فهرست
فرصت از دست می‌رود/ داستان همیشگی توپچی‌ها
فرصت از دست می‌رود/ داستان همیشگی توپچی‌ها

فرصت از دست می‌رود/ داستان همیشگی توپچی‌ها

آی اسپورت - خیلی نزدیک و همچنان خیلی هم دور؛ جمع‌بندی سال‌های آخر حضور آرسن ونگر در آرسنال را می‌توان در بازی با اتلتیکو مادرید دید. آرسنال تیم برتر میدان بود اما در نهایت به یک تساوی خانگی رسید. این نتیجه دقیقا نشان می‌دهد در حدود یک دهه گذشته، در باشگاه چه گذشته است.

اول از همه، اینکه آرسنال همچنان امیدوار به حضور در فینال لیگ اروپا است. بسیاری می‌گفتند اتلتیکو، بخت اول قهرمانی این رقابت‌ها، بی‌رحمانه به نقاط ضعف آرسنال خواهد تاخت و آنها را نابود خواهد کرد اما این اتفاق نیفتاد؛ ولی از سوی دیگر، آرسنال با آنکه بیش از 80 دقیقه با یک تیم ده‌نفره بازی کرد، نتوانست این تیم را ببرد.

تیم ونگر توپ را به اطراف می‌چرخاند، بارها به پشت دفاع اتلتیکو رفت، مالکیت توپ را حفظ کرد و تقریبا در تمامی بازی، اتلتیکو را در زمین خودش حبس کرد اما نتیجه نهایی یک بر یک شد، چون آرسنال چندین فرصت را از دست داد و آنتوان گریزمان تنها فرصت اتلتیکو در این بازی را گل کرد.

این ماجرا برای آرسنال غریب نیست. مدت‌ها از تیم شکست‌ناپذیر آرسنال که فاتح لیگ برتر در سال 2004 شد می‌گذرد، همچنین از تیمی که به فینال لیگ قهرمانان رسید اما مقابل بارسلونا با کارت قرمز زودهنگام ینس لمان ده‌نفره شد و شکست خورد. آن تیم آرسنال خوب می‌دانست چطور کار رقیب را تمام کند. آن تیم هیچ رحمی نداشت و همچنین می‌توانست دروازه‌اش را به ‌خوبی بسته نگه دارد.

به دلیل نقاط ضعف آرسنال است که کمتر کسی انتظار دارد آنها پنج‌شنبه آینده نتیجه لازم برای راهیابی به فینال لیگ اروپا را بگیرند و ونگر یک بازی بیشتر سرمربی آرسنال باشد. خود ونگر هم از این ناراحت بود که بازیکنانش نمی‌توانند کارهایی را انجام دهند که بازیکنان بزرگ سال‌های دور این تیم، بدون فکر کردن انجام می‌دادند: «این نتیجه بازتاب عملکرد تیم نیست. ما مقابل تیمی که خوب دفاع می‌کند، زمانی که یک بر صفر پیش می‌افتیم، نباید روی یک توپ بلند گل بخوریم. آنها با کار ترکیبی نمی‌توانستند گل بزنند و این کار را با یک ارسال بلند انجام دادند. پس ما باید به خودمان نگاه کنیم. تنها فرصتی که آنها پیدا کردند روی یک ارسال بلند بود. باید به خودمان بنگریم. ما 20 شوت به سمت دروازه داشتیم. مقابل منچستریونایتد 23 ضربه زدیم اما باز هم باختیم. ما فرصت‌های لازم برای پیروزی را داشتیم. پس امشب طعم تلخی برای ما دارد چون می‌توانستیم همین امشب صعودمان را به فینال قطعی کنیم.»

ونگر راست می‌گوید. آرسنال باید با چنان اختلافی پیروز می‌شد که بازی برگشت تشریفاتی می‌شد. اخراج سیمه ورسالیکو در دقیقه 10، اتلتیکو را ده‌نفره کرد و هرچند احتمالا اتلتیکو بهتر از همه تیم‌های اروپایی می‌تواند با ده نفر بازی کند، آرسنال هم بازیکنان تهاجمی دارد که می‌توانند توپ را از هر دفاعی عبور دهند.

اما مشکل همین است. آنها می‌توانند رخنه‌های خط دفاعی را پیدا کنند اما زمانی که مقابل تیم‌های بزرگ قرار می‌گیرند، کار نهایی و رساندن توپ به دروازه را انجام نمی‌دهند. آرسنال در بیرون محوطه جریمه هر کاری می‌تواند انجام دهد اما آنها قطعه پازل گمشده‌ای دارند که داخل محوطه جریمه است. در سوی دیگر میدان هم همینطور. آنها نمی‌توانند خوب دفاع کنند و به این ترتیب سال‌هاست که از این نقطه ضربه می‌خورند.

همانطور که ونگر اشاره کرد، مدافعان آرسنال تنها یک کار باید انجام می‌دادند؛ اینکه روی توپ‌های بلند تسلیم نشوند اما دقیقا همین اتفاق افتاد و گریزمان توانست با عبور از لوران کوشیلنی، گل بزند. شکودران موستافی هم نتوانست توپ را از روی خط برگرداند. آرسنال در سال‌های اخیر بارها از این گل‌ها خورده است. آنها تنها چند ثانیه پس از اینکه در محوطه جریمه اتلتیکو حضور یافتند، گل خوردند.

اما زمانی که گل نمی‌زنید و گل‌های بد هم می‌خورید، هرگز نمی‌توانید تیم‌های بزرگ را شکست دهید. این اتفاق سال‌هاست که می‌افتد و تعجبی ندارد که آخرین فرصت ونگر برای کسب جام هم دارد از دست می‌رود.

منبع: سایت ESPN

۲    
آی اسپورت
2018-04-28 15:40:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر