فهرست
هوادار در فوتبال ایران؛ رفیق تیم یا شریک برد؟
هوادار در فوتبال ایران؛ رفیق تیم یا شریک برد؟

هوادار در فوتبال ایران؛ رفیق تیم یا شریک برد؟

آی اسپورت – در حال حاضر عمده تحلیل‌ها در مورد حوادث تبریز «موردی» است و مفسران تنها رخداد مورد نظر در باشگاه تراکتورسازی را زیر ذره‌بین برده‌اند، در حالی که به نظر می‌رسد ما با سلسله‌ای از حوادث مشابه طرف هستیم؛ اتفاقات ناخوشایندی که ریشه در فرهنگ معیوب هواداری در فوتبال ایران دارد. در نگاهی کلی‌تر، شاید گریزی از قبول این واقعیت نباشد که بسیاری از هواداران ایرانی هم مثل باشگاه‌ها، مدیران و حتی خبرنگاران فوتبال کشورمان به معنای واقعی کلمه «حرفه‌ای» نیستند و درک درستی از جایگاه‌شان ندارند.

به بیان روشن‌تر، این جماعت بیشتر از آن که یار خوشی‌ها و ناخوشی‌های تیم باشند، خودشان را صرفاً در لذت پیروزی سهیم می‌دانند و هر کجا شکست و ناکامی رقم بخورد، رو به طغیان و اعتراض می‌آورند. اینجا اگر تیم محبوب هوادار برنده باشد، او شادمانه «ایسلندی» می‌زند و از بازیکن و مربی اسطوره می‌سازد، اما اگر شکست و ناکامی از راه برسد ناگهان شاهد رفتارهای پرخاشگرانه او خواهیم بود؛ واکنش‌هایی که از «حیا کن! رها کن!» شروع می‌شود و ممکن است دامنه‌اش به حوادثی شبیه آن چه در ورزشگاه تبریز دیدیم کشیده شود.

حتماً به دفعات دیده‌اید که هواداران تیم بازنده در ورزشگاه‌های ایران، با لحنی حق به جانب از وقت و مبلغی که بابت تشویق تیم‌شان هزینه کرده‌اند سخن می‌گویند و شکایت دارند که نتایج ضعیف تیم، واکنش مناسبی به فداکاری آنها نیست؛ اما کدام فداکاری؟ همه جای دنیا تیم‌های زیادی هستند که سال تا سال نتیجه نمی‌گیرند، اما همه صندلی‌های استادیوم‌شان از قبل به فروش می‌رسد؛ آن هم به قیمت‌هایی که واقعاً پایین نیست. واقعیت آن است که قیمت بلیت در فوتبال ایران هرگز چندان زیاد نبوده؛ تنها کافی است به یاد بیاورید هزینه خرید بلیت ۹۰ درصد صندلی‌ها در استادیوم‌های ایران حتی از قیمت یک وعده غذای معمولی هم کمتر است. حالا بگذریم که مخصوصاً در بسیاری از شهرستان‌ها، همین وجه هم مطالبه نمی‌شود؛ چنان که امسال بسیاری از هواداران سپاهان و تراکتورسازی به‌طور رایگان مسابقات تیم‌شان را تماشا کردند و تبریزی‌ها گاهی بلیت ۵۰۰ تومانی هم خریدند! حالا خوب است این هوادار شاکی که بعد از ناکامی اقدام به تخریب ورزشگاه و تضییع سرمایه خودی می‌کند، اندکی مثلاً با هوادار لیورپول همذات‌پنداری کند؛ کسی که برای هر بازی خانگی بلیت ۴۰ پوندی می‌خرد، اما تیمش در دوره جدید لیگ برتر هنوز قهرمان نشده است! اگر ما جای او بودیم، چقدر می‌شکستیم؟ چقدر می‌زدیم و چقدر به این و آن بد و بیراه می‌گفتیم؟

هیچ‌کجای دنیا نمی‌شود از پاکی صد درصد فضای فوتبال سخن گفت و بحران ناپاکی در فوتبال ایران حتی جدی‌تر هم هست؛ با این همه دلیلی ندارد هر بار تیم ما برنده نشد، جام نگرفت یا سقوط کرد، زمین و زمان را متهم کنیم. بالاخره در هر لیگ فوتبال چند تیم هزینه می‌کنند، می‌جنگند و در نهایت فقط یکی از آنها قهرمان می‌شود. هوادار ایرانی اما هر لحظه آماده است تا در دامن یک سوءظن جدید فرو بغلتد. بدتر از همه این که بعضاً مدیران و مربیان ایرانی هم از احساسات هواداران‌شان سوءاستفاده می‌کنند و در آتش توهم و بدگمانی او هیزم می‌اندازند. به عنوان مشتی از خروار، فقط ببینید که مالک فعلی تراکتورسازی در طول چند ماه گذشته چند بار در مورد مهندسی نتایج و وجود اراده‌ای برای قهرمان نشدن تیم تبریزی سخن گفته است! 

 

دنیای اقتصاد 

۱۱ ۷  
آی اسپورت
2019-04-23 12:57:00
نظر دهید

۷ نظر
شیافپولیس
سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۳:۰۱
باز که دهن سرویس شده ات باز شد شما از خدا تونه این اتفاقا تو تبریز بیافته تا موج سواری کنید کور خوندین دوره محبوبیت زالوهای تهران تو شهرستان تموم شده تراکتور داره پایه های کثیف تون رو به لرزه در میاره به اینا میگن جیغ بنفش
متوهم های تپه نشین
سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۸:۱۹
ببین بیشعور بهتره دهن گشادت رو ببندی ترتری چون به وقتش باید گریه کنی
۳
چرتپولیس
سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۳:۰۲
اح بسه دیگه شورشو درآوردین خدا شکر تیم آلوده تون هم که دیروز از تیم تضعیف شده الاهلی شکست خورد
444
سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۳:۰۳
افسارکنده های ترتری رو با بقیه مقایسه نکنید اینا کلا نرمال نیستن
۷ ۱
چرتپولیس
سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۸:۳۱
کیسه خفه نرمال شمایین که خواهر مادر بازیکناتون رو با یه مساوی میارین جلو چشاشون از افسار حرف نزن که خودتون اصلا افسار ندارین
کریم
سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۳:۵۲
نویسنده محترم اینجا هر جای دنیا نیست. دیروز حرفهایی که رئیس سابق کمیته انضباطی درباره دخالت دولت در ورزش و همجنسگرایی و شرط بندی شبکه یک میگفت مشاهده فرمودید؟ یا آقای دادکان و خیلیای دیگه که نه صرفا هوادار که بلکه مسئول بودن. حرفهاشون سند هست. اصولا اتفاقهای اینچنینی ریشه ها و علل بسیار عمیقی فراتر از خود فوتبال داره. این نقطه انفجار خشم و عصبانیتی هست که در هوادار طی سالها انباشته میشه از اینکه حس میکنه سرکار هست اینکه نتایج خارج از زمین مشخص میشه اینکه امکانات دولت همه دراختیار مرکز هست دولتی که برای یه مسئله کوچک باشگاه سوگلی خودش با رئیس دولت یه کشور دیگه وقت میذاره اما برای مردم سیل زده بدبخت لرستان و گلستان و خوزستان سرسوزنی اهمیت قائل نیست. این ویژگی حکومتهای استبدادی جهان سومی هست همه چیز متمرکز در مرکز و بقیه کشور به امان خدا رها میشه. بلوچستان اونقدر بدبخت هست که حتی خبرش هم نمیگن. تبعیض، ظلم مضاعف و تحقیری که در حقشون میشه از ترک گرفته تا کرد و لر و عرب و بلوچ و دیگر اقوام و مذاهب و حتی زنان، جمع میشه انباشته میشه یه روز از استادیوم یه روز در خیابان چه بسا در اقدامات خرابکارانه تروریستی هم تجلی پیدا کنن. در کشوری که توزیع متناسب قدرت و ثروت نیست حتی توزیع مناسب احترام و شخصیت هم نیست حتی شهروندان این کشور درجات یک و دو سه دارن. اگر جهان بینی خودتون رو فراتر از بینی ارتقا بدید خواهید دید که بحث بسیار فراتر از یه قهرمانی معمولی و فوتبال هست. هیچ چیزی اندازه تحقیر و تبعیض ریشه دار و پایدار نیست. تا این ساختار تغییر نکنه نه فقط درجا میزنیم که با سرعت به سمت عقب خواهیم رفت.
رضا
سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۲۱:۵۱
وزارت ورزش این همه پول برای تیمهای حکومتی خرج کرد تابه ضعیف ترین تیمهای عربی ببازند
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر