فهرست
حکایت متفاوت جام جهانی برای برزیل
حکایت متفاوت جام جهانی برای برزیل

حکایت متفاوت جام جهانی برای برزیل

آی اسپورت - برد دو بر صفر برزیل مقابل کاستاریکا یک پرسش را پاسخ نداد: آن تیمی که در مرحله مقدماتی جام جهانی در آمریکای جنوبی خوش درخشید، تیمی که پس از آمدن تیته 10 برد و 2 تساوی کسب کرد، 30 گل زد و تنها 3 گل خورد، کجاست؟ چنین تیمی را می‌توان در برخی لحظات، مانند 20 دقیقه ابتدایی بازی با سوییس و شش دقیقه پایانی دیدار با کاستاریکا دید اما تردیدی نیست که برزیل در روسیه به مشکل خورده است اما چرا اینگونه شده است؟

دو تغییر عمده

دو تغییر اصلی در ترکیب تیته روی داده است. اولی این است که تیاگو سیلوا جای مارکینیوش را در قلب دفاع گرفته است. این تصمیم احتمالا اشتباه بوده. مربی برزیل تیاگو سیلوا را ترجیح می‌دهد چون او می‌تواند از عقب بازیسازی کند و همچنین مارکینیوش قامت بلندی ندارد اما مارکینیوش تنها مدافع میانی جوان برزیل است و افزون بر کیفیت بالایی که دارد، با اختلاف بسیاری سریع‌ترین مدافع این تیم هم هست.

زوج تیاگو سیلوا و میراندا از دو بازیکن باتجربه تشکیل شده که ممکن است روی ضدحملات جا بمانند. آنها تنومند هم هستند اما جالب آنکه تنها گلی که برزیل تاکنون دریافت کرده روی یک ضربه کرنر بوده است. حضور مارکینیوش در ترکیب برزیل باعث می‌شد آنها آسان‌تر بتوانند از جلوتر دفاع کنند و به این ترتیب فشردگی خود را حفظ کنند. همچنین آنها می‌توانستند بازی روان‌تری به نمایش بگذارند. تیاگو سیلوا و میراندا باعث افزایش فاصله خطوط می‌شوند.

تغییر دیگر هم بیرون گذاشتن رناتو آگوستو از ترکیب و بازی دادن به فرناندینیو و سپس فیلیپه کوتینیو در خط میانی است. در حالت دوم، ویلیان جای کوتینیو را در سمت راست خط حمله گرفت. رناتو نقشی حیاتی در برزیل داشت و از عقب بازیسازی می‌کرد و رابطه بین خطوط را برقرار می‌کرد. این دو مورد چیزهایی بودند که برزیل مقابل کاستاریکا کم داشت. تیته شاید راهی برای بازگرداندن رناتو به ترکیب پیدا کند.

بهتر شدن رقیبان

نتایج جام جهانی تاکنون نشان می‌دهد مرحله مقدماتی این مسابقات در منطقه آمریکای جنوبی، پایین‌ترین کیفیتش در 20 سال اخیر را داشته است. تنها برزیل به همراه اروگوئه از فرمشان راضی بوده‌اند. کلمبیا شلخته بازی می‌کرد و این در بازی با ژاپن دیده شد. آرژانتین در مرحله مقدماتی فاجعه بود و در خود جام هم همینطور. پرو با کیفیت بازی‌اش از انتظارات فراتر رفت اما آنها هم هر دو بازی‌شان را باخته‌اند. پیش از گل‌های برزیل در وقت تلف‌شده مقابل کاستاریکا، اروگوئه تنها تیم آمریکای جنوبی بود که برد کسب کرده بود. مردان تیته در مراحل بعدی به مصاف تیم‌های با کیفیت بالاتری هم می‌روند که سازماندهی آنها بی‌تردید بهتر است.

فشار جام جهانی

در اواخر بازی با کاستاریکا، زمانی که نتیجه همچنان بدون گل مساوی بود، توپ خوبی به نیمار رسید. او به سمت دروازه کاستاریکا حرکت کرد و شوتی زد که از کنار دروازه به بیرون رفت. در مرحله مقدماتی، چنین ضربه‌ای احتمالا وارد دروازه می‌شد اما فشار بالای جام جهانی باعث شد نیمار نتواند با دقت بیشتری ضربه بزند.

این فشار چیزی است که تیم برزیل بی‌تردید حسش می‌کند. مانند همیشه، اعتبار برزیل در خطر است، اعتباری که همچنان بابت باخت هفت بر یک مقابل آلمان خدشه‌دار است. همچنین آنهایی که قهرمان می‌شوند مانند همیشه جایی در تاریخ خواهند داشت و آنهایی که ناکام می‌مانند هم تا ابد منفور خواهند بود. این فشار را می‌شد در نیمار گریان در انتهای مسابقه دید. آیا نیمار به‌حدی بالغ شده که بتواند تیمش را در پنج مسابقه دیگر به پیش براند؟

 

ایران ورزشی

۱    
آی اسپورت
2018-06-24 12:58:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر