فهرست
لیگ جزیره در هفته25: قهرمان‌ها و ضد قهرمان‌ها
لیگ جزیره در هفته25: قهرمان‌ها و ضد قهرمان‌ها

لیگ جزیره در هفته25: قهرمان‌ها و ضد قهرمان‌ها

آی‌اسپورت – ایین مک‌اینتاش نگاهی می‌اندازد به وقایع مهم این هفته‌یِ فوتبال انگلیس و چهره‌هایِ مثبت و منفی‌اش را انتخاب می‌کند.

 

قهرمان‌ها

 

بعد از شش هفته حیرانی و سرگردانی لیورپول بالاخره به خانه بازگشت. ولی چه وقت عجیبی برای بازگشت. بازی‌هایِ خانگی مقابل سوانزی، ساوتهمپتون و ولوز قطعا فرصت‌هایِ مناسب‌تری برای دوباره رویِ فرم آمدن شاگردانِ یورگن کلوپ به نظر می‌رسیدند، ولی نه، لیورپول برایِ این بازگشت تاتنهامی که در کورسِ قهرمانی بود را به عنوانِ قربانیِ خودش انتخاب کرد. با اینکه احتمالا برای بازگشتِ خودِ لیورپول به کورسِ قهرمانی دیگر دیره شده، اما پیروزی مقابل تاتنهام جدال برای قرار گرفتن در جمع چهار تیم بالای جدول را جذاب‌تر از پیش می‌کند. سوال اینجاست که آیا لیورپول دوباره اوج گرفته می‌تواند به این روند ادامه دهد؟

 

بعد از خروجِ ساوتهمپتون از لیگ اروپا، تغییراتِ زیاد در ترکیبِ اصلی و سه شکستِ پیاپی در لیگ برتر کم کم تماشاگرانِ "قدیس‌ها" داشتند به توانایی‌هایِ مربیِ جدیدشان، کلود پوئل، شک می‌کردند. اما خریدِ مانولو گابیادینی فعلا بار این شک و تردیدها را کم کرده است. مهاجمِ 25 ساله‌یِ سابقِ ناپولی این هفته مقابل ساندرلند دو گل زد تا تعدادِ گل‌هایِ خودش را در دو بازیِ لیگ به سه برساند. در کل این فصل فقط چارلی آستین (6) و جی رودریگز (4) بیش از گابیادینی برایِ تیمشان گل زده‌اند. پس عجیب نیست که ساوتهمپتون با رضایت خاطر 20 میلیون پوند بابت گابیادینی پرداخته است.

 

چلسی تقریبا بر تمامِ لیگ برترِ این فصل حکمرانی کرده، اما در این بازی این هفته موفق نشد مقابل یکی از کوچک‌ترین تیم‌هایِ این لیگ، یعنی برنلی، به پیروزی برسد. آمار برنلی در خانه‌اش، ترف مور، فوق‌العاده است. از 30 امتیازی که شاگردانِ شون دایش تا اینجایِ فصل گرفته‌اند، 29 امتیاز در ترف مور به دست آمده. برنلی در جریانِ تساویِ 1-1 مقابل چلسی منظم و مطمئن بود و به همین خاطر لیاقت تشویق تماشاگرانش در پایان هر نیمه را داشت. بقا برای برنلی تقریبا قطعی شده و اگر آمارِ امتیازاتِ خارج از خانه‌یِ آن‌ها حتی به اندازه‌یِ نیمی از آمار خانگی‌اشان هم بود حالا برای کسب سهمیه‌یِ اروپایی می‌جنگیدند.

 

باید به آرامشِ آرسن ونگر تحت فشار درود فرستاد. دو شکست پیاپی در لیگ؟ واهمه‌ای نیست. رشدِ طغیانِ تماشاگران؟ واهمه‌ای نیست؟ ادعایِ علنیِ یکی از ستاره‌هایِ سابق آرسنال که تو در آستانه‌یِ ترک باشگاه هستی؟ نگران نباش. هر مربیِ دیگری بود در این شرایط حالتِ تدافعیِ خصمانه‌ای می‌گرفت و به ژورنالیست‌ها حمله می‌کرد. اما ونگر به کار همیشگی‌اش ادامه داد و با گرفتنِ سه امتیاز مقابل هال سیتی در آستانه‌یِ هفته‌ای مهم و سرنوشت‌ساز آرامش را به تیمش بازگرداند.

 

پیروزیِ 0-2 مقابل لستر سیتی سومین بردِ سوانزی در چهار بازیِ لیگ برتر به رهبریِ پل کلمنت بود، نتایجی که به نظر می‌رسد خیلی زودتر از آنچه انتظارش می‌رفت ولزی‌ها را از خطر سقوط نجات داده و به امنیتِ میانه‌یِ جدول رسانده است. کمتر مربی‌هایی پیدا می‌شوند که چنین تاثیری آنی رویِ بازیکنانشان داشته باشند. سوانزی با کلمنت تیمی کاملا تحول یافته و متفاوت است. ترکِ بایرن مونیخ و قبول مسئولیت و ماموریتی که به نظر ناممکن می‌رسید، شبیهِ دیوانگی بود. اما گویا کلمنت قرار است در این راه موفق شود.

 

ضد قهرمان‌ها

 

پنج شکستِ پیاپی در لیگ، شش بازیِ پیاپی بدونِ گل و تنها تیم بینِ تمام تیم‌هایِ پنج لیگ اول اروپا که هنوز در سالِ 2017 موفق به زدنِ حتی یک گل در لیگ نشده است. داریم از لستر سیتی حرف می‌زنیم، مدافعِ عنوانِ قهرمانیِ لیگ برتر که حالا تنها یک امتیاز با منطقه‌یِ سقوط فاصله دارد و دنبالِ یک تاریخ‌سازیِ دیگر است. کلودیو رانیری این هفته از سویِ باشگاه رای اعتماد گرفت، اما در تیمش هیچ اعتماد و اطمینانی دیده نمی‌شود و اگر به همین راه ادامه دهند سرنوشتی جز سقوط نخواهند داشت. آیا باشگاه به کاری که غیر قابل باور به نظر می‌رسید دست خواهد زد و رانیری را اخراج خواهد کرد؟ شاید این تنها راهِ نجاتشان باشد.

 

ژوزه مورینیو شنبه گفت: «چلسی تیمِ دفاعیِ خیلی خوبیه و با تعداد بالا و خیلی خوب دفاع میکنه. فکر میکنم تویِ این شرایط یک تیم دفاعی شانس بیشتری برای قهرمانیِ لیگ داشته باشه.» این حرف را مربیِ یکی از متمول‌ترین و بزرگ‌ترین باشگاه‌هایِ جهان فوتبال می‌زند که در حال حاضر تنها دو امتیاز با رده‌یِ دوم لیگ برتر فاصله دارد. با این حال مورینیو همچنان نمی‌تواند چلسی را از ذهنش خارج کند. بله، تماشایِ تیمی که فصلِ پیش در یک امتیازیِ منطقه‌یِ سقوط رهایش کردی و حالا با قدرت به سویِ قهرمانیِ لیگ می‌تازد آسان نیست، اما بیخیال ژوزه! بسه دیگه.

 

چندین تیم این فصل لیورپول را شکست داده‌اند، از جمله ولوز که حتی در لیگ برتر هم نیست. همه‌یِ این تیم‌ها در راه این پیروزی‌ها رویکردی مشابه را پی گرفتند: دفاعِ پر تعداد با عمق کم، پوششِ فضاهایِ خالی بینِ خطوط و استفاده از ضعف‌هایِ دفاعیِ لیورپول در ضدحمله‌ها. حالا اینکه چرا تاتنهام تصمیم گرفت با عمق بسیار زیاد دفاع کند و این همه فضا به لیورپول، همراه با پاس‌هایِ اشتباهِ پرتعداد در مناطق خطرناک بدهد، مشخص نیست. واقعا بعید است هیچ تیمِ دیگری چنین کار ابلهانه‌ای را مقابلِ کلوپ و مردانش تکرار کند.

 

این روزها واقعا نمی‌شود چشم از ساندرلند برداشت. بعد از تماشایِ حملات شجاعانه و پیروزیِ بزرگ‌شان مقابل حریفی در جدالِ بقا در لیگ و بعد از دیدنِ خوشحالی در چهره‌یِ تک تکِ بازیکنانشان پس از ماه‌ها، بلند می‌شوی تا یک فنجان چای برایِ خودت درست کنی. اما قبل از اینکه زیرِ کتری را روشن کنی صدایِ وحشتناکی می‌شنوی و برمی‌گردی می‌بینی ساندرلندی‌ها خودشان را به آتش کشیده‌اند! برایِ چنین تیمی واقعا جنگ برایِ بقا بهترین چیز است.

 

و در نهایت باید پرسید در کریستال پالاس چه خبر است؟ نه بالا رفتنِ روحیه با تعویضِ مربی، نه بهبودِ مقاوتِ دفاعی و نه خبری از گل در خط حمله. شکست مقابلِ استوک سیتی چهارمین باخت پالاس در پنج بازیِ لیگ به رهبریِ سم آلردایس بود. با اینکه اسکوادِ پالاس نسبت به دیگر تیم‌هایی که برای بقا می‌جنگند پرمهره‌تر است، اما هیچ تیمی به اندازه‌یِ آن‌ها خطرِ سقوط را حس نمی‌کند. این وسط فقط یک برنده وجود دارد و آن کسی نیست جز مربیِ اخراجی‌شان آلن پاردیو. آیا واقعا دوست دارید در چنین جهانی زندگی کنید؟

۶ ۱  
آی اسپورت
2017-02-13 12:00:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
مسعود
دوشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۵، ۲۱:۰۵
چلسی اول منچستر دوم برای چندمین بار تاکیید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر