فهرست
هیجان بدون فیلتر، آدرنالین غلیظ
هیجان بدون فیلتر، آدرنالین غلیظ

هیجان بدون فیلتر، آدرنالین غلیظ

آی اسپورت - جام جهانی یک فستیوال خارق‌العاده است، یک گردهمایی که نظیرش وجود ندارد. هیجان جام جهانی با هیچ تورنمنتی قابل مقایسه نیست. همان طور که فوتبال را نمی‌توان با هیچ ورزشی قیاس کرد. امشب هیجان یک ماهه جام به اتمام می‌رسد اما اتفاقاتش تا مدت‌ها در ذهن‌مان می‌ماند. تصاویر خاص آن در تاریخ فوتبال ماندگار می‌شود. اشک‌ها و لبخندهایش برایمان خاطره می‌شود. هیجانی که آنقدر زیاد و سرشار بود که میلیاردها نفر در سراسر دنیا را سیراب کرد. براساس اعلام فیفا، در مجموع 2/3 میلیارد نفر در سراسر جهان رقابت‌های جام جهانی 2014 برزیل را از طریق تلویزیون تماشا کرده بودند و انتظار می‌رود در جام جهانی روسیه مخاطبان تلویزیونی رکورد جدیدی را به ثبت رسانده باشند. در این یک ماه که سرشار از هیجان، شور و شگفتی بود، جام جهانی مثل ادوار گذشته کارش را خیلی خوب انجام داد و حتی موفق شد غیرفوتبالی‌ها را هم فوتبالی کند. زندگی با فوتبال دیوانه‌وار و دوست داشتنی است. اشک و لبخند جزء لاینفک این ورزش پرهیاهو و محبوب است. اما چه ببری و چه ببازی اشکت را درمی‌آورد؛ اشک شوق و گریه حسرت! فوتبال ورزشی است که می‌توان تا ابد پای آن ماند...

***

فوتبال یکی از پدیده‌هایی است که انسان از طریق آن معنای متفاوت و خاصی به زندگی‌اش بخشیده، آن هم زندگی مدرن که همواره با لحظات هیجانی و دلهره‌آور همراه است. ورزشی که آدرنالین خون‌مان را بالا می‌برد! فوتبال پر است از صحنه‌های جذاب، مهیج و غیرقابل پیش‌بینی. ورزشی که بسیاری از خلأهای زندگی افراد و حتی جوامع را پر می‌کند. فوتبال در دنیای امروز به یک «زبان» جهانی مشترک تبدیل شده اما همیشه عاشقان سینه‌چاک پرتعدادش در سراسر دنیا را به یک چالش دعوت می‌کند.

هواداران محافظ فوتبال

قصه‌ مسافران این قطار خواندنی است و صحبت‌هایشان شنیدنی. مسافرانی که تعدادی از آنها «خاص» بودن را معنا می‌کردند. با اتمام بازی‌های تیم ملی، من هم به ایران بازگشتم اما تا چند روز تصاویر این دسته از هواداران که تنها مختص تیم یا کشور خاصی نبودند، مقابل چشمانم رژه می‌رفت. این قبیل هواداران خوش‌ذوق را می‌شد در میان اکثر تیم‌ها یافت. هوادارانی که تاب و تحمل صبر تا شروع نخستین بازی تیم محبوب‌شان را نداشتند و یک روز پیش از آغاز جام جهانی و برگزاری مراسم افتتاحیه، میدان سرخ مسکو را به تسخیر خود درآورده بودند. میدان سرخ مسکو در جام جهانی شاهرگ فوتبال جهان بود اما برای ما در همان لحظات ابتدایی حضور، دو موضوع حسابی جلب توجه ‌کرد؛ اول اینکه فوتبال «مردانه» که سال‌هاست در داخل کشور با آن روبه‌رو هستیم، حسابی رنگ باخت و دوم، هوادارانی بودند که با لباس‌ها و ظاهری بعضاً عجیب و غریب با آنها مواجه می‌شدیم. لباس‌ها و پوششی که برگرفته از رنگ پرچم و حتی سنت و تاریخ و فرهنگ آن کشور بود. این هواداران نه تنها با نوع پوشش خاص و عجیب‌شان جلب توجه می‌کردند و متمایز از دیگران بودند، بلکه به نظر می‌رسید می‌خواستند رجحان و برتری‌شان را نسبت به رقیبان از همین جا نشان دهند و کری بخوانند!  شور و هیجانی بدون فیلتر.

یکی از هواداران که لباس کلمبیا را بر تن داشت، با کلاه‌گیس عجیب و فرفری زرد (عکس1) مرا پرتاب کرد به جام جهانی 1990 و اسطوره فراموش نشدنی این تیم؛ «کارلوس والدراما». بازیکنی که علاوه بر ارائه فوتبالی جذاب و مؤثر، به خاطر موهای طلایی بلند و عجیبش هم بین هواداران فوتبال شناخته شده بود. این هوادار که ظاهرش والدراما را تداعی می‌کرد، گفت: «مردم کلمبیا هنوز والدراما را دوست دارند. او بازیکن مهمی بود و سال‌ها برای تیم ملی‌مان بازی کرد. من عاشق او هستم.» با چند متر فاصله، هواداری توجهم را جلب کرد. البته این طرفدار جزو آن دسته بود که توجه هواداران دیگر کشورها را هم جلب می‌کرد (عکس2). تا این چند متر را طی کنم، دورش شلوغ و بازار سلفی با او داغ شد. بالاخره موفق شدم بدون اینکه کسی کنارش باشد، از او عکس بگیرم. او هم هوادار کلمبیا بود. صورتی رنگ شده به شکل ببر که میان ماسک یک ببر بزرگ که دهانش باز است، قرار گرفته بود. اطراف سر ببر هم پوشیده از پرهایی به رنگ قرمز و آبی و زرد (رنگ پرچم کلمبیا). یکی، دو هوادار مصر خود را به شکل فرعون درآورده بودند. یکی از هواداران سنگال با ظاهری خاص (عکس3) حسابی خودنمایی می‌کرد. در بازی مکزیک و آلمان هم با چنین مواردی مواجه شدم (عکس4). در واقع این هواداران همان کاری را می‌کردند که فلان بازیکن خوش‌تکنیک در مستطیل سبز با هنرنمایی‌اش انجام می‌دهد؛ به وجد آوردن بینندگان. در پوشش و ظاهرشان ده‌ها رنگ داشتند اما عاشق یک رنگ بودند؛ عاشق فوتبال. هزاران لباس متفاوت بر تن داشتند اما انگار یک شکل بود؛ قبای فوتبال، قبای لذت از فوتبال.

فوتبال مثل دروازه است! هواداران کشورها و تیم‌های مختلف با وجود تمام تفاوت‌های بی‌شمار اما یک هدف مشترک و نانوشته دارند؛ اینکه از دروازه‌شان (فوتبال) محافظت کنند. آنها به فوتبال جان می‌بخشند و شور و هیجانی وصف‌ناپذیر دارند. فوتبال مملو از هیجان و زیبایی است اما هواداران سهم بسزایی در این مهم دارند.

 

اشک شوق،اشک حسرت

پیش از سفر به سن‌پترزبورگ برای نخستین بازی ایران مقابل مراکش، ایرانی‌ها هم حضوری فعال و زیاد در میدان سرخ مسکو و مراکزی که برای تجمع هواداران تمام کشورها در نظر گرفته شده بود، داشتند. ایرانی‌ها در گروه‌های چند ده نفره با پرچم، کلاه، لباس تیم ملی و... متمایز از هواداران دیگر تیم‌ها بودند و هر جا آنها را دور هم می‌دیدیم، صدای تشویق، بوق و شعار «ایران... ایران» قطع نمی‌شد. ایرانی‌ها آنقدر زیاد بودند که در همه جا بتوان آنها را دید و کُری را به هواداران رقبا نبازند! در همان روزهای پیش از آغاز جام، سری هم به خیابان نیکولسکی در مسکو زدم. جایی که سر و صدا و تشویق‌های هواداران تیم‌های مختلف، حال و هوای خاصی به آن منطقه داده بود. این خیابان که به زیبایی چراغانی شده بود، به محلی تبدیل شده بود که می‌شد مردم کشورهای مختلف را با هر ایده و مذهبی، با هر رنگ و نژادی کنار هم در حال شادی و پایکوبی دید. در میان آنها، با یک زوج ایرانی آشنا شدم که به همراه دامادشان از جلفا آمده بودند. زن و شوهری میانسال. رستم 58 ساله بود و بازنشسته مخابرات. می‌گفت: «خیلی دوست داشتم دختر و پسرم هم اینجا بودند اما دخترم درگیر امتحانات دانشگاه بود و برای همین تنها دامادمان آمده. پسرم هم درگیر کار بود و می‌گفت نمی‌تواند دو هفته کارش را رها کند.» در این میان جوان‌های ایرانی به واسطه انرژی و حس و حالی که داشتند، به تمام معنا برای تیم ملی سنگ تمام گذاشتند. این موضوع در 3 بازی تیم ملی کاملاً مشهود و ملموس بود. جو هر سه استادیومی که تیم ملی مقابل حریفان به میدان رفت، کاملاً به سود ایران بود. دختران و پسران با افتخار پرچم سه رنگ ایران را روی شانه‌هایشان می‌انداختند و تیم ملی را تشویق می‌کردند. در این میان شاید بتوان مدعی شد که رؤیایی‌ترین لحظات، ساعات بعد از اتمام بازی ایران مقابل مراکش بود. آن شب ایرانی‌ها هر کجا که بودند، خواب نداشتند. خیابان‌های سن‌پترزبورگ تا ساعت‌ها میزبان ایرانی‌هایی بود که به جشن و پایکوبی مشغول بودند. شاید خیلی از غیر ایرانی‌هایی که آنجا بودند، نمی‌دانستند ما با چه تحریم‌هایی روبه‌رو هستیم. احتمالاً حتی خبر نداشتند که کمپانی «نایکی» ما را تحریم کرده اما ایرانی‌ها آن شب یکی از «ملی»ترین شب‌های خود را پشت سر گذاشتند. پدیده‌ای عجیب و نادر به نام شب‌های سفید سن‌پترزبورگ هم به شادی‌های بی‌وقفه خیابانی مردم و ادامه‌دار بودن جشن‌ها کمک کرده بود. پدیده‌ای که در چند شهر روسیه از جمله سن‌پترزبورگ اتفاق می‌افتد. آسمان، شب‌ها هم روشن است یا حالت گرگ و میش دارد. براساس آنچه در منابع آمده، این موضوع به این دلیل است که به علت وسعت‌ مدار عرضی، طلوع و غروب خورشید به اندازه‌ای به هم نزدیک می‌شوند که خورشید دیگر نمی‌تواند در افق برود. دقیقاً همان طور که هیجان، اشک‌ها و لبخندها، کری‌ها و در کل لذت‌ها هیچ گاه در افق فوتبال محو نمی‌شوند. در هر حال شب‌های سفید سن‌پترزبورگ بعد از پیروزی مقابل مراکش به بی‌خوابی هواداران کمک کرد! لابد آنها پیش خود می‌گفتند برای استراحت همیشه وقت هست اما جام جهانی هر 4 سال یک بار است و پیروزی ایران مقابل یک حریف، هر چند دوره یک بار! این آغاز رؤیایی تیم ملی در جام جهانی، پایانی که انتظارش را می‌کشیدیم، نداشت اما آنقدر حال‌مان خوب بود که در دقایق پس از اتمام بازی مقابل پرتغال با وجود اینکه غرق در آه و حسرت بودیم و چشمان هواداران خیس بود، اما غرورمان را در اوج می‌دیدیم. حدود نیم ساعت از بازی گذشته بود و نعیم به همراه همسرش هنوز خیره به مستطیل سبز ورزشگاه موردوویا. چشمانش هنوز خیس بود اما جمله‌ای قابل تأمل گفت: «ما تا جایی جلو اومدیم که حالا با تساوی مقابل پرتغال و در گروهی که اسپانیای پر ستاره هم بود، حسرت صعود نکردن را می‌خوریم. فاصله زیادی با صعود نداشتیم و این یعنی ما بزرگ‌تر شده‌ایم و می‌توانیم با غول‌های فوتبال پنجه در پنجه شویم. ان‌شاءالله جام جهانی بعد...»

جام جهانی؛دلتنگ می‌شویم

امشب را که پشت سر بگذاریم، از فردا دل‌مان می‌گیرد. دل‌مان برای جام جهانی و هیجانش تنگ می‌شود. فوتبال شاهکاری بی‌بدیل است. بنابراین قصه یک همیشه قهرمان؛ فوتبال، ادامه دارد. قهرمانی که گاهی اعتبار یک ملت یا آبروی یک شهر می‌شود و  محبوب دل مردم در سراسر دنیاست. در این یک ماه عادت کردیم به بردها، باخت‌ها، اشک‌ها، لبخندها و قرارهای فوتبالی و بازی به بازی. شاید شور و شوق و هیجان کمتر شود و کری‌ها کمرنگ اما هیچ گاه نه از بین می‌رود و نه رنگ می‌بازد. از فردا شمارش معکوس برای جام جهانی قطر شروع می‌شود. با این اتفاق ویژه که چمدان‌هایمان پر شده از خاطرات قشنگ و زیبای جام جهانی.

ا

۲ ۱  
آی اسپورت
2018-07-15 15:25:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
شهرام
يكشنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۷، ۱۵:۳۶
کدام عکسها
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر