فهرست
ماشین موفقیت به ایستگاه قهرمانی رسید
ماشین موفقیت به ایستگاه قهرمانی رسید

ماشین موفقیت به ایستگاه قهرمانی رسید

آی اسپورت – بدون هیچ اخطار و احتیاطی. بگذارید با حقیقت عریان روبه‌رو شویم؛ حتی بدون هیچ گونه رقیب سرسخت و رقابتی تنگانگ و نفس‌گیر، لیورپول فاتح لیگ برتر انگلیس شد. برای ماه‌ها برخی این اعتقاد را داشتند که ماهیت شرایط جدید لیگ برتر انگلیس می‌تواند نخستین قهرمانی لیورپول در لیگ برتر را پس از ۳۰ سال، کم رنگ و لعاب سازد ولی حقیقت ۷هفته زودتر از پایان رقابت‌ها همانند صدای خوفناک تازیانه‌ای که هوا را می‌شکافت، همگان را از خواب غفلت بیدار کرد. ویروسی ناشناخته، بیماری، مرگِ بی‌رحمانه و بحران اقتصادی در میانه راه حاضر بودند تا توانایی‌های ورزش در تظاهر به آن که سایر جهان تنها یک داستان فرعی است را تضعیف کنند. اما جهان ورزش نشان داد که فراتر از تمام این مسائل قرار گرفته و موفقیت لیورپول به همه اثبات کرد که فوتبال چیزِ دیگری است!

این مسئله تنها برای بازیکنان تیم که به نوعی کنار هم به حداکثر پتانسیل خود رسیدند و با ارائه بهترین نمایش‌شان به یکدیگر کمک کردند تا بر محدودیت‌ها فائق آیند مسئله تعجب‌برانگیزی نبود. افرادی که به نوعی در ۱۸ماه اخیر گونه‌ای از رویا را با هم زندگی کردند. چهره‌هایی که در کنار هم ایستادند تا بعد از فتح اروپا، این بار انگلیس را تحت سلطه خود درآورند. این حقیقت را باور کنید؛ سرخ‌پوشان مرسی‌ساید به معنای واقعی کلمه «نابودگر» هستند. آنها تنها در میدان از حریفان پیشی نگرفته‌اند بلکه از اواخر تابستان تا بهار، تمام قوانین فیزیکی را نیز زیر سئوال بردند. هم در لیگ برتر انگلیس تاخت‌ و تاز کرده‌اند هم در سایر رقابت‌ها. شاید بتوان گفت که نقطه اوج‌شان همان پیروزی چهار گله برابر لسترسیتی در «باکسینگ دی» بود؛ یک نمایش کمیاب که تمام اجزا کنار هم با درک و دانش کافی از یکدیگر، در راستای موفقیت تیم عمل کردند. آنفیلدی‌ها یک دوران عجیب و البته موفقیت‌آمیز را با فداکاری و درخشش بازیکنان‌شان پشت سر گذاشته و به جادویی به نام «رئالیسم در ورزش» رسیدند.

در این تیم مدافعان کناری مهاجم و هافبک‌ها مدافع هستند. وینگرها گلزنی می‌کنند و مهاجمان نوک حریفان را تا سر حد توان تحت فشار قرار می‌دهند. تیمی که از آگوست تا ۲۸ فوریه توانست در ۲۶ بازی از ۲۷ مسابقه، با ۳ امتیاز کامل از میدان خارج شود. تیمی که سه سال است در خانه در رقابت‌های لیگ برتر طعم شکست را نچشیده. تیمی که بر خلاف گذشته حالا بهترین بازیکنش، مدافعین نگرانش هستند. تیمی که اگر مهاجم نوکش در خانه نتواند گلزنی کند اخم به ابرو نمی‌آورد چرا سایرین راه فتح دروازه حریف را به خوبی می‌شناسند. تیمی که خلاق‌ترین بازیکنش، مدافع راستی جوان و محبوب است.

آیا مجموعه این اتفاقات را می‌توان یک موفقیت خارق‌العاده خواهند؟ شاید باور نکنید اما بسیاری این حس را دارند که شاگردان «یورگن کلوپ» در حال تقلب و بازی با سیستم‌ها هستند. حقیقت نیز همین است؛ سرخ‌پوشان بندر لیورپول به نقطه اوج پروسه خود رسیده‌اند و معنای غیر منطقی بودن فوتبال را به تصویر کشیده‌اند.

بگذارید با این حقیقت کنار بیاییم؛ گاهی اوقات تماشای فوتبال انگلیس همانند تماشای اجرای گروهِ موسیقی «Spinal Tap» است که در آن تک‌تک اعضا گروه در حال هنرنمایی روی یک استیج کوچک در مقابل هزاران هوادار هستند. سردسته گروه اما متوجه این ماجرا می‌شود که «نایجل تافنل» گیتاریست اصلی تحت تاثیر هواداران قرار گرفته و مبهوت‌شان شده است. «دیوید هابینس» خواننده اصلی گروه به یکباره اشاره می‌کند: «تو به عنوان یکی از اعضا نباید از وظیفه خود غافل شوی. اگر متوجه بهت و حیرت گیتاریست گروه شده‌ای، به این خاطر است که خودت نیز تا حدود تحت تاثیر جو سنگین اطرافت قرار گرفته‌ای. به کارت برس و به وظیفه خود عمل کن.»

در فوتبال انگلیس نیز در بسیاری از مواقع، ما شاهد حضور نایجل‌ها بوده‌ایم؛ افرادی که گویی جادو شده‌اند، خود را فراموش کرده‌اند و تحت تاثیر جو پیرامونشان از انجام وظایف اصلی‌شان غافل شده‌اند! حالا ورژنی را تصور کنید که یک باشگاه فوتبال با استاندارد دیگر بیزینس‌های جهانیِ بلند مرتبه مدیریت می‌شود، موفقیت‌های پی‌درپی و شگفت‌انگیزی به دست می‌آورد اما در عین حال هیچ جایی کسی را همانند نایجل مبهوت نکرده. این مسئله دقیقاً راز موفقیت و نبوغ لیورپولِ کلوپ است. تیمی که همگان را نسبت به کسب موفقیت‌هایش مطمئن کرده.

در ماه اکتبرِ همین امسال، درست ۱۰ سال از زمانی «Fenway Sports Group» باشگاه محبوب سرخِ بندر لیورپول را خرید، خواهد گذشت. «جان هنری» در آن روز گفت: «ما اینجا هستیم تا پیروز شویم.» این جملات در حالی در تاریخ ثبت شد که بندرنشینان در آن زمان ۳۵۱ میلیون پوند بدهی داشتند! تیمی با مهره‌هایی نظیر «پل کنچسکی»، «دیوید انگوگ» و «کریستین پولسن»، در قعر جدول لیگ برتر انگلیس. زمانی که هیچ کس -تاکید می‌کنم- هیچ کس نمی‌دانست در آنفیلد چه خواهد شد. هنری اما به خاطر آنکه لیورپول چنین شرایطی را داشت به این باشگاه علاقه شد. لیورپول برندی بود مشکل‌دار اما از دید هنری در عین حال از پتانسیل بسیار بالایی بهره می‌برد. تیمی که سابقه پیروزی و افتخار را در کارنامه‌اش می‌دید و آماده بود تا پول‌سازی کند.

اما این پروسه زمانِ زیادی می‌خواست؛ زمانِ زیادی نیاز بود تا «اندی کارول» و «چارلی آدام» جذب شوند. هنوز زمان زیادی پیش رو بود تا تیم بارها طعم ناکام را بچشد و حواشی «لوئیس سوارس» را تحمل کند. زمان گذشت و شرایط رفته‌رفته آرام شد. در همین زمان و طی هشت سال، دو سرمربی مناسب و خوب به استخدام باشگاه در آمدند؛ چهره‌هایی که بازیکنان جوان، جویای نام و بااستعداد را پرورش دادند و نه تنها آنها را هنگام شکست تحقیر نکردند بلکه هر بار جور تمام ناکامی‌ها را به دوش کشیدند تا شاگردان خود را از گزند انتقادات در امان نگه دارند.

در تیم «یورگن کلوپ» به جرات می‌توان گفت که تاثیر مربی بیشتر از هر چیز دیگری نمایان شده است؛ تیمی که پست تخصصی بازیکنان، وظایف‌شان را شرح نمی‌دهد، تیمی که همان طور که گفتم مدافعان کناری مهاجم هستند، هافبک‌ها نقش مدافع را ایفا می‌کنند و وینگرها در بزنگاه‌های سرنوشت‌ساز در نقش گلزن‌های تیم ظاهر می‌شوند. قدرت بدنی در تیم کلوپ، به عنصری مهم و کلیدی تبدیل شده و بازیکنان تحت تفکرات سرمربی بادانش آلمانی، همگی آماده و قبراق هستند. تیمی که تا دقیقه ۷۰ حریف را اغلب خسته می‌کند، از پا می‌اندازد و زهرش را به هنرنمندانه‌ترین شکل ممکن می‌ریزد. یک شاهکارِ اثری. یک مَستِرپیس. یک اثر جاویدان که هر بیننده‌ای را به تحسین وامی‌دارد.

برای چند ثانیه به دو سال پیش بازگردید؛ جایی که آنفیلدی‌ها با ۲۵امتیاز از منچسترسیتی عقب بودند اما حالا هفت هفته به پایان بازی‌ها، بندرنشینان مرسی‌ساید با ۲۳ امتیاز اختلاف نسبت به سیتی‌زن‌ها، قهرمانی خود را قطعی کرده و جشن قهرمانی به راه انداخته‌اند. حقیقت را نمی‌توان کتمان کرد؛ لیورپول به اوج رسیده و برای ادامه همین سطح به یک موتور جدید نیاز دارد. لیورپولی‌ها قصد عقب‌نشینی ندارند و مطمئن باشید که به چیزی جز ادامه سلطه بر لیگ برتر انگلیس نمی‌اندیشند.

 

سازندگی 

۲    
آی اسپورت
2020-06-28 13:59:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر