فهرست
منچستر بدون راشفورد، بدون امید
منچستر بدون راشفورد، بدون امید

منچستر بدون راشفورد، بدون امید

آی اسپورت - اینکه لیورپول توانست منچستریونایتد – این منچستریونایتد فعلی – را در خانه با نتیجه دو بر صفر ببرد اصلاً غافلگیرکننده نبود. ممکن بود یک سناریو رقم بخورد؛ اینکه یونایتد در آنفیلد اتوبوس را پارک کند، امیدوار باشد که لیورپول از فاصله بسیار زیادی که در صدر جدول ایجاد کرده و رکورد ۶۱ امتیاز از ۶۳ امتیاز ممکن،اشباع شده باشد و سپس در ضدحمله به این تیم ضربه بزند اما این سناریو با مصدومیت مارکوس راشفورد از بین رفت.

اینکه او از ناحیه کمر مصدوم بود و پس از بازی مقابل ولوز مصدومیت او تشدید شد، باعث می‌شود انگشت اتهام به سمت افراد خاصی نشانه برود. آیا این تقصیر اوله گونار سولشر بود که او را در حالی مقابل ولوز برای دقایقی به زمین فرستاد که می‌توانست این کار را نکند؟ چرا پزشکان باشگاه این اجازه را به او دادند؟ البته درباره مصدومیت‌ها باید به خود یادآوری کنیم که ما پزشک نیستیم (البته اکثر ما) و ما کمر راشفورد را معاینه نکرده‌ایم.

در هر حال، پزشکی علم محض نیست و به همین دلیل است که گاهی نظر پزشکان تغییر می‌کند اما اگر راشفورد در طول سال با مصدومیت بازی کرده باشد، باید امیدوار بود که سولشر از این موضوع خبر داشته و او و راشفورد حاضر بوده‌اند که این ریسک را بپذیرند اما واقعاً ربطی ندارد که او مقابل ولوز بازی کرده باشد یا نه. اگر او در آن مسابقه به میدان نمی‌رفت و سپس مقابل لیورپول بازی می‌کرد و در ۱۵ دقیقه نخست بازی مصدوم می‌شد، نتیجه همان می‌شد.

غیبت راشفورد که دست‌کم تا آوریل (فروردین) ادامه خواهد داشت، بی‌تردید ضربه سختی به یونایتد وارد می‌کند و باعث می‌شود که فشار بر روی خط حمله کم‌شمار یونایتد بیشتر هم شود. آشکار است که من‌یونایتد احتیاج به مهاجم جدیدی دارد، حتی اگر آن مهاجم تنها در کوتاه‌مدت مشکل را حل کند. خریدن یا نخریدن این مهاجم می‌تواند منجر به صعود یا عدم صعود به لیگ قهرمانان شود. اگر یونایتد به لیگ قهرمانان نرسد، حدود ۹۰ میلیون یورو درآمد از یوفا را از دست می‌دهد و درآمدهای باشگاه از قراردادهای تجاری هم کمتر خواهد شد.

لیورپول در این بازی یونایتد را به زیر سیطره خود درآورده بود. اگر آنها در یک‌سوم هجومی‌شان خونسردی بیشتری داشتند، اگر داوید دخئا یک روز معمولی خود را داشت و اگر سادیو مانه افت نکرده بود، لیورپول می‌توانست پنج، شش گل بزند. در واقع، این هولناک است که لیورپول با وجود نمایش‌های یکنواخت و بی‌تنوع اخیرش می‌تواند تا این حد خطرناک ظاهر شود؛ آن هم در شرایطی که آنها می‌دانستند حتی بدون تلاش فراوان هم می‌توانستند این بازی را ببرند.

مردان یورگن کلوپ فرمی داشتند که معمولاً در بهار دیده می‌شود، یعنی در اوج لیگ قهرمانان. آنها می‌توانند تا اواسط ماه مارس (اواخر زمستان) قهرمانی خود را قطعی کنند (آن هم در گودیسون پارک که بسیار جالب خواهد بود) و باید دید که آیا آنها در آن هنگام تمرکزشان را کاملاً بر روی فتح دوباره لیگ قهرمانان می‌گذارند یا نه. جذاب‌ترین قسمت ماجرا برای تماشاگران بی‌طرف، این بود که آلیسون چگونه کل زمین را دوید تا گل محمد صلاح را با او جشن بگیرد.

آلیسون با ذهنی سریع، توپ را برای صلاح ارسال کرد و او هم در حالی توپ را گرفت که هنوز در زمین خودی بود و به این دلیل در موقعیت آفساید قرار نداشت. به این ترتیب می‌توان گفت که این تیم از نظر ذهنی شرایط بی‌نقصی دارد. همه اینها به دلیل حضور کلوپ است.

ایران ورزشی

۲    
آی اسپورت
2020-01-22 16:03:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید