فهرست
چه‌ کردیم که انتقاد می‌کنیم؟
چه‌ کردیم که انتقاد می‌کنیم؟

چه‌ کردیم که انتقاد می‌کنیم؟

آی اسپورت- موضوع‌های ورزشی سوژه اصلی فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی در یکی، دو هفته اخیر بود. قرعه‌کشی جام جهانی و حواشی آنرا کنار بگذاریم، بازهم ورزشی‌ها سوژه‌های زیادی در اختیار کاربران قرار دادند. این موج با انتشار فیلم معروف “باید ببازی” و کشتی علیرضا کریمی با حریف روسش شروع شد. شاهکار ورزشی‌ها اما چند روز بعد رقم خورد؛ زمانی‌که لو رفتن عکس‌های مرد تایلندی محجبه شده در مسابقات کبدی قهرمانی آسیا همه را حیرت‌زده کرد. سریال گاف‌های ورزشی همین چند روز پیش با مشخص شدن اشتباه وحشتناک در طراحی لباس مشوقین تیم ملی در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان تکمیل شد. کمیته ملی المپیک پیراهن‌هایی را برای ایرانی‌ها در آناهیم آمریکا در نظر گرفته بود که در آن نقشه ایران ناقص بود! این همه گاف، آنهم در فاصله کمتر از ۱۰ روز.

ورزش صحبت روز شد اما نه به خاطر افتخاراتش بلکه به لطف خطاهای تاریخی متولیانش. در ماجرای علیرضا کریمی می‌توان کمترین نقش را برای ورزشی‌ها درنظر گرفت. نخست اینکه ریشه این مساله غیر ورزشی است و مدیران کشتی یا ورزش ایران درباره آن تصمیم نمی‌گیرند. از طرفی باید در نظر گرفت که مربیان کنار تشک مجبور بودند که در چند ثانیه دستور باخت را به کریمی جوان منتقل کنند. شاید هر کس دیگری هم جای آنها بود در آن شرایط اورژانسی عملکرد سنجیده‌تری نمی‌توانست از خود ارائه دهد.

ماجرای مرد تایلندی در گرگان و تی‌شرت‌های آناهیم اما به خوبی نشان‌دهنده واقعیت ورزش ایران است. سالهاست که ورزش ایران با گاف‌های تاریخی به حیات خود ادامه می‌دهد. صحنه‌های ماندگار کم نداریم؛ از حاضر نشدن بوکسور ایرانی بدون دستکش روی رینگ در المپیک بارسلونا گرفته تا حذف استقلال به دلیل دیر ارسال شدن اسامی‌اش به کنفدراسیون فوتبال آسیا. این بار تفاوت این است که اشتباهات در یک بازه زمانی کم رقم می‌خورد و به لطف فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی به صورت فراگیر عیان می‌شود.

ایراد کار کجاست؟ چرا ورزش که باید باعث غرور ملی، نشاط اجتماعی، همبستگی و امید شود اینگونه زمینه آبروریزی بین‌المللی را فراهم می‌کند. ورزش هیچ‌گاه در ایران اولویت حاکمیت نبوده است و برخوردی سرسری و رفع تکلیفی با آن شده‌ است. انتخاب مدیران درجه دوم و در پی آن مسئولان غیرمتخصص عامل اصلی شکل گرفتن این خطاهای تاسف‌آور است. هرگز به ورزش نگاه جامع نشده است؛ در هیچ از یک سطوح از مجلس گرفته تا دولت. در این سالها به ندرت دیده شده که نمایندگان مجلس گره‌ای از ورزش باز کنند، طرحی مهمی درباره ورزش تصویب شود، نقشه راه جدیدی ارائه شود. بیشتر صحبت‌هایی که درباره ورزش از سوی نمایندگان صورت گرفته جنبه هواداری از تیم‌های فوتبال را داشته است. نماینده به وزیر ورزش معترض می‌شود که چرا در یکی از بازی‌های لیگ برای تیم محبوبش پنالتی گرفته نشده و یا فلان بازیکن محروم شده است. دولت هم معمولا حیاط خلوت کابینه بوده است. مدیری که از وزارتخانه‌های مهم جا می‌ماند به سازمان تربیت بدنی یا وزارت ورزش می‌رفت. نگاهی اصولی به ورزش نشده، مشکلاتش رصد نشده، بودجه کافی برایش در نظر گرفته نشده و… . همه این عوامل دست به دست هم داده که ورزش در این سالها به روزمرگی خود ادامه دهد.

حالا که سریال گاف‌ها به نمایش در آمده، همه مدعی شدند. نماینده مجلس ابراز تأسف می‌کند، نخبگان جامعه واکنش نشان می‌دهند و رسانه‌ها به مقصران می‌تازند. واقعیت اما همین است. این همان ورزشی است که در چند دهه آن‌را ساخته‌ایم. از آن نباید غیر از این انتظار داشت. نماینده یا دولتمردی که در صفحه شخصی‌اش از خطاهای اخیر انتقاد می‌کند چه کار اصولی برای این پدیده اجتماعی انجام داده است؟ در واقع خیلی از منتقدان امروز خودشان باید به خاطر شرایط کنونی ورزش ایران مواخذه شوند. مدیران بدون هیچ پشتوانه منطقی جابه جا شدند و اتفاق خاصی در ورزش نیفتاده است. به نظر می‌رسد این روند همچنان ادامه خواهد داشت. همه منتظر گاف‌های جدیدی هستیم و مطمئنا رخ می‌دهد اما شاید با یک تفاوت. شاید این‌بار بین گاف‌های تاریخی فاصله بیشتری بیفتد.

۶ ۷  
آی اسپورت
2017-12-05 23:15:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید
۷ نظر
SA ADI
چهارشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۶، ۰۰:۰۱
دوستان در رابطه با خواسته کیروش بابت گرفتن ملی پوش های پرسپولیس .
بهترین کار اینه که برانکو بگه چون که هواداران پرسپولیس تیم ملی رو هم خیلی دوست دارن هرچی که هواداران بگن من طبق خواسته هواداران بازیکنان رو به تیم ملی میدم
اینجوری دیگه هیچ فشاری رو برانکو و بازیکنان نیست
چون که کیروش اگه بتونه جلو برانکو وایسه جلو تاج وایسه جلو سلطانی فر وایسه ولی نمیتونه جلو هواداران پرسپولیس وایسه چون بارها به کیروش ثابت شده که اگه هواداران پرسپولیس نبودن فقط ده درصد ورزشگاه واسه بازی های ملی پر میشد.
پس کیروش نمیتونه خودش رو در مقابل هواداران پرسپولیس قرار بده.
۲ ۲
امير
چهارشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۶، ۰۲:۰۸
متوهم عقده اي!
نقشه نابودي تيم ملي مملكتت رو به گور خواهي برد سر عشقت به برانكو!
ادم اينقدر بي وجود و بي وطن؟!!
۴
رسول اس اسی
چهارشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۶، ۰۲:۳۸
پاشو پاشو داری خواب میبینی...
۴
sia
چهارشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۶، ۰۱:۲۴
" انتخاب مدیران درجه دوم و در پی آن مسئولان غیرمتخصص عامل اصلی شکل گرفتن این خطاهای تاسف‌آور است. هرگز به ورزش نگاه جامع نشده است"
یه سوال از نویسنده بزرگوار
کجای این کشور در قسمت های مختلف و حیاتی مدیر درجه یک و متخصص به کار گرفته شده که در ورزش بشه؟!
به چه چیز تو این کشور نگاه جامع شده که به ورزش بشه؟!
این ساختمان بر پایه های موریانه خورده ساخته شده، پوچ پوچ، ویران ویران، بعد شما انتظار دارید روی این چنین ساختمانی پنت هاوس ساخته بشه؟!
با واقعیت این کشور کنار بیاییم
ایران بزرگ، کورش کبیر، تاریخ چند هزار ساله، مردم غیور و و و
این ها رو بریزید دور و قبول کنید که ما هیچی نیستیم! (شاید قدیما یه چیزی بودیم شاید) برای اثبات این حرفم شما رو ارجاع میدم به قانون اساسی و دمکراسی تو آمریکا و کشور های اروپایی تا عمق فاجعه رو درک کنید!
۱
ویلی
چهارشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۶، ۰۵:۴۷
هر چی سرمون اومده حقمونه وقتی قطر نیمارو خرید، امارات مسیو میخره، عربستان Neom میسازه اونوقت مردم کوته فکر و سطحی واسه 100 تا که دادن فیگو بیاد ملت نگونبخت یکم نشاط و روحیه پیدا کنن هیهات من الذله سر دادن..... جوون بیچاره ایرانی باید دلشو به موشک سجیل و دکترین افزایش نفوذ استراتژیک در منطقه!! و فحاشی و کل کل سر کیروش و برانکو خوش کنه....
۷
ايمان صفري
چهارشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۶، ۱۰:۵۳
چه ربطي به ورزش داره كل كشور همينه. ادم هاي بي عرضه مملكت رو پيدا ميكنيم و ميزاريم مدير. چه ورزش چه غير ورزش شما يه نگاه به استاندارها فرماندار ها بخش دارها قاضي ها مدير عامل ها وزرا نماينده ها و بقيه بندازين اين مدير ها حتي نميتونن خانواده خودشون رو اداره كنن. چرا ورزش بايد متفاوت باشه؟ ورزش هم مثل بقيه جاها مثل راه هامون مثل خودرو هامون مثل كشاورزي و آبمون مثل ساختمون سازي و مقاومت در برابر زلزله وحريق. همه همه فرياد ميزنن كشوري در دستان مديران بي عرضه
۲
ايمان صفري
چهارشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۶، ۱۰:۵۳
چه ربطي به ورزش داره كل كشور همينه. ادم هاي بي عرضه مملكت رو پيدا ميكنيم و ميزاريم مدير. چه ورزش چه غير ورزش شما يه نگاه به استاندارها فرماندار ها بخش دارها قاضي ها مدير عامل ها وزرا نماينده ها و بقيه بندازين اين مدير ها حتي نميتونن خانواده خودشون رو اداره كنن. چرا ورزش بايد متفاوت باشه؟ ورزش هم مثل بقيه جاها مثل راه هامون مثل خودرو هامون مثل كشاورزي و آبمون مثل ساختمون سازي و مقاومت در برابر زلزله وحريق. همه همه فرياد ميزنن كشوري در دستان مديران بي عرضه
۲
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر