و اگر انتقاد کنی ربطت میدن به دیگران، اما دلم می خواد در جواب نویسنده که میگه «در فوتبال آنقدر مثال هست از تیم‌هایی که مالکیت توپ کمتر داشتند و برنده شدند. آنقدر مثال هست از تیم‌هایی که با گل به خودی برنده شدند.» می توان بگویم در فوتبال انقدر تیم هایی هستند که زیبا بازی کردند و باختند ولی محبوب بودند، در فوتبال آنقدر بردهایی هست که به دلیل سیستم منفی بازیشان فراموش شده اند. نمی دانم شما وقتی یاد یورو 2004 و قهرمانی یونان می افتید چه حسی بهتون دست می دهد؟ حسی از افتخار و احترام برای یونان؟
بگذریم، تیم ملیم را دوست دارم، بردش را تبریک می گویم، از بردش خوشحالم ولی بازیش را دوست ندارم.
فرض کنید در جام ملتهای اسیا تیمی مثل قرقیزستان یا تایلند یا لبنان از همین شیوه جلوی ما استفاده کند و نتیجه هم بگیرد، تمام تیم و مربی و خانواده های همه انها را به نابودی می کشانیم. آنوقت دیگر هیچ نویسنده ای ، هیچ روزنامه نگاری، هیچ مفسری در ایران نه می نویسد و نه جرات دارد بنویسد: «این شانس نیست. این تکرار خیلی زیاد یک روش با حالت‌های متفاوت است. نمی‌توان هم به این روش ضدفوتبال گفت.»
۵ ۱
علی
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۳:۲۰
این ها قطعا شانسه . اما وقتی یک تیم هفت سال شانسی میبره یعنی پای جادوگر و رمال وسطه . خیلی ها به جادوگری اعتقاد ندارن ولی واقعا موثره . مثلا پارس جنوبی جم نیم فصل اول رو با جادوگری امتیاز میگرفت که نیم فصل دوم حریفان دست به کار شدن و طلسمشون رو باطل کردند
Mahdi
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۰۲:۵۷
تحلیل شما درسته ولی ب نظرم ما باید بیشتر رو ضد حمله ها کار کنیم ب طوری ک از ضد حملمون استفاده ی صد درصد وببریم ما تو بازی با مراکش دفاعمون خوب بود اما تو ضد حمله ضعیف بودیم باید از هافبکی استفاده کنیم ک بازیو ب سرعت ب حمله انتقال بده ک واسه اینکار دژاگه یا قدوس از شجاعی مناسبترن و مهاجمامون هم باید فرصت طلب تر باشن ینی ما یه موقعیت گیرمون میاد باید از اون استفاده کنیم امیدوارم تو بازیای بعد این ضعفا بر طرف شه و مطمینم کیروش میتونه برای ما تاریخسازی کنه اگه بازیکنا تاکتیکاشو اجرا کنن
۱
حمید
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۰۴:۰۱
این برد شانسی بود. هزار بار هم که بگی شانسی نبود بازم میگم خوش شانس بودیم. البته خوشحالم که خوش شانس بودیم. مشکل شما اینه که فکر می کنین هر کی بگه این برد شانسی بود از برد تیم کیروش ناراحت شده. نه عزیز من. من شخصا مردم از خوشحالی گل دقیقه 95 . حتی موقعی که وقت اضافه رو 6 دقیقه نشون داد به بغل دستیم گفتم به عنوان یه پرسپولیسی از 6 خاطره خوبی دارم و حدس می زنم گل می زنیم. پس می بینی آقای نویسنده هستن آدم هایی که با برد تیم ملی خوشحال میشن و در عین حال نمی تونن چشم رو بر واقعیت ببندن.
بعضی وقت ها مثلا حریفمون ممکنه 2 گل به خودش بزنه. مثل بازی رفت امسال رم با بارسا که 4-1 به نفع بارسا تموم شد. اما مساله اینه که توی اون بازی نمی شد گفت بارسا خوش شانس بود. چرا؟ چون وقتی 70 درصد زمان بازی توپ توی محوطه جریمه رم بود مشخص بود بالاخره اشتباه می کنن. این اسمش شانس نیست. این بازی با احتمالاته یعنی تو دانسته و هدفمند جنگ رو می بری به زمین حریف و منتظر اشتباهات می مونی. این اسمش خوش شانسی نیست. اما حالا بیا مقایسه کن با بازی ما. واقعا چند درصد زمان بازی توپ توی محوطه مراکش بود؟ خیلی کم. این یعنی خوش شانسی.
البته اسمش هر چی هست امیدوارم برای بازی با اسپانیا یا پرتغال بازم اتفاق بیافته. از قضا من از برخی دوستان که به همین برد شانسکی قانع شدن خوشبین ترم و فکر می کنم از دو بازی پیش رو 1 امتیاز رو می گیریم. بقیه ش دیگه دست خودمون نیست. و این هم البته یک نوع شانس دیگه است که امیدوارم بازم همراهمون باشه.
شما هم به جای تعصب کورکورانه و این همه سفسطه گری بهتره واقعیت رو همونجوری که هست بپذیری. این بار خوش شانس بودیم. همونجوری که بازی با عراق بدشانس بودیم. همون جوری که رئال امسال رکورد خوش شانسی رو در فتح لیگ قهرمانان زد. همونطوری که خیلی ها بدشانس و خیلی ها خوش شانس بودن.
۳ ۱
مهدی
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۳۵
با بد شانسی به آرژانتین باختیم
به هر حال پنالتی مارو نگرفتن!!!!!!
مگه میشه تیمی که نود دقیقه بازی رو کنترل میکنه و خوب دفاع میکنه شانسی ببره؟
سامان شانسی خطا گرفت؟؟؟
احسان شانسی عالی فرستاد؟
۲
عرفان
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۰۶:۲۳
عزیزم همه میدونن این حرفا احمقانس اینکه شانسی بردیمو گل نزدنو خودشون گل زدنو اینا واقعا از یکی که فوتبال ندیده باشه شاید قابل قبول باشه ولی کسایی که هر روز فوتبال میبینن میدونن این نظرات واسه چیه
۲ ۱
بغداد بونجاح
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۲۲
فوتبال من هم دیدی عموجون؟
به افتخارایران
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۰۶:۵۹
این بازی اگرتاصبح ادامه داشت واون بدبخت ننه مرده گل به خودی نمیزد،ایران نه برنامه ای برای گل زدن داشت ونه توانشو.بسه دیگه ماله کشی.بسه قلم فروشی.اینقدرمردموخرفرض نکنید.
۴ ۱
خربین
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۲۵
ناراحت نشو جون دلم.خودم بهت گل میزنم تا گل هم‌ببینی.
۲
حمید
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۰۷:۴۵
من نمیدونم چرا منتقدان خفقان گرفته اند !!! مایلی فریادشیران !میناوند! دکتر بیژن !گروهبان قندلی !پیام یونسی پور ! والبته لمپن معروف جادوگر
۹ ۲
**
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۲۲
بجاش یه مشت احمق دارن تو سایت جورشون رو میکشن
۳
مارال
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۳۶
چون الان وقت حرف زدنشون نیست ، منتظرن ایران ببازه بعد حرف بزنن !
۳
مهدی
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۳۳
درود بر شما
ما بیش از هر چیزی به آرامش و تحلیل های منطقی نیاز داریم
اصلا ما چرا باید هجومی بازی کنیم؟ ما در این سطح میتوانیم مالکیت توپ داشته باشیم؟مالکیت توپ به خودی خود ارزش است؟
کسانی که چنین حرفهایی کیزنند اصلا درک درستی از واقعیت های فوتبال ما و قوتبال دنیا و جایگاه فنی فوتبال ما ندارند.
عده ای دانسته و عده ای نادانسته در دام این حاشیه سازی ها میافتند تا موفقیت تیم ملی را نابود کنند...در حالی که عملا دارند خودشان را خراب تر از قبل میکنند.
با کسب سه امتیاز در این جام؛ خیلی چیز ها ثابت شد. حقانیت کیروش و نظرات کارشناسی او
مشخص شد که ما با فوتبال احساسی به جایی نمیرسیم. مشخص شد که لمپن های داخلی هرگز نمیتوانند کوچکترین قدمی برای توسعه فوتبال کشور بردارند. مشخص شد که عده ای حاضر هستند هر بلایی سر تیم ملیشان بیاورند اگر خودشان نباشند.
اما کیروش مسیردرست و موفقیت رو به ما نشان داد و این مسیر تا ابد بر سر لمپن ها کوبیده خواهد شد
۷ ۱
مارال
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۴۰
کسایی که میگن ایران باید هجومی بازی کنه واقعا هیچی از فوتبال ایران نمیفهمن، خیال کردن ایران ، اسپانیا یا ی تیم درجه یک که باید بره جلو و فقط گل بزنه . ایران فقط باید دفاع و ضد حمله باشه وگرنه این دو بازی و که داریم 100 تا میخوریم!!!
۴
مهدی
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۳:۱۷
داداش انگار حواست نیست . ما خودمون معیار شانسیم . یعنی تیمای دیگه میان بردهاشون رو با بردهای ما مقایسه می کنن ، هر شبیه تر بود یعنی خوش شانس ترن . مثلا جام جهانی قبلی با اشتباه مدافع کره ، توپی رو گل کردیم که اصلا مال ما نبود و با همون گل رفتیم جام جهانی . یا پاس گل دروازبان قطر . یا همین گل به خودی .
۱
مهدی
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۴۱
نتیجه تمام این تاکتیک‌ها این بود که مراکش هیچ فرصت صد در صدی نتوانست روی دروازه ما بوجود بیاورد!!!
برید خجالت بکشید، دارید واسه کیروش تن به چه حقارتهایی میدید؟ بازی رو همه دیدن....
تیم مراکش 2 برابر ما مالکیت توپ داشت، 2برابر ما پاس دادن، چند برابر ما موقعیت گل خلق کردن و در آخر هم با گل بخودی باختند، تیم ما تو کل 90 دقیقه فقط یک موقعیت گل ایجاد کرد، نوع بازی ما یه بازی بزن زیرش و دفاع اتوبوسی و تاکتیک اوت دستی بود همون سیستم اکبر میثاقیان! تو کل نیمه دوم که تو 60 سال گذشته جام جهانی بی سابقه هست یه شوت درب و داغون هم تو نیمه دوم نزدیم و بردیم! بعد یه عده ماله به دست این رو هنر کیروش میدونن!!
شانس کیروش رو اگه مربی مراکش داشت،مراکش رو قهرمان جام جهانی میکرد!
۲
سعید
چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۵۰
جناب آقای ولی اللهی شما جواب سوالات خودتون رو گرفتید یا فقط سوال طرح کردید؟ اینکه تیم ملی ما برنده شد ما خوشحالیم به امید خدا اسپانیا و پرتغال رو هم همینجوری ببریم، اما این نشانه غیرت و شهامت بچه های تیم ملی ماست نه نشانه تاکتیک آقای کی روش، همونطور که گفتید از تلاش و باور و آمادگی ذهنی بچه ها بود نه تاکتیک آقای کی روش، لطفا او را خدا نکنید، ما تا کی باید با این سه فاکتور برنده باشیم پس وظیفه آقای کی روش توی این 7 سال چی بوده، این همه پول گرفته که این سه فاکتور رو بالا ببره؟؟؟ این انصافه لطفا با نظرهای شخصی که قابل احترام هست، آقای کی روش رو خدا نکنید. شما هم تحلیل گر نیستید که اگر هستید بگویید که در مقابل اسپانیا باید چگونه بازی کنیم. اگر مثل تونس بازی می کردیم و حتی می باختیم بیشتر افتخار می کردیم تا اینجور بردن، حتی سه پاس متوالی نتونستیم رد و بدل کنیم تازه بازکنان ما اکثرا دارن در باشگاه های اروپا بازی می کنند و طبیعی است که از آمادگی ذهنی بالایی برخوردار باشند. در هرحال نوشته های ژورنالیست های ما که هرچه باشد آخرش به خداگونه بودن آقای کی روش ختم می شود، بسیار تاسف بار است ایشان به تعداد کافی دارند آدماهایی که ایشان را پروفسور بنامند لطفا شما پول این مردم فقر را به جیب ایشان سرازیر نکنید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر