فهرست
مغلوبی که تاریخ نوشت
مغلوبی که تاریخ نوشت

مغلوبی که تاریخ نوشت

آی اسپورت - رئیس‌جمهورهای دو کشور فینالیست کنار یکدیگر نشسته بودند و فاصله زیادی نداشتند، رویاهایی که در سرشان مرور میشد اما کیلومترها فاصله داشت. مکرون به تکرار قهرمانی سال 1998 توسط نسل طلایی فوتبال کشورش فکر می‌کرد و در واقع اگر چنین اتفاقی نمی‌افتاد یکی از بزرگ‌ترین شکست‌های تاریخ کشور فرانسه در زمان ریاست جمهوری او در تاریخ ثبت میشد. در مقابل اما رسیدن به فینال برای اولین بار در تاریخ، دستاوردی بود که کیتاروویچ و سایر مردم کرواسی حتی به آن فکر هم نمی‌کردند. دومین کشور کم جمعیت تاریخ فینال‌های جام‌جهانی برای گذشتن از فرانسه و تکمیل کردن شگفتی‌های جام بیست‌ویکم نیاز به باوری داشت که تا مرحله نیمه‌نهایی به خوبی به کارشان آمد. کرواسی در هر سه بازی مرحله حذفی ابتدا از حریفان عقب افتاد و سپس در وقت‌های اضافه یا ضربات پنالتی کار حریف را تمام کرد. وقتی چنین اتفاقی در بازی مقابل انگلیس مدعی رخ داد، همه از بی‌مرز بودن رویای کروات‌ها در لوژنیکی گفتند، با این تفاوت که روز بازی فینال، فرانسه شبیه دانمارک، روسیه و انگلیس نبود. همین امر کار را به قدری برای تیم دالیچ سخت کرد که از عملکرد بی‌نظیر آنها در بازی‌های جام‌جهانی 2018، تصویر غمگینی به جا مانده باشد.

کیتاروویچ هنگام اهدای مدال نقره به بازیکنان تیم ملی کشورش به قدری خودش را خوشحال نشان می‌داد که واکنش‌هایش هیچ فرقی با رئیس جمهور کشور قهرمان یعنی مکرون نداشت. شاید فقط از روی جام بالا رفته روی دستان لوریس و خوشحالی بی‌حد و اندازه بازیکنان فرانسه میشد فهمید کروات‌ها فینال را واگذار کرده‌اند، در غیر این صورت، رئیس جمهورشان انقدر لبخند روی لب داشت که همه را تحت تاثیر خودش قرار دهد.

تیم زلاتکو دالیچ، جام‌جهانی را به بهترین شکل ممکن شروع کرد و تبدیل به یکی از تیم‌هایی شد که دور گروهی رقابت‌ها را با 3 برد پشت سر گذاشته. در هم کوبیدن آرژانتین در دومین بازی دور گروهی نقطه عطف کار کروات‌ها بود و بعد از آن دست‌های جادویی سوباشیچ و پای راست ایوان راکیتیچ در ضربات پنالتی به کمک‌شان آمد تا نسل طلایی فوتبال کشورشان حیف نشود. بعد از کسب سومی جهان در سال 1998، تک‌تک مردم کرواسی خوب می‌دانستند برای تکرار چنین افتخاری همین تیمی که در اختیار دالیچ قرار دارد بهترین گزینه است. شاید تا سال‌های سال مردم کشور کرواسی این همه ستاره درجه یک و هماهنگ را در تیم خود نداشته باشند. ماجراجویی آنها از یورو 2016 شروع شد و حالا با نایب قهرمانی جام‌جهانی 2018 به پایان رسیده.

نسل طلایی فوتبال کرواسی با به یاد آوردن تک‌تک خاطراتی که خانواده‌های‌شان از روزهای جنگ جدایی‌طلبانه یوگسلاوی سابق برای‌شان تعریف می‌کردند، پا به زمین مسابقه می‌گذاشتند و برای دفاع از استقلال کشور مستقل‌شان تلاش می‌کردند. روز اول که دالیچ تصمیم به کنار گذاشتن کالینیچ گرفت، خیلی‌ها از اتحادی که در تیم او وجود داشت صحبت کردند. نکته‌ای که دقیقاً درست بود و بدون شک یکی از عوامل موفقیت کرواسی در روسیه هم تلقی می‌شود. دالیچ بیشتر از هر چیز دیگری به یک تیم متحد برای دست‌به‌دست کردن رویای مردم کشورش نیاز داشت، تیمی که در خط هافبک خودش دو مغز متفکر یکی از رئال مادرید و یکی از بارسلونا داشت، اما بدون هیچ چالشی هر لحظه بیشتر به معنای واقعی به یک تیم نزدیک شد.

جمله‌ای که راکیتیچ بعد از بازی مقابل دانمارک به زبان آورد، خودش گواه همه چیز بود. وقتی که فارغ از تمامی دشمنی‌های باشگاهی گفت پنالتی‌اش را برای مودریچ گل کرده و صعود به دور بعد را به او تقدیم می‌کند. زوج راکی و لوکا تا سال‌های سال می‌توانند یکی از به‌یادماندنی‌ترین زوج‌های فوتبال کرواسی باشند، دو بازیکنی که در مسیری مستقیم و در کنار سایر بازیکنان تیم در رسیدن کرواسی به هدفی که می‌خواست، نقش رهبر درون زمین را ایفا کردند.

سرنوشت کروات‌ها در جام بیست‌ویکم اگرچه کمی تلخ تمام شد اما خاطره‌ای که از آنها در تاریخ فوتبال باقی می‌ماند برای هیچکس فراموش شدنی نیست. در میان انبوهی از مدعیان کسب عنوان قهرمانی، این تیم دالیچ جوان بود که خودش را به فینال رساند. منتقدین بی‌رحم از این می‌گویند که حضور کرواسی در فینال جام‌جهانی از اعتبار چنین جامی می‌کاهد ولی در مقابل هیچکدام به این فکر نمی‌کنند که کروات‌ها برای بدست آوردن اعتباری که منتقدین از آن صحبت می‌کنند، چه تلاشی کرده‌اند.

سه بار بازگشت مقابل حریفان در مرحله حذفی اوج تلاشی بود که کرواسی برای رسیدن به فینال از خودش نشان داد. هافبک 31 ساله این تیم یعنی لوکا مودریچ در طول بازی‌ها بیشتر از هر بازیکن دیگری در زمین مسابقه دویده و آماری خیره‌کننده از خودش به ثبت رسانده، عملکردی درخشان که باعث شد او به عنوان بهترین بازیکن جام معرفی شود. البته هر کدام از بازیکنان حاضر در ترکیب کرواسی از خود به صورت جداگانه آماری ثبت کرده‌اند که می‌تواند به اعتبار فوتبالی‌شان تبدیل شود. دژان لورن بازیکنی‌ست که در طول فصل بارها به خاطر عملکردش در لیورپول مورد انتقاد هواداران این تیم قرار گرفته اما در توضیح عملکرد کرواسی همین کافی‌ست که لورن بعد از بازی مقابل انگلیس اعتمادبه‌نفسی بدست آورد که از خودش به عنوان یکی از بهترین مدافعین دنیا نام می‌برد. این دقیقاً همان اعتباری‌ست که کروات‌ها ابتدا برای خودشان بدست آوردند و سپس به جام بیست‌ویکم تزریق کردند؛ جامی که آلمان، اسپانیا، انگلیس یا برزیل را در فینال نداشت ولی حالا تصویری که از روسیه 2018 باقی مانده، فینالیست شدن تیمی‌ست که رویای رسیدن تا جمع چهار تیم نهایی برای مردم کشورش دست نیافتنی بود. پس ماندگارترین تصویر از جام‌جهانی 2018 روسیه به لحظه‌ای برمی‌گردد که بازیکنان تیم ملی کرواسی پیش از اعلام شروع بازی فینال توسط نستور پیتانا، دور دایره میانی زمین جمع شدند، دقیقاً نقطه‌ای از تاریخ که هیچوقت نادیده گرفته نمی‌شود؛ مثل سومی آنها در جام‌جهانی 1998.

۵ ۱  
آی اسپورت
2018-07-17 16:56:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
خربین
سه شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۷، ۱۷:۲۷
اتفاقا این نشون داد که چرا زنان به درد کشور داری نمی خورن
۷
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر