فهرست
گزارش روز: روزهای ناکامی بریتانیا
گزارش روز: روزهای ناکامی بریتانیا

گزارش روز: روزهای ناکامی بریتانیا

آی‌اسپورت-  در مرحله انتخابی جام جهانی‌ 2018 از منطقه اروپا 5 تیم از بریتانیا شرکت داشتند. حاصل تلاش این 5 تیم حذف شدن تیم‌های اسکاتلند و ولز، صعود ایرلند شمالی و جمهوری ایرلند به رقابت‌های پلی‌‌آف و صعود مستقیم انگلیس به روسیه بود. از بین این 5 تیم تنها یک تیم توانست راحت بلیت روسیه را اوکی کند و آن تیم طبق معمول انگلیس بود. تیمی که به دلایل مختلف همواره در جام جهانی‌ عملکردی غیرقابل انتظار دارد و به جز جام جهانی‌ 1996 هرگز نتوانسته به افتخار بزرگ دیگری برسد. شاید اگر مثل رقابت‌های المپیک یک تیم متحد از بریتانیا در جام جهانی‌ شرکت می‌کرد، این تیم می‌توانست تا فتح جام طلایی هم پیش برود. بازیکنانی همچون گرت بیل، سیموس کلمن و آرون رمزی جای اینکه در خانه جام جهانی‌ را تماشا کنند می‌توانستند با لباس بریتانیا در روسیه حضور داشته باشند.

لی گریفیتس: گلزن نخست تیم ملی اسکاتلند و باشگاه سلتیک یکی از آن بازیکنانی است که می‌توانست کمک حال انگلیس در جام جهانی‌ باشد ولی با حذف اسکاتلند باید بی‌خیال روسیه شود. تجربه بازی در لیگ قهرمانان اروپا این امکان را برای لی به وجود می‌آورد که در کمترین حالت ممکن جانشین جیمی واردی باشد.

رابی برادی: قبلاً در باشگاه‌هایی همچون منچستریونایتد و هال‌سیتی توپ زده است. عضو فعلی باشگاه برنلی این قابلیت را دارد که در سمت چپ ایفای نقش کند و به عنوان بازیکنی خلاق شناخته می‌شود. برادی اگرچه با جمهوری ایرلند به پلی‌‌آف رسیده اما اگر در تیم ملی انگلیس بود می‌توانست بیشتر کمک حال آنها باشد.

گرت بیل: در توصیف گرت بیل همین جمله کافی است که جایش در روسیه خالی خواهد بود. بازیکنی که 2 بازی انتهایی ولز در مرحله انتخابی را به دلیل مصدومیت از دست داد و با 28 سال سنی که دارد، باید تا 32 سالگی برای دیدن جام جهانی‌ صبر کند. بیل این شانس را داشت که با پوشیدن پیراهن انگلیس به یکی از ستاره‌های جام جهانی‌ تبدیل شود.

استیو دیویس: هرکس که بازی‌های ایرلند شمالی را تماشا کرده به کیفیت فنی استیو پی برده است. بازیکن باشگاه ساوتهمپتون و شماره 8 تیم ملی جزو بهترین بازیکنان ایرلند در مرحله انتخابی جام جهانی‌ بوده است. در شرایطی که انگلیس در مرکز زمین با مشکل بازیکن روبه‌رو است، استیو می‌توانست با حضورش این خلأرا پر کند.

آرون رمزی: یکی از چهره‌های تأثیرگذار تیم ملی ولز در یورو 2016 بود و با گل‌هایش در مرحله انتخابی کمک زیادی به کشورش کرد تا جهانی شود اما این اتفاق رخ نداد و آرون مثل گرت بیل در حسرت روسیه ماند. آرون رمزی همین حالا هم از خیلی از هم پستی‌هایش در تیم ملی انگلیس بهتر است ولی... 

جانی اوانز: مدافع سابق منچستریونایتد در تابستان مورد توجه تیم رقیب یعنی منچسترسیتی بود اما در نهایت در وست بروم ماندنی شد. جانی 29 ساله درحالی با ایرلند شمالی به مرحله سخت پلی‌‌آف فکر می‌کند که اگر در انگلیس بود به راحتی می‌توانست حضور در جام جهانی‌ را تجربه و در قلب خط دفاعی این تیم بازی کند. اگر او در تیمی غیر از وست بروم بازی می‌کرد می‌توانست بیشتر توانایی‌هایش را به رخ بکشد.

بن دیویس: فصل را برای باشگاهش خیلی فوق‌‌العاده شروع کرد و به خوبی توانسته بود اعتماد مائوریسیو پوچتینو را در تاتنهام جلب کند. اکنون شماره 4 تیم ملی ولز با چنین کیفیتی چاره‌ای جز دیدن رقابت‌های جام جهانی‌ از تلویزیون ندارد. هرچند که این بازیکن 24 ساله برای تجربه کردن جام جهانی‌ هنوز فرصت دارد ولی حضورش در تیم ملی انگلیس می‌توانست سمت چپ خط دفاعی سه شیر را تقویت کند.

سیموس کلمن: کاپیتان ایرلند جنوبی در سمت راست ایفای نقش می‌کند و قابلیت این را دارد که به عنوان دفاع چپ نیز بازی کند. از جمله توانایی‌های او می‌توان به نفوذش به دفاع حریف اشاره کرد. بازیکن باشگاه اورتون اگر در انگلیس حضور پیدا می‌کرد می‌توانست عضو ثابت تیم باشد اما حالا باید استرس مرحله پلی‌‌آف را داشته باشد.

کریگ گوردون: بعد از دوران دیوید سیمن، در طول این سال‌ها انگلیس با مشکل دروازه‌بانی روبه‌رو بوده و آخرینش همین جو هارت بوده است. گوردون در حال حاضر از لحاظ تجربه و آمار یک سر و گردن از هارت بالاتر است. اگرچه اسکاتلند در مرحله انتخابی ناکام بود اما این گلر 34 ساله عضو باشگاه سلتیک است و در لیگ قهرمانان بازی می‌کند. چیزی که 2 سالی می‌شود هارت از آن دور شده است.

 

۳ ۲  
آی اسپورت
2017-10-11 19:11:00
نظر دهید
۲ نظر
محسن
چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۶، ۱۹:۲۷
اشتباه سهوی،جام جهانی 1996نداشتیم! فکر کنم 1966 بوده.
۱
بایرن
چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۶، ۲۳:۴۱
جزیره بریتانیا شامل سه کشور انگلیس، ولز و اسکاتلنده و ایرلند چه شمالی و چه جنوبی عضو جغرافیایی این جزیره نیستند. از نظر سیاسی البته ایرلند شمالی یکی از 4 عضو تشکیل دهنده Great Britain & Northern Ireland هست ولی ایرلند جنوبی نه تنها جز بریتانیا که 70 ساله که جز اتحادیه کشورهای مشترک المنافع هم نیست و هیچ جوره آبشون با انگلیسی ها توی یک جوب نمی ره.
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر