فهرست
گلادیاتورهای عصر جدید
گلادیاتورهای عصر جدید

گلادیاتورهای عصر جدید

آی اسپورت - «MMA» که مخفف عبارت «mixed martial arts» و به معنای «ترکیب هنرهای رزمی» است، در حال حاضر جنون‌آمیزترین ورزش رزمی دنیا به حساب می‌آید. ورزشی که در آن انواع ضربات کنترل‌نشده و مرگبار به سروصورت آزاد است. رینگی که ورزشکاران وقتی پایشان را روی آن می‌گذارند، هیچ مقررات و قانونی در ان رعایت نمی‌شود و  تنها تستی که از آنها گرفته می‌شود، آزمایش هپاتیت و اچ‌آی‌وی است که زخم‌های سرباز کرده هر کدام از مبارزان، دیگری را آلوده نکند. ورزشی که با وجود خشونت عریان و لختی که به نمایش می‌گذارد، در سال‌های گذشته با اقبال عجیب وغریبی هم بین مردم دنیا و البته ایران روبه‌رو شده و نمونه‌اش هم مبارزه بین حبیب نورماگمدف، قهرمان بدون شکست رقابت‌های MMA با مک گرگور ایرلندی. مبارزه‌ای برای انتخاب بهترین مبارز یو اف سی سبک وزن دنیا که 320میلیون دلار پول در جیب مدیران شبکه فاکس، شبکه پخش‌کننده این مسابقه ریخت. جنون تماشای خشونت این رقابت‌ها با هیچ دلیل و برهانی توضیح‌دادنی نیست. درست مانند مبارزه‌های گلادیاتوری در روم باستان که برای سرگرمی تماشاگران حاضر در کولوسئوم همدیگر را می‌کشتند، مبارزان رقابت‌های MMA هم گلادیاتورهای هزاره جدید هستند. گلادیاتورهایی که تا لحظه خرد شدن حریف، دست از مبارزه نمی‌کشند.

مسابقات MMA یا هنرهای رزمی ترکیبی در 80سبک و شکل مختلف  برگزار می‌شود که یکی از آنها هم UFC نام دارد. مبارزه قهرمانی نهایی یا «Ultimate Fighting Championship» سازمانی است که مقر آن در لاس وگاس امریکا قرار دارد و هر سال میزبان مبارزان رشته‌های مختلف MMA از سراسر دنیاست. سازمانی که مسابقاتش را در یک قفس برگزار می‌کند و دو مبارزی که وارد قفس می‌شوند، تنها زمانی بیرون می‌آیند که یکی از آنها سرپا ایستاده باشد. شکلی از مبارزه و نزاع خیابانی که دو مبارز به دست‌های خالی و بدون هیچ محافظی برای اعضای حساس بدن – مانند سر – وارد قفس می‌شوند و اجازه دارند برای به زانو درآوردن حریف از هر فن و ضربه‌ای استفاده کنند. مسابقات یواف‌سی به نوعی فستیوالی برای مبارزان رزمی سراسر جهان است تا در مسابقاتی که با کمترین قوانین بازدارنده برگزار می‌شود، قدرت سبک و رشته رزمی‌شان را به رخ بکشند و برنده جایزه 6میلیون دلاری شوند. رقابت برای بردن 6میلیون دلار در یواف‌سی است که هر سال تعداد زیادی از مبارزان بوکس، تکواندو، کاراته، جوجیستو برزیلی، کشتی، موی‌تای و... را به لاس‌وگاس می‌کشاند.

از قمارخانه تا قفس مبارزه

سازمان یوآف‌سی سال 1993 توسط یک آمریکایی به نام لورنزو فریتا پایه‌گذاری شد. یک کازینودار اهل لاس‌وگاس که علاقه عجیبی هم به شرط‌بندی در مسابقات رزمی آزاد داشت و برای همین سازمان یوآف‌سی را در لاس وگاس پایه‌ریزی کرد تا هر سال میزبان اجتماع رزمی‌کاران دنیا برای رقابت در قفس یوآف‌سی باشد. لورنزو فریتا سال 1993 برای تاسیس سازمان یوآف‌سی تنها 3میلیون دلار هزینه کرد، اما 23سال بعد در سال 2016میلادی او گران‌ترین قرارداد معامله و فروش در تاریخ ورزش دنیا را بست و سازمان یوآف‌سی را در ازای 2میلیارد دلار واگذار کرد تا سنگین‌ترین نقل‌وانتقال تاریخ ورزش را ثبت کرده باشد. سازمان یوآف‌سی که لورنزو همراه برادرش مارکو راه‌اندازی کرده بود، حالا باارزش‌ترین برند ورزشی است که فروخته شده است. باشگاه بیسبال لس‌آنجلس راجرز با 8/1میلیارد یورو و باشگاه فوتبال منچستریونایتد با 5/1میلیارد دلار در رده‌های بعدی گران‌ترین معامله‌های ورزشی تاریخ قرار می‌گیرند. این یعنی مسابقات یوآف‌سی حالا جای ودشان را بین مبارزان تمام دنیا باز کرده و تماشاگران زیادی هم هر سال حاضرند از طریق شبکه‌های کابلی حق‌پخش این مسابقات را بخرند تا بتوانند خشونت این رقابت‌ها را تماشا کنند. هرچند لورنزو فریتا برای بسته نگه داشتن زبان منتقدان از پول سیاهی که از طریق شرط‌بندی روی این مبارزه‌ها به دست می‌آورد، با هزینه شخصی‌اش چند بیمارستان خیریه در آمریکا ساخته و نزدیک به 10میلیون دلار برای توسعه ورزش در آفریقا به سازمان‌ملل کمک کرده است. آمریکایی سیسیلی‌تباری که یکی از معتبرترین مسابقات آزاد رزمی دنیا را راه‌اندازی کرد، برند یوآف‌سی را به اعتبار رساند و آن را واگذار کرد.

مسابقه قرن

چندروز پیش حبیب ماگمدوف داغستانی و مک‌گرگور ایرلندی برای رقابت بر سر عنوان قهرمان سبک وزن یوآف‌سی دنیا رقابت کردند. مسابقه‌ای که به خاطر حضور حبیب ماگمدوف به مبارزه قرن هم تعبیر شد. مرد داغستانی 30ساله‌ای که تا امروز طعم شکست را در قفس یوآف‌سی نچشیده و ستاره ورزش داغستان است. با اینکه همه دنیا داغستان را به واسطه کشتی‌گیرهایش و ستاره‌هایی مثل سایتیف می‌شناسند، اما حبیب ماگمدوف از همان روزهای اول راهش را از بیشتر همسن‌وسال‌هایش جدا کرد و به جای کشتی، وارد رقابت‌های MMA شد. حبیب با جودو و سامبو وارد ورزش‌های رزمی شد و مدتی بعد فنون کشتی را هم با آنها تلفیق کرد تا در قفس مبارزه هیچ‌کس توان شکستش را نداشته باشد. مردی که هرچقدر چهره خشن و عصبانی‌اش در رینگ مسابقه وحشتناک است، بیرون از قفس، همه او را به عنوان مردی آرام و خجالتی می‌شناسند که همیشه بخشی از جایزه‌هایش را به یتیم‌خانه‌های داغستان می‌بخشد. روز مسابقه او با کانر مک‌گرگور اما از مسابقه تبدیل به جنجال قرن شد. در حالی‌که در راند چهارم ضربات حبیب به صورت مک گرگور او را از پا انداخت و قهرمانی حبیب را قطعی کرد، اما مبارز روس محافظ دندان‌هایش را درآورد و از قفس بیرون رفت و یکی از هم‌تیمی‌های مک گرگور را به باد کتک گرفت. داستان جنجال‌ها به روزهای قبل از مسابقه بازمی گشت؛ جایی که مک‌گرگور و مربیان او به مبارز داغستانی لقب «تروریست آماتور» دادند و حتی به خاناوده حبیب توهین کردند. کینه‌ای که در مسابقه قرن سر باز کرد و منجر به درگیری وسط جمعیت تماشاگران شد؛ جمعیتی که حتی سلبریتی‌های دنیای هالیوود هم بین‌شان نشسته بودند و با بهم ریخته شدن اوضاع، سالن را ترک کردند. چندساعت بعد حبیب ماگمدوف به هتل رفت و ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در تماسی تلفنی بابت حفظ رکورد شکست‌ناپذیری و قهرمانی‌اش در یو‌اف‌سی به او تبریک گفت. تا یکسال بعد حبیب ماگمدوف، قهرمان رقابت‌های رزمی آزاد دنیا به حساب می‌آید. قهرمانی که ویدئوی درگیری‌اش بیرون از قفس، برای ساعت‌ها ترند فضای مجازی شد و تمام دنیا آن را دیدند.

خشونت غلیظ...

بحثی که مدت‌هاست ذهن خیلی‌ها را در دنیا درگیر کرده، این است؛ چرا باید تماشای مسابقات MMA یا یوآف‌سی با چنین حجمی از استقبال و محبوبیت روبه‌رو شود. در روزهایی که فیلم‌های با خشونت بالا در دسته بندی‌های مشخص قرار می‌گیرند و نظارت زیادی روی نمایش صحنه‌های خشن در رسانه‌های تلویزیونی اعمال می‌شود، یکی از خشن‌تین فستیوال‌های رزمی دنیا می‌تواند رکورد تعداد تماشاگر تلویزیونی را بزند و ویدئوهای کوتاه مبارزات ان در فضای مجازی دست به‌دست بگردد. گلادیاتورهایی که وارد قفس می‌شوند و تا لحظه‌ای که یکی‌شان روی زمین نیفتد و توان بلند شدن نداشته باشد، مبارزه به پایان نمی‌رسد. حتی گاهی مبارز با صورتی پرخون و در حالی خونریزی دارد و از درد شکستگی دنده‌ها به خودش می‌پیچد، حاضر نیست باخت را قبول کند و هیچ قانون بازدارنده‌ای برای چنین مواقعی وجود ندارد. داستان همین است؛ تماشای درد کشیدن یک ورزشکار در قفسی که رینگش را خون پوشانده، چه لذتی می‌تواند داشته باشد. بعد اگر اسم ورزش را روی آن بگذاریم، پس چه تفاوتی بین مبارزه‌های گلادیاتوری روم باستان و این مبارزان در دنیای حاضر وجود دارد. اصلا مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی چطور توانسته‌اند راه‌شان را به تلویزیون‌های خانگی پیدا کنند و سیستم نظارتی رسانه‌ای، چطور اجازه می‌دهد مسابقات MMA و یوآف‌سی بدون هیچ مشکلی در سراسر دنیا پخش شوند. مبارزانی که به خاطر آسیب‌دیدگی‌های سخت و سنگین بودن این مسابقات، در طول سال نمی‌توانند در بیشتر از 5-4مسابقه حضور داشته باشند و نمونه‌اش امیر علی‌اکبری که در سال 2017 تنها در دومبارزه شرکت کرد. مبارزه‌هایی که هرچند درآمد خیلی زیادی برای ورزشکارها می‌سازند، اما بیشتر از رقابتی ورزشی، مبارزه‌ای هستند برای زنده ‌ماندن.

ایرانی‌ها در قفس

هرچند مسابقات MMA تنها در سبک جوجیتسو در ایران برگزار می‌شود و خبری از مبارزات قفس نیست، اما تا امروز ورزشکاران زیادی از ایران هم در رقابت‌های MMA و UFC شرکت کرده‌اند. ورزشکارانی که از بین همه‌شان، نام امیر علی‌اکبری را بیشتر از بقیه شنیده‌ایم، اما تعدادشان بیشتر از این حرف‌هاست.

بن ایل داریوش: یکی از ایرانی‌های آشوری مقیم آمریکا که سال‌ها در جویتسوی برزیلی کار کرد و بعد وارد مسابقات UFC شد. تا پیش از ورود به UFC هیچ شکستی را تجربه نکرده بود و به همین خاطر هم مسئولان سازمان UFC تصمیم گرفتند با او قرارداد ببندند. مسابقه شماره 199 سازمان UFC که بین داریوش و جیمز ویک برگزار شد، یکی از ماندگارترین مسابقات UFC در سال‌های اخیر بود. داریوش در 29سالگی به سر می‌برد و پنجمین سال حضور متوالی‌اش در UFC را پشت سر می‌گذارد.

مکوان امیرخانی: درکرمانشاه به دنیا آمد و پیش از هفت سالگی همراه خانواده‌اش به فنلاند مهاجرت کرد. در نوجوانی به شکل آماتور به کلاس کشتی یکی از هموطنانش در فنلاند می‌رود و چندسالی کشتی کار می‌کند، اما با فوت برادر بزرگ‌تر و پدرش در تصادف رانندگی، تصمیم می‌گیرد برای تامین درآمدهای خانواده پرجمعیتش وارد مسابقات رزمی آزاد شود. مکوان امیرخانی تا امروز در 14مسابقه MMA به پیروزی رسیده، 9بار تسلیم شده و هفت‌بار با تصمیم داور بازنده اعلام شده است.

رضا مددی: این روزها در چهل‌سالگی به سر می‌برد، اما زندگی عجیب‌ پرفرازونشیب رضا مددی هنوز ادامه دارد. از تولد در تهران تا مهاجرت به سوئد و کشتی گرفتن در این کشور اروپایی. رضا حتی به مدال طلای کشتی آزاد کشور سوئد هم رسید، اما از سال 2006 تصمیم گرفت وارد مسابقات MMA شود. تا سال 2015 رضا مددی 16بار وارد قفس مبارزه شد و 12بار به پیروزی رسید تا آمار خوبی به دست بیاورد. هرچند حاشیه‌هایی مانند سرقت از مغازه‌ای در سوئد و دزدیدن 150هزار دلار آمریکا، رضا مددی را برای مدتی به زندان انداخت، اما با بازگشت از زندان هنوز هم هرازگاهی در مبارزات شرکت می‌کند.

کمال شالوروس: نام اصلی‌اش کمال شعله‌ور است و متولد شهر خلخال. بعد از انتخاب فول‌کونتاک، وارد مسابقات رزمی MMA می‌شود و 12بار مبارزه می‌کند؛ هشت برد، دوباخت، دومساوی. در رینگ‌های مسابقات MMA به شاهزاده ایرانی معروف شده؛ شاهزاده‌‌ای که ادعا می‌کند هرگز در رینگ زمین نخورده و باخت‌هایش هم با تصمیم داور بوده‌اند و خودش هیچ وقت تسلیم نشده. کمال این روزها در 41سالگی دورتر از فضای مبارزه و رینگ قرار گرفته و بیشتر به عنوان مربی تمرین‌دهنده مشغول است.

گگارد موساسی: با اینکه نامش هیچ شباهتی به اسم‌های ایرانی ندارد، اما یکی از ارامنه‌های متولد تهران است با نام اصلی گغارت موسسیان. در زمان جنگ تحمیلی و زمانی‌که 4سالش بوده، همراه خانواده‌اش به هلند مهاجرت می‌کنند و همان‌جا با جودو آشنا می‌شود. بعد هم بوکس اماتور و کیک‌بوکسینگ و در نهایت هم مسابقات رزمی آزاد. گگارد موساسی در حال‌حاضر موفق ترین ایرانی حاضر در مسابقات MMA محسوبمی‌شود؛ کسی که 40برد در کارنامه‌اش ثبت کرده و دوبار کمربند قهرمانی اروپا را برده است.

امیر علی‌اکبری: مشهورترین ایرانی مبارز. کسی که اول نامش با کشتی گره خورد و حتی قهرمان جهان هم شد؛ اما دوبار سابقه دوپینگ او را برای همیشه از کشتی گرفتن محروم کرد تا وارد مسابقات یوآف‌سی و MMA شود. کسی که تا الان هشت بار وارد قفس مبارزه شده و تنها یکبار شکست خورده است. نتکه عجیب اینکگه او هیچ‌وقت در جایی غیر از ژاپن و تایلند – یکبار – مبارزه نکرده است. محبوبیت علی‌اکبری بین ژاپنی‌ها هم به همین خاطر است. او با متدtko  همه رقبایش را قلع‌وقمع می‌کند.

سازندگی

۱۱    
آی اسپورت
2018-10-10 18:42:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر