فهرست
بدو خسرو؛ بدو..
بدو خسرو؛ بدو..

بدو خسرو؛ بدو..

آی اسپورت - بین رفت‌وآمد تصویر تلویزیون در شب آخر لیگ از این ورزشگاه به آن ورزشگاه تا تعیین تکلیف قهرمان، تو به خسرو حیدری فکر می‌کنی. به پایان یک زندگی اتلتیک طولانی و به این‌ که شب نه چندان باشکوه آزادی، چقدر ناسزاوار برای این‌که آخرین بارِ هر چیزی باشد؛ چه برسد به آخرین بارِ تنی، که وزنِ رسمیتِ پیراهنی بیست ساله را از تن به در می‌کند.

‌جام‌ها البته که مهم‌اند، اما فوتبال درباره‌ی تن‌هاست. درباره‌ی گوشت و پوست و خون، و بعد عضله و اراده و ورزیدگی و سال‌هایی از زندگی. بیست سال پیش، وقتی زرینچه نامی با آن دویدن‌های خرامان می‌رفت که خاطره شود و دیگر ندود، یکی داشت پشت شلوغی بازار دوم نازی‌آباد، با استوک‌ها و استارت‌ها، چمن مرغوبکار را می‌جورید که راست آبی‌ها دوباره راست شود. بدو خسرو؛ بدو! رویاها، اگر گاهی سخت و اگر گاهی نشدنی، برای به چنگ آوردن تولید می‌شوند. پس، اهمیتی ندارد کمی کوتاه‌تر بودن اگر وزن اراده را بگذاری روی دویدن و خواستن، روی تن؛ اگر جواد زرینچه نیستی، خسرو حیدری باشی.

او را با گام‌هایی خرامان به یاد می‌سپاریم؛ با آن تلاشِ در لحظه و غریزی برای این‌که هر قدم دویدنش، چند سانتی‌متر بلندتر از حالت عادی یک راستِ یک‌متر و هفتاد‌وچهار سانتی‌متری به نظر برسد. با سانتر‌های دقیق و سرِتوپ‌های ویران‌گر. و فراموش نمی‌کنیم که آقای محترمی، یک خسروی خیلی خوب، در شبی اردیبهشتی، پشت اشک‌هایی که چندان به صورت همیشه خندانش نمی‌آمد، خدا را حافظید.

۱۵ ۱  
آی اسپورت
2019-05-17 08:59:00
نظر دهید

۱ نظر
آرش
جمعه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۰۹:۳۸
خداوکیلی کی اولین بار به شماها گفت مطلب بنویسین؟
زندگی اتلتیک؟ الله وکیلی جدی میگی؟ زندگی اتلتیک؟؟؟!!! حداد عادل با اون حجم سوتی بعد این اصطلاح ترکید.
خدا را حافظید؟ خدا رو میحافظن؟
میرویم و روی پل عابر پیاده وای خواهیم ساد و زندگی رو وای خواهیم گاد و خدا را میحافظیم از عظمت شما
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر