فهرست
۳حریف، ۳استراتژی؛ تاکتیک کی‌روش چیست؟
۳حریف، ۳استراتژی؛ تاکتیک کی‌روش چیست؟

۳حریف، ۳استراتژی؛ تاکتیک کی‌روش چیست؟

آی اسپورت - از سختی‌های قرار گرفتن ایران در گروه مرگ زیاد گفته شده و تکرار آن دیگر لطفی ندارد. همه می‎‌دانیم که در جام جهانی باید مقابل بهترین تیم آفریقا، قهرمان آخرین دوره جام ملت‌های اروپا و یکی دیگر از بهترین تیم‌های جهان در دهه گذشته قرار بگیریم. هر کدام از این سه بازی دشواری‌های خاص خود را دارد و البته نکته‌ای که کمتر به آن پرداخته شده، تفاوت زیاد این سه تیم در شیوه بازی است که قاعدتا باعث خواهد شد تیم ملی هم با 3 استراتژی مختلف مقابل آنها قرار بگیرد.

مراکش؛ تلفیقی از ظرافت و جنگندگی

مراکش با کسب 3 برد و 3 تساوی، زدن 11 گل و بدون خوردن حتی یک گل، بالاتر از ساحل‌عاج به جام جهانی صعود کرد. با تکیه بر همین آمار می‌توان فهمید که مراکش تیمی سختکوش، دونده و با دفاع تیمی خوب است. نکته مهم درباره مراکش این است که در این تیم چیزی به نام فوق‌ستاره وجود ندارد و بازیکنانش کاملا یکدست هستند و کار تیمی را به خوبی انجام می‌دهند. ویژگی اصلی این تیم، اجرای موفق و دقیق پرسینگ است که باعث می‌شود تیم حریف نتواند تاکتیک خود را به خوبی در زمین پیاده کند. یکی از رموز گل نخوردن این تیم در رقابت‌های انتخابی جام جهانی هم همین پرسینگ کامل و کم‌نقص است. البته بعید است آنها با همین روش به مصاف پرتغال و اسپانیا بروند اما در برابر ایران قطعا با همین استراتژی بازی خواهند کرد. با توجه به اهمیت پیروزی در این بازی، آنها از همان دقایق ابتدایی، وارد زمین ایران خواهند شد و سعی خواهند کرد با فشار زیاد روی هافبک‌‌ها و مدافعان ایران، آنها را وادار به اشتباه کنند تا برای خود موقعیت‌های گلزنی ایجاد کنند. خوشبختانه تیم ملی ایران با چنین شرایطی کاملا آشناست. می‌شود گفت تخصص شاگردان کی‌روش بازی مقابل حریفانی است که به پیروزی مقابل آنها نیاز دارند. ایرانی‌ها در چنین وضعیتی، توپ را به تیم حریف می دهند و آنها را به زمین خود می‌کشانند و با بستن راه نفوذ و گرفتن توپ از آنها، ضدحمله‌های سریع و مرگباری را آغاز می‌کنند. تنها نیاز ایران در چنین مصاف‌هایی، بازی کم‌اشتباه و البته استفاده از سرعت و دقت در ضدحملات است که قبلا نمونه‌های موفق آن را در چند بازی این تیم دیده‌ایم.

اسپانیا و تیکی‌تاکای کمرنگ شده

دومین بازی تیم ملی در روسیه مقابل اسپانیا برگزار خواهد شد. تیمی که اگر در روز خوبش باشد، ایستادگی مقابل آن بسیار دشوار خواهد بود. با وجود این که تنها 3 بازیکن از بارسلونا در فهرست نهایی اسپانیا برای جام جهانی حضور دارند اما این تیم هنوز هم با تیکی‎تاکایی هرچند کمرنگ‎‌تر از گذشته به مصاف حریفانش می‌رود. اگر چند سال پیش مقابل اسپانیا بازی می‌کردیم به احتمال زیاد هیچ شانسی برای گرفتن امتیاز این تیم نداشتیم اما امروز وضعیت کمی متفاوت است. پرسینگ دقیق در میانه زمین، برنامه‌های تاکتیکی اسپانیا را مختل می‌کند و از کارایی بازیکنانش کم می‌کند. در چند بازی گذشته این تیم هم نشانی از دفاع محکم دیده نشده و حالا دیگر گل زدن به تیمی که پیکه، راموس و دخیا را دارد غیرممکن نیست. به نظر می‌رسد در مقابل اسپانیا، هافبک‌های تیم ملی نقشی کلیدی‌تر از دیگر بازیکنان داشته باشند. بازی بدون اشتباه و محکم آنها می‌تواند مانع فشار زیاد روی دروازه ما شود و البته بازیکنی مثل جهانبخش هم می‌تواند با فرارها و نفوذهایش مانع پیشروی خط دفاع اسپانیا و حضور پرتعداد بازیکنان این تیم در زمین ما شود.

یکی از مشکلات ما در بازی با اسپانیا، عادت نداشتن به بازی مقابل حریفانی این چنینی است. تیم ملی در سال‌های اخیر کمتر با تیم‌هایی که سبک بازی‌شان مثل اسپانیاست بازی کرده و همین می‌تواند نگرانی‌هایی را ایجاد کند. شاید نزدیک‌ترین تیم به اسپانیای فعلی، آرژانتین چهار سال پیش باشد. این بازی احتمالا بهترین مثال برای توصیف شرایط بازی با اسپانیاست و البته کم نیستند کسانی که معتقدند اسپانیای امروز ضعیف‌تر از آرژانتین 4 سال پیش است.

پرتغال و معضلی به نام رونالدو

کارلوس کی‎‌روش در مصاحبه‌ای اعلام کرد که امیدوار است در بازی ایران و پرتغال، روز خوب رونالدو نباشد وگرنه مجبور می‌شود دو نفر را مامور مهار او کند. البته به نظر می‌رسد او در این باره شوخی کرده اما واقعیت این است که اگر روز، روز رونالدو باشد کار ایران سخت خواهد بود. سبک بازی پرتغال شاید تلفیقی از سبک بازی اسپانیا و مراکش است اما نه به اندازه مراکش دونده و جنگنده است و نه ظرفیت تکنیکی اسپانیایی‌ها را دارد. حتی عده‌ای از کارشناسان معتقدند که اگر رونالدو را از پرتغال بگیریم، آنها به تیمی کاملا معمولی و متوسط تبدیل خواهند شد.

چاره کار در مقابل تیمی مثل پرتغال که متکی به تک ستاره‌‎اش است، مراقبت لحظه‌به‌لحظه از این تک‌‎ستاره است. کاری که ایران‌ها در برابر آرژانتین تا دقیقه 90 انجام دادند ولی فقط یک لحظه غفلت کافی بود تا مسی زهرش را بریزد. البته تفاوت‌هایی بین مسی و رونالدو وجود دارد که باعث می‌شود راه مهار آنها هم متفاوت باشد. مسی بیشتر از داخل محوطه جریمه گلزنی می‌کند اما رونالدو دور از دروازه هم برای حریفان خطرناک است. به همین دلیل به نظر می‌رسد راه مهار او این است که کمتر اجازه صاحب توپ شدن به او را بدهیم. مرور بازی برگشت رئال و یوونتوس در لیگ قهرمانان و البته بازی فینال بین لیورپول و رئال که رونالدو در هر دوی آنها ناکام بود می‌تواند راه مهار این فوق‌ستاره را به ما نشان بدهد. البته ایران در برابر پرتغال یک برگ برنده هم روی نیمکت دارد و او کارلوس کی‌روش است که شاید پرتغالی‌ها و رونالدو را بهتر از هر کسی می‌شناسد و راه مقابله با آنها را بلد است.

روزنامه سازندگی

 

۸۳ ۶  
آی اسپورت
2018-06-12 17:22:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۶ نظر
aliReza
سه شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷، ۱۷:۲۷
کیروش مگه به جز دفاع اتوبوسی تاکتیک دیگه ایی هم بلده؟ جلو امید ازبکستان و سیرالئون هم اتوبوس پارک کرده بود حالا چه برسه به مراکش و اسپانیا و پرتغال
۸
علی
سه شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷، ۱۷:۳۵
کی روش بدبخت روی ناهماهنگی تیم های بزرگ در ابتدای مسابقات حساب کرده خخخ
یعنی خاک بر سرت
۶
نظر٣
سه شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷، ۱۷:۵۵
تاسف باره خواندن همجين نظراتي! Speechless
قارتال
سه شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷، ۱۹:۵۵
وقتی فوتبال ایران تو دهه ی اخیر یک بازیکن بازیساز در حد عمر عبدالرحمن نتونسته بسازه تقصیر جناب کی روش چیه؟برای بازی با تملک زیاد نیاز به حداقل یکی دو بازیکن بازیساز تاپ است ،آخرین باری که فوتبال ایران چنین بازیکنانی در اختیار داشته به بیش از یک دهه بر میگرده امثال مجتبی جباری و محرم نویدکیا که بلطف مسئولان وقت ،مربیان خوش فکر باشگاهی و ملی در آن دوران با استفاده ی نامتعارف از هردوبازیکن یاد شده وبا مصدومیتهای سنگین باعث افت و نابودیشان گشتند،دومین حالت هم برای بازی با تملک در چنین سطح از فوتبال برگزاری اردوهای طولانی مدت و رساندن سطح فوتبال ایران با عرض معذرت به سطح فوتبال ژاپن میباشد و فوتبالی که ژاپنیها بازی میکنند، پاسهای کوتاه و بلند مداوم و فوتبالیست روان که بازیکن حکم رباتی رو بازی میکنه که دستوری را میگیره سعی در اجرای درستش به ساده ترین شکلشه، و نه فوتبال ایستای ایرانی. وقتی ما نه تکنیک لازم رو برای بازی در چنین سطحی داریم نه قادریم تاکتیک تیمی رو به خاطر عدم شناخت از یار مقابل به درستی اجرا کنیم و نه حتی توان بازی یک در مقابل یک را در چنین سطحی از فوتبال داریم ناگزیر برای اینکه مثل عربستان و کره شمالی تحقیر نشویم به این شکل از بازی روی میآوریم ،دوستانی که ادعا میکنند در مقابل تیمهای ضعیف هم همین تاکتیک رو اجرا میکنیم باید گفت این هم از زیرکی کیروشه که با اجرای مداوم این تاکتیک و نهادینه ساختنش تو ذهن بازیکنان تیم ملی باعث اجرای درستش از سوی بازیکنان شده ، هرچند از نظر برخی دوستان شرم آور باشه .در نهایت من هوادار ترجیح میدم تو سه بازی جام جهانی عینا در هرسه بازی جلوی دروازه اتوبوس پارک کنیم و سه نتیجه ی نزدیک بیاریم تا اینکه بخواهیم با این شکل آمادگی و با این امکانات مثل بازی با بوسنی بکشیم جلو و ازتیم درجه ی دو اروپایی سه گل بخوریم .
کاوه
سه شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷، ۲۳:۲۸
فقط بی‌سوادی مثل شما می‌تونست با یه تیتر نشون بده فرق بین استراتژی و تاکتیک رو‌ نمی‌فهمه، سه تا استراژی؟ جون مادرتون اندازه دهنتون حرف بزنین. خسته شدیم.
۵
امید
چهارشنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۷، ۰۲:۳۹
اتوبوس ، کامیون ، تریلی
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر