فهرست
نگاهی به هفته‌ای که در فوتبال اروپا گذشت: لیاقت پوچتینو، اشتباه پپ، تصمیم کارلتو
نگاهی به هفته‌ای که در فوتبال اروپا گذشت: لیاقت پوچتینو، اشتباه پپ، تصمیم کارلتو

نگاهی به هفته‌ای که در فوتبال اروپا گذشت: لیاقت پوچتینو، اشتباه پپ، تصمیم کارلتو

آی‌اسپورت – بهترین تمجید از پیروزی تاتنهام مقابل منچستر سیتی شاید این باشد که مردان موریسیو پوچتینو این دستاورد را هم سخت و هم ساده جلوه دادند. سخت از این جهت که پرس پرفشاری که می‌زدند انرژی بسیار بالایی، چه جسمی و چه ذهنی می‌برد، حتی تماشای بازی این نوع بازی هم انرژی‌گیر بود. و ساده از این جهت که طرحشان، بدون پیچیدگی خاصی کاملا نتیجه داد.

قراره با پابلو زابالتا و نیکولاس اوتامندی و فرناندو از عقب زمین بازیسازی کنید، در حالیکه کلودیو براوو این پستِ چرتِ "سوئیپر-کیپر" را بازی می‌کنه؟ واقعا؟! باشه. پس ما هم اریک لاملا و هونگ-مین سون و موسا سیسوکو و دلی علی را می‌فرستیم که گله‌ای در زمین خودتون شکارتون کنند.

نتیجه‌بخش بودن و اجرای دقیق طرح تاتنهام در دقایقی از بازی واقعا نفس‌گیر بود و این حقیقت که تاتنهامی‌ها این طرح را بدون اریک دایر (که دو هفته بود بازی نکرده بود و فقط در 20 دقیقه پایانی به زمین آمد) و هری کینِ مصدوم اجرا کردند، ارزشش را بیشتر می‌کند.

البته پپ گواردیولا هم غایبین مهمی داشت. کوین دبروینه و وینسنت کمپانی مصدوم بودند و نولیتو محروم. با این وجود انتظار واکنش بهتری از سیتی می‌رفت. با نگاهی دوباره به بازی می‌بینیم که استفاده از یک هافبک دفاعی اضافه، یعنی فرناندو و قرار دادنش کنار فرناندینیو، قضاوت درستی از سوی گواردیولا در پیش‌بینی نوع بازی تاتنهام نبوده است. فرناندو در صورتی می‌توانست در خراب کردن بازی تاتنهام موثر باشد که آن‌ها با عمق بیشتری دفاع می‌کردند و رو به استفاده از ضد حمله‌ها می‌آوردند. اما در عوض بازیکنان اسپرز تقریبا در تمام مناطق زمین دست به یارگیری نفر به نفر زدند. در این شرایط یک هافبک پاسور بیشتر به کمک سیتی می‌آمد، مثلا ایلکای گوندوگان که در نیمه‌یِ دوم به زمین رفت.

سوال جذاب حالا اینجاست که آیا تیم‌های دیگر هم می‌توانند طرح اسپرز را مقابل سیتی اجرا کنند؟ احتمالا نه.  ساده‌ترین دلیل این است چنین طرحی یک قمار سنگین است، چون فقط یک اشتباه در پرس بالا کافیست تا بازیکنان سیتی را راهی دروازه کند و با توجه به کیفیت آن‌ها هر کدام از این اشتباهات می‌تواند موقعیت گل صد در صدی به وجود بیاورد. اسپرز به خاطر داشتن زوج فوق‌العاده‌یِ توبی آلدروایرلد و یان ورتونگن موفق شد این طرح را درست اجرا کند. در ضمن آن‌ها هیولایی مثل ویکتور وانایاما را در مرکز زمین داشتند. تیم‌های کمی پیدا می‌شوند که از چنین استحکام دفاعی‌ای برخوردار باشند.

از منظر تاتنهام  البته این مسئله موضوعیت چندانی ندارد، چون تیم‌های دیگری که مقابلشان بازی می‌کنند مثل سیتی نیستند. اما از نظر بالا رفتن اعتماد به نفس این پیروزی کمک فوق‌العاده زیادی بهشان کرد. در این میان از همه بیشتر باید برای سون خوشحال بود، بازیکنی که خیلی‌ها در کیفیتش شک داشتند، ولی با این فرمی که پیدا کرده ارزشش را خیلی بیشتر از صرفا ذخیره‌یِ کین به رخ کشیده است.

من سیتی همچنان با یک امتیاز اختلاف صدرنشین است و نیازی به حرف زدن از بحران نیست. با این حال نکاتی هشداردهنده برای گواردیولا وجود دارند. این درجه بازیسازی از عقب زمین با ریسکی بی‌مورد همراه است. زابالتا و باکاری سانیا هیچکدام دنی آلوس نیستند، و هیچکدام تکنیک و پاسوری او را ندارند. لیروی سانه هم هرچه زودتر به ترکیب اصلی، یا چرخه‌یِ آن، برسد بهتر است. سانه به اندازه‌یِ خسوس ناواس و نولیتو سریع است (اگر سریع‌تر نباشد) و به علاوه کیفیات بیشتری از این دو دارد. سانه در حال حاضر فقط باید جای خودش را در سیستم تیم پیدا کند.

 شکست بارسا ارتباطی به غیبت مسی نداشت

اگر هایلایت پیروزی 3-4 سلتا ویگو مقابل بارسلونا را تماشا کنید مجموعه‌ای از اشتباهات شوک‌آور بارسایی‌ها را می‌بینید، از مارک-آندره تر اشتگن گرفته تا سرخیو بوسکتس و جرمی متئو. تماشای این هایلایت شاید شما را به این نتیجه برساند که این شکست تقصیر لوئیس انریکه نبوده است. وقتی بازیکنان سر سری مرتکب چنین اشتباهاتی می‌شوند واقعا چه کاری از دست مربی ساخته است؟ تازه انریکه مسی را هم نداشت.

این نتیجه غلط است. اولا غیبت مسی به هیچ وجه نمی‌تواند توجیهی برای عقب افتادن 0-3 در نیمه‌یِ اول باشد. ثانیا انریکه در این بازی جدال تاکتیکی را باخت، مقابل تیم سابق خودش و مقابل مربی‌ای که فصل قبل هم با همین طرح خیلی راحت چهار گل به بارسا زده بود.

شاید مردم سیستم چرخشی بارسا را مورد انتقاد قرار بدهند. آندرس اینیستا، خاویر ماسچرانو و ایوان راکیتیچ روی نیمکت بودند، و شاید با حضورشان از ابتدا در زمین بارسا تیم بهتری می‌شد. اما همین ترکیب اصلی هم به اندازه‌یِ کافی کیفیت داشت که نتیجه‌یِ لازم را به دست بیاورد. مشکل اصلی بارسا اشتباه تاکتیکی انریکه بود که مقابل پرس بالای تیم ادواردو بریتزو توی صورتش ترکید.

در نیمه‌یِ اول طرح بازی بارسا دور زدن پرس سلتا با پاس‌های بلند و رساندن توپ به تریوی آندره گومس، آردا توران و رافینیا بود که پشت نیمار و لوئیس سوارز قرار داشتند بود. این طرح باعث شد مدافعین میانی و بوسکتس از بقیه‌یِ تیم جدا بیفتند، در حالیکه تر اشتگن در تلاش بود خودش پرس منظم تیم بریتزو را بشکند. یک هافبک پا به توپ و بازیساز دیگر برای دور زدن این پرس می‌توانست کمک بیشتری به بارسا کند. یا این، یا اینکه حداقل اینقدر به بازی با توپ متئو اعتماد نمی‌کردند و به تر اشتگن می‌گفتند کمی از این دلقک‌بازی‌هایش کم کند.

جواب انریکه به این انتقادات احتمالا اعتمادش به بازیکنانش، به خصوص بازیکنانی که همیشه در ترکیب اصلی قرار ندارند است. این رویکرد خوبی است، اما به شرط آنکه که بازیکنان را در شرایطی قرار ندهد که باعث شکست خوردنشان شود.

رئال باید از تعطیلات درست استفاده کند

شاید اتفاقی باشد، اما آخرین بازی‌ای که کاسمیرو برای رئال به زمین رفت، آخرین بازی‌ای بود که رئال برد. رئال در حال حاضر چهار بازی بدون پیروزی را تجربه می‌کند، آخرین باری که آن‌ها چنین روندی را پشت سر گذاشت به 10 سال پیش بر می‌گردد و تیم درب و داغان فصل 2006-2005 (فصلی که با واندرلی لوگزامبورگو شروع شد و با خوان رامون لوپز کارو به پایان رسید).

کاسمیرو، بازیکنی که اصالت‌گراهای فوتبالی به سختی تحملش می‌کند، بعدی فیزیکی به خط میانی اضافه می‌کند که باعث به تعادل رسیدن تیم می‌شود. در نبود او تونی کروس و متئو کوواچیچ می‌توانند گاهی این نقش را بازی کنند، به خصوص وقتی رئال گل اول را می‌زند و قدرت خط حمله به قدری هست که اشتباهات آن‌ها تاثیری در نتیجه‌یِ نهایی نمی‌گذارد. مقابل ایبار اما لوکا مودریچ و مارسلو و سرخیو راموس نبودند و کریم بنزما و کریستیانو رونالدو (به جز پاس گلش) نمایش خوبی نداشتند. اتکای رئال در این بازی روی گرت بیل بود، که یک گل زد و یک بار هم توپ را به تیر زد.

حق داریم از این بازیکنان انتظار بیشتری داشته باشیم و نباید تمام تقصیر را گردن زین‌الدین زیدان بیندازیم. خبر بود برای رئال این است که هنوز بدون باخت هستند و کنار اتلتیکو مادرید در صدر جدول قرار دارند. مهمتر از همه اینکه تعطیلات لیگ برای بازی‌های ملی از راه رسیده، تعطیلاتی که رئال می‌تواند از آن برای بازگشت بازیکنان مصدوم و استراحت ذهنی ستاره‌هایش استفاده کند و به مشکلات تیم برسد.

این واقعا بهترین نمایش من یونایتد بود؟

ژوزه مورینیو بعد از تساوی 1-1 مقابل استوک سیتی گفت این بهترین نمایش تیمش تا اینجای فصل بوده است. اگر هایلایت این بازی را تماشا کنید شاید وسوسه شوید با مورینیو موافقیت کنید. این سیوهای عالی لی گرنت و تیر دروازه بود که باعث شد یونایتد بیشتر از یک امتیاز مقابل استوک نگیرد. اما دو مقطع در آخر نیمه‌یِ اول و ابتدای نیمه‌یِ دوم هم بود که استوک بر بازی سوار شد و این چیزی نیست که از تیم مورینیو انتظار داشته باشید.

بدشانس برای نگرفتن هر سه امتیاز؟ قطعا. اما بهترین نمایش فصل؟ اگر واقعا اینطور باشد این تیم هنوز راه زیادی در پیش دارد.

آنچلوتی باید تیم خودش را بسازد

بایرن مونیخ بعد از شکست در چمپیونز لیگ مقابل اتلتی، در لیگ هم به یک تساوی نامطئن مقابل کلن رسید، تساوی‌ای که به راحتی در دقایق پایانی می‌توانست به یک شکست بدل شود. کارلو آنچلوتی برای این بازی تنها مانوئل نویر، خاوی مارتینز، ژابی آلونسو و رابرت لواندوفسکی را نسبت به بازی مقابل اتلتی در ترکیب اصلی‌اش حفظ کرده بود. اما این ترکیب جدید هم موفق نبود.

آنچلوتی بعد از بازی می‌توانست پشت این حقیقت که بایرن سه بار توپ را به تیر دروازه‌یِ کلن زد و نویر روی گل آنتونی مودست اشتباه کرد پنهان شود. اما این کار را نکرد: «ما مقابل اتلتیکو بد بازی کردیم و دوباره مقابل کلن هم بد بازی کردیم. بعضی از بچه‌ها خسته هستن. منم تغییراتی در تیم دادم که خوب جواب نداد.»

تعطیلات برای بازی‌ها ملی در بهترین وقت برای بایرن سر رسید. بایرن که هشت بازی اول فصلش را با پیروزی پشت سر گذاشت فقط باید تمرکز و فرم قبلی‌اش را به دست بیاورد. از همه مهمتر آنچلوتی باید تصمیم بگیرد چه نوع تیمی از بایرن می‌خواهد بسازد. تا اینجا خیلی از پیروزی‌های بایرن به خاطر داشتن بازیکنان بهتر بوده، نه لزوما بهتر بازی کردن.

۵ ۱  
آی اسپورت
2016-10-04 11:35:00
نظر دهید
۱ نظر
مهرداد
چهارشنبه ۱۴ مهر ۱۳۹۵، ۰۱:۰۴
واقعا متاسفم که همچین تحلیل گرایی توی روزنامه نگارای ایرانی نداریم تا لیگ ما رو همین شکلی تحلیل کنن. امیدوارم حداقل اگه مدل ایرانیشو تو سایتتون ندارین از این ترجمه ها بیشتر تو سایتتون بذارین. متاسفانه الان حتی مقالات فنیتون هم اکثرا روی عملکرد تکی بازیکنا زوم شده نه تحلیل فنی بازیها. مشخصا ضعف فنی رو در تحلیلگرای تلویزیون هم میشه به وضوح دید. نکته دیگه بیان خیلی شیوا و دلچسب نویسندس که برعکس ایرانی ها نه خیلی محترمانه و نه خیلی تحقیر آمیزه.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر