فهرست
درباره تیم ملی ایران؛ غریبه با خانه
درباره تیم ملی ایران؛ غریبه با خانه

درباره تیم ملی ایران؛ غریبه با خانه

آی اسپورت – ونزوئلا حریف امروز تیم ملی ایران است. کشوری که پیش از اینکه در جغرافیای ورزش برای ما آشنا باشد، در حوزه سیاست نامش به گوش رسیده. یکی از هم‌پیمانان اصلی دولت قبلی که به حضور دایمی‌اش در سپهر سیاست ایران عادت کرده بودیم و تا آنجایی با رییس دولت وقت رابطه صمیمانه داشت که وی با دولتمردان این کشور رفت و آمد خانوادگی برپا کرد و حتی در مراسم خانوادگی آنها نظیر ختم نیز حاضر می‌شد. بعد از گذشت سال‌ها باز هم نام ونزوئلا در سرخط خبرهای ایران به چشم می‌خورد اما این بار بهانه بازی دوستانه فوتبال است؛ یک بازی تدارکاتی در مسیر جام جهانی برابر حریفی از منطقه آمریکای جنوبی که در فوتبال لاتین هیچ‌گاه تیم مهم و درجه یکی نبوده و در میان دو قطبی جذاب برزیل و آرژانتین و ظهور گردن‌کلفت‌هایی مثل اروگوئه، شیلی و پاراگوئه، هیچ‌گاه محلی از اعراب نداشته و به نوعی زنگ تفریح رقبا محسوب می‌شده و در مقدماتی جام جهانی 2018 در رده آخر قرار گرفت.

از همین رو از منظر فنی بعید به نظر می‌رسد که بازی با چنین تیمی برای ما آورده فنی داشته باشد و بیشتر از اینکه برای ما یک محک جدی محسوب شود، حریف از آن سود خواهد برد! با این وجود در برهوت بازی‌های تدارکاتی و در حالی‌که فدراسیون منفعل از تدارک یک بازی دوستانه عاجز است و برای بازی تدارکاتی مجبوریم به ارتباطات کی‌روش و رایزنی‌های او دلخوش باشیم، بازی با ونزوئلا با همه ملاحظاتش، غنیمتی است که حکم لنگه کفش در بیابان را دارد. اگرچه این لنگه کفش این بار در دل جنگل‌های هلند نصیب ما شده؛ در ورزشگاه قدیمی دخوفرت در جنوب شهر نایمخن که البته برای ایرانی‌ها نام آشنایی است چرا که علیرضا جهانبخش یکی از مهم‌ترین و موفق‌ترین لژیونرهای فعلی تیم ملی، دو سال در این زمین بازی کرده و البته در فوتبال هلند بدل به یک ستاره خواستنی شده.

فارغ از همه ملاحظات فنی و بایدها و نبایدهای آن، بازی در قلب اروپا و در یک ورزشگاه غریبه و البته پشت درهای بسته شاید بزرگترین علامت سوال و مجهول این بازی باشد. تیم ملی ایران در مسیر آماده‌سازی‌اش برای جام جهانی روسیه، در یک محیط سربسته و به دور از هر چشم آشنایی از رسانه‌ها گرفته تا مردم خود را مهیای حضور در جام جهانی می‌کند. دیروز کازان و روسیه، امروز اتریش و هلند و فردا احتمالا آفریقای جنوبی، دوباره اتریش و در نهایت روسیه. برنامه‌ای که کارلوس کی‌روش برای تیمش تدارک دیده، به گونه‌ای است که تیم ملی دور از ایران و هواداران پرشمارش و در یک انزوا و تنهایی خود خواسته مهیای جام هجدهم شود. یک مردم گریزی عامدانه و آشکار که کی‌روش البته در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی با سوریه در مقدماتی جام جهانی به صراحت به آن اشاره کرد و بازی با سوریه را آخرین بازی تیمش تا جام جهانی در ایران دانست. این دوری عجیب و غریب از مردم و رسانه‌ها با هیچ متر و معیاری پذیرفتنی و قابل قبول نیست. رفتاری عجیب که انفعال فدراسیون فوتبال به آن دامن می‌زند.

از سوی دیگر نباید از یاد ببریم در تمامی سال‌های اخیر تیم ملی ایران در خانه میزبان هیچ تیم بزرگ با ستاره‌های نامدار و آشنا نبوده و هواداران فوتبال ایران در حسرت تماشای تقابل تیم ملی برابر ستاره‌های نام آشنا می‌سوزند. آخرین حریف نامداری که به ایران آمد و با همه ستاره‌هایش برابر ما قرار گرفت، آلمان پیش از جام جهانی 2006 بود که به واسطه ارتباطات و مراودات دولت پذیرفت تا در تهران برابر ما بازی کند. بعد از این تاریخ، تیم ملی یا بیرون از ایران بازی کرده یا در ایران به مصاف حریفان آسیایی و یا درجه سه‌هایی نظیر توگو، جاماییکا، ایسلند و... رفته. بازی‌هایی که بعید به نظر می‌ر‌سد حتی خانواده بازیکنان نیز به تماشای آن رغبت داشته باشند! انزوای تیم ملی در تمام این سال‌ها با حضور کی‌روش بیشتر و بیشتر شده تا جایی که آرام آرام عادت می‌کنیم ستاره‌های‌مان را تنها از دریچه تلویزیون رویت کنیم.

 

سعید آقایی/ایران ورزشی

۲ ۸  
آی اسپورت
2017-11-13 11:04:00
نظر دهید
۸ نظر
G
دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶، ۱۱:۱۱
اخه کشور آباد آزاد سربلند و عزتمندی داریم
پرسپولیس واقعی
دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶، ۱۱:۱۵
ببخشیدا
دور از چشم آشنا و رسانه ها یعنی چی ؟!
تلویزیون که پخش مستقیم دارد و رسانه ها هم که باید زحمت بکشند و بروند هر جایی که تیم هست .

تازه بازی دوستانه مون اگر مثلا با برزیل و آلمان و آرژانتین نباشه کسی نمیاد آزادی ، پرتغال هم اگه رونالدو باشه مردم میان ،
با این وصف تیمی حاضر بشه بیاد فقط ، بدون تماشاچی اش را نادیده می گیریم ، آقاجان ، پول هم بدی کسی نمیاد ، گردن تیم ملی ننداز ، دست فدراسیون هم نیست ؛ خود ظریف هم اگر وساطت کنه بازم کسی نمیاد ، چرا ، کسی میدونه بگه !؟
ویلی
دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶، ۱۱:۱۸
حتی اگه بر فرض محال پولشو داشته باشیم برای بازیای دوستانه با این تحریما و انزوا و بدنامی کشور معلومه تیمای بزرگ قبول نمیکنن، بازیکنای سرشناس براشون ریسکه مهر ورود به ایران بخوره تو پاسپورتشون (مثل داستان اخیر دوایت یورک) تازه امکانات میزبانی و پذیرایی درست نداریم تیمای بزرگ بیان زمین تمرینشون لابد قلعه حسن خانه (کره جنوبی بازی رفت مقدماتی 2010 فکر کن پارک جی سونگ اومده بود اونجا تمرین میکرد بغل زمین لاستیک و شلنگ و آجر ریخته بود!!) از طرفی میزبانی که برای مسئولین و مدیران دلسوزمون نفعی نداره باید برن خارج از کشور که حق ماموریت و اسکونت کمپ و هتل و پرواز بهشون بماسه.....هر وقت کره شمالی میزبان بازیهای دوستانه حسابی شد توقع اینچنینی داشته باشید
آرش
دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶، ۱۱:۱۹
بی خیال بشین دیگه، چندساله هی غر میزنین چرا مسیر آماده سازی تیم ملی باز نیست، هنوز نفهمیدین؟ عزیز دلم مسئول فنی تیم کسی که باید در مورد نتایج تیم پاسخگو باشه اینطور دوست داره. بسه دیگه خسته شدیم از غر زدنهای بیهوده شما
۱
حکمت کیروشی پور
دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶، ۱۱:۲۹
عواقب کارهای کیروش بعدا معلوم می شود. البته الان دارای رسانه است و هیچکس از او انتقاد نمیکند. به خصوص که ماله کش های حرفه ای وجود دارند و کارهای اشتباه کیروش را چنان خوب نشان می دهند که گویی باید از کیروش متشکر باشیم. این ماله کش ها در دو سطح کار می کنند یک عده در سطح نشریات و روزنامه نگاری مانند کل سایت کیروشی پور و نویسنده هایی مانند سیامک رحمانی ملقب به ایگنور کننده، و در سطح هواداران کامنت گذار مثل شخصی با نام کاربری میلاد که انصافا از حق نمیشه گذشت ماله کش خوبیه. یه کم صبر کنید الان میاد پای همین نوشته این کار کیروش را هنرمندانه ماله میکشه
پرسپولیس واقعی
دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶، ۱۴:۳۵
در تمام سالهایی که کی روش نبود و بهتر از کی روش داشتیم بغیر آلمان کدام تیم ملی برای بازی دوستانه اومد ایران ،
واقعا فکر میکنید پول کلان هم بدهید باز هم کسی میاد اینجا
اصلا یک تیم بزرگ بیاد با ما بازی کنه که چی عایدش بشه ،
باز اگه برن مالزی و سنگاپور ، دست کم پول و تبلیغات و گردشگری و هزارتا منفعت دیگه نصیبشون میشه
نکنه فکر کردین برای بارفنی ما باید بیان باهامون بازی کنن ،

بشمارید تعداد بازیهای دوستانه ی بزرگ بزرگ !!را که قبل از کی روش داشتیم ولی الان این کی روش بد؟! نمی خواد باهاشون بازی کنیم.
چرا چشمانتون بستید و فقط القاب بار میکنید
۴
ميلاد
دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶، ۱۵:۰۲
اقاي گريندل( رًييس فدراسيون المان) ديروز در مصاحبه گفت ما بخاطر فشار زياد به بازيكنان ديگر به سفرهاي دور نميرويم. همه تيمها براي تداركات به اروپا مياين. پاناما با ولز بازي ميكنه و ما هم با شيلي در اروپا با ما بازي كرديم. جدا از اين ايا ما ميتونيم امكانات چنين تيمهايي رو فراهم كنيم. اونا براي عربستان هم اينجا نميان ما كه جيبمون خالي خاليه. در اروپا هم امكانات بهتري هست حتي هزينه هم به نسبت كمتره. البته لژيونرها هم راه طولاني به ايران و برگشت رو ندارند. اينهم خودش يك نكته مهم هستش. ضمن اينكه بجز تيمهاي بزرگ و بازيهاي رسمي استقبال خوبي از اين بازيها در ايران نميشه. البته بيشتر در تهران. نويسنده روزنامه دولت اول پول تداركات رو از دولت بگيره بعد بياد نق بزنه.
۱
نظر سوم
دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶، ۱۵:۱۲
نميدونمً كة نمدونيد يا خودتونو بة ندونستن زديد!؟ونزويلا در ٤ بازي اخيرش با ارزانتين اوروكوية و كلمبيا مساوي كردة و باراكوية را در خود باراكوية شكست دادة. لطفا قبل از نكارش يك مطلب تحقيق كنيد . در ضمن در مورد انتقادتون از اقاي كيروش مثل اين هست كة دانش اموز دومً دبستان از رييس دانشكاة اكسفورد انتقاد كنة. بة جاي شكايت حسادت خود بزرك بيني ، بريد ازش مطلب ياد بكيريد لطفا.
۵
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر