فهرست
آنالیز تیم ملی از برزیل تا روسیه؛ ریسک بزرگ کی‌روش
آنالیز تیم ملی از برزیل تا روسیه؛ ریسک بزرگ کی‌روش

آنالیز تیم ملی از برزیل تا روسیه؛ ریسک بزرگ کی‌روش

آی‌اسپورت- هنوز هم دست بر نداشته‌اند. تیرهای از چله کمان رها شده، دارد به روی سینه تیم ملی می‌نشیند و پیش خودشان هم فکر می‌کنند که بهترین وقت را برای انتقام انتخاب کرده‌اند. پیاده نظام مجازی‌شان هم فریب خورده و عاشق، به جنگ با تیم ملی برخاسته، تا جایی که اشکان دژاگه مجبور شد آن‌ها را به سکوت دعوت کند. بگذارید از این پس به احترام پیراهن تیم ملی تمرکز کنیم روی تیم ملی و حواشی اطرافش را نبینیم. بهترین کار همین است که نسبت به حرف‌های‌شان بی‌اهمیت باشیم. ندید بگیریم، اما فراموش نکنیم. بیایید در مورد تیم ملی بحث کنیم. در مورد اتفاق‌های درون مستطیل سبز. از نوع بازی تیم ملی در فاز دفاعی و در قسمت جلوی زمین صحبت کنیم. در مورد این که قرار است در روسیه چه جیزی از تیم ملی ببینیم.

برگردیم به جام جهانی ۲۰۱۴. بازی برابر آرژانتین و استراتژی بازی دفاعی ایران را دوباره نگاه کنیم. ما چه کردیم که آلخاندرو سابه‌یا بعد از بازی ناچار شد از ما تعریف کند و بگوید ایران نابود کننده ظاهر شد؟ نکته اول را در تصویر پایین می‌توانید ببینید. بازیکن‌های ما هیچ دستوری دریافت نکرده بودند که پرس را از فاز ۱ انجام دهند. زمانی که توپ از دست می‌رفت، تمام بازیکن‌ها باید به جای اصلی خود برمی‌گشتند. ما قرار بود فضاها را پرس کنیم. بازیکن‌های حریف اجازه داشتند در تمام فضاهای بی‌ارزش راحت پاس بدهند، اما با جلو آمدن و بالا رفتن ارزش فضاها، کار برای عبور سخت‌تر می‌شد. این اتفاق یادآور صحبت‌های بازیکنان منچستر در مورد بازی با بارسلونا است. کی‌روش با استفاده از تشک‌هایی، بازیکنان را بارها و بارها توجیه کرده بود که کدام فضاها حیاتی‌تر هستند و توپ نباید به آن‌جا برسد.

در واقع ما تلفیقی از پرس فضا و بازیکن‌ها را داشتیم. به قول خود کارلوس کی‌روش، ما در فوتبال باید برای سه چیز برنامه‌ریزی می‌کردیم. فضا، زمان و تعداد. ما فضا را پرس می‌کردیم، با تجمع هم از نظر عددی از تیم حریف جلوتر بودیم و اجازه ایجاد اُورلود (overload) در مناطق مختلف زمین را از حریف می‌گرفتیم. اما در مورد زمان ما یک استراتژی خاص داشتیم. نسبت بالایی از انتقال‌ها و حرکت‌های بازیکن‌ها به صورت طولی در زمین انجام می‌گرفت. در هنگام مالیکت توپ هم نسبت پاس‌های طولی به پاس‌های عرضی در تیم کی‌روش در بالاترین حد بود. پلنی که کی‌روش یکی از متخصصان آن در فوتبال دنیا است. فوتبال در طول زمین و گرفتن زمان از حریف. اجازه دهید روی تک‌موضوع‌ها دقیق‌تر بحث کنیم و از گستردگی مطالب کم کنیم. در این مطلب به نوع چینش و نوع پرس نفرات جلوی تیم ملی در طول زمان می‌پردازیم.

ما در بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۴ از یک سیستم پایه استفاده کردیم. استنفاده از سیستم ۳-۳-۴ تدافعی یا همان ۱-۴-۱-۴. در بازی با آرژانتین، وینگرهای چپ و راست ما که اشکان دژاگه و مسعود شجاعی بودند، به پرس فضاها مشغول می‌شدند. وینگرهای ما در موارد کمی به سمت بازیکن رو به رو حمله‌‌ور می‌شدند. تنها دو بازیکن ما وظیفه داشتند که به محض بیرون رفتن هافبک‌های تیم مقابل از سازمان دفاعی ما و دریافت توپ توسط آنها، بلافاصله با یک استارت اسپرینت به بازیکن حریف رسیده و اجازه چرخش به آن بازیکن را ندهند. با این استراتژی، فضاهای کنار هافبک دفاعی ما (half-space) در امان می‌ماند و تیم حریف مجبور به بردن بازی به کناره‌ها یا چرخش توپ در خط دفاعی می‌شد. در واقع تیم ملی با کارلوس کی‌روش دارای یک فلسفه بازی خاص مبتنی بر فضا، زمان و تعداد بود. فلسفه بازیِ ری‌اکتیو تیم ملی که با فهم عمومی از آن متفاوت بود. نوع بازی تیم ملی با کارلوس کی‌روش یک بازی ری‌اکتیو و در عین حال فعال بود نه یک بازی ری اکتیو معمولی. در حقیقت تیم ملی با یک بازی واکنش‌گرای فعال، تیم حریف را به کُنش مورد نظر خودش هدایت می‌کرد. در تصویر پایین، همان اتفاق بازی با آرژانتین در بازی با نیجریه را می‌بینید. همه بازیکن‌ها به زمین خودی بازگشته‌اند و اشکان دژآگه در گوشه تصویر هم در حال برگشتن است. فضای بسیار زیاد اما کم‌ارزشی که در اختیار تیم‌ها قرار می‌دادیم را می‌توانید مشاهده کنید.

در سبک دفاعی تیم ملی، دو هافبک چپ و راست باید به سرعت برای پرس جلو می‌رفتند و وینگرها مشغول پوشش فضای کانال‌های کناری و فرار مدافعان کناری حریف می‌شدند. در ادامه می‌توانید نوع حرکت‌های احسان حاج‌صفی و تیموریان را ببینید. استارت‌های کوتاه و با شدت زیاد که اجازه فکر، تصمیم گرفتن و اجرای نقشه را از هافبک‌های حریف می‌گرفت.

در تصویر بعد می‌توانید همین حرکت تیموریان و البته فشردگی دفاعی تیم ملی را مشاهده کنید. ایجاد یک حلقه دفاعی با قطری بین ۲۰ تا ۳۰ متر.

در تصویر بعدی می‌توانید حرکت و جایگاه هافبک، وینگر و مهاجم ما نسبت با توپ و بازیکن حریف را بهتر ببینید. فشار هافبک سمت توپ ما روی بازیکنی از حریف که توپ را گرفته و قصد انتقال آن به فضای اطراف هافبک دفاعی ما را دارد و همچنین عقب رفتن وینگر برای پوشش فضای حرکت‌های طولی در کانال کناری. ایجاد یک جبهه دفاعی رو به توپ که به صورت خطی یا حتی در موارد پر فشارتر به صورت یک مثلث دفاعی صورت می‌گرفت.

روشی که اگر قرار باشد در جام جهانی پیش رو هم به کار گرفته شود، به صورت فرضی در تصویر پایین، می‌شود آن را به نمایش گذاشت.

در واقع در طول بازی، برای کنترل گردش توپ حریف، سیستم تیم ملی بارها به ۲-۴-۴ تغییر پیدا می‌کند. روشی که این روزها مربیان بزرگ دنیا برای کنترل بازی‌سازی حریف، به کار می‌گیرند. البته این انعطاف سیستم می‌تواند به روش‌های مختلف صورت گیرد، اما انتخاب این روزهای مربیان، استفاده از ۲ بازیکن جلو برای پرس خط دفاع یا هافبک حریف است. در جام جهانی قبل، نقش این بازیکن کاذب در تیم ملی ایران را احسان حاج صفی و آندرانیک تیموریان برعهده داشتند. می‌توانید این ۲-۴-۴ کاذب را در تصاویر قبل و در تصاویر پایین مشاهده کنید.

اما به اصل مطلب برسیم. چرا نوع بازی تیم ملی در جام جهانی قبل را یادآوری کردیم؟ بیایید یکی از جدی‌ترین بازی‌های دوستانه ما مقابل روسیه در حضور تماشاگران روسی را نگاه کنیم. آیا تیم ملی همان نوع بازی ۴ سال پیش را انجام می‌دهد؟ جواب، خیر است. تیم ملی ما به مرور نوع پرس و فاز پرس خود را بهبود بخشیده و بالاتر آمده است. تیم ملی همان سیستم ۳-۳-۴ را بازی می‌کند، اما این بار یک ۳-۳-۴ واقعی را به نمایش می‌گذارد. هر سه هافبک در جای خود و هر ۳ بازیکن هجومی هم در منطقه اصلی خود بازی می‌کنند. به تصویر پایین دقت کنید. خط دفاع ما تا نیمه زمین بالا آمده است. شاید یکی از مجموعه دلایلی که باعث خط خوردن جلال حسینی شد همین تغییر فاز باشد؛ دیگر درد خط دفاعی ما را یک مدافع سنتی درمان نمی‌کند. مدافعی که برعکس جام جهانی قبل، فضای زیادی پشت سرش خالی است و هر لحظه ممکن است در یک کورس و درگیری تن به تن با مهاجم حریف قرار بگیرد. داشتن چابکی و سرعت واکنش مناسب، به اضافه تسلط لازم بر توپ و جریان بازی، باید از خصوصیات مدافعی باشد که در بالاترین سطح فوتبال دنیا باید فضای پشت سرش و فرار مهاجم‌ها به سمت داخل و دروازه را کنترل کند. در همین تصویر می‌توانید به وضوح آرایش ۳-۳-۴ تیم ملی را مشاهده کنید. ۳ هافبک در میانه میدان و ۳ بازیکن تهاجمی که به بازیکن حریف و توپ فشار وارد می‌کنند. مثلث تهاجمیِ کُشنده تیم ملی که به صورت برنامه‌ریزی شده به دفاع روسیه فشار وارد می‌کند.

در تصویر بعد هم خواهید دید که برخلاف بازی‌های جام جهانی پیشین، بازیکن‌ها به عقب بر نمی‌گردند و پرس را در زمان‌های مختلف بازی، در همان فاز یک دنبال می‌کنند.

پرس تیم ملی که سطح پیشرفته‌تری پیدا کرده است و می‌تواند تیم هایی در سطح روسیه را تحت فشار بگذارد. به تصویر پایین دقت کنید. مهدی طارمی موج اول پرس را ایجاد می‌کند. سیستم تیم ملی به صورت کاذب به ۲-۴-۴ تغییر پیدا می‌کند و علیرضا جهانبخش و هافبک‌ها موج بعدی پرس را ایجاد می‌کنند.

در تصویر بعد هم می‌توانید این روش پرس را بهتر مشاهده کنید.

در ادامه از زاویه پشت دروازه به یکی از توپ‌هایی که تحت فشار به دروازه‌بان روسیه رسیده است دقت کنید. شدت پرس و لایه‌های آن در طول زمین را می‌توانید ببینید.

مهدی طارمی به عنوان آغاز کننده، از سمت چپ فشار را آغاز می‌کند. به سردار آزمون اضافه می‌شود و در مرحله بعد، علیرضا جهانبخش و هافبک‌های وسط ما موج پرس را کامل می‌کنند.

حالا باید متوجه تفاوت نوع بازی تیم ملی شده باشید. ما پرس را از کجا انجام خواهیم داد؟ پرس توپ، بازیکن و فضا. ما تلفیقی از کدام را انجام خواهیم داد؟ تیم ملی می‌تواند برابر مراکش و پرتغال به روش بازی برابر روسیه بازی کند؟ آیا ما این توان را خواهیم داشت که پا به پای این دو تیم بازی کنیم؟ سرعت و شدت بازی آنها نمی‌تواند ما را از پا در آورد؟ مربی پرتغالی می‌تواند یکی از این دو روش را انتخاب کند. این انتخاب می‌تواند یک ریسک بزرگ از طرف کارلوس کی‌روش باشد. اما ما به او اعتماد داریم. تاکتیسینی که از دل فوتبال روز دنیا به تیم ملی آمده و بهتر از ما توانایی تیم و بازیکن‌هایش را می‌داند. اما انتخاب شما چیست؟ یک تیم ملی هیجان‌انگیز که به دل دشمن بزند، یا یک تیم محافظه کار که منتظر حمله دشمن بماند؟

۵۵ ۱۲  
آی اسپورت
2018-05-26 01:16:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱۲ نظر
منصور
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷، ۲۲:۴۲
فعلا که انتخاب این جماعت فراموشکار قدرناشناس، توهین و عقده گشاییه
Hasan
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷، ۲۲:۵۵
تا زمانی که کیروش به جنگ با باشگاه به جا رقبا بپردازه وضعیت همینه من پرسپولیسی تیم ملیم عشقم پرسپولیسه کیروش نباید هیچ وقت رو در رو پرسپولیس قرار می گرفت دشمنی جوابش دشمنی هست نه عشق
امیر
شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷، ۰۲:۲۸
کیروش با باشگاه ها جنگی نداره این شما هستین که با گفتن تیم ملی من پرسپولیسه به تیم ملی ایران اعلان جنگ دادین
مموتی هستم بزرگترین اسطوره تاریخ ششتایی ها
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷، ۲۳:۰۴
هرچی شعبان جعفری بگه:)))
ميشکين
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷، ۲۳:۲۰
من فکر می کنم بعد از ديدن يکی دو حمله سرخ پوستی روی دروازه اسپانيا، فکر خيلی ها عوض خواهد شد. کيروش عملا در اين چهار سال سعی کرده دقيقا همان انتقاداتی را که بدليل کمبود بازيکن با آن روبرو بوديم، برطرف کنند، او ميداند برای صعود بايد از هر سه بازی امتياز بگيرد، و مدل بازی با آرژانتين جواب نمی دهد.و متاسفانه مورد انتقاد همان منتقدين قرار گرفته که اينبار می گويند چرا مثل سابق تيم را نمی چينی....همان سيستمی را که منتقدين آنرا در گذشته به تمسخر می گرفتند.
reza
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷، ۲۳:۲۹
جناب مومنی عزیز ممنون از نوشته خوبتان.ما به رهبری و دانش کیروش اعتماد کامل داریم.انشاالله با اعتماد به ایشون هم در جام جهانی بازیهای خوبی را شاهد خواهیم بود هم در جام ملتها قهرمان خواهیم شد انشاالله.درود بر فرمانده کارلوس کبیر
Kj
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷، ۲۳:۳۷
با کارلوس کیروش میتونیم به بهترین ها برسیم کاش این جماعت قدر نشناس کمی از تاریخ عبرت بگیرند فرمانده کارلوس عشقِ عشق^_^
serezo
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷، ۲۳:۵۲
تو که اینهمه آنالیز فوتبال بلدی چرا یه کوچولوشو به عشقت داچلی آموزش ندادی که تو اون مخمصه گیر کنه ، نمیدونم چرا نمیتونم اون سوزنامه های پیج اینستاتو فراموش کنم جعفر دلم کباب میشه وقتی یادم میفته ، فقط نمیدونم چرا وقتی فاز وطن پرستی و حامی کیروش بودن گرفتی اون پستارو پاک کردی ، اسکرین از رگ گردن به شما نزدیک تر است خخخ
امیر توکلی
شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷، ۰۲:۲۵
امان از این ملت فراموش کار ، این همه بازی خوب از تیم کیروش جلوی نیجریه آرژانتین شیلی روسیه و کره دیدیم بازم دارن ناله میکنند و علیه کیروش حرف میزنن
حامی تیم ملی
شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷، ۰۳:۴۱
زنده باد وهزاران درود و سپاس بر انسان های دلسوز و متعهدی که وفادارانه به تیم ملی پایبندند و از تیغ تیز انگ های بزدلانه و خائنانه دشمنان حقیر تیم ملی بیم ندارند واز گزند طعنه و تمسخر های قوم بنی اسرائیلی هواداران رنگ پرست و شخص پرست نمی هراسند! ومافیای قدرتمند تخریب گر تیم ملی که قدر و قیمتشان به حدی نزول کرده که با یک وعده غذای رستورانی ویک دعوت از سوی معبود کروات سرخپوش مخالف کیروش! تمام آرمان ها و هویت ملیشان را فروخته وتیم ملی و پرچمش و منافع ملی فوتبال ایران را نذر سلامت و پایداری کروات محبوبشان میکنند! وصدقه سری معبودشان و برای رضایت خاطر عالیجناب سرخپوش با بمباران رسانه ای علیه این تیم ملی که بهترین و تنهاترین تیم تاریخ ایران است وعلیه سرمربی تیم ملی که از تمام ایرانی ها دغدغه مند تر و وفادار تر است به این تیم شبانه روز مطلب میزنند در رسانه های به زعم خودشان منتقد! افسوس و صد افسوس که تاریخ به بدترین شکل ممکن و طعنه آور ترین چهره خود در حال تکرار است! وما بیش از همیشه کر و کور مانده ایم در برابر این تکرار تاریخ فوتبال ملی که فقط یک بخشی ازتاریخ این سرزمین است با حکایتهای نخبه کشی و نابودی اسطوره های مملکت! سرتیتر تمام قصه های شیرین سرزمینمان شده این مخالفت ها و کینه ها و ستیز های خائنانه با عامل شادی هایمان! که اکنون روی پرده فوتبالی در حال اجراست! سرنوشت این ملت با اسطوره کشی عجین گشته وقدمتی به پهنای تاریخ این سرزمین دارد ...!
مهدی
شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷، ۱۳:۴۵
تحلیل آبکی یه کیروش
امیرحسین
يكشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷، ۰۸:۱۷
خیلی تحلیل جالبی بود.خیلی با دقت انجام شد.این تحلیل می تونه تفکرات کیروش رو برای مردم بشناسونه.خیلی جالب بود.ممنون
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر