فهرست
مساوی بد بود یا بازی کم‌خطر؟ نیمکت علیه برانکو
مساوی بد بود یا بازی کم‌خطر؟ نیمکت علیه برانکو

مساوی بد بود یا بازی کم‌خطر؟ نیمکت علیه برانکو

 آی‌اسپورت- شاید آنچه باعث شد پرسپولیس در اهواز برابر استقلال خوزستان دو امتیاز بدهد گرمای بیش از حد هوا و سردی سنگی سکوهای ملتهب بود. همان قبل از شروع بازی معلوم بود جنگ سکوها از هفته قبل مقابل فولاد به این ورزشگاه کشیده شده است. چند روز التهاب‌آفرینی در فضای مجازی باعث شد که عده‌ای از اهوازی‌ها بگویند اتفاقات تهران را حالا در غدیر تلافی می‌کنیم.

سنگ بود که از سکو می‌بارید و داور مسابقه چاره‌ای جز قطع مکرر نداشت. از سوی دیگر نمی‌شود در خانه زیر باد کولر نشست و از بازیکنان دو تیم گله کرد چرا خوب بازی نکردید. به گواه آن‌چه عکاسان و خبرنگاران شب جمعه از اهواز مخابره کردند هوا گرم تر از آن چیزی بود که بشود در آن فوتبال داغی را ارائه داد. از سوی دیگر پرسپولیس میهمان باید حمله می‌کرد و تیم میزبان از همان یک امتیاز خانگی هم خوشش می‌آمد. پس نتیجه تساوی محتمل‌ترین گزینه بود که در آخر هم حاصل شد.

اما آن‌چه رخ داد و برانکو هم قطعا می‌داند مهم‌تر از نتیجه است و دو امتیازی که تبخیر شد، نوع بازی بازیکنانش بود که روی هم رفته در طول نود دقیقه یک موقعیت ایده‌آل را هم خلق نکردند. مهم‌ترین حرکت تاکتیکی قرمزها پاس تو دری بود که سید جلال حسینی از میان صف پرتعداد مدافعان اهوازی برای علیپور فرستاد و آقای گل فصل قبل، ضربه‌اش با برخورد به تیر افقی به بیرون رفت. نود دقیقه و تنها یک موقعیت جدی و تاکتیکی. این مهم‌ترین اتفاق منفی این مصاف برای برانکو و هواداران پرسپولیس بود. پیش از این پرسپولیس در چنین گرمایی به جنوب سفر کرده بود و بر خلاف این دیدار، دست کم در آن بازی‌ها، فارغ از نتیجه کسب شده که بیشتر هم برد بود، آنها موقعیت‌های پرتعدادی را خلق می‌کردند. شبیه بازی قبل برابر فولاد در آزادی.

خبری از خط کش تنبیه ناظم نیست

زنگ خطر برای پرسپولیس چیست و آیا باید نتیجه گرفت در طول این فصل، دست کم تا اواسطش که چهار بازیکن خوب و ایده‌آل به تیم اضافه می‌شوند، آنها در خارج از خانه به مشکل جدی بر می‌خورند؟ بازی اول برابر پدیده اگرچه با تک گل علیپور به سود قرمزها به پایان رسید اما نوع فوتبالی که ارائه دادند دقیقا مشابه بازی با استقلال خوزستان بود. در بازی اول یک پنالتی و یک گل سه امتیاز را به حساب قهرمان واریز کرد اما در اهواز خبری از آن نبود چون به اندازه کافی موقعیت ایجاد نشد. اما مشکل بزرگ کجاست و چرا باید برانکو نگران بازی‌های تیمش تا نیم‌فصل باشد؟ به طور قطع مهم‌ترین مشکل برانکو ابزار تنبیه و تشویقش است. او در طول سه فصل گذشته نشان داده با بازیکن ضعیف در بهترین حالت فقط چند بازی مدارا می کند و اگر آن بازیکن تغییری در کیفیتش ایجاد نکند روی نیمکت کنار دستش می نشیند. فصل قبل بازی رفت مقابل السد که به شکست سه بر یک پرسپولیس منجر شد آخرین باری بود که برانکو کارت سبز را در جیب گادوین منشا قرار داد. بعد از آن بازی منشا جایگاه ثابتش را از دست داد تا همین امروز. اما با توجه به اتفاقات انضباطی و خالی بودن نیمکت پرسپولیس، برانکو دیگر توان استفاده از این حربه را ندارد. تنها تصور کنید امروز وحید امیری و فرشاد احمدزاده در بدترین شرایط ممکن به تیم شان وفادار می ماندند.خب در این صورت عالیشاه می توانست در سه بازی به صورت ثابت وارد ترکیب شود؟ بشار رسن قادر بود به جای فرشاد به عنوان وینگر راست بازی کند؟یا اگر محرمی نمی رفت باز ماهینی دفاع راست تغییر ناپذیر بود؟ جواب ها به روشنی روز مشخص است.

جایی برای بدها هست

به این ترتیب گویا تا نیم‌فصل، پرسپولیس بهشت بازیکنان افت کرده به حساب می‌آید. امید عالیشاه تقریبا دو سال از زمین مسابقه دور بود و طبیعتا این افت محسوس وجود دارد اما اگر دست برانکو باز بود او کماکان به عنوان ذخیره امیری روی نیمکت می‌نشست تا به فرم ایده‌آلش بازگردد. خیال بشار رسن تقریبا جمع است و سیامک نعمتی هم مانند بسیاری دیگر از این موهبت سود می‌برد. از این رو برخلاف سه فصل گذشته، برانکو مجبور به تحمل وضعیت است تا به هر صورتی با بیشترین امتیاز ممکن خودش را به نیم‌فصل برساند و از آنجا به بعد همان متد پیشین را پیش گیرد. مشکل امروز قرمزها بیشتر به بازی‌های خارج از خانه مربوط می‌شود برخلاف فصول قبل که از قضا بیشتر امتیازات را دور از خانه می‌گرفت اما دو بازی مقابل پدیده و استقلال خوزستان نشان داد احتمالا در این فصل قرمزها در خانه همان تیم مقابل فولاد باشد؛ هجومی، موقعیت‌ساز و گل زن.

کتفی که تیم را هجومی می‌کند

تفاوت فاحشی بین دو بازی پرسپولیس برابر فولاد و استقلال خوزستان وجود داشت. نکته عجیب‌تر آن که فولاد که طبیعتا تیم بسیار بهتری از همشهری آبی‌پوشش است در تهران سه گل خورد و چندین گل را هم نخورد. ولی قرمزها در اهواز حتی یک دهم بازی شش روز قبل‌شان موقعیت ایجاد نکردند. تفاوت بزرگ در نگاه نخست شاید مربوط به بازی در آزادی، حضور پرتعداد هواداران خودی، و هوای کمی مطبوع‌تر تهران باشد اما یک تفاوت بزرگ دیگر هم وجود داشت؛ زمانی دامنه حملات تیم برانکو بیشتر شد که کتف کمال از جا در آمد تا با حضور یک مهاجم به جای یک هافبک دفاعی، بازی برای میزبان در بیاید. فارغ از کیفیت منشا که با وجود گل‌زنی، باز هم با روزهای خوبش در پیکان فاصله زیادی دارد، حضور او نوع بازی تیم را تغییر داد و فولاد که دفاع می‌کرد تنها یک هافبک دفاعی را پیش رویش می‌دید. اگر پرسپولیس کمی خوش‌شانس‌تر بود و کمال به خاطر مصدومیتش به بازی اهواز هم نمی‌رسید، شاید همان ترکیب نتیجه را باز هم به سود برانکو تغییر می‌داد. وقتی استقلال خوزستان در خانه به همان یک امتیاز قانع است و اصولا مساوی را مترادف با برد می‌بیند حضور دو هافبک دفاعی برای پرسپولیس بی‌معناست. حتی اگر به گفته سرمربی قرمزها این دو هافبک دفاعی وظایف هجومی‌تری را داشته باشند. اما احتیاط برانکو که از غافلگیر شدن به شدت واهمه دارد، باعث شد در نهایت ناباوری تنها پنج روز بعد از آن مصدومیت سنگین، کامیابی‌نیا به ترکیب اصلی برسد. فوتبال قابل پیش‌بینی نیست و شاید در نبود کمال، پرسپولیس روی یک حادثه بازی را واگذار می‌کرد و بعد از آن برانکو می‌گفت نبود کامیابی‌نیا باعث این شکست شد. اما این نیمه خالی لیوان و نگاه بدبینانه است. بازی قبل در تهران نشان داد خارج شدن یک هافبک دفاعی و آمدن یک مهاجم تخصصی چه نقش ویژه‌ای در هجومی‌تر شدن پرسپولیس دارد. اگر برانکو کمی شهامت بیشتر به خرج می‌داد شاید دست کم این مساوی با خلق چندین موقعیت خوب حاصل می‌شد. با این وجود تغییر دادن عقاید برانکو تقریبا نشدنی است و شاید تا رسیدن به نیم‌فصل و اضافه شدن خریدهای جدید، پرسپولیس در بازی‌های ساده‌تر، محتاج کمی خوش‌شانسی از نوع بازی با فولاد است؛ کتفی که تیم برانکو را جا انداخت و آنها همانی شدند که باید.

تکمله

تساوی در ابتدای لیگ، در گرمای تقریبی پنجاه درجه اهواز و وضعیت شبهه جنگی سکوها با سنگ پراکنی نفرت‌انگیز قومی نژادی، شاید چندان بد و قابل ملامت برای قهرمان دو فصل اخیر فوتبال ایران نباشد. اما نود دقیقه فوتبال و تنها خلق یکی دو موقعیت گل، زنگ هشدار است و باید دید حالا که دست برانکو برای تنبیه بدها کلاملا خالی است او چگونه در خارج از آزادی از تکرار این نمایش ناامید کننده جلوگیری می‌کند. کار ساده‌ای نیست اما جمع کردن گاف تاریخی زوج بیرون‌زن، طاهری-طارمی (محرومیت از دو پنجره نقل و انتقالات) خودش یک شاهکار تمام عیار است؛ چیزی که برانکو باید ثابت کند توانش را دارد.

۱۶ ۵  
آی اسپورت
2018-08-10 02:42:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۵ نظر
عبد الرحمن عموری
جمعه ۱۹ مرداد ۱۳۹۷، ۰۳:۲۸
باز یه بازی پرسپولیس مساوی کرد تو از غارت بیرون اومدی ؟؟؟؟
فرهاد
جمعه ۱۹ مرداد ۱۳۹۷، ۱۱:۰۷
مقاله سراسر تکراری و دوپهلو . از یک طرف قبول میکنه شرایط آب و هوایی ، کمبود بازیکن تاثیر گذار ، شرایط افتضاح سکو ها ، و بد نبودن یک امتیاز خارج خانه برای پرسپولیس خوب بوده و از طرفی میخواد برانکو رو بخاطر ترکیب تیم زیر سوال ببره . درست مانند دوستی خاله خرسه . این آخرین مساوی پرسپولیس نخواهد بود و شکست د. بازیها هم حتما داریم . وضعیت و انتخاب ترکیب هم کماکان با برانکو و کادر فنی تیمه و بیشتر هواداران اینو قبول کردن و حمایت میکنن . به هر حال بایستی 13 هفته دیگه با همین شرایط و بازیکنان ساخت
2
جمعه ۱۹ مرداد ۱۳۹۷، ۱۱:۱۳
دیروز تیم خوزستانی فقط میخواست صفر صفر رو تا نود دقیقه حفظ کنه همه هم باهم هماهنگ بودن. چطورممکنه بعد از اون همه اتفاقات سرمربی شون بگه هوادارا سنگ تموم گذاشتن؟؟این یعنی الوده کردن جو واسه گرفتن حداقل امتیاز
۵ ۱
فرهاد
جمعه ۱۹ مرداد ۱۳۹۷، ۱۳:۲۹
تیم 100 ملیاردی شما با یک تیم 3 میلیاردی بازی داشته توقع داشتی تیم حریف سراسر حمله باشد؟ شما که این همه بازیکن دارید قادر به خلق 4 تا موقعیت هم نبودید بازی با پدیده هم شانسی و به کمک داور و عدم اخراج علیپور و پنالتی اهدایی بردید
۳
xox
جمعه ۱۹ مرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۰۰
شرایط فوتبال بازی کردن نبود میفهمی؟
شما فکن بارسلون و رئال حریفشون بودن اصلا حاضر میشدن از ترس جونشون بیان تو زمین؟
درگیری یگان ویژه با تماشاچیا که مثل تام و جری شده بود بازیکنا بیشتر حواسشون به سکو ها بود.
شما دقت کن بازیکنها مجبور بودن از کانال وسط یا کانالی که مخالف سکو تماشاگرای استقلال بود بازی رو ادامه بدن و اصلا اونطرف پاس نمیدادن چون با سنگ میزدن
بعد انتظار داری مربی تاکتیک داشته باشه؟ بازیکن امنیت جانی نداره حالا فحاشی میکنن امنیت روانی ندارند به کنار.
من تماشاچی تلوزیون تهرانی نیستم که بخوام استادیوم برم ولی بعد یه هفته دغدغه حق دارم بشینم پای تلوزیون و بازی تیم محبوبم رو ببینم به من ربطی نداره مشکلات داخل استادیوم چی بوده اما رفتار بد از طرف هر کی باشه رو محکوم میکنم و امیدوارم اونایی که فوتبال این مملکت رو مثل خیلی جاهای دیگش دارن نابود میکنن تقاصشو پس بدن.یه هفته با تبریز یه هفته با اهواز یه هفته با اصفهان .پس کی قراره از فوتبال لذت ببریم؟
متاسفم برای خوزستان که نیومدن مردانه فوتبال باز کنن دنبال مسایل کثیف غیر انسانی و غیر فوتبالی رفتن
۶
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر