فهرست
اوله؛ گزینه‌ی بدون جانشین
اوله؛ گزینه‌ی بدون جانشین

اوله؛ گزینه‌ی بدون جانشین

آی‌اسپورت- 

بلاگوتمن موقع ترک باشگاه با لحن عجیب خطاب به مسئولان باشگاه گفت: «شما تا ۱۰۰ سال دیگر نیز نمی‌توانید جام اروپایی را کسب کنید» و حالا بیش از نیم قرن است که نفرینش پا بر جا مانده و یقه آنها را رها نکرده و حتی زانو زدن «اوزه بیو» کنار آرامگاه «بلاگوتمن» و دعاش برای شکسته شدن این طلسم سیاه هم کاری از پیش نبرد.

این همان چیزی بود که هواداران منچستریونایتد نیز به آن می‌اندیشیدند؛ البته نه به شدت بنفیکایی‌ها اما به هر حال این فکر در ذهن تک‌تک‌شان نقش بسته بود که شاید جایی دلِ «سر الکس» را رنجانده باشند و فرگی نفرین‌شان کرده باشد! ۵ سال از خروج فرگوسن از یونایتد می‌گذرد و شیاطین‌سرخ با هیچ مربی دیگری رنگ جام قهرمانی لیگ ‌برتر و لیگ قهرمانان اروپا را ندیده‌اند و اکنون تنها دلخوشی‌شان حضور «تعویض طلایی فرگوسن» در کنار زمین است، کسی که به نظر می‌رسد طلسم ناکامی‌های مداوم را شکسته و این توانایی را دارد که همانند فینال سال ۱۹۹۹، شیاطین‌سرخ را سرانجام به سرمنزل مقصود برساند

روزگاری «سر الکس فرگوسن» درباره فوتبال گفت: «این بازی همانند اکثر مسائل زندگی، تماماً مربوط به اعتماد به نفس است و بدون باور به خود هرگز به جایی نخواهید رسید.» منچستریونایتد با «اوله‌گونار سولشائر» بعد از خلق یک کام‌بک رویایی برابر «پاری‌سن‌ژرمن» در هنگام سفر به لندن برای دیدار برابر آرسنال، از این اعتماد به نفس برخوردار بود اما در نهایت مغلوب توپچی‌ها شد تا سرانجام در لیگ برتر پس از اخراج «ژوزه مورینیو» طعم تلخ شکست را مزه کرده باشد.

شیاطین سرخ با اوله تا قبل از شکست برابر آرسنال، در ۹ دیدار خارج از خانه پیاپی به پیروزی رسیده بود و همین عملکرد خوب از مرد نروژی بود که بحث استخدام دائم او را بر سر زبان‌ها انداخت. البته تنها نتایج شگفت‌انگیز سولشائر نبودند که باعث در نظر گرفتن او به عنوان نامزد اصلی هدایت منچستر‌یونایتد شدند بلکه پیشرفت چشم‌گیر عملکرد بازیکنان نیز تاثیربسزایی در این تصمیم ایفا کرده است؛ «روملو لوکاکو» تا پیش از نبرد برابر آرسنال توانسته بود در ۳ بازی پیاپی دبل کند و این در حالی‌ست که چنین اتفاقی در یونایتد ۱۳ سال پیش رخ داده بود، یعنی زمانی که «کریستیانو رونالدو» با پیراهن سرخ چنین آماری را از خود به ثبت رساند.

فراموش نکنید که لوکاکو در زمان حضور آقای خاص روی نیمکت شیاطین‌سرخ، در حسرت گلزنی بود و خودش نیز به مشکلاتش در آن زمان اعتراف کرده است ولی حالا هیچ شکایتی نیست؛ مهاجم بلژیکی با گل‌های خود برابر «کریستال‌پالاس»، «ساوتهمپتون» و دیدار تاریخی برابر «PSG»، پیروزی را برای تیم‌اش به ارمغان آورد. جالب اینکه او اکنون موقعیت‌هایی را تبدیل به گل می‌کند که پیش از این تمامی آنها را از دست می‌داد.

این نکته درست است که ۲ گل او در «پارک دو پرانس» روی اشتباهات خط دفاعی حریف به ثمر رسید اما در هر دو صحنه، شکارچی بلژیکی با سرعت عمل مناسب تصمیم‌گیری کرد و سپس توپ را به قعر دروازه میلیونرها فرستاد. در واقع او سرعت بازی‌خوانی مناسبی از خود به نمایش گذاشت و از اشتباه «تیلو کرر» و «دنی آلوز» در صحنه گل اول بهترین بهره را برد تا با یک توپ‌ربایی و رد کردن «جانلوئیجی بوفون»، توپ را از زاویه‌ای تقریباً بسته، به تور دروازه بچسباند.

از سوی دیگر همکاری «لوکاکو» و «مارکوس رشفورد» که مورینیو به آن اعتقادی نداشت، مجدداً به خط آتش یونایتد قدرت بخشیده. اگر به همان گل نخست دیدار برابر PSG یک بار دیگر نگاه کنید به خوبی متوجه می‌شوید که این فشار رشفورد بود که منجر به اشتباه کرر شد. حتی در صحنه گل دوم نیز ضربه او بود که بوفون را به دردسر انداخت و سنگربان باتجربه ایتالیایی در مهار توپ ناکام ماند و لوکاکو از اشتباهش در ریباند نهایت بهره را برد.‌گرچه ضربه رشفورد آنچنان زهردار نبود اما لوکاکو با احتمالات کار کرد و در آخر موفق شد قبل از هر مدافعی به توپ برگشتی بوفون برسد و دروازه‌بان نامدار ایتالیایی را به بدترین شکل ممکن تنبیه کند.

پیش‌بینی و بازی‌خوانی هیچگاه از ویژگی‌های اصلی بازی لوکاکو نبوده ولی «رالف هایزن هوتل»؛ سرمربی ساوتهمپتون پس از بازی برابر منچستریونایتد اعتراف کرد که لوکاکو به طرز غیر‌قابل باوری، برای مدافعان به مهره‌ای مهارنشدنی تبدیل شده بود، چیزی که در دیدار برابر «پاری‌سن‌ژرمن» نیز به تصویر کشیده شد و یک بار دیگر به اثبات رسید. از این نکته غافل نشوید که لوکاکو همواره در این سال‌ها در نوک پیکان تیز انتقادات قرار داشته اما هر زمان که فاکتور هوشیاری و دقت را به بازی‌اش افزوده، کیفیتش به طرز چشم‌گیری بالا رفته است، کیفیتی که باعث افزایش اعتماد بنفس و البته آمار گل‌هایش می‌شود؛ یعنی درست همان چیزی که زیر نظر سولشائر اتفاق افتاده است.

اوله از زمان ورودش به «اولدترافورد» اعتماد به نفس را به رگ‌های تک‌تک اعضا باشگاه تزریق کرده و در واقع می‌توان به صراحت گفت که با مرد نروژی غرور و حس دستیابی به هدف به «تئاتر رویاها» بازگشته است؛ اگر بازی دادن به «اریک بایی» در سمت راست خط دفاعی در دیدار برابر «پاری‌سن‌ژرمن» تصمیمی شجاعانه بود، قبول اشتباه خود و تعویض کردن او در همان نیمه نخست نیز به مراتب تصمیمی شجاعانه‌تر محسوب می‌شود. تصمیمی که خیلی سریع پیغامش به تیم منتقل شد؛ «می‌خواهیم صعود کنیم، پس خواهیم کرد». به این ترتیب با این تصمیم «دالوت» فرصت بازی و درخشش پیدا کرد، بازیکنی که در اعلام پنالتی در دقایق پایانی نقشی کلیدی ایفا کرد و ضربه او بود که منجر به اعلام پنالتی کلیدی در آن دیدار شد. اینکه بخواهیم تمام آن نتیجه را به نام سرمربی موقت نروژی بنویسیم شاید زیاده‌روی به نظر برسد اما واقیت این ا‌ست که تعویض‌های هجومی و صحیح او در اواخر بازی بود که تیم‌اش را بیش از پیش رو به جلو سوق داد.

باور اینکه کمتر از ۳ ماه پیش، مورینیو با خشم به رشفورد پس از هدر دادن یک موقعیت نگاه می‌کرد و فلینی مجبور بود شیاطین‌سرخ را برابر «یانگ بویز» سوئیس نجات بدهد، اکنون بسیار سخت است و داستان این فصل منچستریونایتد در حال حاضر، همانند دو روی یک سکه بوده.

حالا همگی مشتاقانه منتظر پایان فصل هستیم تا ببینیم چه کسی به صورت دائم هدایت منچستریونایتد را برعهده می‌گیرد اما اگر بخواهید صادقانه سخن بگوییم باید به صراحت اعلام کنیم که سولشائر در چیزی کمتر از یک نیم‌فصل به دستاوردی رسیده که برخی مربیان در طول کارنامه خود به آن دست پیدا نمی‌کنند؛ حالا او در منچستر به جایگاهی خاص‌تر از گذشته رسیده، جایگاهی که او را بی‌جانشین نشان می‌دهد. البته صفت «سرمربی موقت» نشانگر این ا‌ست که به راحتی می‌توان او را عوض کرد اما اوله شرایط را به گونه‌ای رقم زده که بی‌جانشین به نظر برسد و حالا باید دید در پایان فصل برای مرد نروژی چه سرنوشتی رقم خواهد خورد.

در این بین فراموش نکنید که خلق کام‌بک رویایی برابر «PSG» موجب شده که تعویض طلایی سابق یونایتد حالا در آستانه تبدیل شدن به سرمربی دائمی تیم قرار بگیرد، کسی که فسخ قراردادش با مولده و صحبت با «اد وودوارد»؛ نایب رئیس باشگاه منچستریونایتد و «آورام گلیزر»؛ مالک باشگاه در روز چهارشنبه را تایید کرده است.

نکته حائز اهمیت این‌ است که تداوم حضور او روی نیمکت شیاطین‌سرخ حتی با بررسی آمار نیز بهترین تصمیم ممکن و عاقلانه‌ترینِ آن محسوب می‌شود. طبق این آمار اوله در جدولِ «بیشترین درصد بُرد مربیان در تمام لیگ‌های معتبر اروپایی» در رتبه دوم قرار گرفته است.

در واقع سولشائر با احتساب دیدار برابر آرسنال، از زمان حضورش در «اولدترافورد» در ماه دسامبر، موفق به کسب پیروزی در ۷۷,۷۷ درصد بازی‌های خود شده است؛ ۱۸ بازی و کسب ۱۴ پیروزی، ۲ تساوی و ۲ شکست. جالب‌تر اینکه تنها یک سرمربی درصد بهتری از او را کسب کرده و او کسی نیست جز سرمربی نامدار تیم رقیب و همشهری یعنی «پپ گواردیولا» با ۸۲.۶ درصد پیروزی.

البته انتظار می‌رفت که منچستر‌یونایتد پس از خروج «ژوزه مورینیو» با آزادی بیشتری در میدان ظاهر شود و پیشرفت داشته باشد اما این «آگاهیِ تاکتیکی» از سولشائر و توانایی او در تغییر وضعیتِ بازی و تاکتیکِ تیم در حین بازی، واقعاً سورپرایز بزرگی بود.

اوله خود را یک سرمربی زرنگ نشان داده، تعادل را به تیم بازگردانده و منچستریونایتد را همانند گذشته به سمت پیروزی سوق داده است و در مواقع مورد نیاز سیستم تیمش را بر مبنای بازی حریف تغییر می‌دهد. ضمن اینکه او این فلسفه را به تیم القا کرده که بازیکنان همواره باید تلاش کنند و آزادانه تصمیم بگیرند و ترسی از پاسخگویی بابت تصمیم‌شان نداشته باشند. این همان نکته هوشمندانه‌ای‌ است که باعث موفقیت یونایتد شده، نکته‌ای که خوشنودی بازیکنان را در پی داشته و باعث شده که تمامی آنها آماده قبول فداکاری در قبال موفقیت تیم باشند.

جدال برابر لیورپول را به یاد آورید؛ جایی که لوکاکو با وجود مصدومیت به عرض زمین رفت تا فول‌بک‌های حریف را مهار کند و اتفاقاً از انجام این کار خوشحال بود. در ادامه چه اتفاق افتاد؟ لوکاکو شش گل در سه بازی به ثمر رساند، از جمله دبل معروف برابر «پاری‌سن ژرمن».

نمونه دیگری که نشان می‌دهد اوله دیگر فقط مردی خندان که روزگاری بازیکن منچستریونایند بوده، نیست به دیدار برابر تاتنهام بازمی‌گردد؛ تا قبل از آن دیدار، شیاطین‌سرخ با سیستم ۳-۳-۴ برابر تیم‌های نه چندان قدرتمند به میدان می‌رفت تا مداوم حمله کند اما در ورزشگاه «ومبلی»، سولشائر از یک لوزی که راس عقب ماتیچ و در راس جلو لینگارد بود، در خط هافبک خود استفاده کرد. در آن بازی رشفورد و مارسیال دو مهاجم تیم بودند و به جای بازی همانند یک مهاجم شماره ۹، به کناره‌ها می‌رفتند تا از فضای پشت مدافعان کناری تاتنهام بهره ببرند و گل پیروزی منچستریونایتد نیز روی چنین حرکتی از رشفورد به دست آمد.

لوکاکو نیز حالا بهتر بازی می‌کند، برای مثال در شب برتری ۳-۱ منچستریونایتد برابر آرسنال در جام حذفی، او به عنوان مهاجم راست بازی کرد و اتفاقا موفق نشان داد. شاید برخی پیروزی منچستریونایتد برابر «PSG» را در سایه بخت و اقبال قلمداد کنند اما فراموش نکنید که شیاطین‌سرخ در آن دیدار ۹ مصدوم داشتند و شانسی نیز برای استفاده از «پل پوگبا» به دلیل اخراج نداشتند.

این هوش و قدرت تهییج مربی را نشان می‌دهد؛ اوله کاری کرد تا «فرد» و «هررا» که کمتر توسط مورینیو به کار گرفته می‌شدند، خود را باور داشته باشند و برابر ستاره‌های پرتعداد و گران‌قیمت «پاری‌سن‌ژرمن» بدرخشند. با این حال اکنون نمی‌توان به صورت قطعی از موفقیت یونایتد در پایان فصل سخن گفت؛ در لیگ برتر فارغ از منچسترسیتی و لیورپول که خود را از سایرین جدا کرده‌اند، تاتنهام، آرسنال و چلسی نیز حضور دارند که کار کسب سهمیه لیگ قهرمانان را سخت می‌کنند. در جام حذفی یونایتدی‌ها در مرحله یک‌چهارم نهایی باید به مصاف ولورهمپتونِ سرسخت و غول‌کش بروند و کسب جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا نیز چیزی در حد رویاست. اما فارغ از هر نتیجه‌ای، اوله استحقاق خود برای استخدام دائم را نشان داده است. 

اینکه سران باشگاه باید در این مقطع یک سیاست مهم را به خرج دهند و حتی اگر تصمیم‌شان تداوم حضور سولشایر است، نباید حالا آن را رسانه‌ای کنند. اعلام رسمی این مطلب قطعاً موج جدیدی را به همراه خواهد داشت؛ اینکه اوله چه بازیکنانی را می‌خواهد و چه بازیکنانی را نمی‌خواهد، موجی که می‌تواند در این مقطع همانند زهری کشنده عمل کند و به همین دلیل سران باشگاه می‌توانند در پشت صحنه به اوله اعلام کنند که او انتخاب باشگاه برای فصل آینده است و از ایجاد چنین موجی جلوگیری کنند.

۲    
آی اسپورت
2019-03-16 11:50:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر