فهرست
زوج‌های افسانه‌ای / «شیرجه» در «وایت هارت لین»
زوج‌های افسانه‌ای / «شیرجه» در «وایت هارت لین»

زوج‌های افسانه‌ای / «شیرجه» در «وایت هارت لین»

آی‌اسپورت - یکی از روزهای گرم تابستان سال 1994، مهاجم قدیمی تاتنهام؛ «تدی شرینگهام»، عازم تمرینات می‌شود. انگلیس در جام‌جهانی حضور ندارد و تدی می‌خواهد برای فصل پیش رو، آماده و روی فرم باشد. شرینگهام و سرمربی تاتنهام؛ «اوسی آردیلس» رابطه خوبی دارند و به گوشه‌ای می‌روند و سپس مربی با هیجان در گوش مهاجم‌اش می‌گوید: «می‌خواستم به تو خبر بدهم که دارم به خرید بازیکنی جدید فکر می‌کنم.» تدی از او درخواست می‌کند که به صحبت‌هایش ادامه دهد و اوسی نامی را بر زبان می‌آورد که باعث می‌شود چشمان تدی از حدقه بیرون بزند: «دیگه مارادونا!»

البته این انتقال غیرمنتظره، هیچگاه به سرانجام نرسید. مارادونا در طول تابستان 94 با پخش شایعاتی پیرامون دوپینگ‌اش دچار حواشی بسیار زیادی شد، ضمن اینکه برخی رسانه‌ها خبر از اعتیاد ستاره آرژانتینی به کوکائین را منتشر کردند و تمام این عوامل دست به دست هم داد تا آردیلس از جذب مهاجم با مهارت آرژانتینی صرف نظر کند. با حذف دیگو از لیست خرید باشگاه، آردیلس به سراغ گزینه دوم مد نظرش رفت، گزینه‌ای که در نهایت یکی از مشهورترین و محبوب‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه تاتنهام تبدیل شد و سپس به لطف انتقال 2 میلیون پوندی‌اش به موناکو، درآمد بسیار خوبی را برای اسپورز رقم زد.

درست یک ماه پیش از رسیدن «یورگن کلینزمن» به لندن، «اندرو آنتونی»؛ نویسنده نشریه معتبر «گاردین» مطلبی با عنوان «چرا از یورگن کلینزمن متنفرم» منتشر کرد و درست 2 ماه بعد از آن مطلب دیگری با عنوان «چرا عاشق یورگن کلینزمن هستم» نوشت. او یک دهه بعد از آن داستان‌ها مدعی شد: «هیچ بازیکن خارجی دیگری در یک فصل فوتبال انگلیس به اندازه یورگن کلینزمن نتوانسته تاثیر بگذارد.»

هرچند ستاره آلمانی تنها یک فصل کامل را در فوتبال انگلستان گذراند اما یکی از ماندگارترین تاثیرها را بر فوتبال انگلیس داشت که حتی تا امروز نیز در یادها باقی است. با وجود اینکه کلینزمن به همراه تیم ملی آلمان (قهرمان جام‌جهانی 1990) قلب هواداران فوتبال انگلیس را شکسته بود اما شرینگهام برای بازی کنار قهرمان جهان، لحظه‌شماری می‌کرد. در آن زمان بازیکنان خارجی به ندرت پای به فوتبال انگلیس می‌گذاشتند و حضور کلینزمن در جزیره، شروعی بود برای تغییرات بنیادین.

هرچند دوران حضور شرینگهام و کلینزمن در کنار هم بسیار کوتاه بود اما این دو، یکی از بهترین زوج‌های خط حمله تاریخ لیگ برتر انگلیس را تشکیل دادند. آنها در مجموع 53 گل و 39 گل در یک فصل لیگ جزیره به ثمر رساندند تا به مهلک‌ترین خط حمله انگلیس تبدیل شوند و بهترین همکاری آلمان-انگلیس را در جهان، رقم بزنند. ضمن اینکه سبک همکاری این دو به  یک الگو برای زوج‌های خط حمله در آینده تبدیل شد.

به همکاری «اولیویه ژیرو» و «آنتوان گریزمن» خصوصاً در یورو 2016 نگاه بیاندازید تا متوجه شوید شرینگهام و کلینزمن چه تاثیری در فوتبال امروزی گذاشته‌اند و اگر هنوز کفش‌های‌شان را نیاویخته بودند چطور در زمین عمل می‌کردند. شرینگهام با توجه به توان بدنی و قامت‌اش قادر بود برای کلینزمن در هر شرایطی موقعیت‌سازی کند؛ او اغلب  به کلینزمن پاس گل می‌داد و نقش شایانی در دستیابی ستاره آلمانی به توپ طلا ایفا کرد.

از سوی دیگر، کلینزمن نسبت به شرینگهام سریع‌تر و البته تکنیکی‌تر بود. حتی شرینگهام درباره او گفته بود: «به یورگن یک موقعیت نصف‌ونیمه در هر نقطه از زمین بدهید، او بیشتر اوقات دروازه را باز می‌کند.» البته این تعریف‌ها یک طرفه نبود و کلینزمن نیز درباره شرینگهام گفته بود: «او باهوش‌ترین مهاجمی بود که در کنارش بازی کردم.»

این زوج در زمین بازی درک بالایی از یکدیگر داشتند، درکی که در آن زمان میان هیچ زوج دیگری نبود. جالب اینکه سرعت رسیدن آنها به این درک متقابل به حدی بالا بود که حتی بی‌رحم‌ترین منتقدین را نیز به وحشت انداخت. هر دو بهترین نمونه از ویژگی‌های منحصربفرد کشورشان بودند؛ شرینگهام با شجاعت و محکمی انگلیسی‌ها و کلینزمن تاثیرگذاری همانند تمام ژرمن‌ها، خصوصیاتی که باعث شد آنها زوج بی‌نظیری با هم تشکیل دهند. اسپورز با این زوج گلزنی می‌کرد و خیلی زود جای خود را به عنوان یکی از جذاب‌ترین و تماشایی‌ترین تیم‌های انگلیس در قلب مردم باز کرد.

وقتی تاتنهام برای نخستین بازی فصل به ورزشگاه خانگی «شفیلدونزدی» پا گذاشت؛ واداران تیم میزبان از اسپورز و خصوصاً کلینزمن با تابلوهای «شیرجه» استقبال کردند. کلینزمن البته در نخستین کنفرانس مطبوعاتیش درباره ادعاها درباره شیرجه زدن و تمارض‌اش واکنش نشان داده بود و پرسیده بود: «نزدیک‌ترین مدرسه شیرجه در لندن کجاست؟» شرینگهام که نمی‌خواست هواداران حریف، کلینزمن را مضطرب کنند، به هم‌تیمی آلمانی‌اش نگاهی انداخت و گفت: «اگر در این بازی گل بزنی، همگی شیرجه خواهیم زد.»

در نیمه دوم، کلینزی روی ارسال دقیق و زیبای «دَرِن اندرتون»، با یک ضربه سر زیبا دروازه شفیلدونزدِی را باز کرد و سپس تمام مهاجمان تاتنهام به گوشه‌ای رفتند و همه با هم شیرجه زدند! این گل نه تنها شروع یک فصل بی‌نظیر از لحاظ گلزنی بود، بلکه نام کلینزمن را به عنوان یکی از خاص‌ترین خوشحالی‌های بعد از گل در تاریخ لیگ جزیره ثبت کرد. شرینگهام در آن صحنه شادی گل، درست کنار هم‌بازی و زوج خط حمله‌اش فرود آمد و سر ستاره آلمانی را در آغوش کشید. در ادامه شرینگهام نیز روی یک ارسال تماشایی دیگر از اندرتون، موفق به گلزنی شد تا نام هر دو ستاره در میان گلزنان بازی دیده شود.

آن بازی حکایت خوبی بود برای آنچه در ادامه فصل انتظار فوتبال‌دوستان را می‌کشید. کسب پیروزی 4 بر 2 هم قدرت خط حمله تاتنهام را به تصویر کشید و هم ضعف دفاعی‌شان را، ضعفی که در ادامه فصل بارها به اسپورز ضربه زد. بازیکنان تاتنهام با علم به ضعف خط دفاعی‌شان، در هر بازی برای کسب 3 امتیاز مجبور بودند بیشتر و بیشتر گلزنی کنند و این مسئولیت سنگین روی شانه‌های زوج طلایی خط حمله قرار داشت. وقتی تاتنهام برای نخستین بازی خانگی به «وایت هارت لین» بازگشت، انتظارات از شرینگهام و کلینزمن به شدت بالا رفته بود و هواداران با تمام وجود به تشویق بازیکن آلمانی جدیدشان پرداختند.

در برابر دیدگان 24500 نفر حاضر در ورزشگاه «وایت هارت لین»، این زوج یکی از بزرگ‌ترین صحنه‌های جادویی خود را رقم زد؛ یک ارسال دیگر از اندرتون با یک پاس زیبا با سینه توسط شرینگهام برای کلینزمن همراه شد تا مهاجم آلمانی با یک ضربه قیچی تور دروازه رقیب را به لرزه درآورد و اینبار تاتنهامی‌ها مقابل هواداران خودی «شیرجه» زدند. این گل آغازگر یک همکاری برجسته بود؛ کلینزی در 6 بازی نخست، 7 گل زد تا بهترین شروع یک بازیکن جدید در لیگ جزیره (تا آن زمان) را رقم بزند اما نکته عجیب اینجاست که تاتنهام در آن 6 بازی تنها 9 امتیاز کسب کرد و به طرز غیرقابل باوری با وجود گلزنی‌های زیاد، در 6 بازی نخست سه برد و سه شکست از خود به جای گذاشت. اسپورز همانقدر که خوب گل میزد، خوب هم گل می‌خورد. بد نیست بدانید که نخستین کلین‌شیت اسپورز در آن فصل، در ماه نوامبر و مصاف با چلسی رقم خورد، دیداری که با تساوی بدون گل به پایان رسید.

شرینگهام شاید آن فصل تمام تیتر رسانه‌ها را به خود اختصاص نداده باشد ولی حضور او در ترکیب تاتنهام از اهمیت بالایی برخوردار بود. شرینگهام و کلینزمن یکدیگر را به بهترین شکل ممکن تغذیه و بهم در راه موفقیت کمک می‌کردند. تدی اغلب درباره آن فصل و تغییر سبک بازی‌اش برای انطباق در کنار کلینزمن از این می‌گوید که در طول آن فصل آموخت چطور برای زوج خط حمله‌اش موقعیت‌سازی کند، اتفاقی که به شرینگهام هنگام انتقال به ترکیب پر ستاره منچستریونایتد یاری رساند. ستاره انگلیسی می‌دانست که در هر موقعیتی چگونه عمل کند و به لطف همین ویژگی توانست در مستطیل سبز بیش از پیش بدرخشد؛ به کمک همین ویژگی بود که در مصاف با نیوکاسل پس از ورود به زمین با ثبت یک هت‌تریک تاریخی، زمینه‌ساز برتری 4 بر 2 تیم‌اش شد. واقعیت این‌ست که شرینگهام از اینکه پس از کلینزمن نفر دوم تیم محسوب میشد کاملا راضی و خوشنود بود چرا که هیچگاه استعداد و توانایی‌اش در سایه قرار نگرفت.

کلینزمن در ابتدا شاید تصوری نداشت که شرینگهام چطور انسان و بازیکنی‌ست اما اما پیوندی که این دو در تاتنهام تشکیل دادند باعث شد به دوستانی خوب در تمام زندگی‌شان تبدیل شوند. هماهنگی شرینگهام و کلینزمن در طول فصل بیشتر هم شد و حتی با اینکه در پایان نیم‌فصل، تاتنهام در رده دهم بود، در کمپ این تیم هیچ نشانه‌ای از ناامیدی مشاهده نمیشد.

یاد و خاطره زوج طلایی تاتنهام در آن سال‌ها، در سال‌های اخیر در زوج خط حمله لیورپولی‌ها زنده شد، تیمی که به لطف حضور زوج سوارس و استوریج بسیار خوب گل میزد اما به طرز عجیبی نیز گل می‌خورد!

تاتنهام می‌دانست که با توجه قدرت بی‌نظیر خط حمله و استعدادی که در آن پست دارد، می‌تواند به جام برسد و بهترین راه برای رسیدن به یک جام، جام حذفی بود؛ در برابر «آلترینکهام»، تدی در پیروزی 3 بر صفر تیم‌اش، زننده یکی از گل‌ها لقب گرفت. در مصاف با ساندرلند، اسپورز با 2 گل کلینزمن و تک گل شرینگهام 3 بر یک پیروز شد. با گل کلینزمن برابر ساوتهمپتون، بازی با تساوی یک بر یک پایان یافت و در بازی مجدد که با برتری 6 بر 2 اسپورز همراه شد، نام شرینگهام در میان گل‌زنان بازی خودنمایی می‌کرد و به این ترتیب تاتنهام در مرحله یک‌چهارم نهایی، حریف لیورپول شد.

اگر تنها یک مسابقه باشد که شما بخواهید با استناد به آن به کیفیت همکاری شرینگهام و کلینزمن پی ببرید باید به تماشای مجدد همین جدال بنشینید. سرخ‌پوشان مرسی‌ساید در اواسط دهه 90 میلادی، از خط حمله‌ای زهردار بهره می‌برد، خط حمله‌اش شامل «یان راش»، «رابی فاولر»، «جان بارنز» و «استیو مکمنمن». در آن بازی ابتدا لیورپول با گل فاولر پیش افتاد اما درست در لحظات پایانی نیمه نخست، کلینزمن توپی در نزدیکی محوطه جریمه دریافت کرد، نگاهی به زمین انداخت و منتظر شد تا تدی حرکت کند و سپس توپ را برای او فرستاد، شرینگهام هم با یک ضربه دقیق توپ را به جایی فرستاد که باید. بازی تا آخرین دقایق با تساوی یک بر یک جریان داشت ولی 2 دقیقه مانده به پایان بازی، شرینگهام و کلینزمن تغییر نقش دادند و اینبار شرینگهام یک پاس زیبا برای کلینزمن فرستاد تا مهاجم آلمانی با خونسردی دروازه «دیوید جیمز» را فرو بریزد. این بازی شاهکار همکاری تماشایی این زوج بود، کلینزمن استارت‌اش را قبل از رسیدن توپ به شرینگهام زده بود و کاری از دست مدافعان لیورپول ساخته نبود. یورگن در نیمه‌نهایی هم گلزنی کرد اما باز هم دفاع شکننده تاتنهام زهر خود را ریخت و باعث شد تا اسپورز با نتیجه 4 بر یک مقابل اورتون شکست بخورد.

مگر می‌شود فصلی که با یک دنیا امید شروع و با دست خالی به اتمام می‌رسد اینچنین در یادها ماندگار شود؟ واقعیت این‌ست که خاطرات شیرین بازی شرینگهام و کلینزمن آنهم در زمانی بسیار کوتاه، چنان در قلب هواداران تاتنهام رخنه کرد که هیچکس به ناکامی انتهای فصل اهمیتی نمی‌داد.

کلینزمن معروف بود که زودتر از سر رسیدن موعد پایان قراردادش، باشگاه را ترک می‌کند اما جدایی از اسپورز خیلی زود او را پشیمان کرد. با این وجود زمانی که یورگن در سال 1998 مجدداً به لندن و تاتنهام بازگشت، دیگر خبری از شرینگهام نبود و مهاجم انگلیسی با پیراهن شیاطین‌سرخ به درخشش خود ادامه می‌داد. بدون تدی، کلینزی هم درخشش سابق را نداشت و اسپورز هم بدون این زوج طلایی راه به جایی نبرد.

۳    
آی اسپورت
2018-09-19 09:39:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر