فهرست
آلزایمرِ دانمارکی و علی خان حاجب‌الدوله
آلزایمرِ دانمارکی و علی خان حاجب‌الدوله

آلزایمرِ دانمارکی و علی خان حاجب‌الدوله

آی اسپورت – از سال‌ها پیش خواندنش را دوست داشتم. شنیدنش را به تحلیل و صحبت‌های صد من یه غاز سایرین ترجیح می دادم. تخصص کشتی داشت، اما برای گفتن از فوتبال چیزی کم نداشت. از مدافعان سرسخت سرمربی تیم ملی بود تا به مایلی کهن و مایلی کهن‌ها بتازد. در آخرین موردش نشسته بود و فیلم صحبت‌های ممد مایلی را در شبکه خبر با شبکه 1 در برنامه ورزش و مردم را کنار هم قرار داده بود تا به حالت تمسخرآمیز از حرف‌های تکراری و بی ارزش او دستمایه‌ای جور کند برای بالا رفتن بیشتر و جذب مخاطب. از صحبت‌هایش در مورد وزیر ورزش سابق و اسدی دبیر کل فدراسیون فوتبال هم می‌توان یاد کرد. روزی که وزیر ورزش را به قلدر بازی مقابل کی‌روش متهم کرد. وقتی مایلی کهن کی‌روش را موزامبیکی خطاب کرده بود، از تأسفش در این مورد گفت. از این‌که اگر در کشور اروپایی این اتفاق رخ می‌داد، شاید او در دادگاه هم محکوم می‌شد.

بیایید رو راست باشیم. چه اشکال دارد آدم‌ها در طول زمان تغییر کنند؟ او حالا هم حق دارد نظراتش را جور دیگری و 180 درجه مخالف با جایگاه قبلی خودش بگوید. اما از این تغییر می‌توانیم متعجب باشیم. این حق را داریم که متعجب باشیم. او حتی به عادل فردوسی پور پیشنهاد داده بود که مایلی کهن هم در برنامه نود رو به روی کی‌روش قرار بگیرد. چنان با اشتیاق نوشته بود که حس می‌کردیم مثل مربی‌های کشتی کنار تشک دارد کشتی گیرش را آماده می‌کند برای رفتن و کشتی گرفتن با سرمربی تیم ملی. او حتی از سرمربی تیم ملی هم گذر کرد و کار به مقابله‌اش با سردار آزمون و سعید عزت اللهی و علیرضا بیرانوند و حتی کادر پزشکی هم رسیده است. آن هم چند روزی مانده به جام جهانی. می‌گوید همکارانم ماله کشی را کنار بگذارند و بیایند با هم دم جام جهانی از تیم ملی انتقاد کنیم. از بازی دوستانه خارج از فیفا دی به عنوان بازی تمرینی، از بازی با تونس در کشور تونس. حتی از محل بازی با الجزایر. بیایید انتقاد کنیم که چرا کی‌روش در روزی خارج از فیفا دی که بازیکن‌های لژیونرش را در اختیار نداشت، به پیشنهاد کروات‌ها جواب منفی داد. بیایید از این‌ که سردار آزمون یک موقعیت تک به تک خراب کرده انتقاد کنیم. بیایید اوج گرفتنش در هفته‌های آخر و به خود آمدنش را نبینیم، اما موقعیت از دست رفته‌اش را ببینیم. بیایید از سعید عزت اللهی انتقاد کنیم، چون گفته است دلسرد می‌شود از این‌که مردم به اشتباه فکر می‌کنند فوتبالیست‌ها دارند پول پارو می کنند. بیایید رفتنش برای پیشرفت را نبینیم، بی خیالی برای گرفتن پول‌های میلیاردی از تیم‌های داخلی را نبینیم، اما این صحبتش را نقد کنیم. بیایید دم جام جهانی بزنیم توی ذوق علیرضای بیرانوند تا به تیم ملی کمک کرده باشیم. وقتی طرفدارها دارند امید اول ما در دروازه را نا امید می‌کنند، بیایید ما هم آتش بیار معرکه باشیم. می‌گوید همکارانم دست از ماله کشی بردارند و بیایند کنار من. بیایند تیشه بردارند و بزنند به ریشه تیم ملی. البته که خیلی‌ها هم آمده‌اند و دارند از همدیگر سبقت می‌گیرند.

ما نمی‌توانیم وقتی علی کریمی دارد کارهای مایلی کهن را انجام می‌دهد، وقتی نژاد پرستی را به اوج رسانده و ملیت سرمربی تیم ملی را همچون مایلی کهن به تمسخر می‌گیرد، چون شما سکوت کنیم. حتی اگر سال‌ها پیش چون شما زل زده به دوربین از این حرکت مایلی کهن به سختی انتقاد نکرده باشیم. ما انتقام گرفتن از سرمربی تیم ملی را دم جام جهانی به صلاح تیم ملی نمی‌دانیم. حتی اگر دشمن خونی هم باشیم و دوست و آشنای ما توسط سرمربی تیم ملی ضربه دیده باشند، این تیم ملی همه مردم ایران است. همان تیم ملی که با باخت دقیقه 90 مقابل آرژانتین و اسپانیا و پرتغال هم می‌تواند از نیاوران تا کوت عبدالله را به شادی و غم شگفت انگیزی وا دارد غرق در اشکِ دو به شکی که از شادی یا ناراحتی بودنش را خودمان هم نمی‌دانیم. این تیم ملی تمام دارایی ماست در روزهای بدون برجام و اقتصاد راکد و فیلترینگ سراسری. حنجره‌های ما از بس این روزها فریاد زده‌ایم که این تیم ملی ماست، هی مَزنیدش، خش‌دار است و غم دار. با این حنجره‌های خش‌دار، توی دل این سرزمین محنت زده، وسط این زندگی‌های زیر خط فقر، ما به تیم ملی دل بسته‌ایم. به سردار آزمون، سعید عزت اللهی، حتی به همین علیرضای بیرانوند. تخریب‌های‌تان را بس کنید. به مردم دروغ نگویید که آن‌ها ماله می‌کشند و ما انتقاد. نه، شما تبر می‌زنید و ما فریاد. فریادی که پژواک همان فریادهایی است بعد از کارت قرمز سختگیرانه داور استرالیایی که نیمی‌ش را آنجا خالی کردیم و نیمی از آن را گذاشته‌ایم برای جام ملت‌های بعدی. گذاشته‌ایم برای خالی کردن یک عقده چند ده ساله که می‌تواند به دستان همین دلال موزامبیکی اتفاق بیفتد، اگر بگذارید. ما هنوز به بازی در همین سرزمین دردها باور داریم. هنوز آن‌قدری آلزایمر نگرفته‌ایم که حرف‌های‌مان را فراموش کنیم یا بعد از یک سفر خارج، راه برگشت را گم کنیم. ما برای دردهای‌مان به این خوشی‌ها نیاز داریم. هنوز به فراموشی و گم کردن را برگشت پناه نبرده‌ایم.

علی کریمی هم این‌جا دارد آبرو و محبوبیتش را هزینه یک جریان مرموز می‌کند به انتقام از آن چند ماه دستیاری که معلوم نیست چقدر سختش بوده. او هیچ‌وقت سکوت و بردباری را یاد نگرفت و نخواهد گرفت. حالا هم دارد مثل علی خان حاجب الدوله دستور قتل کسی را به مقصد می‌رساند که حتما در آینده از او به نیکی یاد خواهد شد با اصلاحاتی که در فوتبال ایران انجام داد. امروز ممکن است پیرمرد پرتغالی زانوی غم بغل بگیرد و کنجی خلوت به نامهربانی‌ها فکر کند و شما فکر کنید پیروز شده‌اید، اما ما شما را فراموش نخواهیم کرد. حتی اگر یک درصد شانس موفقیت در جام جهانی داشته باشیم، شب و روز به همان یک درصد فکر کنید. به روزی که تبرها را از شما بگیریم.

 

 

۵۱ ۱۴  
آی اسپورت
2018-05-20 13:20:00
نظر دهید

۱۴ نظر
Farabin
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۳:۲۹
بسیار عالی و به جا گفتی دوست عزیز، ای کاش بفهمیم تبر را کجا می زنیم..‌.
است
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۴:۲۱
مخاطب حضرت رستم پور است.
۴
Vahid
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۳:۳۷
متاسفم واسه‌کسایی که به جایه حمایت از تیم ملی حقارت خودشونو نشون میدن ،علی کریمی به اصطلاح اسطوره ما کسی که وقتی تو تیم ملی بازی میکرد تموم ایران خارج از اینکه استقلالیه یا پرسپولیسی تشویقش میکرد حالا بعد از اینک اب از سرش گذشت خوده واقعیشو‌ نشون داد خوده واقعیی که چقد شبیه مایلی کهنو برانکو و قلعه نوییه:) الان تیم‌ملی مون‌ به حمایت احتیاج داره بیاین این شومن بازیه به اصطلاح اسطوره هامونو بزاریم کنارو از تیم ملیی حمایت کنیم که همین اسطوره ها رو انقد بزرگ‌ کردن که یه نگاه بالا به پایین به تیم ملیمون داشته باشنو به جایه حمایت ،حقارتشونو نشون میدن:)
شهرام
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۳:۵۶
یه آدم عاقلی میگفت هر وقت احساس ضعف کردی، از موضع قدرت وارد شو تا دشمن ضعفت رو نبینه و از ترس بهت حمله نکنه. این تاکتیک وقتی خوبه که دلت نمیخواد دشمنی بهت حمله کنه، البته اینطوری شانس شناختن دشمناتم از دست میدی.
اما همون عاقل میگه، اگه از درون احساس قدرت کردی، از موضع ضعف خودتو نشون بده، بزار دشمنات جسورتر بشن، کفتار اگه فکر نکنه لاشه در حال احتضاره هیچوقت آفتابی نمیشه، بزار کفتارا خودشونو نشون بدن و بعد که همشونو شناختی با مشتی آهنین همشونو تارومار کن.
اشتباه نکنید، کیروش الان اصن نه خسته ست و بغ کرده و غمگین، اون الان رژه دشمنانش رو به نظاره نشسته، میخواد دشمنش فک کنه داره پیروز میشه و هلهله شادی سر میده، بزاره دشمنش به کباده کشی هاش ادامه بده اما...
اما همون موقع که دشمن تو خیال پیروزی خودش بود، چنان ضریاتی وارد میکنه که روز و شبشون رو گم کنن.
و ماهم منتظر همون روزیم. چیزی نمونده. یه روز خوب میاد و بازم مثه این 7 سال گذشته این دشمنان کیروش هستن که مثه داستانایه کارگرا گجت هر بار دست از پا درازتر شکست خورده و مغموم به کنج تاریک خونه هاشون برگشتن.
فرزاد مهریار
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۴:۰۰
امیرکبیر؟! کی‌روش قطعا امیرکبیر نیست . امیر پاک دست بود . به شهادت اسناد ،کی‌روش قطعا پاک دست نیست . ولی با نیکنامی فردای پسا کی‌روش موافقم . کما اینکه پس از فریاد «خداحافظ برانکو» عادل فردوسی پور ، برانکو ایوانکوویچ هم در هیات یک فاتح به ایران برگشت . اما در یک صورت کی‌روش تنها یک نام نیک در تاریخ فوتبال ایران خواهد ماند نه یک حسرت . آن هم اینکه جایگزینش یک مربی بزرگ خارجی در حد خودش یا بزرگ تر از خودش باشد .
ارمين
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۴:۰۳
چي گفتي دقيقا ؟ يا چي ميخواستي بگي؟
است
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۴:۲۱
است.
۱
دکتر
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۴:۲۲
علی کرمکی،یک بیمار روانیست.
پرسپولیس واقعی
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۴:۲۴
مطمئنم مربیانی که در کشور دیگری کار میکنند یک روانشناسی عمیق و دقیقی بلد هستند،
ولاسکو طوری مربیگری می کرد که کسی نفس کش نبود و بعد از او هرگز کسی مثال ا و نیامد،

کی روش گاهی اوقات حرف می زند برای کسانی که گوش می کنند اما گاهی اوقات سکوت میکند ، سکوتی که بلندتر از همه ی حرفهایش می شود.
ماجرای دیشب او فریادی بود بر سر کسانی که حرف اورا نفهمیدند،
ایشان واقعا درد مندانه سکوت کرد که ؛
بله!
"جواب ابلهان سکوت است "
کی روش بارها و بارها فریاد کشید و هشدار داد اکنون هم با سکوتش دارد هشدار می دهد!

Ava_86
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۴:۴۳
کم تو این مملکت مقدسات خودساخته داشتیم حضرت کیروش هم اضافه شد جالبه هیچ کسی حق انتقاد از تیم ملی رو نداره چون همیشه در شرایط حساس به سر می بریم!
محسن
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۴:۵۴
حاشا به کرمت آقای مومنی، ننگ ابدی بر خائنین به ایران وایرانی
۹
دکتر
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۹:۳۱
علی کریمی،آخه سواد هم نداره،چرندیات رستم پور رو قرقره میکنه.
مثل رستم پور هم بزدله.
۷
مهدی
يكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۱۹:۳۲
چرا این طرفداران کی روش ، فکر میکنند ایشان خود تیم ملی است و اگر انتقادی بکنیم یعنی از تیم ملی انتقاد کرده ایم؟ درضمن تیم ملی برای همه هست و همه حق اظهرا نظر دارند.
کی روش از نظر بنده سطح علمی خوبی ارد اما به دلایل مختلف ازجمله ترجیح منافع شخصی به تیم ملی ( قضیه لباسها و .. که با گرفتن پول ساکت شد ) عدم اخلاق درست با دیگران ف عدم انتقال دانش به مربیان وطنی ، تحقیر فوتبال داخلی و ... اصلا لیاقت سرمربی گری تیم ملی ایران را ندارد.

تیم ملی ایران ، یک مربی بزرگ خارجی که وقت بگذارد و دانشش را به فوتبال ایران منتقل کند و دوست داشته باشد در اینجا کار بکند نیاز دارد. این فرد فقط ادعا است. مربیان بزرگ آلمانی مانند شفر و ... خیلی میتوانند به فوقتبال ما کمک کنند. هم دانشش را دارند و هم به فوتبال داخلی احترام میگذراند و سطح فوتبال را بالا میبرند.
۴
serezo
دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷، ۲۱:۰۳
نمدونم چرا هر وقت خزعبلات جعفر رو میخونم یاد مرثیه اش در اینستا میفتم بخصوص جایی که نوشته بود بدترین فشار جایی بود که نمیدونستیم هتریک میکنه یا پاس میده ، وای نمیدونید با چه سوزی نوشته بوداینو ادم دلش کباب میشد خخخ .نمیدونم چرا جعفر بعد از ژست وطن پرستی اون پستای نازنینشو که خیلیش در وصف داچعلی بود پاک کرد خخ!! اسکرین شات از رگن گردن به شما نزدیک تر است!
۲
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر