فهرست
وقتی برای کونته جای گلایه باقی نمی‌ماند
وقتی برای کونته جای گلایه باقی نمی‌ماند

وقتی برای کونته جای گلایه باقی نمی‌ماند

آی اسپورت - «داریم از بازیکنانی حرف می‌زنیم که به جز دیه‌گو گودین مابقی آنها هرگز چیزی نبرده‌اند. به چه بازیکنانی تکیه کنیم؟ نیکولو بارلا که از کالیاری آمده است؟ یا استفانو سنسی که از ساسولو آمده؟» اینها شاید معروف‌ترین جملاتی بودند که آنتونیو کونته سرمربی اینتر در این فصل به زبان آورده باشد. او این حرف‌ها را بعد از باخت 3 بر 2 تیمش مقابل بوروسیا دورتموند در لیگ قهرمانان اروپا در ماه نوامبر بیان کرد، همان زمانی که بیش از هر وقت دیگری با همه سر جنگ داشت و مدام از نداشتن گزینه‌های جایگزین در تیمش گلایه می‌کرد.

چنین حرف‌ها و حرکاتی از کونته اما جدید نیست. مشابه چنین جملاتی را او زمانی که سرمربی یوونتوس بود برای توصیف وضعیت تیمش بیان کرد وقتی که گفت، «نمی‌شود وقتی 10 یورو در جیبت هست در رستوران غذای 100 یورویی سفارش بدهی». آن جمله او در خاطر هواداران یوونتوس مانده و مثل چماقی شده که آنها به خاطر آمار ضعیف این مربی ایتالیایی در لیگ قهرمانان مدام بر سر او می‌کوبند. اگر مسابقه‌ای برای غر زدن وجود داشت قطعاً کونته جزو مدعیان قهرمانی در آن بود. انگار این مرد دوست دارد به هر دلیل غر بزند.

این هفته اما خبر رسید که اینتر، اشلی یانگ را از منچستریونایتد و ویکتور موزس را از چلسی خریده است. اولیویه ژیرو هم در انتظار سبز شدن چراغ برای ورود به میلان است و کریستین اریکسن هافبک دانمارکی تاتنهام هم لحظه‌شماری می‌کند که به مردان کونته ملحق شود. پس کونته دیگر نمی‌تواند از اینکه مدیرانش برای او فقط از تیم‌های سطح پایینی مانند ساسولو و کالیاری بازیکن می‌خرند، گلایه کند. این خرید‌ها یک پیام مشخص از سوی نراتزوری است. آنها می‌خواهند زورشان را بزنند تا اسکودتو را از چنگ یوونتوس دربیاورند و اگر تا الان تلاش‌شان خیلی به چشم نمی‌آمد الان دیگر کاملاً مشخص است.

کونته از جهات فراوانی شبیه ژوزه مورینیو است. برای او لحظه فعلی و حال ملاک است. با او باید برنامه‌های پرزرق و برق برای ارتقای بازیکنان در یک بازه زمانی طولانی مدت را فراموش کنید، شاید حتی بردن یک جام در پایان یک پروسه زمانی دو سه ساله. برای او چیزی که اهمیت دارد این است که تیمش در حال حاضر چگونه است. خرید بازیکنانی مانند یانگ و به زودی ژیرو هم این پیام را در خود نهفته دارد. یانگ ماه جولای امسال 35 ساله می‌شود. ژیرو هم سپتامبر سال پیش 33 ساله شد. پس هیچ کدام‌شان جوان‌هایی که بتوان در بلند مدت روی آنها سرمایه‌گذاری کرد، نیستند. از لحاظ تئوری هر دو بازیکن باید در کوتاه مدت به نراتزوری کمک کنند. ژیرو فشار را از روی شانه‌های روملو لوکاکو برخواهد داشت، کسی که در این فصل به ندرت فرصت استراحت داشته است. تنها سمیر هاندانوویچ، میلان اشکرینیار و مارسلو بروزویچ بیشتر از او در این فصل بازی کرده‌اند. اینتر شانس واقع‌بینانه‌ای هم برای بردن لیگ اروپا دارد (البته اگر آن را جدی بگیرد). پس ژیرو در این تورنمنت یک تهدید فیزیکی محسوب می‌شود که دیگر بازیکنان تیم مانند لائوتارو مارتینس، الکسیس سانچس و سباستیانو اسپوزیتو نمی‌‌توانند ارائه کنند. یانگ هم به درخواست خود کونته برای حمایت از مدافعان کناری تیمش خریداری شده است. او توانایی بازی در هر دو پست را دارد، ضمن اینکه خلاقیتی که بازی اینتر اغلب از آن بی‌بهره است را افزایش می‌دهد. جایگاه سیزدهم او در جدول دارندگان بیشترین پاس گل در تاریخ لیگ برتر انگلیس هم این موضوع را ثابت می‌کند.

با این خریدها اگر اینتر نتواند به یک دهه انتظارش برای بردن یک جام بزرگ پایان دهد، قطعاً کونته نخواهد توانست بگوید که این بار هم دلیل ناکامی‌اش خرید بازیکن از کالیاری یا ساسولو است.

ایران ورزشی

 

 

     
آی اسپورت
2020-01-22 18:09:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر