فهرست
هفته 17 سری آ  به روایت آی اسپورت/ طلسمِ قلعه‌ی فاتحان
هفته 17 سری آ به روایت آی اسپورت/ طلسمِ قلعه‌ی فاتحان

هفته 17 سری آ به روایت آی اسپورت/ طلسمِ قلعه‌ی فاتحان

آی اسپورت- سری آ در هفته هفدهم شبیه به قصه‌ای بود که به یکی از جذاب‌ترین فصل‌هایش رسیده باشد. هیگواین در برابر رم ارزش‌های واقعی‌اش را نشان داد و کلاسِ درسِ تمام‌کنندگی برگزار کرد، میلان در مه گرفتار شد و تا رتبه‌ی پنجم پایین آمد، عقاب‌های لاتزیو اوج گرفتند و در جدول بالاتر رفتند، ناپولی خط و نشانی محکم برای رقبا کشید و مرتنز قلبِ طرفداران تورینو را به درد آورد. در این یادداشت به چهار نبرد مهم هفته هفدهم نگاهی دوباره می‌اندازیم.

 میلان 0-0 آتالانتا

خشونت در مه

سن‌سیروی مه‌گرفته آماده‌ی یک نمایش هیجان‌انگیز از سوی جوان‌ترین تیم‌های سری آ بود. آسیب‌دیده‌های میلان (بوناونتورا، آنتونلی و باکا) بهبود یافته بودند و مونتلا در پست هافبک دفاعی با تصمیمی شجاعانه یک بازیکن خلاق (برتولاچی) را جایگزین یک بازیکن جنگنده (لوکاتلی) کرده بود. آتالانتا با ترکیبِ همیشگی‌اش وارد میدان شد؛ خط دفاع سه نفره‌ای که در هنگام از دست‌دادنِ توپ به دیواری پنج نفره تبدیل می‌شد. جدال پدیده‌های جوان اما برخلاف انتظار، چندان هیجان‌انگیز و دیدنی پیش نرفت. آتالانتا با آمیزه‌ای از خطاهای مکرر و سازمان‌دهی دفاعی منسجم، تمام عناصر هجومی میلان را خنثی کرد و روی ضدحمله‌ها خط دفاع میلان را آزار داد. شاگردان گاسپرینی در این بازی نوزده قطع توپ، 28 خطا و شش کارت زرد به نام خود ثبت کردند. جوانان آتالانتا عملکردی خارق‌العاده داشتند. گالیاردینی و کالدارا بی‌شک بهترین مهره‌های میدان بودند. مونتلا پیش از بازی گفته بود برای به هم‌ریختن سازمان‌دهی آتالانتا به کمی شانس احتیاج دارند. شاید وقتی این جمله‌ها را به زبان می‌آورد، از ضربه‌ی آنتونلی به تیرک یا توپی که کونتی از روی خط بیرون کشید خبر داشت. کسب یک امتیاز از دو بازی برای میلان به معنای خداحافظی با رتبه‌ی سوم بود و آتالانتا نیز با متوقف‌کردن میلان از شوکِ دو باخت متوالی خارج شد.

 ناپولی 5-3 تورینو

سازِ کوکِ لاجوردی

شب گذشته مِرتنز چهار گل زد و کایه‌خون سه پاس گل داد تا ناپولی جایگاه سوم را از میلان پس بگیرد. خط حمله‌ی تیم ساری با پانزده گل در چهار بازی آماری خیره‌کننده خلق کرده. نکته‌ی شگفت‌انگیز این جاست که هشت گل از این پانزده گل سهمِ مِرتنز بوده است. پارتنوپی بعد از بازی دیشب با 37 گلِ زده عنوان خطرناک‌ترین خط حمله‌ی سری آ را به خود اختصاص داد. به نظر می‌رسد سرانجام ساری سازِ ناپلی‌ها را کوک کرده باشد؛ مرتنز و اینسینیه احیا شده‌اند، کایه‌خون می‌درخشد و زیلینسکی و دیاوارا در پست‌های خود جا افتاده‌اند، میلیک هم تا دو ماه دیگر برمی‌گردد. ساری می‌تواند با آسودگی فهرستی را که برای خرید‌های زمستانی تهیه کرده بود، کنار بگذارد یا دست‌کم روی چند مورد از آن خط بکشد. در سوی دیگر میهایلوویچ باید هر چه زودتر فکری به حال خط دفاع تیمش بکند. عملکرد بد تورینو در دفاع سایه‌ی سنگینی بر روی درخشش آن‌ها در خط حمله انداخته. سه دیدار اخیر تورینو با سه شکست و ده گلِ خورده همراه بوده؛ نمایش فاجعه‌بار خط دفاع هنگامی برجسته‌تر می‌شود که واکنش‌های خوب هارت در درون دروازه را به یاد بیاوریم. در این فصل تمام تیم‌های سری آ به جز سه تیم انتهای جدولی امپولی، پسکارا و کروتونه دروازه تورینو را باز کرده‌اند. شاید اگر میها می‌توانست در زمان سفر کند، به تابستان بازمی‌گشت و هرگز به خروج ماکسیموویچ از باشگاه رضایت نمی‌داد.

 یوونتوس 1-0 رم

طلسمِ قلعه‌ی فاتحان

رم پس از شکست لاتزیو و میلان با روحیه‌ای مناسب برای سخت‌ترین ماموریت فصل راهی تورین شده بود تا نوار بردهای متوالی یوونتوس در خانه را پاره کند. رویارویی پیانیچ با هم‌تیمی‌های سابقش به جذابیت‌های این بازی برزگ اضافه کرده بود. رمی که به تورین آمده بود با رمِ آشنایی که موقعیت‌های گل فراوان می‌ساخت، فاصله داشت. رم مالکیت توپ قابل توجهی داشت (60 درصد)، اما تنها با دو ضربه درون چارچوب آماری ناامیدکننده را به ثبت رساند. بازی پر بود از سانترهای بیهوده و ناموفق (فقط هفت سانتر از مجموع 49 سانترِ دو تیم موفق بود). این در حالی بود که یوونتوس شانس‌های خطرناک‌تری خلق می‌کرد. تمام ضربات تورینی‌ها به جز یک شوتِ دفع‌شده درون چارچوب بود. یوونتوس با هنر تمام‌کنندگیِ هیگواین پیش افتاد و برتری خود را تا پایان حفظ کرد. درخشش شِزنی باعث شد رم تا دقایق پایانی برای برگرداندن بازی شانس داشته باشد، اما خط دفاع مستحکم یوونتوس هیچ‌گاه به جالوروسی اجازه‌ی خودنمایی نداد. یووتنوس اختلافی هفت امتیازی با نزدیک‌ترین رقیب‌اش ایجاد کرد و جدول سری آ بار دیگر شکلِ آشنای سال‌های اخیر را به خود گرفت؛ بانوی پیر با اقتدار به صدر تکیه کرده و نزدیک‌ترین رقبایش حتی نمی‌توانند او را به زحمت بیاندازند.

 جنوا 3-4 پالرمو

به تندیِ بادهای جنوب

یک‌شنبه شب در حالی که نگاه‌ها به جدال لاتزیو و فیورنتینا دوخته شده بود، جنوا در یکی از کم‌اهمییت‌ترین بازی‌های این هفته میزبان پالرموی تهِ جدولی بود. همه چیز ساده و قابل‌پیش‌بینی به نظر می‌رسید. پالرمو در این فصل با دوازده باخت، سه تساوی و تنها یک برد جدی‌ترین گزینه‌ی سقوط بوده و در سوی دیگر جنوا در ورزشگاه خانگی‌اش به شدت منسجم و زهردار ظاهر شده؛ بدون شکست با چهار کلین‌شیت و تنها چهار گلِ خورده. جنوا اضافه بر ثبت این آمار خوب یوونتوس و میلان را هم قاطعانه شکست داده و هر کدام را با سه گل از لوییجی فِراری بدرقه کرده بود. بازی تا دقیقه 69 مطابق با انتظار پیش رفت؛ سیمئونه (پسر دیه‌گو سیمئونه) با دو گل و یک پاس گل میزبان را سه بر یک پیش انداخته بود تا جنوا و هوادارانش به نیمه‌ی بالایی جدول بیندیشند. طوفانِ جنوبی‌ها اما در بیست دقیقه‌ی پایانی از راه رسید. تعویض‌های طلایی کورینی جریان بازی را به سود صورتی و مشکی‌ها تغییر داد تا پالرمو با زدن سه گل علاوه بر ثبتِ اولین شکست خانگی جنوا، ارزشمندترین (و شاید زیباترین) بازگشتِ فصل را هم به نام خود بنویسد. پِرین، دروازه‌بان جنوا کلافه‌تر از هر زمانِ دیگری بود؛ دروازه‌ای که در هشت هفته چهار مرتبه باز شده بود، در یک شب چهار بار فرو ریخت.

۵    
آی اسپورت
2016-12-20 15:28:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر