فهرست
روایت دختری که پشت در‌های نیمه‌باز آزادی ماند
روایت دختری که پشت در‌های نیمه‌باز آزادی ماند

روایت دختری که پشت در‌های نیمه‌باز آزادی ماند

آی اسپورت – انتخاب گزینشی! این اصطلاحی است که این روزها زیاد استفاده می‌شود. اما درباره تماشاگران خانمی که توانستند بازی فینال را از نزدیک ببینند. اما عده‌ای هم که به ورزشگاه رفته بودند موفق به این کار نشدند و اتفاق عجیبی برای‌شان افتاد. یکی از این دختران به نام ندا بایمانی در این باره با خبر ورزشی صحبت کرده و توضیحاتی داده است:

آنجا چه اتفاقی افتاد؟

ببینید آن‌هایی که به ورزشگاه رفتند همگی آشنا داشتند و با پارتی اسم‌شان در لیست قرار گرفته بود. من دیدم یکی از روزنامه‌ها تیتر زده بود ورود بانوان این بار بدون گزینش بوده که این خبر کذب محض است، چون همه خانم‌هایی که با اتوبوس رفتند، از قبل مشخص شده بودند. اتوبوس آن‌ها از جلوی چشم ما رد شد و به راحتی داخل ورزشگاه رفت، از طرف دیگر اتوبوس خانم‌های ژاپنی هم با عزت و احترام کامل وارد ورزشگاه شد، اما در مورد ما...

بیشتر توضیح دهید.

متأسفانه برخورد مناسبی با خانم‌های بیرون ورزشگاه نشد، حتی کار به یگان ویژه و گشت ارشاد هم رسید. در حالی که خانم‌ها فقط خواهان حضور در ورزشگاه بودند و مؤدبانه خواسته خود را می‌گفتند، حتی فراتر از این، با خواهش و تمنا و گریه به دنبال ورود به ورزشگاه بودند. من خیلی از دختر خانم‌ها را دیدم که واقعاً گریه و التماس می‌کردند. به ما می‌گفتند داخل جا نیست، در حالی که جا بود. بعد گفتند جا برای ۲۰۰، ۳۰۰ نفر هست، اما شما تعدادتان زیاد است و بیش از ۴۰۰ نفر می‌شوید، گفتیم ما شده جمع و جور می‌نشینیم یا حتی ایستاده بازی را نگاه می‌کنیم، فقط به ما اجازه ورود بدهید.

اما یک گروه دیگر از خانم‌ها هم بعد از شروع بازی وارد شدند.

بله، حدود ساعت شش و نیم یعنی زمان شروع بازی بود که خانمی که خود را از فدراسیون معرفی می‌کردند و من دقیقاً اسم‌شان یادم نیست، آمدند و گفتند شاید بتوانیم شما را به داخل ببریم. بعد سه اتوبوس آمد و ما سوار شدیم. تعدادمان زیاد بود شاید ۲۰۰، ۳۰۰ نفر می‌شدیم. همگی خوشحال شده بودیم. اتوبوس‌ها از در ورودی داخل شدند، اما نزدیک گیت‌های ورود به جایگاه‌ها که شدیم، اتوبوس‌ها ایستادند، بعد از چند دقیقه دیدیم اتوبوس دنده عقب آمد و دور زد و دوباره ما را بردند بیرون ورزشگاه و پیاده کردند. پرسیدیم، گفتند اجازه ندادند هر سه اتوبوس خالی شود و فقط اتوبوسی که همان خانم مسئول فدراسیون داخل آن بود با خانم‌های آن اتوبوس توانستند به ورزشگاه بروند. وقتی گفتند سوار اتوبوس‌ها بشوید که شما را ببریم ورزشگاه، نمی‌دانید چقدر خوشحال شده و با چه ذوقی سوار شدیم ولی متأسفانه چنین برخوردی شد. باور کنید از دیشب ساعت ۱۰ که برگشتم هتل صدبار نشستم و صحنه‌های دیروز را مرور کردم و اشک ریختم. بدترین حس را داشتم وقتی دیدم عده‌ای داخل هستند و ما بیرون. مایی که جونمون رو برای فوتبال میدیم. ما از شهرستان اومدیم و این رسم مهمان‌نوازی نبود. دیشب دو ساعت هم نخوابیدم، دردناک بود.

ظاهراً شما بالاخره به ورزشگاه رفتید، اما بعد از پایان بازی.

بله، یکی از آقایان که عموی دوستم بود بعد از بازی حدود ساعت ۱۰ شب که همه رفته بودند، گفت: لااقل بیایید داخل ورزشگاه را ببینید. ما هم رفتیم و با دیدن ورزشگاه خالی، چند عکس گرفتیم و حسرت خوردیم و برگشتیم. باور کنید خیلی از خانم‌هایی که با آشنابازی وارد ورزشگاه شدند اصلاً از فوتبال سر در نمی‌آوردند. چند نفر از آن‌ها بعد از نیمه اول آمده بودند بیرون در محوطه قدم می‌زدند، چون حوصله‌شان سر رفته بود.

۵ ۱  
آی اسپورت
2018-11-13 08:58:00
نظر دهید

۱ نظر
محسن
سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷، ۱۳:۱۶
تبعیض را درک میکنم.با تبعیض زندگی میکنم.بی عدالتی را هم با پوست و گوشت و خونم میفهمم.اما از خدا برای امثال این خانم،شفای عاجل خواهانم.بدبختهای فلک زده و احمق،اسم اسم اینکارها عشق و علاقه نیست نشان دادن عقده و حقارت است.دوست داشتی تو ورزشگاه چندتا عکس برای فخرفروشی بگیری نه اینکه تیم را تشویق کنی.وگرنه ورزشگاه خالی دیگه عکس گرفتن ندارد.راستی این عکسها،سند قیافه گرفتن شماست مواظب باش حذف نشه چون حالا حالاها قراره ازش استفاده بهینه کنی!!!!
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر