فهرست
خداحافظ رییس
خداحافظ رییس

خداحافظ رییس

آی‌اسپورت- با دیدن عکس برانکو ایوانکوویچ در تمرینات الاهلی عربستان ، شاید یک حسرت بزرگ برای فوتبال دوستان ایرانی و به خصوص هواداران پرسپولیس ایجاد شود که یک مربی کاربلد فوتبال ما را ترک کرده است ، حال ولی با دور شدن از هیاهو ایجاد شده بر سر جدایی برانکو ، میتوان عملکرد او را ارزیابی کرد.  این یادداشت، مروری است  بر دو دوره چهار ساله حضور برانکو  ایوانکوویچ در ایران.

دوره اول: برو و دیگر به ایران بازنگرد!

سانتر زندی، سر نصرتی و صعود آسان و بدون دردسر به جام جهانی آلمان ،آن هم یک بازی زودتر ، در استادیوم خانگی و انتقام دوره گدشته از بحرین و یک جشن ملی. ولی از آن دیدار به بعد و در فاصله یک سال تا جام جهانی برانکو زیر شدید ترین انتقادات  قرار گرفت، انگار نه انگار که او ما را راحت به آلمان رساند ، نه اینجوری حال نمی‌کنیم، دوست نداریم، بهمان نمی‌چسبد، ما باید کارمان به ملبورن و دوبلین بکشد . چرا تیم ما ترسو بازی می‌کند؟ چرا نتیجه گرا بازی میکنیم ؟ چرا به بردهای حداقلی بسنده می‌کنیم؟ چرا فقط روی ضربات ایستگاهی به گل میرسیم؟ چرا فقط مدافعان گل می‌زنند؟

این ها بخشی از انتقاداتی بود که به برانکو میشد و تا جام جهانی ادامه داشت و هر روز نام یک مربی برای جا نشینی ایوانکوویچ  تیتر داغ روزنامه های آن زمان بود. چرا دیدار تشریفاتی را به ژاپن باختیم؟ آبروی فوتبال ما را با شکست دیدار  های دوستانه مقابل  تیم های درجه دو  و سه لیگ انگلستان دارد میبرد !! و شکست در دیدار های دوستانه دیگر مقابل کره جنوبی  و مقدونیه ، هر روز برانکو را با شدید ترین انتقادات  تخریبی روبرو میکرد.

با حمایت دادکان، برانکو روی نیمکت ما ماندگار شد و به جام جهانی رفت ولی با شکست روبرو شد.  با فضا سازی هایی که آقایان  نشسته بر مسند و بی ربط به فوتبال افکار عمومی را چنان شکل داده بودند که چیزی بجز پیروزی بر پرتغال و مکزیک شکست به حساب می آمد ! هیچکس تحلیل درستی از  آن دیدار ها نمی‌کرد، که ما در مقابل مکزیک پایاپای جنگیدیم بدون آن که یازده نفره در نیمه زمین خود حبس بشویم ، یا  مقابل پرتغال با تمام توانمان مقاومت کردیم، تحلیل کیفی بازی‌های ایران در مقابل این تیم ها محلی از اعراب نداشت چون همه به دنبال خر مراد بودند.

منتقدین هرچه  که دل تنگشان میخواست می‌گفتند بجز حرف اصلی که باید بزنند، درست است به آن تیم نقد وارد بود ولی شاید هیچکس قصدش کمک به مربی کراوات آن روزهای  تیم ملی نبود ، شدیدترین انتقادات و شدیدترین   صحبت ها .برانکو که چهار سال برای فوتبال ما زحمت کشیده بود بدون یک تشکر خشک و خالی با نیمکت تیم ما خداحافطی کرد و هیچکس با خودش نگفت این مرد برای فوتبال ملی ما زحمت کشیده ، خاطرات شیرینی را برایمان رقم زده و همه فقط نتایج آن سه دیدار را تیتر درشت کرده و به او میتاختند که اگر فلانی بود اینجوری و اونجوری...

او به تهران بازنگشت و مانند یک مجرم از ایران گریخت و شاید اگر آن روز ها پایش را به تهران می گذاشت تا در وسط میدان شهر اعدامش نمی‌کردند دلشان خنک نمی‌شد...

در روزهایی که مربی خارجی، ستیزی به اوج خود رسیده بود، حتی یکی از فنی ترین های این مرز و بوم همه جا مصاحبه میکرد و میگفت : یک مربی درجه چندم را ما به کجا رساندیم ! و او فقط از فوتبال ما نفع برد و ما هیچ منفعتی از همکاری با  او نبردیم و فقط چند هزار دلار ناقابل را به او بخشیدیم! حال وقتی یک کارشناس برانکو را اینگونه تحلیل می‌کرد دیگر چه انتظاری از مردم کوچه و خیابان .

او در مقدماتی جام جام جهانی ، درست وقتی که در مرحله اول در آستانه حذف زود هنگام قرار گرفتیم، در دیدار مقابل اردن و قطر هنر مربی گری  خویش  را با تعویض های طلایی اش  به رخ کشید و برای ما پیروزی را به ارمغان  آورد، دررشته کوه کارهای برانکو از این قله ها بسیار است، از اوج های دیگرش می‌شود برد پرسپولیس ده نفره مقابل الاهلی عربستان که با تعویض‌هایش پرسپولیس را روانه نیمه نهایی کرد، یاد کرد .

هرچند که مردم فراموش کار ایران در زمان هدایت تیم ملی، خیلی ساده زحمات برانکو را به فراموشی سپردند، اما  او با بازگشتش، و امروز با رفتنش از فوتبال ما باعث شد که کمی به حافظه کوتاه مدتمان فشار بیاوریم و روزهایی را به یادآوریم  .یک جام ملتهای فراموش نشدنی و یک صعود بی دردسر و آخرین قهرمانی فوتبال ایران در یک تورنمنت، حال خودتان با ورق زدن آن روزها، یاد ایام جوانی برایتان تداعی نمی شود؟ کجایی که یادش بخیر.

 دوره دوم: تو کجا بودی تا حالا؟

ایران به جام جهانی ۲۰۱۴ رفته و با کیروش درست همان نتایجی را میگرد که برانکو گرفته بود ولی حالا از کیروش به شکل یک قهرمان استقبال می‌شود!  در روزهایی که پرسپولیس اصلا اوضاع خوبی ندارد و صبر هواداران لبریز شده ، یک مربی نام آشنا جزو گزینه ها است تا جانشین درخشان شود، برانکو، گزینه نهایی پرسپولیس  است و هم چنان در مورد شایستگی های او تردید ، برانکو ترسوست ، برانکو از دایی خط میگرفت و همه ی این حرفا دوباره به گوش میرسد و حتی دنیزلی و قطبی را گزینه  های بهتری از او میدانند.

او آمد کارش را شروع کرد و برد در آخرین بازی سال در دربی ، هواداران را به فصل بعد امیدوار کرد. در فصل اول موفق به فتح جام نشد، البته با ضعف آشکار در خط دفاع  و یک دروازه بان نارسیست، در آخرین روز لیگ از قهرمانی بازماند  ، اما نمایش هجومی تیمش همه را به تحسین واداشت ، او تیمش سراپا حمله بود تا  زیاد فشاری روی خط دفاع ضعیف تیمش نیاید .

او نا امید نشد ، ادامه داد با سختکوشی مثال زدنی اش که به تیم تزریق میکرد ، جام ها  را در ایران یکی یکی درو کرد. موفقیت پشت موفقیت تا قهرمانی هایش را به پای شانس و قضا و قدر نزنند. در آسیا حتی نیمه نهایی را دبل کرد ، تیم را به فینال رساند و در یک سالی که این تیم از جذب بازیکن محروم بود ، نگذاشت آب در دل هواداران تکان بخورد و در تلاطمی سخت پرسپولیس را به ساحل آ رامش رساند.

دیگر از پیشکوتان این باشگاه که برای انتقاد آماده اند صدایی در نمی‌آید، همه به اتفاق از او حمایت می‌کنند از سلطان تا دانه ریز‌ترین‌شان. همه مطمئن هستند که کسی بهتر از او نمیتواند تیم را رهبری کند.  و اما در روزهایی که کی‌روش در فوتبال ایران حسابی جولان می‌داد، یک رقیب سرسخت برایش پیدا شده بود و همه دیگر می‌خواستد که تیم ملی  کیروش هم نمایش هجومی از خود به نمایش بگذارد.

برانکو بار دوم به ایران آمد تا ثابت کند که تمام آن  سا ل ها هم قدرش  را ندانسته ایم ،  او ثابت کرد میشد باز هم در این فوتبال از دانش پرفسور استفاده کرد و همان موقع هم به درد فوتبال ما می‌خورد، چون اعتقاد به کار و تمرین و ممارست داشت ، ضعف تیمش را در زمین تمرین جست و جو میکرد ، در حالی این جا هنوز فکر میکردند  مربی گری یعنی کوچ کردن کنار زمین و چینش و داد  و فریاد و  سانتر توی شلوغی جلوی دروازه  و  یا علی از تو مدد...

پرسپولیس هم مانند کل فوتبال ایران از مشکل مدیریت رنج میبرد ولی همه این مشکلات پشت نتایج برانکو مخفی مانده بود، ولی هیچوقت  هیچ چیز را بهانه نکرد  و هیچ بهانه ای برای کم کاری قبول نبود ، او الگویی برای همه شده بود و همه خواستار این بودند که تیم محبوبشان اینگونه بازی کند، اینگونه نتیجه بگیرد، اینگونه بجنگد و حتی سطح توقعات را در فوتبال ایران بالا برد . او خیال هوادارن را راحت کرده بود که در این تیم هرکه میخواهد برود ، نفر مهم نیست، پرسپولیس راهش را  ادامه می‌دهد. ثابت کرد  سر  آخر آن ها  که کنارشان نمانده اند پشیمان می‌شوند.

در ایران ۲-۴-۴ را مد کرد ، رضاییان مدافع راست پرسپولیس در این چند سال اخیر بهترین نمایشش زیر نظر برانکو بوده، محمد انصاری تستی، یک مدافع مطمئن میشود، صادق محرمی لژیونر میشود ، کمال کامیابی نیا یک هافبک دفاعی تقریبا کامل در سیستم اوست ، احمدنورالهی زیر نظر او ملی پوش می‌گردد ، طارمی یکی از بهترین مهاجمین ایران که در گل نزدن هم تبحر خاصی دارد دو سال آقای گل است و وقتی آقای گل تیمش را از دست میدهد تیمش به هم نمی‌ریزد،  او از علیپور یک آقای گل می‌سازد . او دیر به کسی اطمینان میکند ، باید بجنگی تا خود را به او ثابت کنی، حال میتوانی ساسان انصاری باشی و تحمل نکنی و بروی و همان ساسان انصاری بمانی و یا بمانی  و بجنگی و سیامک نعمتی بشوی  و . . . و . . . و

مرسی آقای برانکو که در تمام این سال ها برای فوتبال ما زحمت کشیدی و دانش فنی  ات را به این فوتبال اضافه کردی ، دستاوردهایت همیشه ماندگار است و حالا در کارنامه ات بجز لیگ کرواسی و ایران و چین جای فتح لیگ عربستان خالی است .تو با بازگشتت همه چیز را ثابت کردی و حالا دل فوتبال ایران برایت تنگ خواهد شد با اثبات اینکه ، همه ی آنچه که بدخواهان در موردت می‌پراکندند، معکوسش را ثابت کردی. و از «خداحافظ جام جهانی ، خداحافظ آقای برانکو» رسیدی به برانکو ایوانکوویچی که ازش ممنونیم که این تیم را با دست خالی به فینال آسیا رساند.

 

۱۱۷ ۶  
آی اسپورت
2019-07-01 14:24:00
نظر دهید

۶ نظر
وحید
دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ۱۶:۰۲
مطمئنم اخراج میشه.چون شرایط خاصی که ایران داشت فک نکنم اونجا داشته باشه.شرایط خاص
مازیار
دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ۱۷:۴۲
این پرسپولیسه که آدمها رو بستگی به لیاقتشون بزرگ میکنه ، نه برعکس . برانکو هم کسی بود که با لیاقتش سهمی از بزرگی پرسپولیس دشت کرد.
مگه همین نبود که بارها و بارها گفت هر کس میخواد بره ، بره . چون می دونست موندنی ترین حقیقت پرسپولیسه .
حالا خوش رفتی پرفسور
افسوس پرسپولیس تا آخرین لحظه حیاتت همراهته.
666666
دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ۱۸:۴۵
تجربه ثابت کرده هرکس از پرسپولیس رفت عاقبت بخیر نشد برای برانکو ارزوی موفقیت داریم ولی فکر نکنم هیچ جا همچین حمایتی از هوادارا دریافت کنه
امیر فرسوزِش
دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ۱۸:۴۹
_ما در مقابل مکزیک پایاپای جنگیدیم بدون آن که یازده نفره در نیمه زمین خود حبس بشویم ، یا مقابل پرتغال با تمام توانمان مقاومت کردیم
از مقاومت جانانه و تساوی پیروزمندانه مقابل تیم قوی آنگولا ننوشتی!اربابت دیگه رفته عربستان نمال دیگه اینقد براش
۴
امیرعباس
دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ۱۹:۴۱
فعلا مطلب این بابا فروزش از مال بدروش و کنگرانی و حضرتی هم پاچه خوارانه تر بود هم پراشک و اه تر برنده جایزه آفتابه طلایی بهترین پاچه خواری و خاکساری و توسرزنی در رثای پروفسور بود ببینم بقیه پاچه خوارا چیکار می کنن اه ماشالا بمالین!
۲
پرسپولیسی
سه شنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۸، ۰۴:۳۷
از برانکو ممنونیم، پشت پرسپولیس می مونیم
ولی همه مطمئنیم که برانکو هیچ کجا ارتش متحد هواداران پرسپولیس رو ملاقات نخواهد کرد
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر