فهرست
کاریزمای پنهان و شناخت؛ ۲عنصر مکشوفه والورده
کاریزمای پنهان و شناخت؛ ۲عنصر مکشوفه والورده

کاریزمای پنهان و شناخت؛ ۲عنصر مکشوفه والورده

یک: وندا مترو پولیتانو به اندازه ویسنته کالدرون رعب آور بود.سازه ورزشگاه جدیدتر و تونل ورودی به زمین شیک و مجهز بود اما تماشاگرها همان مادریدی های خشمگین بودند که غیر از سوت زدن برای پیکه، بارسا را در هر لحظه تحت فشار می گذاشتند و ستاره هایش را به حال خود رها نمی کردند.کمی نزدیک تر به زمین نیمکت تیم میزبان هم مهندسی تازه ای داشت و شکیل تر به نظر می رسید اما مرد اول نیمکت همان مرد سیاه پوشی بود که مثل خشن ترین اعضای مافیا از زیردستانش فقط یک چیز می خواهد ؛کشتن!کشتن به سبک سیمئونه چیزی است که حتی والورده آرام هم به آن عادت کرده اما حتی با داشتن فوق ستاره ای مثل مسی هم پیدا کردن راهکاری برای فرار از این مسلخ دشوار به نظر می رسد.هر چند نزدیک بود این راه، از سوت آغاز تا ثانیه 29 کوتاه شود و مسی نسخه شفابخش را برای ارنستو بپیچد اما داستان تا دقیقه 81 و ضربه سر سوارز کش پیدا کرد.

دو: بارسا بعد از شروع طوفانی مسی برای بیست دقیقه بازی را به حریف داد و پیکه زیر سایه سوت های کر کننده و اعتراض آمیز اسپانیا دوست ها تونلی برای گریزمان باز کرد که می توانست زمان گل خوردن را جلو بیاندازد اما اتلتی برای این مهم نه سوتی های پیکه بلکه ضعف سه هافبک میانی بارسا را نیاز داشت تا به گل برسد.آنالیز صحنه گل خورده بارسا نشان می دهد بوسکتس، گومز و راکیتیچ در دریافت این گل سهم عمده ای داشتند و کوتاهی کردند.

سه: در دوران پسا نیمار و فراموش کردن اینکه دمبله ای آمده بود تا نیمار نوین بارسا باشد، والورده تنها راه رسیدن به خوشبختی را سوئیچ کردن به سیستمی می‌دانست که سالهاست برای بارسا و هوادارانش غریب به نظر می رسد.2-4-4 با دو مهاجمی که یکی (مسی) بیشتر به خط میانی نزدیک می شود وهافبک کناری (گومز) در جناح راست کارایی ندارد، آن هم مقابل هافبک های سختگیر و یک خط دفاعی بتنی و رسوخ ناپذیر به هدایت گودین انتخاب شده بود اما هر چه که از زمان بازی می گذشت بیشتر می شد به این نتیجه رسید که گل زدن به تیم سیمئونه با این سیستم تقریبا غیر ممکن است چرا که در کناره ها امکان دور زدن مدافعان وجود ندارد و در کانال مرکزی آنقدر تجمع بازیکنان میزبان زیاد است که حتی مسی با دریبل های متعدد در سد سفید و قرمزها گیر می کند و پیش نمی رود.

چهار: مساله شناخت همان چیزی است که والورده فارغ از اینکه نامش را در بین مربیان بزرگ دنیای فوتبال قرار می دهیم یا نه به آن وقوف کامل دارد.والورده برای به هدف رسین تا اینجای فصل از این ویژگی خود به درستی استفاده کرده تا بارسا گزینه اول قهرمانی به نظر برسد و کابوس پس از دو بازی سوپر جام تا حدود زیادی فراموش شود.این برای دومین بار بود که مساله شناخت در مادرید به کمک والورده و تیمش آمد.بار قبل مقابل ختافه سختکوش دو تغییر او، دنیس سوارز و پائولینیو ورق را برگرداندند و این بار نوبت زوج روبرتو -دلوفئو بود تا شکاف را در لایه های دفاعی اتلتی ایجاد کند و بارسا به حداقل خواسته اش از این بازی سخت برسد.تغییر کلی کانال راست با حضور روبرتو و دلوفئو و البته تغیر سیتسم به همان 3-3-4 همیشگی رفتن گومز به جناح چپ کاری کرد تا علاوه بر رسیدن به هدف اصلی هم هافبک پرتغالی نمایش بهتری ارائه دهد، هم سوارز احیا شود و هم دلوفئو به کادر بازیکنانی که می توان روی آنها حساب کرد برگردد.

پنج: جرارد دلوفئو برای بازی از ترکیب خارج شده بود.برای پیدا کردن علت این مهم آن هم در شرایطی که بارسا در آن منطقه دمبله را از دست داده و آلکاسر همچنان مصدوم است کمی مبهم و ناپیدا به نظر می رسید اما باید کمی به عقب تر برمی گشتیم.به بازی هفته پنجم.روزی که دلوفئو در ترکیب اصلی بازی کرد اما در روزی که بارسا 6گل به حریف زد فوتبال تک نفره جرارد مثل تکنوازی فالش یکی ازاعضای ارکستر روی اعصاب بود.بعد از آن بازی والورده در دو مسابقه لالیگا و یک دیدار از لیگ قهرمانان مهاجم جوانش را روی نیمکت خشکاند تا جوانک بداند بارسا یک تیم است و حتی فوق ستاره ای مثل مسی هم در هر مسابقه و هر لحظه از زمان بازی به خودش اجازه نمی دهد که دنبال اهداف فردی و خودنمایی باشد. والورده با مدیریت فوق العاده در همین شروع فصل کاریزمای پنهان خود را به رخ بازیکنی کشید که بعد از حضور در تیم ملی اسپانیا و مصدومیت دمبله تصور می کرد همه چشم ها به او دوخته شده اما بعد از میخکوب شدن 331 دقیقه ای، در مادرید وقتی وارد زمین شد مثل یک سرباز وظیفه شناس همان کاری را کرد که باید.

شش: هر چند کمی دیر اما در هفته هشتم نشانه هایی از بازگشت لوئیس سوارز به همان فینیشر همیشگی عیان شد. لبته که او او با دبل رویایی در این مسابقه به اندازه چند سانتیمتر کم آورد اما شاید از مسابقه بعد و مقابل لشگر مدافعان تیم های حریف لئو مسی مثل هفته های قبل چندان تنها نباشد.

هفت: والورده موفق به شکستن رکورد هشت پیروزی متوالی تاتا ماریتنو در ابتدای فصل نشد و اختلاف با رئال مادرید به 5 کاهش یافت اما اینها برای بارسا نگران کننده نیست .تیم والورده بازگشت فوق العاده ای (چه به لحاظ پیدا کردن ریتم بازی چه از نظر نتیجه) مقابل مجموعه ترسناک و فوق العاده هماهنگ سیمئونه داشت وبه نظر می رسد بارسا با والورده همچنان در مسیر پیشرفت قرار دارد.در عین حال باید در نظر گرفت این مسابقه بزرگ و دشوار درست بعد از روزهای فیفا و نگرانی سرمربیان تیم های باشگاهی از جمله والورده برگزار شد و همین که بارسا با وجود خستگی ستاره هایش از بازی های ملی این بار مصون از ویروس فیفا بود و نمایش قابل تحسینی در بیشتر دقایق مسابقه داشت، امیدوارکننده است.

۱۵ ۲  
آی اسپورت
2017-10-16 16:22:00
نظر دهید
۲ نظر
Ava_86
دوشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۶، ۲۰:۴۴
زیدان از روزی که مربی رئال شد همه از جمله رسانه ها مسخره اش کردن اما با گرفتن یه لالیگا دوتا سوپر جام. یه جام باشگاهای جهان و از مهمترشکستن رکورد دفاع ازقهرمانیش تو لیگ قهرمانان عملا خودشو به عنوان یه سرمربی فوق العاده اثبات کرده اما هر روز یا تو آی اسپورت یا بقیه سایت های داخلی باید کلی مطلب در وصف والورده سرمربی جدید بارسا بخونیم!!!!
۱
امید
سه شنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۶، ۱۰:۴۹
زیدان خودش رو ثابت کرده و الان در قامت یک مربی برنده مطرح شده! یعنی برای بسیاری از فوتبال دوستان پیروزی زیدان موضوع جدیدی نیست و در واقع بیشتر توانایی هاش عیان شده اما در مورد والورده بخش های ناپیدا و دنیای قابل کشف زیادی وجود داره! اینکه چقدر توانایی داره و چقدر ضعف و اینها در کجاها قابل مشاهده است! بنابراین فارغ از نتیجه و طرفداری موضوع کشف و یافتن مسائل جدیده در خصوص تیم های بزرگه!
۳
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر