فهرست
زیاد فکر نکن پپ!
زیاد فکر نکن پپ!

زیاد فکر نکن پپ!

آی‌اسپورت- هشت سال پیش در شب اخراج «په‌په» در یکی از حساس‌ترین ال‌کلاسیکوهای تاریخ، آن هم در شب درخشش دو گله «لیونل مسی»، بارسلونا توانست رئال مادرید را در مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا شکست دهد؛ آن مسابقه یکی از چهار ال‌کلاسیکو دیوانه‌وار و پرهیجانی بود که در عرض ۱۷ روز برگزار شد. البته این فقط مسابقه رفت بود و بازی برگشت همچنان روبه‌روی بارسا قرار داشت، مسابقه‌ای که کارنامه «خوزه مورینیو» در فصل نخست حضورش در اسپانیا را رقم زد!

آن شب «پپ گواردیولا» به تحریکات «آقای خاص» خیلی سریع پاسخ داد؛ لحظه‌ای که بازیکنانش آن را همانند یک نقطه جوش دیدند و تمام تحرکات «مو» را در زمین تلافی کردند. آنچه در مستطیل سبز رخ داد باعث شد که آن پیروزی، به یک بردِ هیجان‌انگیز و فراموش‌نشدنی تبدیل شود، موفقیتی که البته پپ پس از گذشت هشت سال، هنوز در حسرت کسب مجدد آن به سر می‌برد و از عدم رسیدن به چنین موفقیتی می‌سوزد و می‌سازد. در واقع سرمربی اسپانیایی حالا هشت سال است که نتوانسته در مسابقه‌ای خارج از خانه در مراحل یک‌چهارم نهایی یا نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا به برتری برسد و همین قضیه می‌تواند آینده او را در منچستر با مشکل مواجه کند.

چنین آماری در مراحل پایانی یکی از بزرگ‌ترین تورنمنت‌های فوتبالیِ جهان قطعاً در نگاه اول نمی‌تواند آمار بد و فاجعه‌باری قلمداد شود ولی اکنون دقیقاً همین آمار به یک «درجا زدن متوالی» برای پپ تبدیل شده است. شکست منچسترسیتی برابر تاتنهام در مرحله یک‌چهارم نهایی فصل جاری لیگ قهرمانان اروپا نیز به این معنا بود که گواردیولا برای دهمین بازی متوالیِ خارج از خانه، از کسب پیروزی در مرحله یک‌چهارم نهایی یا نیمه‌نهایی UCL ناکام مانده است.

اگر نگاهی به لیست بازی‌های پپ در این مدت بیندازیم، به راحتی می‌توانیم نتایج خوبی را نیز در بین آنها مشاهده کنیم؛ به عنوان مثال تساوی برابر میلان با بارسلونا در سال ۲۰۱۲ و تساوی برابر منچستریونایتد با بایرن مونیخ در سال ۲۰۱۴ از نتایج خوب گواردیولا در این مدت به حساب می‌آیند. در دو سالِ ذکر شده، تیم‌های تحت رهبری سرمربی نامدار اسپانیایی، پس از صعود، با یک گل مغلوب تیم‌هاییچلسی و رئال مادرید شدند که این مسئله در ابتدا بیشتر از اینکه یک نکته منفی و نگران‌کننده باشد، یک بدشانسی به نظر می‌رسید ولی نتایج اخیر گواردیولا تداوم این نظریه (بروز بدشانسی) را با شک و تردید مواجه کرده است؛ او با باواریایی‌ها در یک‌چهارم نهایی سال ۲۰۱۵ با نتیجه عجیب۳-۱ مغلوب پورتو شد اما توانست در خانه نتیجه را برگرداند، یا در سال بعد و در همان مرحله برابر بنفیکا در پرتغال ۲-۲ متوقف شد و در خانه با برتری سختِ یک بر صفر جواز حضور در مرحله نیمه‌نهایی را به دست آورد. ضمن اینکه در مرحله نیمه‌نهایی نیز وضعیت پپ چندان درخشان و در خور توجه نبوده؛ سال ۲۰۱۵ با بایرن برابر بارسلونا و سال پیش با منچسترسیتی برابر لیورپول با ۳گل تن به شکست داد.

در حال حاضر یک خطر بیشتر از هر چیزی پپ و تیم تحت رهبری‌اش را تهدید می‌کند و آن خطر «ساده‌انگاری» در مورد این نقص سرمربی اسپانیایی‌ست. قطعاً این احتمال وجود داشت که حتی سایر غول‌های اروپا نیز در چنین مراحلی نتایج بسیار بدتری کسب کنند اما نکته مهم اینجاست که در پرونده گواردیولا، این مشکل بارها تکرار شده و او با وسواسِ فکری بیش از حد و بیش از اندازه خود در دیدارهای خارج از خانه، با انتخاب ترکیبی ناآشنا مقدمه ناکامی تیم‌اش و خدشه‌دار کردن کارنامه حرفه‌ای‌ خود را فراهم می‌سازد. فراموش نکنید که یکی از نقاط قوت سرمربی کنونی منچسترسیتی، تفکر عمیقِ او درباره هر مسابقه است و به این ترتیب پپ با دانستن جزئیات کامل، خود و تیم‌اش را مهیای حضور در هر مسابقه می‌کند ولی به نظر می‌رسد در این موردِ نادر و در بازی‌های خارج از خانه لیگ قهرمانان اروپا، وسواسِ فکری گواردیولا نتیجه‌ای معکوس داده و ناکامی او و تیم تحت رهبری‌اش را رقم می‌زند.

پپ در سال ۲۰۱۵ در زمانی که سکان هدایت بایرن مونیخ را در دست داشت، با هدف و سناریوی انجام پرس سنگینِ در نیمه زمینِ حریف، تیم‌اش را راهی چمنِ سبز نیوکمپ کرد ولی تنها بعد از گذشت ۲۰ دقیقه مجبور به عقب‌نشینی از تفکر و تاکتیک خود شد. هنگامی که پپ تاکتیک خود را تغییر داد، بازی بدون گل در جریان بود اما همان خستگیِ بیش از حدِ در ابتدای بازی باعث شد آبی‌اناری‌ها در دقایق پایانی مسابقه کاملاً نبض و کنترلِ بازی را در دست بگیرند و  ۳ بار توپ را وارد دروازه نویر کنند. یا نمونه دیگر به رقابت‌های سال گذشته باز می‌گردد؛ جدال لیورپول و سیتی؛ جایی که پپ از «گوندوغان» در «آنفیلد» در پستی نامتعارف در عقب زمین بهره برد که باز هم نتیجه پایانی که ناشی از اندیشیدنِ بیش از حد محسوب میشد؛ 3 بر صفر به نفع میزبان رقم خورد.

در جدال حساس برابر تاتنهام، اوضاع همانند گذشته برای پپ وخیم نبود و حتی اگر «سرخیو آگوئرو» پنالتی دقیقه ۱۲ خود را به تور دروازه می‌رساند، شاید داستان به شکل متفاوتی رقم می‌خورد. با این وجود اما باز هم سئوالاتی در مورد این بازی در ذهن فوتبال‌دوستان نقش بست؛ صرف این جمله درباره بازیکن خوب و با کیفیتی همچون «ایلکای گوندوغان» شاید کمی ناجوانمردانه باشد اما حضور او در ترکیب به نوعی یک علامت هشدار برای سیتیزن‌ها به حساب می‌آید. در واقع باید اعتراف کرد که در غیابِ «برناردو سیلوا» که از مصدومیت رنج می‌برد، هیچ دلیل عقلانی برای بازی ندادن به «کوین د‌بروین» وجود نداشت اما گواردیولا تصمیم به انتخابِ تاکتیکیِ محافظه‌کارانه‌ای گرفت و به جای استفاده از ستاره بلژیکی، ستاره آلمانی را در ترکیب اصلی راهی میدان کرد.

اتخاذ این تصمیم از سوی سرمربی ۴۸ساله، مانع از بهره‌گیری آبی‌آسمانی‌های شهر منچستر از بزرگترین دارایی‌شان یعنی «پاسکاری‌های دقیق و متوالی» شد. بدتر از همه اینکه سیتیزن‌ها حتی نتوانستند نقاط ضعفِ کم تعدادِ تیم‌شان را هم در این دوئل نفس‌گیر پوشش دهند؛ «فرناندینیو» در این بازی مرتباً «دله آلی» را اطراف خود می‌دید و با توجه به مزاحمت‌های آلی فقط ۷۵.۶% پاس‌هایش به مقصد رسید. این در حالی‌ست که « فرناندینیو» در این فصلِ لیگ برتر انگلیس آمار ۸۷.۷ درصد ارسال پاس‌های صحیح را از خود به ثبت رسانده. واقعیت امر این‌ست که استفاده «مائوریسیو پوچتینو» از دو بازیکن در عرض در جلوی زمین، به مدافعان کناری منچسترسیتی فشار بالایی وارد کرد، دو مدافعی که یکی از آنها از مصدومیت ناحیه همسترینگ رنج می‌برد و دیگری هافبکی میانی بود که در آن بخش از زمین به کار گرفته شد! در نهایت همین مسئله نیز، تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز شد و «سون هیونگ مین» که پس از تصاحب توپ پشت سر «فابیان دلف» در حال سُر خوردن بود، توانست خودش را جمع و جور کند و توپ را به قعر دروازه سیتیزن‌ها بفرستد.

با این پیش‌زمینه بود که سرمربی آرژانتینی تاتنهام موفق شد در نبرد تاکتیکی با یکی از تئوریسین‌های بزرگ اروپا، پیروز این دوئل حساس شود. از این حقیقت غافل نشوید که برای پپ و سیتی جبران نتیجه در برگشت نمی‌تواند کاری غیرممکن باشد اما عدم پیروزی در ۱۰ مسابقه خارج از خانه در مراحل پایانی لیگ قهرمانان اروپا، بدون هیچ شک و شبه‌ای زنگ خطر را برای سرمربی اسپانیایی به صدا در آورده، نقصی که اکنون دیگر از حالت یک «عادت» و «بدشانسی» خارج شده و به یک «خطر غیر قابل چشم‌پوشی» تغییر ماهیت داده است.

 

 

۸    
آی اسپورت
2019-04-15 18:06:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر