فهرست
یادداشت ویژه: آرامش، نیاز این روزهای تراکتور
یادداشت ویژه: آرامش، نیاز این روزهای تراکتور

یادداشت ویژه: آرامش، نیاز این روزهای تراکتور

در روزهایی که تراکتور بیش از هر چیزی به آرامش و امنیت روحی و روانی نیاز دارد، برخی افراد با طرح برخی مسائل سعی در به حاشیه کشاندن مدعی اصلی قهرمانی دارند.بازهم در کنفرانس پیش از بازی تیم های تراکتور و گسترش تنش ایجاد شد و این بار کسانی که خود را عاشق سینه چاک سرمربی تیم می دانند با طرح برخی مسائل، جلسه را به تشنج کشاندند تا جایی که خود این سرمربی نیز به ستوه آمد و قصد ترک کنفرانس را کرد!
در روزهایی که تراکتور در آستانه قهرمانی قرار دارد، وظیفه همه‎؛ از منتقدین و متفقین حمایت معنوی از تیم است و پسندیده ترین روش ممکن، گذر از نقاط ضعف و عدم طرح سوالات انتقادی است.امروز نه می توان نقاط ضعف تیم را به این سرعت ترمیم کرد و نه می توان برای پوشاندن آن ها بازیکنان جدیدی را به خدمت گرفت. پس بهترین راه ممکن حمایت همه جانبه و تزریق آرامش و روحیه به تیم است.
در کنفرانس امروز هم مسیر همه ی سوالات به نوعی برای ایجاد حاشیه امنیت برای تیم بود و حتی منتقدترین خبرنگاران نیز به تعریف و تمجید از کادرفنی پرداختند که بسیار ارزشمند بود ولی متاسفانه برخورد احساسی سرمربی این اجازه را به حاشیه سازان داد تا به ترک تازی و حاشیه آفرینی مشغول شوند.
این به اصطلاح خبرنگار ها (که خوشبختانه امروز تعدادشان یکی دو نفر بیشتر نبود) با وقاحت تمام به جای سرمربی در مقام پاسخگویی به سوالات بر آمدند و با گستاخی باورنکردنی ای، مسیر سوالات را به سمت تقابل کادرفنی پیشین و فعلی بردند.
این دوستان  با داد و بیداد به حمایت از سرمربی پرداختند و این در حالی بود که هیچ سوال انتقادآمیزی از وی پرسیده نشده بود! خوش رقصی اینان برای سرمربی می تواند به بهای قربانی شدن تیم تراکتور باشد. اینان یا نمی دانند و یا آگاهانه کمر به قتل تیم بسته اند. کار به جایی رسید که سرمربی تیم اعلام کرد: من مسافر هستم و رفتنی ام! از تیم حمایت کنید!
خود تونی هم می داند که برای مردم آذربایجان آنچه اهمیت دارد \"تیم بزرگ تراکتورسازی\" است و بس ولی افسوس که این بزرگواران نمی دانند. نام ها یکی پس از دیگری میایند و میروند ولی انچه ماندنی است تراکتور است.
حسین فکری ها، واسیلی گوجاها، شیخ لاری ها، کمالوندها و خطیبی ها آمده و رفته اند ولی آنچه در یادها می ماند خدمات آنهاست و نه چیز دیگری. خدماتشان به تیم. حالا کمالوندی که یک روز یکصد هزارنفر یکصدا تشویق اش می کردند، از حضور شش هزار تماشاگر به وجد میاید و یا قلعه نویی ای که 15 هزارنفر به استقبال اش در فرودگاه شتافته بودند اکنون از حضور در تبریز سرسام میگیرد!
کادرفنی پیشین هم (به حق یا ناحق) از تیم کنار گذاشته شده و روا نیست که در این برهه حساس به واکاوی موضوع و قیاس دو نیمکت پرداخته شود چه مردم خود داوران بی بدیلی هستند و از هر کارشناسی کارشناس تر. اکنون زمان قضاوت نیست.
این کمال بی انصافی و ناجوانمردی است که با تضعیف و کم شمردن خدمات کادرفنی قبلی نردبانی برای محبوبیت خودمان نزد مردم یا مدیران بسازیم و برای پیشبرد نیات خودمان آن ها را تحقیر کنیم و از این رهگذر تیم را به حاشیه ببریم.
امروز زمان همدلی و همبستگی برای کسب اولین عنوان قهرمانی لیگ برتر برای تیم محبوب مان است. در این آشفته بازار خبررسانی هم، برخی سایت های خبری که حتی نماینده ای نیز در جلسه نداشتند فرصت را غنیمت شمرده و با اغراق و بزرگنمایی خبر از درگیری های فیزیکی و جنگ تن به تن دادند!
این بهترین فرصت برای رسانه های غیربومی و بدخواهی است که با هدف به زیر کشاندن تراکتور، اخبار درگیری لفظی بین خبرنگاران و دو خبرنگار!! دیگر را به هیاهویی رسانه ای تبدیل کنند تا ضمن افزایش \"کلیک خوری\" سایت متبوعشان، حاشیه را به اردوی سرخ های آذربایجان منتقل کنند. بیایید با درک موقعیت زمانی، منافع جیبی! و شخصی خود را کنار بگذاریم و برای سربلندی تراکتور تلاش کنیم چه اگر حتی تلاش هم نکردید ملالی نیست فقط با نام دوست تیشه به ریشه تیم نزنید.

عادل جعفرموحد

     
آی اسپورت
2015-04-30 17:56:42
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر