فهرست
فرانسه‌یِ دشان: بی‌رحم، حسابگر، برنده
فرانسه‌یِ دشان: بی‌رحم، حسابگر، برنده

فرانسه‌یِ دشان: بی‌رحم، حسابگر، برنده

آی‌اسپورت – بعد از پایان نیمه اول واقعا درک اینکه چطور فرانسه از کرواسی پیش است سخت بود. لوکا مودریچ و ایوان پریسیچ به همان فرم عالی خودشان در بازی مقابل انگلیس ادامه دادند و باعث برتری تیم‌شان در زمین بودند. اما یک گل به خودی و یک گل از روی پنالتی‌ای جنجال‌برانگیز باعث شد تا نتیجه نیمه اول 1-2 به سود فرانسه رقم بخورد، تیمی که تعداد گل‌هایش از تعداد ضربات درون چهارچوبش بیشتر بود.

این سناریویی عجیب و غریب برای فینال بود، اما از جهاتی نمادی مناسب از کل داستان فرانسه در جام جهانی به نظر می‌رسید، تیمی که نتیجه برایش مهمتر از سبک و فرم است. روی اعلام ضربه پنالتی از سوی داور بخت و اقبال به سوی فرانسه آمد، اما آن‌ها از این شرایط نهایت استفاده را بردند و در پایان لایق قهرمانی بودند.

بخش اعظمی از این قهرمانی را باید مدیون یک‌دندگی دیدیه دشان بدانیم، مربی‌ای که تحت هیچ شرایطی نظر خودش را زیر فشار نظرات مخالف تغییر نمی‌دهد. او با همین منش بدل به تنها سومین مردی در تاریخ فوتبال شد که هم به عنوان بازیکن و هم مربی جام جهانی را فتح کرده است. دشان در حالی به این افتخار رسید که در دور گروهی بعد از پیروزی‌های خفیف مقابل پرو و استرالیا و تساوی به شدت کسالت‌بار بدون گل برابر دانمارک زیر باد انتقادات زیادی قرار گرفته بود.

فرانسه قوی‌ترین اسکواد جام را داشت، پر از مهره‌های درجه یک هجومی. تنها مسئله مهم برای دشان اما بردن بود، نه چطور بردن، روحیه‌ای که به بازیکنانش هم منتقل شده بود و چنین نظری از سوی آنتوان گریزمن را در بر داشت: «اصلا برام مهم نیست چطور. من ستاره دوم را روی این پیراهن میخوام. مادامی که این اتفاق بیفته هیچ اهمیتی نداره که چطور بهش رسیده‌ایم.»

موفقیت فرانسه با اتکا به ساختار مستحکم خط دفاعی‌شان به دست آمد. درسته که آن‌ها مقابل آرژانتین سه گل و در فینال هم دو گل خوردند، اما در راه رسیدن به بازی نهایی چهار کلین شیت ثبت کردند و تنها تیمی بودند که در تورنمنت دروازه خودشان مقابل اروگوئه و بلژیک را بسته نگه داشتند.

البته که این ساختار دفاعی روی قدرت هجومی فرانسه تاثیر منفی نگذاشت. شاید اگر مربی دیگری بود با توجه به مهره‌های پرتعدادی که در اختیار داشت نوعی دیگر از فوتبال را برای تیمش می‌ساخت، مثلا فوتبالی با مالکیت توپ بیشتر که فرصت‌های گلزنی بیشتری خلق می‌کند. اما دشان مطمئن بود با توجه به داشتن پدیده‌ای به نام کیلین امباپه بهترین راه ضربه زدن به حریفان استفاده از ضد حملات است و تیمش را در این راه عالی سازماندهی کرد.

فرانسه در فینال تنها 34 درصد مالکیت توپ داشت و میانگین مالکیتش در کل تورنمنت از ژاپن و تونس و استرالیا هم کمتر بود. این آمار دقیقا نقشه دشان را نشان می‌دهد، نقشه‌ای با هدف سپردن توپ به حریف و جلو کشیدن خط دفاعی‌شان و ضربه زدن در ضدحمله‌های برق‌آسا. شاید فرانسه جریان بازی‌ها را کنترل نمی‌کرد، اما رای نهایی در این که توپ باید کی و کجا برسد با آن‌ها بود.

بین 13 تیمی که در جام جهانی بیش از 50 ضربه به سمت دروازه حریفان زدند فرانسه بالاترین درصد استفاده از فرصت‌های گلزنی‌اش را دارد (17.3). این آمار قدرت و هوش بالای آن‌ها در زدن ضربات آخر را نشان می‌دهد، عاملی که ضدحمله‌های فرانسوی‌ها را مرگبار می‌کرد.

اما قبل از اینکه حرف از تمام‌کنندگی بزنیم، یک ضدحمله خطرناک نیاز به پاس اولی دقیق دارد، کاری که پل پوگبا در این تورنمنت برای فرانسه به شکل بی‌نظیری انجام داد. پوگبایی که در منچستر یونایتد تحت رهبری ژوزه مورینیو انگار رو به خاموشی می‌رفت، در جام جهانی و برای تیم ملی درخششی فوق‌العاده داشت. او پاس اولی که منجر به گل خودش در فینال شد را به امباپه داد و چند دقیقه بعد هم یک پاس بلند دقیق دیگر برای بلز ماتویدی ارسال کرد. جدا از این پاس‌ها پوگبا در بعد دفاعی هم بسیار منظم بود و بدل به هافبک همه‌کاره برای تیمش شد.

در نهایت این کیفیت بالای انفرادی فرانسوی‌ها بود که قهرمانی را برایشان به همراه آورد. فرانسه شاید جذاب‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین تیم جام نبود، اما بی‌رحم‌ترین و حسابگرترین بود. پس ستاره دوم روی پیراهن آبی فرانسه بسیار مدیون همان مردی است که فرانسوی‌های زیادی در طول تورنمنت ازش انتقاد می‌کردند.

۲    
آی اسپورت
2018-07-16 15:40:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر