فهرست
استقلال هنوز بازیساز ندارد؛ در حسرت امید
استقلال هنوز بازیساز ندارد؛ در حسرت امید

استقلال هنوز بازیساز ندارد؛ در حسرت امید

آی‌اسپورت- استقلال بازی‌شب گذشته خود با نفت مسجد سلیمان را در شرایطی آغاز کرد که باید طبعاً‌ حساب دربی هفته بعد تهران را هم در برنامه‌های خود جا می‌داد و به‌گونه‌ای بازی می‌کرد که بازیکن مصدوم و اخراجی ندهد تا یکشنبه آینده با همه توان ممکن روبه‌روی رقیب دیرینش بایستد. اما درد و نیاز اصلی استقلال در اوایل فصلی که دربی آن نیز زودتر از معمول برگزار می‌شود، چیست و آیا فقط باید حفظ نیرو کرد یا بخ درستی اندیشید که کدام مهره‌ها به درد تیمی می‌خورند که آن قدر تغییر قیافه داده که حتی سرسخت‌ترین طرفداران استقلال هم معترف‌اند که اگر آن پیراهن همیشگی آبی رنگ و تک چهره‌هایی مثل غفوری، اسماعیلی، باقری و حسینی در کار نبودند، به سختی می‌شد باور کرد که این همان تیم آبی پوش پایتخت است.

پس‌ از تغییر الگوها

رفتن ۱۵ بازیکن عمدتاً تأثیرگذار و آمدن همین تعداد بازیکن اغلب غیر تأثیرگذار به اردوی آبی‌ها، نه تنها الگوهای کار را در این اردو تغییر داد، این سؤال را نیز عمده‌تر ساخته است که در حال حاضر کدام عناصر و نفرات می‌توانند بازیسازان اصلی و کارساز این تیم تلقی شوند و همانی باشند که استقلال نیازمند آنها است. برخی مدعی‌اند استقلال از زمان رفتن امید ابراهیمی به لیگ قطر عملاً یک میاندار و طراح واقعی را در مرکز میدانش نداشته و هر فرد دیگری را هم که در این پست قرار داده، چیزی نشده‌است که ابراهیمی بود. «امید» البته یک بازیکن بی‌عیب و نقص نبود و در برخی روزها به‌شکل غریبی کم فروغ می‌شد و در بعضی مسابقات بزرگ که استقلال به یک منجی نیاز داشت، او هیچ غریقی را از باتلاق ناکامی بیرون نمی‌کشید و خودش به غریق‌ها می‌پیوست اما در روزهای خوبش که کم شمار نبودند، جور کل خط هافبک را می‌کشید و به تیم، یک تنه سمت و سو می‌داد سریعاً از حالت دفاع به حمله در می‌آورد. «امید» چنان در این موارد قوی عمل می‌کرد که به‌رغم هافبک وسط بودن، یک فصل بهترین گلزن آبی‌ها هم شناخته شد و این محصول هجوم‌های ناگهانی و شجاعانه او به قلب دفاعی حریفان و زدن ضربات غافلگیرانه و محکم بود.

مردان مخرب

حالا که روزبه‌ چشمی از «قطر گردی» خود دست خالی برگشته و تراکتور قادر به جذب وی نشده و برای او چاره‌ای جز بازگشت به استقلال نمانده، لابد عده‌ای به ‌رسم و سیاق گذشته می‌پندارند از او می‌توان یک امید ابراهیمی ثانوی و مردی ساخت که امواج بازی تیم را هدایت و به آن جهت لازم را بدهد و مهندسی بازی تیم سزاوار و در اندازه‌های اوست. اما حقیقت چیزی کاملاً متفاوت با این است. چشمی با خصوصیاتی که بیشتر فیزیکی و توأم با برخورد و با خصلت تخریب حریفان همراه است اگر هم در هافبک میانی قرار گیرد باید پست هافبک دفاعی را عهده‌دار شود و کار بازیسازی به ‌سمت جلو به فرد دیگری سپرده شود، فرشید باقری نیز به‌رغم برخی گلزنی‌هایش بیشتر به درد هافبک- دفاعی می‌خورد و هرچه بیشتر در میان نفرات جدید و پرشمار امسال استقلال برای یافتن چنان گمشده‌ای بگردیم، کمتر به نتیجه می‌رسیم. آدم‌هایی مثل علی دشتی، مسعود ریگی و آرش رضاوند البته از برخی کارگشایی‌ها در سیستم بازی خود بهره ‌می‌گیرند و در فاز حمله می‌توانند خلاقیت‌هایی داشته باشند و این بخصوص برای دشتی صدق می‌کند که شوتزن و قادر به گلزنی هم هست ولی به سبب تجربه اندک این نفرات برای خودنمایی در تیمی پر مسئولیت مثل استقلال باید بسیار صبر کرد تا آنها به بیلان لازم برسند که احتمالاً به این فصل کفاف نمی‌دهد.

راه‌حل‌های کوتاه مدت

برای این فصل و کوتاه مدت باید به همان فرشید اسماعیلی دل بست که حرکات سریع و کارسازش گاهی گره‌ها را می‌گشاید یا وظیفه بازیسازی را به دو سمت میدان و به لب خط راست و چپ بسط داد و از غفوری و زکی‌پور خواست که با سانترهایشان گره‌گشایی کنند یا آنقدر خوشبین بود که این کار را از میلیچ تازه وارد و کروات خواست اما اگر هم آنها حلال کوتاه‌مدت مشکلات به هر شکل و نوعی باشند، استقلال باز فاقد یک ژنرال و بازیساز درجه اول در مرکز خط میانی خود است و تاریخ به ما می‌گوید بدون چنین متاعی کار هر تیمی لنگ می‌زند. بخصوص تیمی که در دو جام داخلی حاضر است و اگر AFC ادعای سران استقلال در مورد تسویه حساب با طلبکارانش را بپذیرد، در جام باشگاه‌های آسیا هم شرکت خواهد کرد.

۵    
آی اسپورت
2019-09-17 10:10:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر