فهرست
اصلاحات به جای انقلاب؛ به سپیده‌ها بیندیش
اصلاحات به جای انقلاب؛ به سپیده‌ها بیندیش

اصلاحات به جای انقلاب؛ به سپیده‌ها بیندیش

آی اسپورت - عراق برای فوتبال ایران همیشه یک حریف خاص و ویژه بوده. تیمی که رویارویی با آنها حتی در بهترین شرایط هم یک چالش خطرناک محسوب می‌شود. شیرهای بین‌النهرین با توجه به سبک فوتبال و ستاره‌های ریز و درشتی که در اختیار دارند، تیمی خطرناک به شمار می‌آیند که برای تیم ما یک آزار دائمی هستند. در تاریخ تقابل‌های ایران و عراق حتی در روزهای پیروزی و کامیابی نمی‌توان مزه یک برد راحت را چشید. برتری بر عراق همیشه دشوار بوده و حالا با شرایطی که در آن قرار داریم، رسیدن به آن دشوارتر از همیشه می‌نماید.

تیم ملی ایران در دوره گذار قرار دارد و پوست‌اندازی را آغاز کرده. بعد از ۸ سال ثبات با مربی صاحب سبکی چون کارلوس کی‌روش و حل شدن در افکار و فلسفه او، حالا مارک ویلموتس آمده با سبکی متفاوت، افکاری متفاوت و فلسفه‌ای متفاوت‌تر.

ویلموتس قصد دارد از ایران تیم دیگری بسازد اما مسیر طولانی و دشوار است. ساختن تیمی که ۸ سال با یک مربی و تفکراتی دیگر کار کرده و همه مهره‌ها و اجزایش ساخته و پرداخته آن مربی و افکار او هستند، مأموریتی دشوار و طاقت‌فرسا است و بازیکنان تک بعدی و غیرقابل انعطاف ایران که معمولاً دیرتر از حد معمول با تاکتیک‌های جدید خو می‌گیرند این مهم را سخت‌تر جلوه می‌دهد.

در کنار اینها ویلموتس بعد از گذشت چند ماه هنوز در اتمسفر فوتبال ایران جا نیفتاده و درک محیطی زیادی از شرایط موجود ندارد. او کماکان با مختصات فوتبال ایران، توانایی مهره‌ها، کیفیت و کمیت بازیکنان و البته جو حاکم بر فوتبال آسیا بیگانه است و این مسیر پیش‌رو را دلهره‌آمیز نشان می‌دهد.

اشتباهاتی که او در بازی با بحرین در منامه در بعد تاکتیکی و فنی انجام داد، نشانه‌ای از ناآشنایی و غریبگی او از درک محیط است. اتفاقی که بازی با عراق را برای ما سخت‌تر و پیچیده‌تر از همیشه کرده.

ویلموتس با آگاهی از سبک و فلسفه کی‌روش و فوتبال اقتصادی و منطقی تیم ملی در دوران او، به فراست به مدل و جنس دیگری روی آورده و تصمیم گرفته تا با ارائه فوتبال رو به جلو و تهاجمی خیلی زود خود را در دل هواداران سختگیر و کم حوصله فوتبال ایران جا کند. یک تصمیم هوشمندانه که البته باگ‌های خاص خودش را دارد.

تصمیم ویلموتس شاید در برابر حریفان درجه ۳ و بی‌آزار نظیر کامبوج و هنگ‌کنگ جواب بدهد و تیم ملی با گل‌های پرشمار بتواند به هدف خود برسد اما نباید فراموش کرد که این سبک از فوتبال با توجه به میل وافر بازیکنان ایران به حمله و سر به هوایی آنها و شرایط حریفان معمولاً به نتیجه ختم نمی‌شود. این همان تهدید ویژه‌ای است که در این دوران گذار می‌تواند همه معادلات را بر هم بزند. شکست برابر بحرین نتیجه همین تفکر و سبک بی‌محابا بدون در نظر گرفتن واقعیت‌های موجود و حریف بود. شکستی که تمام سرخوشی و سرمستی موجود از بردهای پرگل برابر حریفان را از بین برد و کام ما را تلخ کرد.

حالا و در آستانه بازی حساس با عراق که حکم سرنوشت را برای ما دارد، ویلموتس باید به واقعیت نگاه ویژه‌ای داشته باشد. او که هنوز به طور کامل در اتمسفر فوتبال ایران قرار نگرفته، باید بازی با بحرین را به شکل یک آینه عبرت ببیند. ویلموتس بهتر از همه ما می‌داند که فوتبال یک پدیده دیر بازده است و باید با حوصله و شکیبایی یک پروژه را اجرا کرد. تیم‌سازی یک پروسه طولانی و طاقت‌فرسا است که هرگز یک‌شبه اجرا نمی‌شود. چنانچه کارلوس کی‌روش نیز ذره ذره و گام به گام تیم رویایی و آهنین خود را ساخت که با تفکرات و ایده‌های او شکل گرفته بود.

ویلموتس در این دوران گذار می‌تواند به مؤلفه‌های کلیدی و مثبت تیم کی‌روش وفادار باشد و در ادامه پروژه‌اش را گام به گام پیش ببرد. انقلاب در فوتبال هیچ‌گاه نتیجه نمی‌دهد، اصلاحات مسیری است که در نهایت به موفقیت می‌رسد. ویلموتس باید این مسیر را انتخاب کند. یک انتخاب اصولی و منطقی که می‌تواند کلید برد برابر عراق باشد.

۴    
آی اسپورت
2019-11-14 02:10:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر