فهرست
تراشتگن Vs براوو؛ دوئل زیر نورهای نوکمپ
تراشتگن Vs براوو؛ دوئل زیر نورهای نوکمپ

تراشتگن Vs براوو؛ دوئل زیر نورهای نوکمپ

آی‌اسپورت – شش مهاجمی که امشب در نو کمپ برای منچستر سیتی و بارسلونا به زمین می‌روند روی هم بیش از 200 گل در چمپیونز لیگ زده‌اند. عجیب نیست که مردم برای تماشای بازی امشب لحظه‌شماری می‌کنند. پپ گواردیولا مقابل لوئیس انریکه، سرخیو آگوئرو مقابل لیونل مسی.

مسی، آگوئرو، کوین دبروینه، رحیم استرلینگ، لوئیس سوارز و نیمار شش مهاجم مذکور هستند، مهاجمینی که فقط برای تماشای دو نفرشان در زمین حاضرید به استادیوم بروید، چه برسد هر شش‌تایشان. تازه نولینو، داوید سیلوا و آردا توران هم هستند که روی هم 34 گل اروپایی زده‌اند. این همه نیروی هجومی درجه یک طبیعتا فشار را روی دروازه‌بان‌هایِ دو تیم بالا می‌برد، دروازه‌بان‌هایی که جدا از این فشار، خودشان جذاب‌ترین پی‌رنگِ فرعی جدال امشب در نوکمپ را دارند.

شاید پیش از این هم اتفاق افتاده باشد، اما من به یاد نمی‌آورم دروازه‌بانِ دیگری که فصل را برای یک مدعی قهرمانی چمپیونز لیگ شروع کرده باشد و بعد به یک مدعیِ دیگر پیوسته باشد و پس از تنها دو ماه مقابل تیم سابقش قرار گرفته باشد. داریم از کلودیو براوو حرف می‌زنیم، مردی که تعریفِ خونسردی است، مردی که شجاعت را وارد نامش کرده است.

«من برای این بازی کاملا آروم هستم.» براوو این هفته گفت.

با اینکه بارسلونا به اندازه‌یِ کافی باهوش بود که قراردادی جدید به براوو پیشنهاد کند که اگر او باشگاه را ترک کرد به تماشاگران بگوید تصمیم خودش بوده، اتفاقی که دقیقا رخ داد، اما شک نکنید که حضور براوو در سیتی تنها دو دلیل دارد.

دلیل اول این است که گواردیولا و چیکی بگرستاین مارک-آندره تر اشتگن را می‌خواستند و بارسلونا بهشان جواب داده بود تحت هیچ شرایطی این انتقال صورت نخواهد گرفت، مگر اینکه سیتی 80 میلیون یورو، مبلغِ بندِ آزادیِ او را بپردازد و خودش هم درخواستِ ترنسفر بدهد. شاید سنگدلانه به نظر برسد، اما حقیقت این است که براوو گزینه‌یِ دومِ سیتی بود.

دلیلِ دومی که براوو در حال حاضر به جای بازی کردن برای قهرمانِ لا لیگا، در لیگ برتر بازی می‌کند، آگاهی از شکستِ حتمی‌اش در جدال با تر اشتگن برای بدل شدن به دروازه‌بان اولِ بارسلونا بود، چیزی که در این سن و با توجه به موفقیت‌هایی که به دست آورده بود برایش قابل قبول نبود. هفت‌تیرکش‌هایِ قدیمی همیشه می‌دانند روزی بالاخره پسری جوان از راه می‌رسد که فرزتر است. آن‌هایی که به سرنوشتِ محتومشان باور دارند به دوئل با هفت‌تیرکشِ جوان در صلاتِ ظهر می‌روند، و آن‌هایی که باتجربه‌ترند شهر را ترک می‌کنند.

اما دوریِ براوو از شهرِ سابقش چندان طول نکشید. براوو حالا به پشتوانه‌یِ علاقه‌یِ زیادی که مربی جدیدش بهش پیدا کرده به "خانه" باز می‌گردد تا از فرصت انتقامی که برایش پیش آمده استفاده کند. چه انگیزه‌ای بالاتر از این.

و در سویِ دیگر زمین؟ مردی که هوادارانش MATS صدایش می‌کنند.

این تر اشتگن بود که جنگ قدرت درون دروازه‌یِ بارسلونا را برد و باعث خروجِ براوو شد. او تعطیلاتِ تابستانیش را کوتاه کرد و به محض بازگشت به باشگاه حرف از خواسته‌اش برای تبدیل شدن به دروازه‌بان ثابت تیم در تمام رقابت‌ها زد. تر اشتگن این خواسته را با مطبوعات هم در میان گذاشت. اما به شکل عجیبی رفتار او مورد آزرده خاطریِ باشگاه، همبازی‌ها و حتی خودِ براوو نشد. بخشی از این اتفاق به استعدادِ تر اشتگن باز می‌گردد و بخشی دیگر به حفظِ احترامِ براوو و با دقت حرف زدنش. تر اشتگن بیش از یک بار اعلام کرد: «من میخوام شماره‌یِ یک باشم. من اینجا اومدم که در تمام رقابت‌ها بازی کنم و اینکه از شرایط حال حاضر راضی نیستم بر کسی پوشیده نیست.»

تر اشتگن در نهایت به هدفش رسید. اما او در روزهایِ اخیر به شدت در کانون توجه‌ها بوده. چرا؟ چون مدافع عنوان قهرمانی تا میانه‌یِ اکتبر دو بازی را باخته و دروازه‌بان تازه ثابت شده‌اش در لا لیگا مرتکب اشتباهات فاحشی شده است.

در این که تر اشتگن دروازه‌بان فوق‌العاده‌یست شکی نیست. او یک حرفه‌ای به تمام معناست و با اینکه نسبت به دروازه‌بان‌ها قدِ خیلی بلندی ندارد در جدال‌های تک به تک عالی است. دو دلیلی که باعث شد بارسا در نهایت او را به براوو ترجیح دهد سنش و قدرت بالای بازی با پایش بود.

تر اشتگن و براوو هر دو استاد راه انداختن بازی، وقتی توپ در دستانشان است، هستند. اما تر اشتنگن فوتبالیستِ بهتری است. تکنیک پا به توپِ او در حدِ یک هافبک میانی، مثل سرخیو بوسکتس، است، با هر دو پا راحت پاس می‌دهد و تحت فشار فوق‌العاده خونسرد است. بهترین نمایش از این کیفیاتِ او را این فصل در شاهکارش در سن مامس دیدیم.

تنها تردیدی که حالا نسبتِ به تر اشتگن وجود دارد این است که او برای اولین بار در این فصل دروازه‌بانِ ثابتِ بارسا در تمامِ رقابت‌ها شده و بازی پشت سرِ بازی به زمین می‌رود. در حالیکه که پیش از این تر اشتگن فرصت آماده‌سازیِ بیشتری برای بازی‌هایِ چمپیونز لیگ و کوپا دل ری داشت و از این فرصت‌های استراحت به بهترین شکل استفاده می‌کرد. مصدومیت براوو در ابتدای فصل پیش باعث شد تا تر اشتگن اوایل فصل در لا لیگا هم بازی کند و این مسئولیتِ بیشتر همراه با افتِ فرمش شد، اتفاقی که این فصل هم رخ داده است.

این پاس اشتباه تر اشتگن به بوسکتس بود که گل خوردن‌های بارسا مقابل سلتا ویگو را شروع کرد. بارسا ظرف نیم ساعت 0-3 عقب افتاد و وقتی تازه شروع به جنگیدن برای بازگشت به بازی کرد، یک اشتباهِ دیگر از تر اشتگن، اشتباهی که بلافاصله بعد از بازی بابتش عذرخواهی کرد، بود که کار را برایشان تمام کرد.

نکته‌یِ مهم اینجاست که شکست بارسا مقابل سلتا نه به خاطرِ داشتنِ پستِ "سوئیپر-کیپر" و ایراد ساختاریش، بلکه به خاطر یک لحظه تردیدِ تر اشتگن بود. فوایدِ این پست و تواناییِ دروازه‌بانِ آلمانی در نهایت به سودِ تیم است و در ضمن نباید فراموش کنیم تر اشتگن هنوز در حال رشد و تجربه‌اندوزی و عادت کردن به محیط جدید فوتبالیش است. اینکه تر اشتگن بازی با پایِ قوی‌ای دارد مردم را به این فکر می‌انداخت که او اصلا برای بازی در بارسا ساخته شده است. اما خودش در جریان اولین فصلش در کاتالونیا به من گفت برای تطبیق با سبکِ بارسا باید بازیش را تغییر می‌داد و فقط خوشحال بود که حداقل در بوروسیا مونشن‌گلادباخ فوتبالی شبیه به فوتبالِ تیم جدیدش بازی می‌کردند.

تر اشتگن و براوو هر دو در هفته‌های اخیر اشتباهات و لغزش‌هایی داشته‌اند، اما نباید فراموش کنیم که هر دو دروازه‌بان سابقه‌یِ اجرای بهترین نمایش‌هایشان در حساس‌ترین بازی‌ها را داشته‌اند. آخرین باری که سیتی پا به نوکمپ گذاشت با وجود برتریِ بارسا و به خاطر درخششِ جو هارت، وقتی 12 دقیقه به پایان بازی آگوئرو پشت ضربه‌یِ پنالتی رفت نتیجه تنها 0-1 بود. اما تر اشتگن این پنالتی را مهار کرد، همان کاری که در دیگر بازی‌هایِ چمپیونز لیگ مقابل رم و سلتیک انجام داد.

در سوی دیگر براوو یک دهه‌یِ پیش اولین بازیش در نو کمپ را تجربه کرد و پیش از پیوستن به بارسا در پنج بازی مقابل این تیم، در این استادیوم با رئال سوسیداد، پنج بار شکست خورد و 17 بار دروازه‌اش باز شد. اما با پیراهن شیلی براوو دو سال پیاپی در دو فینال کوپا امریکا دروازه‌اش را مقابلِ آرژانتین و مسی بسته نگه داشت و باعث قهرمانیِ تیمش، هر دو بار در ضرباتِ پنالتی، شد.

براوو این تابستان بارسا را به عنوانِ یک قهرمان ترک کرد، اما در جریانِ پیروزیِ 2-6 مقابل بتیس هیچ کدام از هوادارانِ بارسا مطمئن نبودند دیگر او را درون دروازه‌شان نخواهند دید، برای همین یک "آدیوسِ" درست و اساسی بهش نگفتند. براوو لایقِ "گراسیاس کلودیو"یِ پر شورتری است.

جدال امشب بین دو دروازه‌بان است. یکی قصد دارد با نمایشی پیروزمندانه بگوید «ممنون و بدرود» و دیگری، هفت‌تیرکشِ جوانتر، قصد دارد ثابت کند به حق هفت‌تیرکشِ قبلی را از شهر بیرون کرده. این پی‌رنگی فرعیِ فوق‌العاده‌یست.

۴    
آی اسپورت
2016-10-19 11:36:00
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر