فهرست
مسیر نجات تنیس ایران از انزوا
مسیر نجات تنیس ایران از انزوا

مسیر نجات تنیس ایران از انزوا

آی اسپورت- تنیس، اگر مهجورترین ورزش قهرمانی نزد متصدیان و مسئولان ورزش کشور نباشد، جز رشته‌هایی است که سالیان متمادی است، مغفول واقع شده است. پس از جنگ جهانی دوم، ورود ورزش‌هایی چون گلف و تنیس به ایران و برگزاری مسابقات مختلف در شهرهایی چون آبادان و تهران، نقطه عطفی برای ورود رشته‌های ورزشی جهانی و المپیکی دیگر علاوه بر کشتی و فوتبال در ایران است. دهه پنجاه، دهه قدرت و سلطه بلامنازع تنیسورهای ایرانی بر آسیا بود و حتی حضور در صحنه‌های بین المللی توسط پارتنرهای دوبل افسانه‌ای مانند کامبیز درفشی جوان و منصور بهرامی یا کامبیز درفشی جوان با علی مدنی  و نیز درخشش‌های پی در پی تقی اکبری در بخش انفرادی، نام تنیس ایران را بیش از پیش بر سر زبان‌ها انداخته بود. اما امروز نه تنها گوشه‌ای از افتخارات آن زمان تکرار نشده است، بلکه در رده ملی، سال‌هاست سرمایه گذاری اندکی در بخش‌های مختلف و تیم‌های ملی صورت می‌گیرد و این سرمایه، سالیان سال است که صرف بالا و پایین رفتن‌های آسانسوری و پی در پی در دسته دوم و سوم آسیا و اقیانوسیه می‌گردد و همچنان با تغییرات پیاپی در این سال‌ها در راس فدراسیون، ساختار، راهکارها و ایده ها، کماکان راه گشا نبوده و با بهره گیری از افراد غیر ورزشی و بد سلیقگی‌های متعدد در انتخاب افراد و ناکار آمدی برنامه‌ها و نگرش‌های‌شان‌، از انتخاب مسئولان برخی از بخش‌های تنیس مجموعه‌های ورزشی گرفته تا  برخی از سیاست گذاران اصلی غیر ورزشی و یا حتی مدیر نمای فدراسیون، روز به روز مشکلات و مسائل منجر به پسرفت و زوال در این رشته ورزشی‌، بیش از پیش گریبان گیر می‌شود.

باید این موانع و مشکلات زیربنایی را در کنار هزینه‌های هنگفت این رشته ورزشی قرار داد. هزینه‌‌هایی که علاوه بر تامین سخت افزاری (راکت ، لباس و زه ) برای بازیکن، کمر شکن می‌باشد، هزینه ورودی به زمین‌های اغلب بی کیفیت مجموعه‌های ورزشی (صرف نظر از مبارزه و گذر از مافیای درون مجموعه‌ها) و هزینه ورودی برای  شرکت در مسابقات جام‌های آدینه را باید به آن اضافه کرد. این در حالی است که اغلب کشورهای پیشرو در زمینه ورزش ( به مانند کانادا و ... چه در تنیس و چه در رشته‌های دیگر ) بعضا نه تنها هزینه‌ای را برای ورود افراد و انجام فعالیت‌های ورزشی در نظر نمی‌گیرند بلکه برای ترغیب و تشویق بیشتر و تسهیل عملیات استعداد یابی ، مبلغی را بعنوان حقوق برای فعالین در زمینه‌های ورزشی بالاخص ورزش تنیس در نظر می‌گیرند. این کار در نگاه اول شاید برای سیستم‌های مالی و اجرایی کشورها هزینه‌بر باشد اما در آینده و با استعداد یابی ، هدایت و تعلیم صحیح از رده سنی پایه تا بزرگسال و با بهره گیری از مربیان حرفه‌ای و کار آزموده، از افراد برگزیده، برای پیشبرد اهداف ورزش حرفه‌ای و رقابتی در سطح گرند اسلم، جام دیویس، المپیک و... استفاده می‌کنند و به اعتلای ورزش خود کمک دوچندان کرده و جبران هزینه‌های ناشی از عدم نتیجه گیری را  اینگونه پوشش می‌دهند.

اگرچه وجود مشکلاتی در زیرساخت‌های فکری و ابزاری  و مدیریتی کشور، چه به خاطر محدودیت‌های مختلفی که در کنار یکدیگر همچون سد در مقابل پیشرفت تنیس کشور قرار می‌گیرند، و چه در بخش لابی گری‌هایی که جز منافع شخصی، بجای رشد ورزشی، چیز دیگری در نظر گرفته نمی‌شود، اجتناب ناپذیر است اما، می‌توان با  تعلیم مربیان و ارائه مدارک معتبر بین المللی و انتخاب آنها برای قبول مسئولیت استعداد یابی در بخش پایه و مدارس و تعلیم، ترغیب و  آگاه سازی جامعه، پیرامون این ورزش و هدایت بازیکنان برگزیده و فراهم سازی بستر مناسب برای آنها چه در کاهش هزینه‌های غیر ضروری وچه هدفمند کردن مسابقات (جام آدینه ، مسترز و ...) به عنوان رقابت‌های انتخابی و همچنین تهییج و آگاهی دادن به بازیکنان به منظور تغییر سبک زندگی متناسب با زندگی ورزش حرفه‌ای، انجام تمرینات بدنسازی و فنی در زمین  به صورت جدی و حرفه‌ای  مطابق با متدهای بین المللی، برنامه ریزی مدون برای پیشبرد این استراتژی در چشم اندازهای کوتاه مدت و میان مدت و بلند مدت در تمامی رده های سنی و بالاخص پایه و حمایت بخش‌های مختلف صنعتی و تجاری، خصوصی و حتی دولتی  برای پشتیبانی، مخصوصا مالی، از بازیکنان برگزیده و شاخص برای حضور در رقابت‌ها و تورنمنتهای معتبر بین المللی، می‌توان از انجماد و درجا زدن در این رشته ورزشی بسیار پر طرفدار در جهان و البته بسیار سخت و سنگین، جدا شده و امیدوارانه، چشم به روزهای طلایی، همچون دهه پنجاه و حضور بازیکنان ایرانی در سطح برتر مسابقات جهانی  و حتی گرند اسلم‌های چهارگانه در کنار بزرگان تنیس دنیا، داشت. 

۶ ۵  
آی اسپورت
2017-09-28 10:45:00
نظر دهید
۵ نظر
ویلی
پنجشنبه ۶ مهر ۱۳۹۶، ۱۱:۴۹
شهید حججی سرشو داد تا شما با خیال راحت اینجا تبلیغ یه ورزش طاغوتیو بکنید؟ مدافعین حرم نبودن شما الان با خیال راحت به یاد دامن شاراپوا وسط بازی روشنفکر بازیت گل نمیکرد، اسپانسرای این ورزش همه ایادی رژیم کودک کشن که داره تو میانمار مسلمینو قتل عام میکنه....به کوری چشم شما روشنفکرای غرب زده ما انقلاب خود را صادر خواهیم کرد آب مجانی برق مجانی من تو دهنش میزنم....
۲ ۱
سمنو
پنجشنبه ۶ مهر ۱۳۹۶، ۱۳:۰۷
فازت چیه یا اخی
۴
ویلی
پنجشنبه ۶ مهر ۱۳۹۶، ۱۲:۴۱
تنیس ورزش مدرسه ایه، شما بعد بلوغ استخونبندیت رشد کنه و مچ دستت سفت بشه دیگه شانسی برای تنیسور حرفه ای شدن نداری در یک کشور فقیر تامین زیرساخت و همگانی شدنش محاله مگه استعدادی بطور گلخانه ای توسط خانواده حمایت بشه و تا بتونه رشد کنه (مثل سافین و نیشیکوری...) رفاه جامعه رشد کنه اتوماتیک نسل جدید برای ورزش حرفه ای بیشتر مجذوب رشته های انفرادی با کلاسی مثل تنیس یا اتومبیلرانی میشن تا ورزش های تیمی رعیتی مثل فوتبال (مثل قطر و امارات)
۲
تنیس
پنجشنبه ۶ مهر ۱۳۹۶، ۱۳:۱۶
آقای بیلی عزیز ورزش رعیتی فوتبال رو کجای دلم بزارم که قرارداد یک بازیکن ایرانی آماتور به اندازه بودجه سال فدراسیون تنیسه
۲ ۱
ویلی
پنجشنبه ۶ مهر ۱۳۹۶، ۱۵:۱۸
دوست عزیز "رعیتی" منظورم قشر مشتری فوتبال در مقایسه با تنیسه که اونم دلیلش ارزون بودنشه، فوتبال برای بچه ها چقدر خرج داره؟ بیست نفر یه توپ و یه زمین خالی، حالا تنیس چقدره خرجش؟ مدارس بخوان بچه ها رو به فوتبال سرگرم کنن ارزونتره یا به تنیس؟ چرا استعدادای فوتبال از طبقات پایین جامعه میان؟ چون این طبقه حق انتخاب دیگه ندارن چون باقی ورزشا در دسترسشون نیست، الان تو امارات منچستر سیتی آکادمی داره ولی بچه های اماراتی علاقه نشون نمیدن چون مکنت دارن و امکانات فراهمه حق انتخاب دارن ترجیح میدن برن ورزش با کلاس تر (مثلن مدارس کارتینگ برای اتومبیلرانی که خیلی جدیدن مد شده) در عوض بچه های کارگرا و مهاجرا خودشونو خفه میکنن برای فوتبال، مگه نمیبینی تیم ملی آلمان و بلژیک و هلند و فرانسه و...اکثریت از طبقات مهاجر و پست جامعه میان
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر