فهرست
هیس... فوتبال فریاد می‌زند
هیس... فوتبال فریاد می‌زند

هیس... فوتبال فریاد می‌زند

آی اسپورت- تکیه. حسینیه. هیات. تعزیه. تا دلتان بخواهد در محرم از این واژه‌ها داریم. واژه‌هایی که فقط و فقط مختص عزاداری حسین است. در هیچ واقعه تاریخی، مذهبی حتی دردناکتر حتی مهم تر و حتی سوزناکتر از واقعه کربلا نه تکیه می بینیم و نه حسینیه و نه هیات.
یکی از معضلات مذهبیون ایران در زمان حکومت رضا خان همین تکایا و حسینیه‌ها بود. حکومت با علنی کردن عزاداری مشکل داشت. از فراگیر شدن نام حسین می‌هراسید. دستور اکید این بود: روضه‌خوانی‌ها را ببرید داخل مساجد. داخل منازل. داخل تکایا. چیزی را علنی و عمومی نکنید. رسالت عاشورا همین بود. فراگیر بودن. اصل قیام حسین برای همین بود. برای فریاد زدن دین و اسلام و حقانیت.


اگر زمانی معیار فراگیر بودن همین تکیه و حسینیه و هیات بود حالا دیگر نیست. در این فوران اطلاعاتی در این انبوه فضای مجازی در این پیشرفت ارتباطی دیگر شاید تکیه و حسینیه هم جوابگو نباشد. شاید بستری بین‌المللی لازم باشد برای فریاد زدن. برای صدور فرهنگ عاشورا.


حالا شاید بستر مناسبی فراهم شده باشد. بستری بین‌المللی در قالب ورزش. بستری که هیچ‌کس به آن نگاه مثبت و ابزاری ندارد. همه چشم‌هایشان را بسته‌اند و تعصباتشان را آزاد گذاشته‌اند. تعصباتی که کارشان دیدن نیست. شنیدن نیست. در حالی که می‌شود این بستر را دید. شنید و از آن نهایت استفاده را کرد.
فوتبال هیچ گاه منافات با عقاید دینی نداشته. نه تنها نداشته که به جرات می‌شود گفت تنها ابزار پرورش آن در شرایط فعلی بوده. کدام هنر و ورزش و اتفاق دیگری این قدر با نام انبیا گره خورده است. شروعش با حلقه یا علی است. هر گلش رونمایی از یک اسم متبرکه است. یا ابوالفضل. یا حسین. کم ندیده‌ایم که حتی زیاد هم دیده‌ایم. کنار زمینش پر است از ذکر و تسبیح و دعا. بارها به خاطر همین نمایش عقاید مذهبی توبیخ شده. تنبیه شده و جریمه شده اما هیچ‌گاه این قضیه ریشه‌کن نشده. فضای مجازی را که نگاه کنی پر است از این فوتبالیست و آن مربی. یکی در تکیه است. یکی بالای دیگ نذری. یکی پای منبر. کدام رشته و کدام هنر و کدام اتفاق دیگری این قدر تبلیغات مذهبی دارد؟


حالا این بستر داخلی فرصتی دارد برای نمایش بین‌المللی. حالا که اتفاقی شاید نامیمون افتاده و قرار است بازی فوتبالی در شب تاسوعا برگزار شود می‌شود آن را تکیه کرد. آن را حسینیه کرد. با هر گل آن را فرستاد به آن سوی مرزها. آن‌قدر دور که دست هیچ آدم مذهبی و سیاسی و هیچ صنف و کار دیگری یارای پرتاب کردن آن را ندارد. اما یک بازی فوتبال می‌تواند. می‌تواند کار هزاران مبلغ دینی و سیاسی را انجام دهد و فرهنگ عاشورا را فریاد بزند. فریادی بلند. به بلندی ذات عاشورا. چرا راه فریاد را می‌بندید؟

۲۱ ۲  
آی اسپورت
2016-10-08 13:15:00
نظر دهید
۲ نظر
برزو
شنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۵، ۱۶:۱۹
آفرين. اين يادداشت هم عالي بود
۶
عرفانیان
يكشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۵، ۲۰:۴۱
خانم کنگرانی، بهتره به جای حسین خالی بگید امام حسین یا بگید حسین (ع). چند بار تو این متن نوشتی حسین! تشکر
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر