فهرست
ولبک در واتفورد و زوجی که هرگز شکوفا نشد
ولبک در واتفورد و زوجی که هرگز شکوفا نشد

ولبک در واتفورد و زوجی که هرگز شکوفا نشد

آی اسپورت - روزنامه‌نگارها و نویسنده‌های فوتبالی همواره کاری سخت‌تر از گویندگان اخبار هواشناسی، تحلیل‌گران سیاسی، متخصصان و برنامه‌ریزان فضای کسب و کار و حتی خود فوتبالیست‌ها دارند. آنها مجبورند از تیم‌های ولخرج بنویسند و آن‌هایی را مدعی قلمداد کنند که ممکن است در پایان فصل همه را مایوس کنند. ناگزیرند خریدهای بزرگ و جنجالی تیم‌ها را پوشش دهند و مطمئن نباشند این خریدها تصمیم موفقی برای باشگاه و بازیکن بوده‌اند. نمی‌توانند از دیدن و مطرح کردن و گاهی حتی مبالغه در مورد استعدادهای نوظهورر چشم‌پوشی کنند؛ در حالی که نمی‌توان شکوفا شدن آنان را قطعی دانست.

«من اینجا شکوفا خواهم شد». جمله‌ بالا قاعدتا باید از یک بازیکن آکادمی که تازه به تیم بزرگسالان پیوسته است و قرارداد دائمی امضا کرده، باشد. می‌تواند از بازیکن زیر 23 سالی باشد که در تیم سابقش فرصت بازی پیدا نکرده و به باشگاه جدیدی ملحق شده است. حتی ممکن است یک فوتبالیست 25 ساله باشد که مصدومیت در تیم موفقیتش را به تعویق انداخته و اصرار به ادامه حضور در تیمش را دارد. در عین ناباوری جمله بالا در هیچ یک از طبقه‌بندی‌های معرفی شده جای نمی‌گیرد. گاهی تصمیمات اشتباه، کم کاری، سرنوشت، بدبیاری و هزار و یک علت دیگر دست به دست هم می‌دهند تا جوانی در آستانه عبور از جوانی و میان‌سال شدن همچنان به فکر این باشد که در آینده چکاره شود. جمله بالا از دنی ولبک 28 ساله است که پس از پیوستن به واتفورد همچنان می‌خواهد در آینده شکوفا شود. سوال اینجاست که کدام آینده؟ به طور متعارف بازیکنان فوتبال تا 26 سالگی در حال پیشرفت و یادگیری هستند و بعد از آن کمتر بازیکنی است که به پیشرفت دستکم در فاکتورهای فردی دست پیدا کند.

سوال دوم این است که می‌شود با ملحق شدن به تیمی بزرگ در این سن و سال شکوفا شدن را به کسب جام‌ها نسبت داد اما آیا واقعا واتفورد تیمی در اندازه بردن عناوین است؟ پسر با استعداد آکادمی منچستریونایتد که بعد از فرگوسن دوام چندانی در تیم دوران نوجوانی‌اش نیاورد و به حریف لندنی پیوست، همراه توپچی‌ها هم با اقبال چندانی رو به رو نشد و مقصد بعدی خود را با اعتماد به نفس کمتری انتخاب کرد. دنی ولبک 28 ساله یکی از 2 پدیده رونمایی شده در ویترین شیاطین سرخ در روزهایی محسوب می‌شد که این باشگاه به شدت در حال رونمایی از استعدادها و جوانان آینده‌دار بود. نفر دوم هم کسی به جز فدریکو ماکدای ایتالیایی نبود. 2 بازیکنی که هر2 قبل از اتمام 18 سالگی در لیگ برتر گلزنی کردند و زمانی که زمزمه‌های رفتن افرادی مثل رونالدو و تبس از اولدترافورد به گوش می‌رسید به عنوان گزینه‌های جانشین مطرح شدند.

سال 2008 در برابر استوک سیتی، منچستریونایتد وقتی با 3 گل از حریف پیش بود، بهترین فرصت برای بازی دادن به جوان با استعداد انگلیسی‌اش را غنیمت شمرد و دنی ولبک که از اواسط نیمه دوم به جای پارک به میدان آمد در آستانه اتمام هجدهمین سال زندگی گل چهارم تیمش و اولین گل خودش در لباس تیم بزرگسالان منچستر را به ثمر رساند. از انجا بود که سان، تلگراف، اسکای، میرور و خیلی از رسانه‌های معتبر فوتبال شروع به تمجید از ستاره جدید فوتبال بریتانیا کردند. به نظر منطقی هم می‌رسید. تحت نظر الکس فرگوسن و در تیمی با کیفیت حداقل، انتظار می‌رفت ولبک جوان به پای ثابت پوشیدن لباس تیم ملی انگلیس تبدیل شود. زوج ایتالیایی‌اش اما شروع امیدوارکننده‌تری داشت. سال 2009 بود که شیاطین در حضور ستاره‌هایشان بازی را به استون‌ویلا 2 بر یک واگذار کرده بودند. فدریکو ماکدا در دقیقه 61 به جای نانی به میدان آمد و در حالی که بازی داشت تمام می‌شد در دقیقه 93 با پاس رایان گیگز در زمانی موسوم به «فرگی‌تایم» گل پیروزی تیمش را به ثمر رساند تا ورزشی‌نویسان بی‌گناه باز هم به وجد بیایند و کارشناسان هیجان‌زده هم زبان به تمجید از پسران جدید فرگوسن بپردازند و پیش‌گویی‌ها به سمت طلایی شدن خط حمله منچستریونایتد با2 استعداد جدید می‌رفت.

حالا و بعد از 10 سال شاید شرمنده‌ترین افراد همان پیش‌گوها و کارشناسان و ورزشی‌نویسانی باشند که صنعت مبالغه را در حق 2 جوان آن روزهای لیگ برتر کاملا به اوج رساندند. ولبک بعد از انتقال پر سر و صدا به آرسنال دوران بسیار ضعیفی را پشت سر گذاشت وماکدا هم بعد از بارها انتقال قرضی به تیم‌های پایین‌تر سر از کاردیف ولز درآورد و آنجا هم قراردادش تمدید نشد تا به کشورش برگردد و حتی در وطنش هم جایی برایش کنار نگذاشته بودند. او سر از لیگ یونان و تیم پاناتینایکوس درآورد. ولبک هم که به تازگی به واتفورد پیوسته و در 28 سالگی به شکوفایی امیدوار است. مهاجم بلند قامت انگلیسی که روی ضربات سر هم با استعداد نشان می‌داد، باید شکوفایی را برای خودش دوباره معنی کند و آن وقت جمله مناسب‌تری در مورد موفق نشدن در آرسنال به زبان بیاورد. شاید باید بگوید که شکست را پذیرفته و از این بعد باید از فوتبالش لذت ببرد و به دنبال جایگاهی نباشد که نویسندگان فوتبالی و رسانه‌ها بعد از گلزنی در 18 سالگی برایش ترسیم کردند.

نویسندگی فوتبال از آن دسته شغل‌هایی نامیده می‌شود که سر و کار شما در آن با پدیده غیر قابل پیش‌بینی انسان است. باید بدانید هر کدام از استعدادهایی که موتور قلم شما را روشن می‌کنند، می‌توانند ولبکی بشوند که وسیله سرزنش و سراکندگی شما را فراهم کنند. با همه امید و انگیزه‌‌ای که دنی ولبک 28 ساله به کار در لباس زرد واتفورد دارد، باید بپذیرد و بپذیریم ماجراجویی در دنیای جذاب مستطیل سبز به سرانجام رسیده و امثال ولبک و ماچدا باید با زردی خزان جوانی و دوران رشد بسازند و مصاحبه‌هایی آتشین را به زیر 23 ساله‌ها بسپارند.

نود

۱    
آی اسپورت
2019-08-11 15:21:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر