فهرست
وعده‌ها حتی چند ساعت اعتبار ندارند
وعده‌ها حتی چند ساعت اعتبار ندارند

وعده‌ها حتی چند ساعت اعتبار ندارند

آی اسپورت – یکی از بحران‌های فوتبال ایران، بحران بی‌باوری در مخاطب یا هوادار است. هر وعده‌ای که بدهید، هر آینده‌ای که تصویر کنید، پاسخی جز بی‌باوری دریافت نمی‌کنید.

ببینید لا‌به‌لای خبرهای دیروز دو مدیرعامل استقلال و پرسپولیس چه گفته‌اند؟ احمد سعادتمند گفت: «یک خبر خوب برای هواداران استقلال داریم که فردا می‌دهیم. این خبری است که ۳۰ سال هواداران استقلال منتظرش هستند و ان‌ءشاالله فردا آن را رسانه‌ای می‌کنیم.» ساعتی قبل از این حرف‌ها، سعادتمند وعده دیگری هم داد: ‌«قبلاً  گفتم و باز هم می‌گویم که دیاباته برای سال بعد هم با ما قرارداد دارد و قطعاً به کارش در استقلال ادامه می‌دهد.»

مهدی رسول‌پناه از باشگاه پرسپولیس هم دیروز وعده‌هایی داد: «با توجه به شرایط سخت اقتصادی در کشور پس از شیوع کرونا، فراهم کردن هزینه‌های جاری باشگاه، پرداخت مطالبات چند طلبکار سابق، بالا رفتن نرخ ارز و ... کار سخت و دشواری پیش روی باشگاه بود، اما الان در مراحل آخر آن هستیم و ان‌شاءالله با کمک خدا و دعای خیر هواداران این پرونده به خوبی و خوشی تمام می‌شود تا کام هواداران بعد از پوکر قهرمانی تلخ نشود.»

این وعده‌ها را اما ناباورانه می‌خوانیم و می‌شنویم. نه تضمینی برای این ادعاها هست و نه کیفیت وعده‌ها واقعی هستند. فقط مشتی حرف که پشتوانه واقعی ندارد.

چنین وضعیتی را در فدراسیون فوتبال هم می‌بینید. مهدی تاج، رئیس سابق فدراسیون فوتبال در آخرین وعده‌هایش درباره پرونده شکایت مارک ویلموتس وعده داد که فدراسیون بازنده این پرونده نخواهد شد. اما آیا کسی وعده‌اش را باور کرد؟ فدراسیون در آستانه توقیف اموال برای پرداخت بخشی از قرارداد ویلموتس است و اگر محکوم به پرداخت بقیه مطالبات ویلموتس باشد، دیگر نمی‌دانیم چه اموالی برای توقیف باقی خواهد ماند؟ فوتبال ایران با این وعده‌ها روزها را می‌گذراند اما گذر این روزها به معنای گذر کردن از بحران‌ها نیست و هر دم فضا برای فوتبال ایران تنگ‌تر می‌شود و مشکلات بیشتر آوار می‌شوند. این ناباوری وعده‌ها نتیجه تمام وعده‌های بی‌سرانجام پیشین است. هوادار فوتبال نه دچار بدبینی، بلکه واقع‌بین شده است و می‌داند که وعده‌ها را باید نشنیده و نادیده بگیرد.

بزرگ‌ترین وعده دهه اخیر فوتبال ایران خصوصی‌سازی است، وعده‌ای که هر سال ماه‌ها وقت فوتبال را می‌گیرد و به سال آینده موکول می‌شود. استقلال و پرسپولیس که با توجه به موقعیت بهتر و فرصت‌های بزرگ‌تر اقتصادی می‌توانستند الگویی برای خصوصی‌سازی باشند، هنوز نتوانسته‌اند قدم مهمی در این راه بردارند و فقط وعده‌ها جدی‌تر از گذشته است و برنامه‌ها مثل روند گذشته. استقلال و پرسپولیس یک قدم در راه اصلاح رفتار مالی خود برنداشته‌اند که برای خصوصی‌سازی آماده شوند و فقط خرید بازیکن و مربی خارجی برای این دو باشگاه ممنوع شده است. یک ممنوعیت ساده به جای تمام برنامه‌ها.

با وعده‌ها برای فوتبال ایران اتفاق تازه‌ای رخ نمی‌دهد و در آینده خطرناک اقتصادی که قابل تصور است، تغییری پدید نمی‌آید. به جای تمام وعده‌ها که حتی دیگر برای چند ساعت هم باورپذیر نیستند، آیا تصمیم و اراده دیگری در فوتبال می‌بینید؟

 

ایران ورزشی 

۳    
آی اسپورت
2020-08-04 11:59:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر