فهرست
دکتر «میلسپو»های فوتبال ما
دکتر «میلسپو»های فوتبال ما

دکتر «میلسپو»های فوتبال ما

آی اسپورت - رنسانس در فوتبال ما آغاز شده است. دو تیم باشگاهی بزرگ و تیم ملی‌مان به یمن حضور مربیان متبحر خارجی روزهای خوشی را سپری می‌کنند. اگر پرسپولیس بحران‌زده سه سال است که به هیچ لطائف الحیلی صدر جدول را رها نمی‌کند به واسطه‌ی دم مسیحایی «برانکو» است که علیپور متوسط را برمی‌کشد تا در قواره‌ی آقای گلی لیگ قد علم کند. کمال کامیابی‌نیایی که ذخیره عزت کرامت بود و از «کامیابی» فاصله داشت به «کمال» می‌رساند. از احیای «مسلمان» افت کرده و تراشیدن الماسی به نام «محمد انصاری» از بازیکن تستی دیگر نگوییم که تکرار مکررات است.

در تیم ملی «کارلوس کی‌روش» هم از این شعبده‌ها کم ندیدیم. نمونه‌اش امیر بی گزند این روزهای پرسپولیس است؛ «وحید امیری». روزی که کارلوس لباس مقدس را بر تنش پوشاند خیلی‌هایمان با تردید و تشکیک نظاره می‌کردیم تا آنقدر دوید و درخشید که امروز تصور تیم ملی و پرسپولیس بدون امیری ناممکن است. «ترابی» هم یکی دیگر از کرامات شیخ ما بود. بازیکنی که در باشگاهش هم مهره قابل اتکایی نبود، چشم کارلوس را گرفت و عاقبت جواهری شد که نظیرش را در لاماسیا باید جست.

کاش معلوم‌مان می‌شد این اجنبی‌های تردست چه وردی می‌خوانند و چه اکسیری دارند که از بازیکن معمولی سوپر استار استخراج می‌کنند. در تاریخ ما کم نبودند بیگانگانی که از دانش‌شان بهره گرفتیم. در سال ۱۳۰۱ دکتر «میلسپو» کارشناس مسائل مالی و اداری در رأس یک هیات مستشاری به ایران آمد و منشا خدمات ارزنده‌ای شد. . در سال ۱۹۲۱ که میلسپو به ایران آمد، ایران مجموعاً ۱۰۰۰ مایل هم جادهٔ مناسب برای حمل و نقل نداشت. اما در سال‌های میانی ۱۹۳۰ این رقم به ۱۴۰۰۰ مایل رسیده بود، که این پیشرفت نتیجهٔ زحمات مهندسانی بود که همراه میلسپو به ایران آمده بودند.

اگر تا پیش از این تیم ملی و پرسپولیس تحت نظارت مربیان خارجی مشغول پوست‌اندازی و رشد و نمو بودند، امروز استقلال هم به این قافله پیوسته است. تیم آبی‌پوش با جذب «شفر» یک بار برای همیشه سیکل معیوبِ مرفاوی، مظلومی، قلعه‌نویی را برهم زد. تیمی که در دستان «منصوریان» از ارائه بدیهی‌ترین حرکات و نقشه‌ها عاجز می‌نمود امروز از چنان تنوع تاکتیکی برخوردار است که مهارش از عهده‌ی تیم‌های لیگ برتری بر نمی‌‌آید.

در تیم امروز شفر بازیکنان بر سر جایشان قرار دارند و در بالاترین ظرفیتشان ایفای نقش می‌کنند. اگر «حسین حسینی» امروز رکورد کلین‌شیت لیگ برتر را ارتقا می بخشد، راز و رمز آن را باید در تفکرات پیرمرد مو سپید ژرمن جست. این همان حسینی بود که به واسطه‌ی کج سلیقگی منصوریان به نیمکت زنجیر شده بود و تا آستانه‌ی جدایی از تیم هم پیش رفت. طعنه‌آمیز آنجاست که «کاوه رضایی» در یک فصل کامل فوتبالی زیر دست مربی ایرانی هفت گل به ثمر رساند و حالا در لیگ دشوار بلژیک با ده گل فقط در یک نیم فصل کفش طلا را هدف گرفته.

آیا وقت آن نشده است که چرخه‌ی نامبارک فوتبالمان را برهم زده و به جای اسامی تکراری، بازیکنان مستعدمان در لیگ‌های مختلف و تمام رده‌های سنی را به‌دست مربیان و معلمان کارآزموده بسپاریم و به علم روز دنیا مجهز کنیم؟ از سر اتفاق امروز به نام نامی «امیرکبیر» آن یگانۀ روزگار تعلق دارد، کاش دار الفنون فوتبال هم سرانجام کلنگ میخورد. آیا وقتش نشده است که فوتبالمان را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم؟

۲۷ ۷  
آی اسپورت
2018-01-11 10:14:00
نظر دهید

۷ نظر
سعید از خوزستان
پنجشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶، ۱۰:۳۸
مربی بزرگ خارجی مانند شفر خیلی بهتر از مربیان داخلی هستش.....
در حال حاضر بین مربیان داخلی امیر قلعه نوعی از همه بهتره.....
بعد از منصورپورحیدری پرافتخارترین مربی تاریخ استقلال امیر قلعه نوعی است.
احترام به بهترین سرمربی حال حاضر فوتبال ایران ژنرال امیرقلعه نویی کسی که ۵ جام قهرمانی(۳لیگ و ۲ حذفی) و سه سال پیش استقلال رو به جمع ۴ تیم برتر اسیا رسوند واجب هستش....
هنوز که هنوزه امیرخان با 7 جام ( 5 جام برای استقلال + 2 جام برای سپاهان ) با اختلاف بسیار زیاد پرافتخارترین سرمربی 20 سال اخیر فوتبال ایران هستش...


اما متاسفانه قلعه نویی بعضی جاها زیادی احترام به پرسپولیس می ذاره درحالیکه اینا اصلا جنبه ندارند....
قدوسی سردبیر پیروزی همیشه از قلعه نویی بدگویی کرده و تهمت زده درحالیکه همه میدونند علتش ناکامی شون درمقابل تیمای اون بوده ......
دراستقلال و سپاهان و تراکتور تحقیرتون کرد اما هیچوقت بی حرمتی نکرد....
بی حرمتی کارشماهاست که بدلیل ناکامی هاتون جنبه احترام رو هم ندارید!!!!

آقاي غفوری متاسفانه امثال شما هميشه با نیش و کنایه به قلعه نوعی و توهین به ایشون خودتونو حق به جانب نشون بدين!
اگه دنبال فوتبال پاك هستين نفر اول بايد دایی استعفا بده چون تو جريان كارت به كارت همه فهميدن مشكل از كجا بود!
ضمناً‌ اگه مدرکی دارين كه قلعه نوعی ادم بدی هستش که من بعيد ميدونم داشته باشين و همش بلوف ميزنين خواهشاً‌رو كنين تا مردم هم بشناسن افراد مشكل دارو!
مطمئنم چيزي ندارين رو كنین چون با توهین به قلعه نوعی فقط دنبال يه سري مسايل خاص بودين و بهش رسيدين.

درحالی که استقلال با 35 جام رسمی و کلی افتخار بین المللی پرافتخارترن باشگاه ایرانه و باشگاهی به مراتب بزرگتر از پرسپولیسه.....
ضمنا قلعه نوعی اشتباها اينهمه به برانکو شما لطف كرد و احترام گذاشته به تیم کم افتخارتون،،،
بايد مثل خودتون ميشد و جلوتون مي ايستاد جواب کوبنده به امثال غفوری قدوسی و نامدار و غیره می داد تا الان مثل هميشه اينجوري قيافه حق به جانب نگيريد....

قلعه نویی و منصوریان احترام زیادی به پرسپولیس می ذارند درحالیکه اینا اصلا جنبه ندارند....
خداوکیلی ازوقتی قلعه نویی درلیگ سرمربی گری کرده و حتی قبلش یک کلمه درمورد پرسپولیس بد نگفته و حتی کری هم نخونده و همیشه احترام گذاشته اما دستش نمک نداره.....
البته چون اون دنیا حساب و کتابی درکاره اینکارای امیرخان راه دوری نرفته اما اینا کارشون زاره.....
والسلام!
عیسی
جمعه ۲۲ دی ۱۳۹۶، ۱۴:۰۹
این که استقلال در سال های دوری چنین و چنان بوده و مثلا خیلی تیم خوبی بوده قبول. اما گیرم پدر تو بود فاضل از فضل پدر تو را چه حاصل! استقلال توی این سال های اخیر کجای فوتبال ایران قرار داره؟ الان چند امتیاز از پرسپولیس عقبه؟ فقط امسال که نیست این چند سال اخیر پرسپولیس کجاست استقلال کجا. البته حق دارید به افتخارات عهد بوق استقلال آویزون بشید اما اگر کمی انصاف داشتید با احترام جلویپرسپولیس تعظیم می کردید!
۳
علیرضا مویدی فر
پنجشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶، ۱۰:۴۰
تفاوت سرمربیانی که نام بردید و سایر همطرازهایشان در نحوه تربیت و آموزش از دوران کودکی است. آموزشی که به آنها یاد میدهد تا به خواسته هایشان احترام بگذارند. در راه شکوفایی آنها تلاش کنند. نظم و انضباط همراه همیشگی شان باشد و هیچوقت از آموختن و آموختن دست نکشند. این آموزش از آنها افرادی با پرنسیپ میسازد که تا عمر دارند برپایه آن اصول کار خواهند کرد و تنها سطح استعداد ذاتی یا موقعیتهای پیش آمده در طول عمر آنها را در سطوح متفاوت طبقه بندی میکند. فرقی هم ندارد که کارورز فوتبال باشند یا هنر یا مهندسی و مدیریت.
در ایران اما این چرخه کاملا برعکس است. شما عموما بر مبنای استعداد ذاتی و موقعیتهای زندگی دیده میشوید. اگر هم استعداد و موقعیت دندانگیری نباشد باکی نیست. همیشه برای ما راه های میانبری یافت میشود. وقتی که دیده شدید اگر جزو نوادر روزگار باشید و بخواهید در این مملکت بمانید، آنگاه ممکن است به دنبال آموختن بروید و خواسته هایتان را ارتقا دهید و به اهمیت نظم و انضباط پی ببرید.
و چون از این دست نوادر که در کشورمان باقی مانده باشند بسیار محدود است، ناگهان چشم باز میکنید و میبینید فاصله با اجنبی ها به فرسنگها رسیده است.
دوست عزیز. آنها ورد نمیخوانند و جادو نمیدانند. فقط درست و براساس واقعیتهای وجودی شان آموزش دیده اند و در جای درستی قرار گرفته اند. همین...
۲
ویلی
پنجشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶، ۱۰:۵۱
سپاس ازین مطالب سطح بالا و نام بردن از بزرگانی که هنوز بعد یک قرن خیرشون بهمون میرسه.....دقیقن یکی از دلایل پیشرفت اعراب حوزه خلیج فارس واقع بینی و اقرار به ضعف خودشون بود مدیران و مشاوران اقتصادی رده بالای آمریکایی و ژاپنیو به خدمت گرفتن هنوز در هیئت مدیره های کمپانی های مهم اعراب افراد سرشناسیو میبینیم که با حقوق بالا جذب شدن تا کارشونو پیش ببرن و به تربیت نسل جدید بومی بپردازن، برای مثال هواپیمایی Emirates سی سال پیش با دوتا هواپیمای اجاره ای با مدیریت یک انگلیسی راه افتاد و الان غولی شده که اسمشو همه جا میبینید در حالیکه چهل سال پیش ایران "هما" رو داشت که رقیب اصلی لوفتانزا بود و بنیانگذارش تیمسار خادمی که به ریاست یاتا رسیده بود.....متاسفانه ما همیشه گرفتار یه غرور آبکی و بیموردی بودیم که این چهل سال با یه احساس عقب مونده ناسیونالیستی قاطی شده نه تنها پیشرفتی نمیکنیم بلکه به زور میخوایم چرخو از نو اختراع کنیم و فکر میکنیم تافته جدا بافته ایم از دنیا و هیچ نیازی به اجنبیا نداریم همینطور دور خودمون میچرخیم و عقب گرد میکنیم....
فرهاد
پنجشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶، ۱۱:۱۸
حرف زدن راحته ولی کدوم تیم
۱- به مربی داخلی همان بها رو میده که به مربی خارجی میده.
۲- کدوم تیم میتونه بودجه مربی خوب خارجی رو تامین کنه.
۳- کدوم‌مربی خوب خارجی با این امکانات و زیرساخت تیمها به ایران میان.
۴- به همین راحتی ارزش مربیان خودمون رو نادیده میگیریم . مربی ایرانی هم اگه بازیکنان میلیاردی جذب کنند و امکانات و زمان بهشون بدهند میتونند به راحتی با این سطح مربیان خارجی رقابت کنند .

کمی با انصافتر برخورد کنیم
ویلی
پنجشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶، ۱۱:۵۳
1-اتفاقن تجربه نشون داد مربیای داخلی به دلیل وارد بودن به مناسبات و زدوبند و باندبازی و خرید لیدر و کنترل سکوها خیلی بیشتر برای خودشون فرصت میخرن و "بها" جذب میکنن
2- والا این رقمایی که تو لیگ برتر داره حیف و میل میشه خیلی فاصله نداره با هزینه یه مربی خارجی صاحب سبک (نه لزومن صاحب نام) وقتی برای امثال دایی و گل ممدی و قلعه میلیاردی دارن بدن برای خارجی ندارن؟
3-همین برانکو و شفر و کرانچار اومدن یعنی بازم میان در همین حد باشه برای گام اول پیشرفت کفافه حالا اسکولاری و ویاش بواش نخواستیم
4-کسی ارزش مربیارو نادیده نمیگیره خودشون ارزششونو با عملکردشون نشون بدن کور بشه اونی که نمیبینه!! ایرانی و خارجی نداره معیار عملکرده مثلن تاج برای منصوریان کم گذاشت زمان نداد بهش؟! کی جاش میومد تیمو اینطور متحول کنه؟ یا پرسپولیس برای دایی کم امکانات و زمان داد؟ این مسائل تعارف بردار نیست عملکرد و خروجی کارو باید سنجید مربیای فعلی داخلی همه رقمه امتحانشونو پس دادن اوناهم بخشی از جامعه ایرانن اصلن ذهنیت کار بلند مدت و اصولی و سیستماتیک ندارن
حامد
پنجشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶، ۱۱:۲۱
سلام و درود
درست فرمودین کاملا
اما این دگرگونی رو به رشد را وامدار هوادارن دو تیم بررگ پایتخت و تیم ملی هستیم که با پایمردی خود در پشتیبانی از مربیانی که نام بردید مسیر کام روایی تیم های مورد علاقه خود و تیم ملی را هموار کردند
یادمان نرفته اگر پشتیبانی طرفداران پرسپولیس از برانکو نبود این مدیران آزمون پس داده به دنبال جایگزینی یکی از همین مربیان وطنی با او بودند و یا اگر پشتیبانی فوتبال دوستان از کیروش نبود امروز باید او را در کشوری که قدر الماس را می شناسد جستجو می کردیم
درد کشور ما و نه تنها فوتبال ما مدیران آن هستند که تنها آمده اند توشه ای از سفره ای به بزرگی ایران بردارند و بروند
آری اینچنین است برادر
۵
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر