فهرست
مربی موفقی که «هو» می‌شود!
مربی موفقی که «هو» می‌شود!

مربی موفقی که «هو» می‌شود!

آی اسپورت – اینکه یک مربی، تیم ملی کشوری را به جام‌جهانی برساند و با این وجود نزد مردم آن کشور محبوب نباشد، اتفاقی‌ست که می‌تواند نفر اول نیمکت تیم ملی مورد نظر را به شدت مایوس کند اما راه دیگری هم برای فرار از ناامیدی وجود دارد؛ تداوم مسیر و کسب موفقیت‌های بیشتر! این شاید بهترین جواب برای کسانی باشد که در روزهای خوب و بردن هم، عادت به «هو» کشیدن دارند.

تیم ملی مکزیک که برای شانزدهمین بار به جام‌جهانی فوتبال رسیده، آخرین دیدار دوستانه خودش پیش از حضور در کشور میزبان را مقابل اسکاتلند انجام داد. مکزیکی‌ها یک بر صفر حریف را شکست دادند ولی سرمربی تیم یعنی «خوان کارلوس اوساریو» توسط هواداران «هو» شد و خیلی‌ها خواستار اخراج او بودند، حتی در همین مقطع از زمان که فرصت زیادی تا جام‌جهانی باقی نمانده. اوساریو اما هیچ واکنشی نسبت به شعارها نداشت و نگرانی خاصی هم در چهره‌اش دیده نمیشد. او از 47 بازی که روی نیمکت مکزیک نشسته، موفق به کسب 31 برد شده و فقط 7 بار باخته ولی همچنان نزد مردم و هواداران فوتبال کشور محبوب نیست. او کسی‌ست که طرز تفکرات خاص خودش را دارد و بیشتر از هرکس دیگری برای خودش کار می‌کند، از بی‌توجهی‌اش نسبت به شعارهای اعتراض‌گونه می‌توان به این نکته نیز پی برد. شاید همین شخصیت بسیار خودمختار اوساریو باعث شده مکزیکی نبودنش بیشتر به چشم بیاید و یکی از دلایل اصلی نارضایتی مردم باشد.

اما چه رازی در وجود این مربی کلمبیایی نهفته که با وجود این حجم از فشارها همچنان پای اصولش ایستاده و اتفاقا خیلی هم خوب به سمت موفقیت حرکت می‌کند؟ آیا سال‌هایی که اوساریو در فوتبال انگلیس مشغول یاد گرفتن بود، او را به چنین جایگاهی رسانده؟

قبل از اینکه مصدومیت‌های متوالی در سن 26 سالگی باعث شود اوساریو فوتبال‌اش را کنار بگذارد، او هافبکی بود که سابقه بازی برای اینترناسیونال را هم داشت. بعد مصدومیت، خوان کارلوس به آمریکا مهاجرت کرد. آنجا در تیم فوتبال یکی از دانشگاه‌های شمالی هر از چند گاهی بازی می‌کرد اما کار اصلی‌اش، تحصیل در رشته ورزش بود. بعد از چند سال راهی نیویورک شد و یک باشگاه ورزشی تاسیس کرد. چیزی نگذشت که فهمید دوباره دوست دارد به صحنه فوتبال برگردد و به همین دلیل، فعالیت کاری‌اش را رها کرد تا برای ادامه تحصیل و گرفتن مدرک در رشته ورزش راهی لیورپول و دانشگاه «جان مورس» شود. نکته قابل توجه درباره زندگی آن روزهای اوساریو این بود که علاوه بر حضور در دانشگاهی در لیورپول، او  در دوره‌های تمرینی در تیم رقیب یعنی اورتون هم حضور پیدا می‌کرد.

در آن زمان مسئولان باشگاه اورتون با روی باز به اوساریو خوش آمد گفتند اما لیورپولی‌ها چنین رفتاری در قبالش نداشتند. جالب اینکه او در زمان حضورش در انگلیس به طور پیاپی از بازی تیم‌های بلکبرن و بولتون هم دیدن می‌کرد. اوساریو درباره این اتفاق به شبکه «اسکای‌اسپورت» گفت: «من از کشوری به انگلیس آماده بودم که در فوتبال‌اش پاس‌های کوتاه و بازی جنگنده حکم‌فرما بود. اما فوتبال انگلیس راهی جدید از بازی کردن را به من نشان داد و اتفاقاً من درس‌های زیادی هم از این تفاوت گرفتم.»

اوساریو بعد از چند سال دوباره به آمریکا برگشت و هدایت تیم «نیویورک‌جرسی» را بر عهده گرفت اما بعد از مدت کوتاهی، باز هم پای این مربی کلمبیایی به لیگ جزیره باز شد؛ اینبار متفاوت‌تر و البته جذاب‌تر. باشگاه فوتبال منچسترسیتی در آن زمان به دنبال کسی می‌گشت که برای حفظ سلامتی بازیکنان کار کند و آنها را از مصدومیت‌های ساده دور نگه دارد. از این رو سیتیزن‌ها ترجیح دادند از علاقمندان به انجام این کار در یکی از مجله‌های معتبر دعوت کنند. خیلی‌ها بعد از اعلام چنین درخواستی، نامه آمادگی خودشان را به منچستر فرستادند که در بین آنها، نام اوساریو هم دیده میشد.

داستان تا جایی پیش رفت که اوساریو در کنار دو نفر دیگر از کشورهای مختلف برای مصاحبه رو در رو با مسئولان سیتی فرا خوانده شد. «دنیس تارت» یکی از مسئولان وقت باشگاه منچسترسیتی آن روز را اینگونه به خاطر می‌آورد: «من و همکارانم که عضو تیم بررسی باشگاه بودیم، پشت میز نشستیم و اوساریو پای تخته حاضر شد. او از همان ابتدا شیوه‌ای را شروع کرد که اعتماد ما جلب شد. اولین جمله او درباره جلوگیری از مصدوم شدن بازیکنان از ناحیه عضلات نرم بالای ران بود و ما هم دقیقاً همین را می‌خواستیم.، اینکه بازیکنانمان راحت مصدوم نشوند. مضافاً اینکه گذشته فوتبالی اوساریو و تجربه‌اش در مربیگری، بیشتر ما را به چنین انتخابی مجاب کرد.»

زمانی که اوساریو تازه به باشگاه سیتی راه پیدا کرد، «جو رویل» سر سرمربی تیم بود که  البته خیلی زود جای خود را به «کوین کیگان» داد. در این بین اما تاثیر فرگوسن روی اوساریو خیلی بیشتر بود. با اینکه او هم در تیم دشمن کار می‌کرد اما به عنوان یک الگوی خوب در نظر گرفته شد. اوساریو به تحصیلات و آموزش‌های خودش ادامه داد و باجاه‌طلبی، تمرینات یونایتد در کارینگتون را زیر نظر گرفت و همیشه سعی می‌کرد به هر بهانه‌ای حداقل چند دقیقه با فرگوسن هم‌صحبت شود.

استفاده از سیستم چرخشی به منظور کاهش خستگی بازیکنان، ثمره مشاهدات او در همان زمان است. 2 سال بعد در «کوپا آمریکا»، اوساریو با استفاده از همین تفکر، در هر 3 بازی مرحله گروهی، از دروازبان‌های مختلف بهره برد، اقدامی که البته با انتقاد تند هواداران مکزیک مواجه شد اما کارلوس معتقد بود که هر بازیکن باید حس مفید بودن در تیم داشته باشد و این قضیه را برای موفقیت تیم امری حیاتی می‌دانست.

چنین شیوه‌ای که اوساریو یاد گرفته بود، در فوتبال باشگاهی به خوبی جواب داد؛ کسب یک قهرمانی در MLS و چندین قهرمانی در لیگ کشور خودش، نشان می‌دهد آموزه‌های او از فوتبال انگلیس با موفقیت همراه بوده. حال، مرد کلمبیایی که از سال 2015 روی نیمکت مکزیک نشسته، اولین جام‌جهانی خود با این تیم را تجربه می‌کند و با وجود همه انتقادات و اعتراض‌ها، نباید از این غافل بود که اگر مکزیک به دور بعدی جام‌جهانی 2018 راه یابد، بخش زیادی از این موفقیت را مدیون اتفاقاتی‌ست که در انگلیس رقم خورد.

 

مترجم: نوید صراف

۶    
آی اسپورت
2018-06-14 12:39:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر