فهرست
بار نسل طلایی روی دوش شیاطین
بار نسل طلایی روی دوش شیاطین

بار نسل طلایی روی دوش شیاطین

آی‌اسپورت – خط دفاعی بلژیک حتی بدون رهبرش وینسنت کمپانی هم شبی بسیار آرام را مقابل پاناما پشت سر گذاشت. البته با نگاهی به آمار پاناما در بازی‌های مقدماتی جام جهانی تعجبی هم ندارد. شاگردان هرنان گومز در راه صعود از منطقه کونکاکاف تنها 9 گل در 10 بازی زدند و هیچکدام از آن‌ها هم موفق نشدند بیشتر از دو گل در این دور به نام خودشان ثبت کنند.

نقطه قوت این تیم همچنان مربی باتجربه‌اش است. گومز سومین جام جهانی‌اش را تجربه می‌کند. او پیش از این روی نیمکت تیم ملی کشورش، کلمبیا، در جام جهانی 1998 فرانسه نشسته بود و چهار سال بعد هم رهبری اکوادور را به عهده گرفته داشت.

پاناما جدا از تجربه گومز، مهاجمی کهنه‌کار را هم در ترکیب خودش و در پیشانی خط حمله دارد: بلس پرزِ 37 ساله که 17 سال پیش برای اولین بار فوتبال ملی را تجربه کرد. پرز با زدن 43 گل در 114 بازی به صورت مشترک بهترین گلزن تاریخ تیم ملی پاناما به حساب می‌آید، اما حتی حضور او هم مقابل بلژیک کمک چندانی به تیمش نکرد و آن‌ها در طول 90 دقیقه تنها 2 ضربه به دروازه تیبو کورتوا زدند.

در سوی دیگر زمین اما شرایط 180 درجه تفاوت داشت. بلژیک به عنوان بهترین خط حمله دور مقدماتی جام جهانی در اروپا جمعی از بهترین نیروهای تهاجمی فوتبال جهان را در اختیار دارد. تعداد بالای این ستاره‌ها باعث شده بود که دیروز روبرتو مارتینز از کوین دبروینه، بهترین پاسور فصل پیش لیگ برتر و کلیدی‌ترین مهره‌ی یکی از بهترین تیم‌های حال حاضر اروپا، در پست هافبک میانی، کنار اکسل ویتسل استفاده کند، پستی که چندان باب میل ستاره منچستر سیتی نیست.

با اینکه بلژیک در نیمه اول موفق به فرو ریختن دیوار دفاعی پاناما نشد، اما یک لحظه خلاقیت از دریس مرتنز در نیمه دوم تمام معادلات را تغییر داد. مرتنز به عنوان یکی از مهمترین پدیده‌های فوتبال اروپا در دو فصل اخیر، بازیکنی که تحت آموزه‌های مائوریتزیو ساری بدل به یکی از زهردارترین مهاجمین سری آ شد، اولین گل شیاطین سرخ را در روسیه زد تا ادامه کار برای مارتینز و تیمش ساده‌تر شود.

در ادامه بازی هم این روملو لوکاکو بود که بالاخره از بند یارگیری نزدیک مدافعین پاناما درآمد (مهاجم منچستر یونایتد در نیمه اول تنها 7 بار توپ به پایش خورد) و با دو گل حضور خودش در جام جهانی را اعلام کرد. بدون شک تیمی که مرتنز و لوکاکو را در ترکیب خودش داشته باشد نباید نگران گل زدن باشد. اما در جمع این همه بازیکن نامدار، ادن آزارد همچنان کلیدی‌ترین مهره تیمش است.

جادوگر ریزنقش استمفورد بریج در 15 بازی اخیرش برای بلژیک نقشی مستقیم روی 16 گل داشته (8 گل و 8 پاس گل). آزارد دیشب هم گل دوم را برای لوکاکو ساخت و در کل بازی، در حالیکه در دقایق پایانی برادرش، تورگن، را هم کنارش می‌دید، خطرناک‌ترین مهره تیمش بود.

با وجود تمام این نکات مثبت بار انتظاراتی که از نسل طلایی بلژیک می‌رود به وضوح روی شانه‌های شیاطین سرخ اروپا سنگینی می‌کند. اینکه آیا مارتینز مربی مناسبی برای استفاده از این همه ستاره هست یا نه هم سوالی است که هنوز خیلی از بلژیکی‌ها از خودشان می‌پرسند.

در نهایت شاید بازیِ آخر گروه بین بلژیک و انگلیس تصویری روشن‌تر از شرایط هر دو تیم بسازد. خود انگلیسی‌ها که دوران جدیدی، با مربی‌ و تیمی جوان را تجربه می‌کنند شاید بیشتر از هر کشور بزرگ فوتبالی‌ای از تاثیر منفی‌ای که سطح بالای انتظارات روی یک نسل طلایی می‌گذارد آگاه باشند. تیم ملی‌ای که هرگز با استیون جرارد و فرانک لمپارد و دیوید بکام و پل اسکولز و ریو فردیناند و وین رونی حتی به نیمه نهایی یک تورنمنت بزرگ هم نرسید، حالا می‌تواند از همین عامل فشار انتظارات روی حریف جدی‌اش در بازی آخر بهره ببرد و به عنوان تیم اول به دور حذفی صعود کند.

۱    
آی اسپورت
2018-06-19 12:37:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر